آمین - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Kamran: /* منابع */

2020-12-14T08:00:12Z

منابع

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۴ دسامبر ۲۰۲۰، ساعت ۱۱:۳۰
خط ۸۵:		خط ۸۵:
	{{منابع}}		{{منابع}}
	{{دانشنامه		{{دانشنامه
	\| آدرس = http://hzrc.ac.ir/post/9538/~~آمین~~		\| آدرس = http://hzrc.ac.ir/post/9538/%d8%a2%d9%85%d9%8a%d9%86
	\| عنوان = آمین		\| عنوان = آمین
	\| نویسنده = سید جعفر صادقی فدکی		\| نویسنده = سید جعفر صادقی فدکی

Kamran: added Category:مقاله‌های تکمیل‌شده using HotCat

2020-11-25T12:39:07Z

added Category:مقاله‌های تکمیل‌شده using HotCat

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ نوامبر ۲۰۲۰، ساعت ۱۶:۰۹
خط ۱۷۷:		خط ۱۷۷:

	[[رده:احکام نماز]]		[[رده:احکام نماز]]
			[[رده:مقاله‌های تکمیل‌شده]]

Abbasahmadi1363 در ‏۳۰ آوریل ۲۰۲۰، ساعت ۱۰:۰۳

2020-04-30T10:03:25Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۰ آوریل ۲۰۲۰، ساعت ۱۳:۳۳
خط ۱۵:		خط ۱۵:
	آمین گفتن پس از دعا و نیز برخی موارد دیگر، در میان پیروان شریعت‌ها و ملت‌ها رایج بوده است.<ref>فتح الباری، ج۱۱، ص۳.</ref> در حدیثی آمده که [[حضرت ابراهیم(ع)]] هنگام دعای یکی از مؤمنان آمین گفت.<ref>الدعوات، ص۴۲؛ بحار الانوار، ج۶۶، ص۲۸۷.</ref> نقل شده که هنگام نفرین‌کردن [[حضرت موسی(ع)]] به فرعون، فرشتگان آمین گفتند.<ref>وسائل الشیعه، ج۷، ص۱۰۵.</ref>		آمین گفتن پس از دعا و نیز برخی موارد دیگر، در میان پیروان شریعت‌ها و ملت‌ها رایج بوده است.<ref>فتح الباری، ج۱۱، ص۳.</ref> در حدیثی آمده که [[حضرت ابراهیم(ع)]] هنگام دعای یکی از مؤمنان آمین گفت.<ref>الدعوات، ص۴۲؛ بحار الانوار، ج۶۶، ص۲۸۷.</ref> نقل شده که هنگام نفرین‌کردن [[حضرت موسی(ع)]] به فرعون، فرشتگان آمین گفتند.<ref>وسائل الشیعه، ج۷، ص۱۰۵.</ref>

	قرآن،<ref group="یادداشت">{{آیه\|رَبَّنَا اطمِس عَلَی أَموَالِهِم وَاشدُد عَلَی قُلُوبِهِم فَلا یؤمِنُوا حَتَّی یرَوُا العَذَابَ الألِیمَ. قَالَ قَد أُجِیبَت دَعوَتُکمَا		قرآن،<ref group="یادداشت">{{آیه\|رَبَّنَا اطمِس عَلَی أَموَالِهِم وَاشدُد عَلَی قُلُوبِهِم فَلا یؤمِنُوا حَتَّی یرَوُا العَذَابَ الألِیمَ. قَالَ قَد أُجِیبَت دَعوَتُکمَا}} پروردگارا! اموالشان را نابود كن و دل هايشان را سخت گردان كه ايمان نياورند تا آنكه عذاب دردناك را ببينند. [خدا] فرمود: دعاى شما دو نفر پذيرفته شد.</ref><ref>سوره یونس(۱۰)، آیه‌های ۸۸ و ۸۹؛ ترجمه قرآن (انصاریان)، ص۲۱۹.</ref> از نفرین حضرت موسی(ع) و اجابت دعای دو نفر سخن گفته است. به گفته برخی مفسران، در این ماجرا موسی(ع) دعا کرد و برادرش هارون آمین گفت.<ref>مجمع البیان، ج۵، ص۲۲۱؛ تفسیر ابن کثیر، ج۱، ص۳۴.</ref> این تفسیر در احادیث نیز آمده است.<ref>وسائل الشیعه، ج۷، ص۱۰۵؛ بحار الانوار، ج۱۳، ص۱۳۵.</ref> پاره‌ای منابع از کاربرد واژه «آمین» به معنایی مشابه مفهوم واژه عربی آن، در کتاب مقدس و اناجیل پس از دعا یا نماز یا موارد دیگر گزارش داده‌اند.<ref>کتاب مقدس، تثنیه: ۲۷: ۱۵–۲۶؛ قاموس الکتاب المقدس، ص۷.</ref> در حدیثی از [[امام صادق(ع)]] آمده که [[مسیحیت\|مسیحیان]] در نمازشان آمین می‌گفته‌اند.<ref>دعائم الاسلام، ج۱، ص۱۶۰؛ بحار الانوار، ج۸۲، ص۴۹؛ الحدائق الناضره، ج۸، ص۱۹۷.</ref>
	}} پروردگارا! اموالشان را نابود كن و دل هايشان را سخت گردان كه ايمان نياورند تا آنكه عذاب دردناك را ببينند. [خدا] فرمود: دعاى شما دو نفر پذيرفته شد.</ref><ref>سوره یونس(۱۰)، آیه‌های ۸۸ و ۸۹؛ ترجمه قرآن (انصاریان)، ص۲۱۹.</ref> از نفرین حضرت موسی(ع) و اجابت دعای دو نفر سخن گفته است. به گفته برخی مفسران، در این ماجرا موسی(ع) دعا کرد و برادرش هارون آمین گفت.<ref>مجمع البیان، ج۵، ص۲۲۱؛ تفسیر ابن کثیر، ج۱، ص۳۴.</ref> این تفسیر در احادیث نیز آمده است.<ref>وسائل الشیعه، ج۷، ص۱۰۵؛ بحار الانوار، ج۱۳، ص۱۳۵.</ref> پاره‌ای منابع از کاربرد واژه «آمین» به معنایی مشابه مفهوم واژه عربی آن، در کتاب مقدس و اناجیل پس از دعا یا نماز یا موارد دیگر گزارش داده‌اند.<ref>کتاب مقدس، تثنیه: ۲۷: ۱۵–۲۶؛ قاموس الکتاب المقدس، ص۷.</ref> در حدیثی از [[امام صادق(ع)]] آمده که [[مسیحیت\|مسیحیان]] در نمازشان آمین می‌گفته‌اند.<ref>دعائم الاسلام، ج۱، ص۱۶۰؛ بحار الانوار، ج۸۲، ص۴۹؛ الحدائق الناضره، ج۸، ص۱۹۷.</ref>

	==در اسلام==		==در اسلام==

Abbasahmadi1363: removed Category:مستحبات نماز using HotCat

2020-04-30T09:57:29Z

removed Category:مستحبات نماز using HotCat

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۰ آوریل ۲۰۲۰، ساعت ۱۳:۲۷
خط ۱۷۷:		خط ۱۷۷:
	{{پایان}}		{{پایان}}

	~~[[رده:مستحبات نماز]]~~
	[[رده:احکام نماز]]		[[رده:احکام نماز]]

Abbasahmadi1363: added Category:احکام نماز using HotCat

2020-04-30T09:57:21Z

added Category:احکام نماز using HotCat

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۰ آوریل ۲۰۲۰، ساعت ۱۳:۲۷
خط ۱۷۸:		خط ۱۷۸:

	[[رده:مستحبات نماز]]		[[رده:مستحبات نماز]]
			[[رده:احکام نماز]]

Abbasahmadi1363: added Category:مستحبات نماز using HotCat

2020-04-30T09:54:59Z

added Category:مستحبات نماز using HotCat

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۰ آوریل ۲۰۲۰، ساعت ۱۳:۲۴
خط ۱۷۶:		خط ۱۷۶:
	*'''وسائل الشیعه''': الحر العاملی (م. ۱۱۰۴ق)، قم، آل‌البیت:، ۱۴۱۲ق.		*'''وسائل الشیعه''': الحر العاملی (م. ۱۱۰۴ق)، قم، آل‌البیت:، ۱۴۱۲ق.
	{{پایان}}		{{پایان}}

			[[رده:مستحبات نماز]]

Abbasahmadi1363 در ‏۳۰ آوریل ۲۰۲۰، ساعت ۰۹:۵۳

2020-04-30T09:53:48Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۰ آوریل ۲۰۲۰، ساعت ۱۳:۲۳
خط ۶:		خط ۶:

	استحباب آمین گفتن پس از دعا در غیر نماز، مورد اتفاق فرقه‌های اسلامی است، سفارش زیادی به آن شده و یکی از سبب‌های استجابت دعا شمرده شده است.		استحباب آمین گفتن پس از دعا در غیر نماز، مورد اتفاق فرقه‌های اسلامی است، سفارش زیادی به آن شده و یکی از سبب‌های استجابت دعا شمرده شده است.

	==واژه==		==واژه==
	واژه «آمین»، از ریشه «ا، م، ن» به معنای اعتماد کردن، تصدیق نمودن، امین پنداشتن<ref>معجم مقاییس اللغه، ج۱، ص۱۳۳؛ لسان العرب، ج۱۳، ص۲۱.</ref> و برطرف شدن ترس و نگرانی<ref>العین، ج۸، ص۳۸۸؛ الصحاح، ج۵، ص۲۰۷۱؛ لسان العرب، ج۱۳، ص۲۱، «امن».</ref> آمده و در اصطلاح به معنای در خواست اجابت دعا از خداست.<ref>معانی الاخبار، ص۳۴۹؛ معجم لغة الفقهاء، ص۳۷.</ref> برخی واژه‌پژوهان، آن را به صورت‌های «اَمین» و «آمّین»، با تشدید و بدون آن، به کار برده‌اند.<ref>لسان العرب، ج۱۳، ص۲۶–۲۷.</ref>		واژه «آمین»، از ریشه «ا، م، ن» به معنای اعتماد کردن، تصدیق نمودن، امین پنداشتن<ref>معجم مقاییس اللغه، ج۱، ص۱۳۳؛ لسان العرب، ج۱۳، ص۲۱.</ref> و برطرف شدن ترس و نگرانی<ref>العین، ج۸، ص۳۸۸؛ الصحاح، ج۵، ص۲۰۷۱؛ لسان العرب، ج۱۳، ص۲۱، «امن».</ref> آمده و در اصطلاح به معنای در خواست اجابت دعا از خداست.<ref>معانی الاخبار، ص۳۴۹؛ معجم لغة الفقهاء، ص۳۷.</ref> برخی واژه‌پژوهان، آن را به صورت‌های «اَمین» و «آمّین»، با تشدید و بدون آن، به کار برده‌اند.<ref>لسان العرب، ج۱۳، ص۲۶–۲۷.</ref>

	روشن نیست که این واژه در اصل عربی بوده یا از واژه‌های دخیل است. شماری از مفسران آن را واژه‌ای بیگانه و اصل آن را عبری، سریانی<ref>تفسیر ثعلبی، ج۱، ص۱۲۵؛ قاموس الکتاب المقدس، ص۷.</ref> یا مُعرّب کلمه «همین» در زبان فارسی<ref>عمدة القاری، ج۶، ص۴۷؛ تفسیر القرآن الکریم، ج۱، ص۳۰.</ref> دانسته‌اند. در برابر، برخی آن را عربی و اسم فعل به معنای «اجابت کن»<ref>مفردات، ص۲۶؛ تاج العروس، ج۱۸، ص۲۶، «امن».</ref> یا از نام‌های الهی و اصل آن را «یا امین» دانسته‌اند.<ref>تفسیر ثعلبی، ج۱، ص۱۲۵؛ زاد المسیر، ج۱، ص۱۲؛ عمدة القاری، ج۶، ص۴۷.</ref>		روشن نیست که این واژه در اصل عربی بوده یا از واژه‌های دخیل است. شماری از مفسران آن را واژه‌ای بیگانه و اصل آن را عبری، سریانی<ref>تفسیر ثعلبی، ج۱، ص۱۲۵؛ قاموس الکتاب المقدس، ص۷.</ref> یا مُعرّب کلمه «همین» در زبان فارسی<ref>عمدة القاری، ج۶، ص۴۷؛ تفسیر القرآن الکریم، ج۱، ص۳۰.</ref> دانسته‌اند. در برابر، برخی آن را عربی و اسم فعل به معنای «اجابت کن»<ref>مفردات، ص۲۶؛ تاج العروس، ج۱۸، ص۲۶، «امن».</ref> یا از نام‌های الهی و اصل آن را «یا امین» دانسته‌اند.<ref>تفسیر ثعلبی، ج۱، ص۱۲۵؛ زاد المسیر، ج۱، ص۱۲؛ عمدة القاری، ج۶، ص۴۷.</ref>

	==پیشینه==		==پیشینه==
	آمین گفتن پس از دعا و نیز برخی موارد دیگر، در میان پیروان شریعت‌ها و ملت‌ها رایج بوده است.<ref>فتح الباری، ج۱۱، ص۳.</ref> در حدیثی آمده که [[حضرت ابراهیم(ع)]] هنگام دعای یکی از مؤمنان آمین گفت.<ref>الدعوات، ص۴۲؛ بحار الانوار، ج۶۶، ص۲۸۷.</ref> نقل شده که هنگام نفرین‌کردن [[حضرت موسی(ع)]] به فرعون، فرشتگان آمین گفتند.<ref>وسائل الشیعه، ج۷، ص۱۰۵.</ref>		آمین گفتن پس از دعا و نیز برخی موارد دیگر، در میان پیروان شریعت‌ها و ملت‌ها رایج بوده است.<ref>فتح الباری، ج۱۱، ص۳.</ref> در حدیثی آمده که [[حضرت ابراهیم(ع)]] هنگام دعای یکی از مؤمنان آمین گفت.<ref>الدعوات، ص۴۲؛ بحار الانوار، ج۶۶، ص۲۸۷.</ref> نقل شده که هنگام نفرین‌کردن [[حضرت موسی(ع)]] به فرعون، فرشتگان آمین گفتند.<ref>وسائل الشیعه، ج۷، ص۱۰۵.</ref>
خط ۷۷:		خط ۷۹:
	===در باور شیعیان===		===در باور شیعیان===
	بیشتر فقیهان [[شیعه]]، گفتن آمین را به‌طور مطلق، خواه پس از خواندن حمد و خواه در مواضع دیگر نماز، جایز ندانسته‌اند.<ref>جامع المقاصد، ج۲، ص۲۴۸؛ مسالک الافهام، ج۱، ص۲۱۰.</ref> مهم‌ترین مستند این دیدگاه آن است که آمین سخن آدمیان است نه ذکر نماز؛ و از این‌رو، گفتن آن در هیچ جای نماز جایز نیست.<ref>غنائم الایام، ج۲، ص۵۰۸؛ مستمسک العروه، ج۶، ص۵۹۲.</ref> دیدگاه دیگر آن است که آمین گفتن تنها پس از قرائت حمد، جایز نیست؛<ref>مستند الشیعه، ج۵، ص۱۹۰؛ جواهر الکلام، ج۱۰، ص۳.</ref> زیرا احادیث مورد استناد تنها گفتن آن را پس از حمد ممنوع کرده‌اند.<ref>مصباح الفقیه، ج۲، ص۳۱۳.</ref>		بیشتر فقیهان [[شیعه]]، گفتن آمین را به‌طور مطلق، خواه پس از خواندن حمد و خواه در مواضع دیگر نماز، جایز ندانسته‌اند.<ref>جامع المقاصد، ج۲، ص۲۴۸؛ مسالک الافهام، ج۱، ص۲۱۰.</ref> مهم‌ترین مستند این دیدگاه آن است که آمین سخن آدمیان است نه ذکر نماز؛ و از این‌رو، گفتن آن در هیچ جای نماز جایز نیست.<ref>غنائم الایام، ج۲، ص۵۰۸؛ مستمسک العروه، ج۶، ص۵۹۲.</ref> دیدگاه دیگر آن است که آمین گفتن تنها پس از قرائت حمد، جایز نیست؛<ref>مستند الشیعه، ج۵، ص۱۹۰؛ جواهر الکلام، ج۱۰، ص۳.</ref> زیرا احادیث مورد استناد تنها گفتن آن را پس از حمد ممنوع کرده‌اند.<ref>مصباح الفقیه، ج۲، ص۳۱۳.</ref>

	==پانویس==		==پانویس==
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

	==منابع==		==منابع==
			{{منابع}}
	{{دانشنامه		{{دانشنامه
	\| آدرس = http://hzrc.ac.ir/post/9538/آمین		\| آدرس = http://hzrc.ac.ir/post/9538/آمین
خط ۸۷:		خط ۹۰:
	\| نویسنده = سید جعفر صادقی فدکی		\| نویسنده = سید جعفر صادقی فدکی
	}}		}}

	*'''اضواء علی السنة المحمدیه''': محمود ابوریة (م. ۱۳۸۵ق)، قم، البطحا؛		*'''اضواء علی السنة المحمدیه''': محمود ابوریة (م. ۱۳۸۵ق)، قم، البطحا؛
	*'''الاقناع''': الشربینی (م. ۹۷۷ق)، بیروت، دار المعرفه؛		*'''الاقناع''': الشربینی (م. ۹۷۷ق)، بیروت، دار المعرفه؛

Abbasahmadi1363: /* منابع */

2020-04-30T09:52:42Z

منابع

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۰ آوریل ۲۰۲۰، ساعت ۱۳:۲۲
خط ۹۶:		خط ۹۶:
	*'''تأویل مختلف الحدیث''': ابن قتیبه (م. ۲۷۶ق)، به کوشش اسماعیل اسعردی، بیروت، دار الکتب العلمیه؛		*'''تأویل مختلف الحدیث''': ابن قتیبه (م. ۲۷۶ق)، به کوشش اسماعیل اسعردی، بیروت، دار الکتب العلمیه؛
	*'''تذکرة الفقهاء''': العلامة الحلی (م. ۷۲۶ق)، قم، آل‌البیت:، ۱۴۱۴ق؛		*'''تذکرة الفقهاء''': العلامة الحلی (م. ۷۲۶ق)، قم، آل‌البیت:، ۱۴۱۴ق؛
			*'''ترجمه قرآن (انصاریان)'''، حسین انصاریان، اسوه، قم، ۱۳۸۳ش.
	*'''تفسیر ابن کثیر (تفسیر القرآن العظیم)''': ابن کثیر (م. ۷۷۴ق)، به کوشش مرعشلی، بیروت، دار المعرفه، ۱۴۰۹ق؛		*'''تفسیر ابن کثیر (تفسیر القرآن العظیم)''': ابن کثیر (م. ۷۷۴ق)، به کوشش مرعشلی، بیروت، دار المعرفه، ۱۴۰۹ق؛
	*'''تفسیر ثعلبی (الکشف والبیان)''': الثعلبی (م. ۴۲۷ق)، به کوشش ابن عاشور، بیروت، دار احیاء التراث العربی، ۱۴۲۲ق؛		*'''تفسیر ثعلبی (الکشف والبیان)''': الثعلبی (م. ۴۲۷ق)، به کوشش ابن عاشور، بیروت، دار احیاء التراث العربی، ۱۴۲۲ق؛

Abbasahmadi1363 در ‏۳۰ آوریل ۲۰۲۰، ساعت ۰۹:۴۹

2020-04-30T09:49:08Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۰ آوریل ۲۰۲۰، ساعت ۱۳:۱۹
خط ۱:		خط ۱:
	~~{{در دست ویرایش\|ماه=[[شهریور]]\|روز=[[۶]]\|سال=[[۱۳۹۶]]\|کاربر=Hasaninasab}}~~
	'''آمین،''' عبارت پس از دعا و به معنای درخواست اجابت دعا از خداست. فقیهان [[اهل سنت]] در نماز پس از قرائت حمد نیز، آمین را مستحب می‌دانند و در نمازهای جماعت [[حرمین]] با صدای بلند آمین می‌گویند. به باور مشهور فقیهان [[شیعه]]، این کار حرام و چنین نمازی باطل است. به باور [[مذهب حنفی\|حنفی‌ها]]، آمین در نماز باید آهسته گفته شود. به باور بیشتر فقیهان اهل سنت جز نماز صبح، تنها پس از سوره حمد جایز است آمین گفته شود.		'''آمین،''' عبارت پس از دعا و به معنای درخواست اجابت دعا از خداست. فقیهان [[اهل سنت]] در نماز پس از قرائت حمد نیز، آمین را مستحب می‌دانند و در نمازهای جماعت [[حرمین]] با صدای بلند آمین می‌گویند. به باور مشهور فقیهان [[شیعه]]، این کار حرام و چنین نمازی باطل است. به باور [[مذهب حنفی\|حنفی‌ها]]، آمین در نماز باید آهسته گفته شود. به باور بیشتر فقیهان اهل سنت جز نماز صبح، تنها پس از سوره حمد جایز است آمین گفته شود.

Abbasahmadi1363 در ‏۳۰ آوریل ۲۰۲۰، ساعت ۰۹:۳۸

2020-04-30T09:38:59Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۰ آوریل ۲۰۲۰، ساعت ۱۳:۰۸
خط ۱:		خط ۱:
	{{در دست ویرایش\|ماه=[[شهریور]]\|روز=[[۶]]\|سال=[[۱۳۹۶]]\|کاربر=Hasaninasab}}		{{در دست ویرایش\|ماه=[[شهریور]]\|روز=[[۶]]\|سال=[[۱۳۹۶]]\|کاربر=Hasaninasab}}
	'''آمین،''' عبارت پس از دعا و به معنای درخواست اجابت دعا از خداست. فقیهان [[اهل سنت]] در نماز پس از قرائت حمد نیز، آمین را مستحب می‌دانند و در نمازهای جماعت [[حرمین]] با صدای بلند آمین می‌گویند. به باور مشهور فقیهان [[شیعه]]، این کار حرام و چنین نمازی باطل است.		'''آمین،''' عبارت پس از دعا و به معنای درخواست اجابت دعا از خداست. فقیهان [[اهل سنت]] در نماز پس از قرائت حمد نیز، آمین را مستحب می‌دانند و در نمازهای جماعت [[حرمین]] با صدای بلند آمین می‌گویند. به باور مشهور فقیهان [[شیعه]]، این کار حرام و چنین نمازی باطل است. به باور [[مذهب حنفی\|حنفی‌ها]]، آمین در نماز باید آهسته گفته شود. به باور بیشتر فقیهان اهل سنت جز نماز صبح، تنها پس از سوره حمد جایز است آمین گفته شود.

	به باور [[مذهب حنفی\|حنفی‌ها]]، آمین در نماز باید آهسته گفته شود. به باور بیشتر فقیهان اهل سنت جز نماز صبح، تنها پس از سوره حمد جایز است آمین گفته شود. فقیهان اهل سنت برای استحباب آمین گفتن، به روایات پرشمار در منابع روایی‌شان استناد جسته‌اند.		فقیهان اهل سنت برای استحباب آمین گفتن، به روایات پرشمار در منابع روایی‌شان استناد جسته‌اند.مشهور فقیهان شیعه روایات مورد استناد اهل سنت را نقد کرده و به استناد دلایلی مانند روایات، سیره و اجماع، آمین گفتن در نماز را حرام و باعث بطلان نماز دانسته‌اند. اندکی از فقیهان شیعه، آمین گفتن در نماز را مکروه یا جایز شمرده‌اند.

	~~مشهور فقیهان شیعه روایات مورد استناد اهل سنت را نقد کرده و به استناد دلایلی مانند روایات، سیره و اجماع، آمین~~ گفتن ~~در نماز را حرام و باعث بطلان نماز دانسته‌اند~~. ~~اندکی از~~ فقیهان شیعه، آمین ~~گفتن~~ در ~~نماز~~ را ~~مکروه یا~~ جایز ~~شمرده‌اند~~.		بر پایه روایتی در منابع شیعه، گفتن «الحمد لله رب العالمین» پس از حمد مستحب است. فقیهان شیعه، گفتن آمین در نماز، در حال [[تقیه]] را جایز و حتی واجب دانسته‌اند.

	~~بر پایه روایتی در منابع شیعه،~~ گفتن ~~«الحمد لله رب العالمین»~~ پس از ~~حمد مستحب است. فقیهان شیعه، گفتن آمین~~ در ~~حال [[تقیه]] را جایز~~ و ~~حتی واجب دانسته‌اند~~.		استحباب آمین گفتن پس از دعا در غیر نماز، مورد اتفاق فرقه‌های اسلامی است، سفارش زیادی به آن شده و یکی از سبب‌های استجابت دعا شمرده شده است.
	==واژه==		==واژه==
	واژه «آمین»، از ریشه «ا، م، ن» به معنای اعتماد کردن، تصدیق نمودن، امین پنداشتن<ref>معجم مقاییس اللغه، ج۱، ص۱۳۳؛ لسان العرب، ج۱۳، ص۲۱.</ref> و برطرف شدن ترس و نگرانی<ref>العین، ج۸، ص۳۸۸؛ الصحاح، ج۵، ص۲۰۷۱؛ لسان العرب، ج۱۳، ص۲۱، «امن».</ref> آمده و در اصطلاح به معنای در خواست اجابت دعا از خداست.<ref>معانی الاخبار، ص۳۴۹؛ معجم لغة الفقهاء، ص۳۷.</ref> برخی واژه‌پژوهان، آن را به صورت‌های «اَمین» و «آمّین»، با تشدید و بدون آن، به کار برده‌اند.<ref>لسان العرب، ج۱۳، ص۲۶–۲۷.</ref>		واژه «آمین»، از ریشه «ا، م، ن» به معنای اعتماد کردن، تصدیق نمودن، امین پنداشتن<ref>معجم مقاییس اللغه، ج۱، ص۱۳۳؛ لسان العرب، ج۱۳، ص۲۱.</ref> و برطرف شدن ترس و نگرانی<ref>العین، ج۸، ص۳۸۸؛ الصحاح، ج۵، ص۲۰۷۱؛ لسان العرب، ج۱۳، ص۲۱، «امن».</ref> آمده و در اصطلاح به معنای در خواست اجابت دعا از خداست.<ref>معانی الاخبار، ص۳۴۹؛ معجم لغة الفقهاء، ص۳۷.</ref> برخی واژه‌پژوهان، آن را به صورت‌های «اَمین» و «آمّین»، با تشدید و بدون آن، به کار برده‌اند.<ref>لسان العرب، ج۱۳، ص۲۶–۲۷.</ref>