2026-08-29T03:59:07Z

Kamran:

{{جعبه اطلاعات اشخاص|عنوان=|تصویر=حرم حضرت زینب دمشق.jpg|عرض تصویر=|توضیح تصویر=حرم حضرت زینب (دمشق)|نام کامل=حضرت زینب الکبری (س)|کنیه=|لقب=عقیله بنی هاشم، صدیقه صغری و ام‌المصائب|نسب=نوه پیامبر(ص)|زادروز=سال پنجم یا ششم بعد از هجرت|کشور تولد=|شهر تولد=مدینه|محل زندگی=|مهاجر/انصار=|نام همسر=[[عبدالله بن جعفر]]|فرزندان=علی، عون، عباس و ام‌کلثوم و فرزند پنجم به نام «جعفر یا محمد»|خویشاوندان سرشناس=|دین=|مذهب=|پیشه=|مناصب=|نحوه درگذشت/شهادت=|تاریخ درگذشت=سال 62 هجری|شهر درگذشت=|کشور درگذشت=|آرامگاه=|زمان اسلام آوردن=|نحوه اسلام آوردن=|حضور در جنگ‌ها=|هجرت به=|دلیل شهرت=دختر امام علی (ع)|نقش‌های برجسته=خواهر امام حسین(ع)|دیگر فعالیت‌ها=شرکت در واقعه کربلا و اداره کاروان اسرا تا شام|نام زیارتگاه=[[حرم حضرت زینب (دمشق)]]|سمت=|خدمت=|محل اقدام=|سفر=|نوشته‌ها=|موقوفات=|بناهای ساخته شده=|مقام علمی=راوی حدیث، مفسر قرآن و شناخته شده با صفت «عالِمة غیر مُعَلَّمَة»|پس از=|پیش از=|اساتید=|محل تحصیل=|اجازه روایت از=|اجازه اجتهاد از=|شاگردان=|اجازه روایت به=|اجازه اجتهاد به=|تالیفات=|فعالیت سیاسی=|فعالیت اجتماعی=|فعالیت مذهبی=|وبگاه رسمی=|امضا=}}

'''حضرت زینب (س)''' دختر [[حضرت زهرا (س)]] و [[امام علی|امیرالمومنین (ع)]]، سومین فرزند خانواده است که سال ۵ یا ۶ قمری در [[مدینه]] زاده شد. از القاب او «عقیله بنی‌هاشم»، «صدیقه صغری» و «ام‌المصائب» است. وی بنا بر سفارش [[پیامبر(ص)]] با پسرعمویش [[عبدالله]] بن [[جعفر بن ابی طالب|جعفر]] ازدواج کرد و فرزندانی داشت.

او راوی حدیث، مفسر قرآن برای زنان در کوفه، و دارای «نیابت خاصه» از [[امام حسین(ع)]] بود. در فصاحت و بلاغت به امام علی(ع) تشبیه شده و [[امام سجاد(ع)]] او را «عالمی که معلم نداشته» معرفی کرده است.

در [[واقعه کربلا]]، حضرت زینب همراه امام حسین(ع) بود و پس از شهادت او، سرپرستی کاروان اسرا را بر عهده گرفت. در مجلس [[ابن‌زیاد]]، جملهٔ معروف «ما رَأَیتُ إلّا جَمِیلاً» را فرمود و از جان [[امام سجاد(ع)]] دفاع کرد.

او را دارای روحیه عفت، صبر و استقامت دانسته‌اند. بنابر قول مشهور، در ۱۵ رجب سال ۶۲ درگذشت و درباره مکان دفن او سه دیدگاه ([[مدینه]]، [[شام]] و [[مصر]]) وجود دارد.

== معرفی و زندگانی ==
حضرت زینب کبری (س)، دختر [[امام علی(ع)]] و [[حضرت زهرا(س)]]، سال ۵ یا ۶ قمری در [[مدینه]] زاده شد<ref name=":0">مستدرک عوالم العلوم، ج11، 945.</ref> و [[پیامبر (ص)]] پس از درآغوش گرفتنش، از مصائب سخت آینده‌اش گریست<ref>تراجم اعلام النساء، ج2، ص165.</ref> و به علت شباهت او به [[حضرت خدیجه (س)|خدیجه]]، به محبت او توصیه کرد.<ref>تراجم اعلام النساء، ج2، ص166.</ref>

از القاب او «عقیله (بانوی خردمند) بنی هاشم»<ref name=":0" /> ، «صدیقه صغری»<ref>تنقیح المقال، ج3، ص79.</ref> و به دلیل شکیبایی در برابر فجایع [[کربلا]]، «ام‌المصائب» است و کنیه اش را ام کلثوم، ام عبدالله و ام الحسن گفته‌اند.<ref>ریاحین الشریعه، ج3، ص46.</ref>

حضرت زینب بنا بر پیشنهاد پیامبر(ص)<ref>من لایحضره الفقیه،ج3،ص393.</ref> با پسرعمویش [[عبدالله بن جعفر]] ازدواج کرد و فرزندانی از جمله علی، عون، عباس و ام‌کلثوم داشت<ref>انساب الاشراف، ج6، ص67.</ref> نام فرزند پنجم به اختلاف منابع جعفر یا محمد معرفی شده.<ref>الطبقات الکبری، ج8، ص340؛ اسدالغابه، ج6، ص132.</ref>

== جایگاه و فضایل ==

=== علمی ===
حضرت زینب (س) راوی حدیث<ref>به نقل از: تنقیح المقال، ج3، ص79.</ref> از پیامبر(ص)، پدر، مادر، دو برادر و صحابیانی چون [[اسماء بنت عمیس]]، [[ام سلمه]] و [[ام‌ایمن]] است و [[امام سجاد(ع)]]، [[ابن‌عباس]]، [[عبدالله بن جعفر]]، [[جابر بن عبدالله]] و دیگران از ایشان حدیث شنیده‌اند.<ref>عوالم العلوم، ج11، ص953 و 957.</ref> از جمله روایات منقول از او می‌توان به [[خطبه فدکیه]]<ref>علل الشرائع، ج1، ص248؛ دلائل الامامه، ص110.
</ref> و ماجراهای پیرامون آن<ref>امالی المفید، ص40.</ref>، فضائل حضرت زهرا(س)<ref>علل الشرائع، ص148 و 150.</ref>، علی(ع) و [[شیعه|شیعیان]] ایشان در کلام [[پیامبر]]<ref>غایه المرام، ج6، ص63.</ref> و خبر [[جبرئیل]] از شهادت [[امام حسین(ع)]]<ref>بحار الانوار،ج98، ص114.</ref> اشاره کرد.

حضرت زینب مفسر قرآن برای زنان در [[کوفه]]<ref>عوالم العلوم، ج11، ص954 و 957.</ref> و بنابر روایایت تا بهبودی امام سجاد(ع) دارای «نیابت خاصه» از امام حسین(ع) بود.<ref>عوالم العلوم، ج11، ص957.</ref> برخی او را آگاه به «علم منایا و بلایا» و برتر از [[مریم]] و [[آسیه (س)|آسیه(س)]] دانسته‌اند.<ref>عوالم العلوم، ج11، ص957.
</ref> او را در سخن‌وری به [[امام علی(ع)]] تشبیه کرده‌اند<ref>الاحتجاج، ج2، ص109.</ref>؛ امام سجاد(ع) او را با عبارت «عالِمة غیر مُعَلَّمَة» (دانای بی‌آموزگار) توصیف کرده است.<ref>الاحتجاج، ج2، ص114.</ref>

حضرت زینب (س) به «عابده آل علی» شهرت داشت<ref>عوالم العلوم، ج11، ص 948.</ref> و گزارش‌های درباره عبادات و نماز شب ایشان وجود دارد.<ref>عوالم العلوم، ج11، ص953.</ref> [[ابن اثیر|ابن‌اثیر]] او را زنی عاقل، خردمند و دارای منطقی استوار توصیف کرده<ref>اسد الغابه، ج6، ص132.</ref> و گزارش‌هایی درباره حیا و عفت ایشان در منابع منعکس شده است.<ref>عوالم العلوم، ج11، ص55.</ref> [[شهید مطهری]] او را نمونه‌ای عالی از قلب نیرومند، روحیه حماسی و بی‌باکی در برابر مرگ معرفی کرده است.<ref>حماسه حسینی، ج1، ص141.</ref>

== در دوران خلافت امام علی(ع) ==
از زندگی حضرت زینب(س) پیش از خلافت پدرش اطلاعات چندانی در دست نیست. با آغاز خلافت امام علی(ع) و وقوع [[جنگ جمل]]، حضرت زینب از مدینه به کوفه [[هجرت]] کرد و شاهد جنگ‌های جمل، [[جنگ صفین|صفین]]، [[نهروان]] و سرانجام شهادت پدرش در [[مسجد کوفه]] بود.<ref>زینب از ولادت تا شهادت، ص42 و 43.</ref> او برخی سخنان و وقایع شب شهادت امام علی(ع) را نقل کرده<ref>زینب از ولادت تا شهادت، ص43-52.</ref> و در تشییع جنازهٔ ایشان تا بیرون کوفه شرکت داشت.<ref>همان، ص53.</ref> پس از صلح [[امام حسن مجتبی(ع)|امام حسن (ع)]] به مدینه بازگشت و تا هنگام [[قیام امام حسین(ع)|قیام امام حسین (ع)]] در آنجا ماند.<ref>ریاحین الشریعه، ج3، ص74.</ref>

== در دوران امامت امام حسین(ع) ==
حضرت زینب در پی خلافت یزید، همراه امام حسین(ع) از مدینه خارج و برای [[حج]] به [[مکه]] و سپس به [[کربلا]] رفت.<ref>تنقیح المقال، ج2، ص210.</ref>در کربلا، او شاهد شهادت فرزندان؛ برادران و نزدیکانش بود.<ref>وقعة الطف، ص197.</ref> نزدیک شدن او به [[قتلگاه]] از فراز «[[تل زینبیه|تلّ زینبیه]]»<ref>وقعة الطف، ص252.</ref> و مواجهه با پیکر برادرش<ref>وقعة الطف، ص259.</ref>، در منابع منعکس شده است. پرستاری امام سجاد (ع) در [[شب عاشورا]] بر عهده او بود.<ref>وقعة الطف، ص200.</ref>

براساس گزارش‌های تاریخی حضرت زینب در خطبه‌ای، مردم [[کوفه]] را به خاطر یاری نکردن [[امام حسین (ع)|امام حسین(ع)]] توبیخ نمود و مظلومیت خاندان [[پیامبر]] را تبیین کرد.<ref>بلاغات النساء، ص 38؛ البلدان، ص224؛ الاحتجاج، ج2، ص 109-113.</ref> نقل شده که خطبه او موجب تأثیر در مردم و نگرانی نگهبانان شهر شد<ref>ینابیع المودّه، ج3، ص87.</ref> در مجلس ابن‌زیاد، جملهٔ معروف «ما رَأَیتُ إلّا جَمِیلاً» (جز زیبایی ندیدم) از او گزارش شده<ref>الفتوح، ج5، ص122.</ref> و از جان امام سجاد(ع) دفاع کرده است.<ref>وقعة الطف، ص 263؛ الفتوح، ج5، ص123؛ الکامل فی التاریخ، ج4، ص82.</ref>

در [[شام]]، خطبه‌ای از او مقابل یزید ثبت شده<ref>الاحتجاج، ج2، ص122 و 123.</ref> و ایستادگی<ref>تاریخ الطبری، ج5، ص462 ؛ الاحتجاج، ج2، ص131و 132.</ref>، شکایت‌ها<ref>بلاغات النساء، ص35؛ الاحتجاج، ج2، ص 123-130.</ref> و افشاگری‌های او در شام، موجب شد [[یزید]] دستور بازگرداندن کاروان اسرا به [[مدینه]] را صادر کند.<ref>وقعة الطف، ص272.</ref>

== وفات و مکان‌های زیارتی منتسب ==
حضرت زینب بنابر قول مشهور در غروب روز یکشنبه ۱۵ رجب سال ۶۲ وفات نمود.<ref>قاموس الرجال، ج11، ص43.</ref> در مورد محل وفات و مکان دفن او سه گزارش وجود دارد. بنابر گزارش‌ها، حضرت زینب پس از بازگشت از شام تا پایان عمر در مدینه سکونت داشت و پس از وفات در بقیع دفن شد.<ref>عوالم العلوم، ج۱۱، ص 976</ref> با این حال زیارتگاه‌های دیگری در جهان اسلام به عنوان محل دفن آن حضرت شهرت یافته است.

=== حرم حضرت زینب (دمشق) ===
{{اصلی|حرم حضرت زینب (دمشق)}}حرم حضرت زینب(س) زیارتگاهی است در شهر [[دمشق]] در کشور [[سوریه]] و مشهور است که قبر حضرت زینب، در آن قرار دارد. این زیارتگاه قدمت زیادی دارد و دست کم از قرن ششم قمری وجود داشته ولی در منابع تاریخی محل دفن زینب صغری (ام کلثوم) دانسته شده است.<ref>تاریخ مدینه دمشق، ج۲، ص ۳۰۹؛ الاشارات الی معرفه الزیارات، ص ۱۲؛ معجم البلدان،‌ج۳، ص ۲۰</ref> این مکان در سده‌های اخیر به عنوان محل دفن زینب کبری شهرت یافته است.

=== مسجد سیدة زینب (قاهره) ===
{{اصلی|مسجد سیدة زینب (قاهره)}}مسجد سیدة زینب در کشور [[مصر]]، شهر [[قاهره]] و در محله سیده زینب، مسجدی بزرگ و مشهور است که بنابر گزارش‌هایی قبر حضرت زینب کبری در آن قرار دارد.<ref>حیاة السیدةزینب بنت امیر المومنین علی بن ابی طالب، ص ۱۳۸-۱۴۲؛ زینب الکبری من المهد الی اللحد، ص ۶۱۰-۶۱۸</ref> درباره سفر حضرت زینب به مصر و وفات او در این مکان گزارش‌های تاریخی معتبری وجود ندارد<ref>نک: بررسی اعتبار کتاب اخبار الزینبات، ص ۶۳-۷۵</ref> و گویا انتساب این قبر به حضرت زینب از سده‌های نهم<ref>المنن الکبری، ص ۴۷۷</ref> یا دهم<ref>المرقد العقیله زینب، ص ۳۸-۳۹</ref> قدیم‌تر نیست.

== جستارهای وابسته ==

* [[حرم حضرت زینب (دمشق)]]
* [[مسجد سیدة زینب (قاهره)]]

== پانویس ==
{{پانویس}}

== منابع ==
{{منابع}}
* '''الاحتجاج'''، طبرسی، احمد بن علی (م قرن ۶)، قم، نشر اسوه، ۱۴۲۴.
* '''الاستیعاب فی معرفة الاصحاب'''، ابن عبدالبر (م۴۶۳ق)، تحقیق علی محمد البجاوی، بیروت، دارالجیل، ۱۴۱۲.
* '''اُسدُ الغابه فی معرفة الصحابه'''، ابن اثیر، علی بن محمد (م۶۳۰ق)، بیروت، دارالفکر، ۱۴۰۹.
*'''الاشارات إلی معرفة الزیارات'''، علی بن ابی‌بکر الهروی، تحقیق جانین سوردیل، دمشق، المعهد الفرنسی، ۱۹۵۳م.
* '''امالی المفید'''، شیخ مفید (م۴۱۳ق)، قم، کنگره شیخ مفید، ۱۴۱۳.
* '''انساب الاشراف'''، بلاذری، احمد بن یحیی (م۲۷۹ق)، تحقیق سهیل زکار و ریاض زرکلی، بیروت، ۱۴۱۷.
* '''بحارالانوار'''، علامه مجلسی (م۱۱۱۰ق)، تهران، انتشارات اسلامیه، بی‌تا.
* '''بلاغات النساء'''، ابن ابی طاهر، احمد (م۲۸۰ق)، قم، الشریف الرضی، بی‌تا.
* '''البلدان'''، ابن فقیه، احمد بن محمد (م۳۶۵ق)، تحقیق یوسف هادی، عالم الکتب، ۱۴۱۶.
*'''تاریخ مدینة دمشق'''، علی بن الحسن الدمشقی (ابن عساکر)، تحقیق علی شیری، بیروت، دار الفکر، ۲۰۰۱م.
* '''تاریخ الطبری'''، طبری، محمد بن جریر (م۳۱۰ق)، تحقیق محمد ابوالفضل ابراهیم، بیروت، دار التراث، ۱۹۶۷.
* '''تراجم اعلام النساء'''، اعلمی حائری، محمد حسین (م۱۳۹۱ق)، بیروت، مؤسسة الاعلمی، ۱۴۰۷.
* '''تنقیح المقال فی علم الرجال'''، مامقانی، عبدالله (م۱۳۵۱ق)، نجف، مطبعة المرتضویه، بی‌تا.
* '''حماسه حسینی'''، شهید مطهری، مرتضی، تهران، انتشارات صدرا، ۱۳۸۷ش.
* '''دلائل الامامه'''، طبری، محمد بن جریر (م قرن ۵)، قم، بنیاد بعثت، ۱۴۱۳.
* '''ریاحین الشریعه'''، محلاتی، ذبیح‌الله (م۱۴۰۶ق)، تهران، دارالکتب الاسلامیه، بی‌تا.
* '''زینب کبری از ولادت تا شهادت'''، قزوینی، سید محمد کاظم، ترجمه کاظم خاتمی طبری، قم، پیام مقدس، ۱۳۸۵ش.
* '''الطبقات الکبری'''، ابن سعد، محمد (م۲۳۰ق)، تحقیق محمد عبدالغافر عطا، بیروت، دارالکتب العلمی، ۱۴۱۰.
* '''علل الشرائع'''، شیخ صدوق، ابن بابویه (م۳۸۱ق)، قم، نشر داوری، بی‌تا.
* '''عوالم العلوم والمعارف'''، بحرانی اصفهانی، عبدالله بن نورالله (م۱۱۴۸ق)، قم، مدرسه الامام المهدی، ۱۳۷۵ش.
* '''غایة المرام'''، بحرانی، هاشم بن سلیمان (م۱۱۰۷ق)، بیروت، مؤسسة التاریخ العربی، ۱۴۲۲.
* '''الفتوح'''، ابن اعثم کوفی، محمد بن علی (م۳۱۴ق)، تحقیق علی شیری، بیروت، دارالاضواء، ۱۴۱۱.
* '''قاموس الرجال'''، شوشتری، محمد تقی (م۱۴۱۵ق)، قم، جامعه مدرسین، ۱۴۱۰.
* '''الکامل فی التاریخ'''، ابن اثیر، علی بن محمد (م۶۳۰ق)، بیروت، دارصادر، ۱۳۸۵ق.
* '''مستدرک عوالم العلوم'''، موحد ابطحی، محمد باقر، قم، مؤسسة الامام المهدی(عج)، ۱۴۰۳.
* '''من لایحضره الفقیه'''، شیخ صدوق، محمد بن علی (م۳۸۱ق)، قم، جامعه مدرسین، ۱۴۰۴.
*'''معجم البلدان'''، یاقوت بن عبدالله الحموی، بیروت، دار صادر، ۱۳۹۷ق.
* '''نسب قریش'''، مصعب بن عبدالله زبیری (م۲۳۶ق)، قاهره، دارالمعارف، بی‌تا.
* '''وقعة الطف'''، ابو مخنف، لوط بن یحیی (م۱۵۷ق)، تحقیق محمد هادی یوسفی غروی، قم، مؤسسه نشر اسلامی، ۱۴۱۷.
* '''ینابیع الموده لذوی القربی'''، قندوزی، سلیمان بن ابراهیم (م۱۲۹۴ق)، قم، مؤسسه اسوه، ۱۴۲۲.
* '''حیاة السیدة زینب بنت امیر المومنین علی بن ابی طالب'''، جعفر النقدی، بیروت، مؤسسه الاعلمی، ۱۹۹۸م.
* '''زینب الکبری من المهد الی اللحد'''، السید محمد کاظم القزوینی، بیروت، دارالقاری، ۲۰۰۳م.
* '''مرقد العقیله زینب'''، محمد حسنین السابقی، بیروت، مؤسسه الاعلمی، ۱۹۷۹م.
* '''المنن الکبری'''، عبدالوهاب بن احمد الشعرانی، تصحیح احمد عزو عنایة، دمشق، دارالتقوی، ۲۰۰۴م.
*'''بررسی اعتبار کتاب اخبار الزینبات'''، کتاب‌های اسلامی، سید حسن فاطمی، شماره ۲۱، تابستان ۱۳۸۴{{پایان}}
[[رده:امامزادگان]]
[[رده:اشخاص حج‌گزار]]
[[رده:اشخاص قرن اول]]
[[رده:اشخاص صدر اسلام]]
[[رده:اشخاص]]

شیخ طوسی

2026-08-25T07:47:13Z

Kamran:

{{جعبه اطلاعات اشخاص
|عنوان = شیخ طوسی
|تصویر = مصباح.webp
|عرض تصویر =
|توضیح تصویر = کتاب [[مصباح المتهجد و سلاح المتعبد (کتاب)|مصباح المتهجد و سلاح المتعبد]] از آثار شیخ طوسی، شامل دعاها و زیارت‌‌نامه‌ها
|نام کامل = محمد حسن طوسی
|کنیه =
|لقب = شیخ الطائفه
|نسب =
|زادروز = 385ق.
|کشور تولد = ایران
|شهر تولد = طوس
|محل زندگی = طوس، بغداد، نجف
|مهاجر/انصار =
|نام همسر =
|فرزندان =
|خویشاوندان سرشناس =
|دین =
|مذهب = شیعه
|پیشه = فقیه، متکلم، محدث
|مناصب =
|نحوه درگذشت/شهادت =
|تاریخ درگذشت = 460 
|شهر درگذشت = 
|کشور درگذشت = 
|آرامگاه = نجف

|زمان اسلام آوردن =
|نحوه اسلام آوردن =
|حضور در جنگ‌ها =
|هجرت به =
|دلیل شهرت =
|نقش‌های برجسته =
|دیگر فعالیت‌ها =

|نام زیارتگاه =
|سمت =
|خدمت =
|محل اقدام =
|سفر =
|نوشته‌ها =
|موقوفات =
|بناهای ساخته شده =
|مقام علمی =

|پس از =
|پیش از =

|اساتید = [[شیخ مفید]] و [[سید مرتضی]]
|محل تحصیل = بغداد
|اجازه روایت از =
|اجازه اجتهاد از =
|شاگردان =
|اجازه روایت به =
|اجازه اجتهاد به =
|تالیفات = تهذیب الاحکام، الاستبصار، الفهرست، [[مصباح المتهجد و سلاح المتعبد|مصباح المتهجد]]

|فعالیت سیاسی =
|فعالیت اجتماعی =
|فعالیت مذهبی =

|وبگاه رسمی =
|امضا = 
}}
'''شیخ طوسی'''، محمد بن حسن، از سرشناس‌ترین عالمان شیعی در قرن پنجم هجری است. او تاثیر بسیاری در شکل‌گیری و تکامل علوم مختلف شیعی، از جمله [[فقه]]، [[کلام]]، [[تفسیر]] و [[رجال]] داشته و آثارش همواره از منابع اصلی علوم اسلامی نزد [[شیعه|شیعیان]] تلقی شده است. او در شهر طوس در خراسان [[ایران]] زاده شد و تا جوانی در این شهر زیست. از 23 سالگی به [[بغداد]] رفت. بعد از هجوم [[سلجوقیان]] به بغداد که با سخت‌گیری بر شیعیان همراه شد او مجبور شد به [[نجف]] برود. در جوار [[آستان مقدس امام علی(ع)|مرقد امام علی(ع)]] خانه گزید و حلقه درس خود را در آنجا تشکیل داد. این آغاز شکل گیری حوزه علمیه نجف بود.

شیخ طوسی آثار متعددی از خود به جای گذاشته است. او همچنین آثاری در زیارت و دعا و اثری مستقل در مناسک حج نگاشته بود. از جمله کتاب [[مصباح المتهجد و سلاح المتعبد|مصباح المتهجد]] که مهم‌ترین کتاب او در جمع‌آوری دعاها و زیارت‌نامه‌ها است و از منابع معتبر این موضوع دانسته می‌شود.

= زندگی‌نامه =
محمد بن حسن بن علی بن حسن طوسی، در سال 385 قمری در شهر طوس [[خراسان]] به دنیا آمد. درباره زندگی او در دوران اقامتش در خراسان اطلاع چندانی در دست نیست. می‌دانیم که او در سال 408 قمری یعنی در سن 23 سالگی به [[بغداد]] آمد و در آنجا ساکن شد.<ref>خلاصه الاقوال فی معرفة الرجال، ص 360</ref> برخی پژوهشگران بر اساس اطلاعاتی که در آثار شیخ طوسی پراکنده است نام سه تن از استادان او در خراسان را یافته اند: ابوحازم نیشابوری (م417ق.)، عبدالحمید مقری نیشابوری(م.427ق.) و محمد بن سلمیان حمرانی.<ref>«شخصیت علمی و مشایخ شیخ طوسی»، ص378- 380</ref>

=== در بغداد ===
او در [[بغداد]] ابتدا در مجالس درس [[شیخ مفید]] شرکت کرد و بعد از وفات مفید در 413 او شاگرد [[سید مرتضی|شریف مرتضی]] شد که بعد از مفید شخصیت برجسته شیعی در بغداد بود.<ref>زندگی‌نامه و آثار شیخ طوسی، ص8</ref> طوسی در مدت اقامتش در بغداد از علمای دیگری نیز شاگردی کرد و از آنان حدیث شنید. نام ۳۲ تن از مشایخ او را فهرست کرده اند. بعد از وفات شریف مرتضی در سال 436 طوسی جایگاه علمی و ریاست [[شیعه|امامیه]] در بغداد را به خود اختصاص داد.<ref>زندگی‌نامه و آثار شیخ طوسی، ص9</ref> رابطه او با دستگاه خلافت هم خوب بود و خلیفه قائم بامر الله کرسی تدریس علم کلام را به او داده بود.<ref>زندگی‌نامه و آثار شیخ طوسی، ص9</ref> اما با ورود [[سلجوقیان|سلاجقه]] به بغداد در سال 477 وضعیت شیعیان در این شهر به مخاطره افتاد. سلجوقیان که با شیعیان دشمنی می‌کردند برخی محلات شیعی و خانه شیخ طوسی را غارت کردند.<ref>زندگی‌نامه و آثار شیخ طوسی، ص13</ref>

=== در نجف ===
پس از این واقعه او به [[نجف]] مهاجرت کرد. در نزدیکی [[آستان مقدس امام علی(ع)|مرقد امام علی]] خانه‌ گزید و حلقه درسی را در نجف تشکیل داد. او تا زمان وفاتش حدود 12 سال در این شهر زندگی کرد و پایه‌های حوزه علمی شیعی در نجف را گذاشت. او در سال 460 قمری در نجف درگذشت.<ref>خلاصه الاقوال فی معرفة الرجال، ص 360</ref>

=== مقبره شیخ طوسی در نجف ===
پس از وفات او را در منزلش دفن کردند.<ref>خلاصه الاقوال فی معرفة الرجال، ص 360</ref> مقبره شیخ طوسی در شهر [[نجف]] در کشور [[عراق]]، نزدیک به [[آستان مقدس امام علی(ع)|حرم حضرت علی(ع)]]، در ابتدای خیابان طوسی و در مسجدی به نام مسجد شیخ طوسی قرار دارد.<ref>زیارتگاه‌های عراق، ج۱، ص84</ref>

== میراث علمی شیخ طوسی ==
شیخ طوسی جایگاه ممتازی در تاریخ علمی تشیع دارد. او را با لقب شیخ الطائفه می‌شناسند.<ref>خلاصه الاقوال فی معرفة الرجال، ص 360</ref> آمیختن شیوه عقل‌گرایانه مکتب بغداد با شیوه محدثان شیعه در اصول و مبانی فقه،<ref>مکاتب فقه امامی ایران، ص47</ref> تدوین علم اصول شیعی،‌ کاربست روش تطبیقی در مطالعه فقه شیعه و سنی<ref>العده فی اصول الفقه، مقدمه، ص33-37</ref> را از جمله ویژگی‌های روش علمی شیخ طوسی دانسته‌اند. نفوذ شیخ طوسی در فقه شیعی به قدری بود که گفته شده تا حدود صد سال پس از او حوزه‌های شیعی از آرای او عدول نکرد و به نوعی از او تقلید می‌کردند.<ref>مکاتب فقه امامی ایران، ص 49</ref>

شیخ طوسی در مدت حضورش در بغداد ده‌ها کتاب نگاشت و شاگردان بسیاری را ترتبت کرد. او در مدت اقامتش در نجف بیشتر به تدریس آثار پیشینش پرداخت.<ref>االعده فی اصول الفقه، مقدمه، 39-41</ref>

=== آثار شیخ طوسی ===
شیخ طوسی در مجموعه‌ای از علوم کتاب نوشت. دو کتاب از ۴ منبع اصلی حدیث شیعه از آثار اوست: کتاب ''تهذیب الاحکام'' و کتاب ''الاستبصار فیما اختلف من الاخبار''.<ref>«شخصیت علمی و مشایخ شیخ طوسی»، ص372</ref> همچنین دو کتاب اصلی رجال شیعی نیز نوشته اوست: ''کتاب الرجال''، کتاب ''فهرست کتب الشیعه و اصولهم'' که از کتاب‌های اصلی اولیه رجالی نزد شیعیان به حساب می‌آید.<ref>آشنایی با کتب رجالی شیعه، ص77</ref> او همچنین تلخیصی از کتاب رجال کشی فراهم کرد که نامش ''اختیار معرفة الرجال'' است و جایگزین اصل کتاب کشی شده است.<ref>آشنایی با کتب رجالی شیعه، ص61</ref> کتاب او در علم اصول فقه که ''العدة فی اصول الفقه'' نام دارد، یکی از آثار مهم شیخ طوسی است که نقش مهمی در شکل‌گیری و تدوین علم اصول فقه نزد شیعیان داشته است.<ref>العدة فی اصول الفقه، مقدمه، ص 70-73</ref> همچنین شیخ طوسی را نویسنده نخستین تفسیر کامل و جامع شیعی (''تفسیر تبیان'') دانسته‌اند<ref>«شخصیت علمی و مشایخ شیخ طوسی»،‌ ص366</ref> او کتاب‌های متعدد دیگری در موضوعات فقه، کلام، تفسیر قرآن نگاشته است. منابع گوناگون تا ۴۸ اثر او یاد کرده‌اند.<ref>[http://noo.rs/tgIxs پژوهشی پیرامون مصنفات شیخ طوسی، ص۱۳۱]</ref>

== آثار شیخ طوسی در موضوع حج و زیارت ==
شیخ طوسی رساله‌ای مستقل در مناسک حج با عنوان ''مناسک الحج فی مجرد العمل و الادعیه'' نگاشته بود.<ref>پژوهشی پیرامون مصنفات شیخ طوسی، ص146</ref> همچنین او آثاری در دعا و زیارت دارد که برخی از آن‌ها از اهمیت بسیاری در ادبیات دعایی شیعه دارند:

* [[مصباح المتهجد و سلاح المتعبد|مصباح المتهجد فی عمل السنة]] که از منابع اصلی دعا و زیارت نزد شیعیان به حساب می‌آید.<ref>پژوهشی پیرامون مصنفات شیخ طوسی، ص145</ref>
* مختصر المصباح فی عمل السنة: که خلاصه‌ای از کتاب مصباح است که خود او آن را تهیه کرد.<ref>پژوهشی پیرامون مصنفات شیخ طوسی، ص140</ref>
* مختصر من عمل یوم و لیلة در معرفی عبادات و نوافل روزانه<ref>پژوهشی پیرامون مصنفات شیخ طوسی، ص140</ref>
* هدایة المسترشد و بصیرة المتعبد<ref>پژوهشی پیرامون مصنفات شیخ طوسی، ص147</ref>
==پانویس==
{{پانویس}}
==منابع==

* العده فی اصول الفقه، محمد بن حسن طوسی، تحقیق محمد رضا انصاری قمی، قم، ناشر: محقق،1376
* آشنایی با کتب رجالی شیعه، رحمان ستایش، تهران، دانشگاه علوم حدیث و سمت، 1392
* [https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/365178/%d9%be%da%98%d9%88%d9%87%d8%b4%db%8c-%d9%be%db%8c%d8%b1%d8%a7%d9%85%d9%88%d9%86-%d9%85%d8%b5%d9%86%d9%81%d8%a7%d8%aa-%d8%b4%db%8c%d8%ae-%d8%b7%d9%88%d8%b3%db%8c «پژوهشی پیرامون مصنفات شیخ طوسی»، محمد ادیبی مهر، فصلنامه پژوهش دینی، شماره 12، زمستان 1384]
* [https://noorlib.ir/book/view/41727/%D8%B2%DB%8C%D8%A7%D8%B1%D8%AA%DA%AF%D8%A7%D9%87-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%B9%D8%B1%D8%A7%D9%82-(%D9%85%D8%B9%D8%B1%D9%81%DB%8C-%D8%B2%DB%8C%D8%A7%D8%B1%D8%AA%DA%AF%D8%A7%D9%87-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D9%85%D8%B4%D9%87%D9%88%D8%B1-%D8%AF%D8%B1-%DA%A9%D8%B4%D9%88%D8%B1-%D8%B9%D8%B1%D8%A7%D9%82)?pageNumber=6&viewType=pdf زیارتگاه‌های عراق، محمد مهدی فقیه جلالی، احمد خامه یار، تهران، مشعر،]
* زندگی‌نامه و آثار شیخ طوسی، آقا بزرگ تهرانی، ترجمه علیرضا میرزا محمد و حمید طبیبیان، پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی، 1376ش.
* خلاصه الاقوال فی معرفة الرجال، حسن بن یوسف حلی، بنیاد فرهنگ جعفری، قم، 1400ش
* [https://noorlib.ir/book/view/17055/%D9%85%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D8%AB-%D8%A7%D8%B3%D9%84%D8%A7%D9%85%DB%8C-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86?volumeNumber=2&pageNumber=361&viewType=pdf «شخصیت علمی و مشایخ شیخ طوسی»، سید عبدالعزیز طباطبایی، میراث اسلامی ایران، دفتر دوم، ص361 - 412، قم، کتابخانه آیت الله مرعشی، 1373]
* مکاتب فقه امامی ایران، احمد پاکتچی، تهران، دانشگاه امام صادق(ع)، 1395

[[رده:عالمان شیعه قرن 5 (قمری)]]
[[رده:نویسندگان کتاب‌های فقه حج (شیعه)]]