آیه رضوان - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Salar: /* پیوند به بیرون */ اصلاح نویسه‌های عربی

2023-06-14T08:36:57Z

پیوند به بیرون: اصلاح نویسه‌های عربی

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۴ ژوئن ۲۰۲۳، ساعت ۱۲:۰۶
خط ۳۳:		خط ۳۳:
	== پیوند به بیرون ==		== پیوند به بیرون ==
	* [http://rasekhoon.net/article/show/155588/%D8%A8%D8%B1%D8%B1%D8%B3%DB%8C-%D8%A2%DB%8C%D9%87-%D8%A8%DB%8C%D8%B9%D8%AA-%D8%B1%D8%B6%D9%88%D8%A7%D9%86-(3)/ «بررسی آیه بیعت رضوان»]		* [http://rasekhoon.net/article/show/155588/%D8%A8%D8%B1%D8%B1%D8%B3%DB%8C-%D8%A2%DB%8C%D9%87-%D8%A8%DB%8C%D8%B9%D8%AA-%D8%B1%D8%B6%D9%88%D8%A7%D9%86-(3)/ «بررسی آیه بیعت رضوان»]
	* [http://tnews.ir/news/347b60726943.html ~~«خشنودي~~ خداوند از مؤمنان در ~~آيهِ~~ رضوان»]		* [http://tnews.ir/news/347b60726943.html «خشنودی خداوند از مؤمنان در آیه رضوان»]

	==پانویس==		==پانویس==

Salar: /* پیوند به بیرون */

2023-06-14T08:36:19Z

پیوند به بیرون

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۴ ژوئن ۲۰۲۳، ساعت ۱۲:۰۶
خط ۳۲:		خط ۳۲:

	== پیوند به بیرون ==		== پیوند به بیرون ==
	* [http://rasekhoon.net/article/show/155588/%D8%A8%D8%B1%D8%B1%D8%B3%DB%8C-%D8%A2%DB%8C%D9%87-%D8%A8%DB%8C%D8%B9%D8%AA-%D8%B1%D8%B6%D9%88%D8%A7%D9%86-(3)/ ~~بررسی~~ آیه بیعت ~~رضوان؛ راسخون~~]		* [http://rasekhoon.net/article/show/155588/%D8%A8%D8%B1%D8%B1%D8%B3%DB%8C-%D8%A2%DB%8C%D9%87-%D8%A8%DB%8C%D8%B9%D8%AA-%D8%B1%D8%B6%D9%88%D8%A7%D9%86-(3)/ «بررسی آیه بیعت رضوان»]
	* [http://tnews.ir/news/347b60726943.html ~~خشنودي~~ خداوند از مؤمنان در آيهِ ~~رضوان؛ حوزه نمایندگی ولی فقیه در امور حج و زیارت~~]		* [http://tnews.ir/news/347b60726943.html «خشنودي خداوند از مؤمنان در آيهِ رضوان»]

	==پانویس==		==پانویس==

Engineer در ‏۳ ژوئن ۲۰۱۹، ساعت ۱۲:۱۰

2019-06-03T12:10:43Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳ ژوئن ۲۰۱۹، ساعت ۱۵:۴۰
خط ۱۰:		خط ۱۰:
	\|تورفتگی=0		\|تورفتگی=0
	\|تراز=وسط		\|تراز=وسط
	\|عنوان={{عربی\|اندازه=92%\| لَّقَدْ رَضِيَ اللَّـهُ عَنِ الْمُؤْمِنِينَ إِذْ يُبَايِعُونَكَ تَحْتَ الشَّجَرَةِ فَعَلِمَ مَا فِي قُلُوبِهِمْ فَأَنزَلَ السَّكِينَةَ عَلَيْهِمْ وَأَثَابَهُمْ فَتْحًا قَرِيبًا <ref>سوره فتح، آیه ۱۸</ref>}}		\|عنوان={{عربی\|اندازه=92%\| لَّقَدْ رَضِيَ اللَّـهُ عَنِ الْمُؤْمِنِينَ إِذْ يُبَايِعُونَكَ تَحْتَ الشَّجَرَةِ فَعَلِمَ مَا فِي قُلُوبِهِمْ فَأَنزَلَ السَّكِينَةَ عَلَيْهِمْ وَأَثَابَهُمْ فَتْحًا قَرِيبًا <ref>سوره فتح، آیه ۱۸</ref> }}
	\| به راستى خدا هنگامى كه مؤمنان، زير آن درخت با تو بيعت مى‌كردند از آنان خشنود شد، و آنچه در دلهايشان بود بازشناخت و بر آنان آرامش فرو فرستاد و پيروزى نزديكى به آنها پاداش داد.<ref>ترجمه فولادوند</ref>		\| به راستى خدا هنگامى كه مؤمنان، زير آن درخت با تو بيعت مى‌كردند از آنان خشنود شد، و آنچه در دلهايشان بود بازشناخت و بر آنان آرامش فرو فرستاد و پيروزى نزديكى به آنها پاداش داد.<ref>ترجمه فولادوند</ref>
	}}		}}
	{{پایان}}		{{پایان}}

	== ماجرای بیعت رضوان، وجه نامگذاری ==		== ماجرای بیعت رضوان، وجه نامگذاری ==
	پیامبر(ص) همراه برخی [[مسلمان\|مسلمانان]] که شمار آنان را ۱۴۰۰ تا ۱۶۰۰ نفر نوشته‌اند<ref>الطبقات، ج۲، ص۷۳؛ تاریخ طبری، ج۲، ص۲۷۱.</ref>، در [[ذی قعده]] [[سال ششم هجرت]] به قصد زیارت [[خانه خدا]] و انجام [[مناسک حج]] عازم [[مکه]] شد.<ref>السیرة النبویه، ج۳، ص۷۷۴؛ تاریخ خلیفه، ص۳۶؛ المعارف، ص۱۶۲.</ref> چون به [[حدیبیه]] در نُه میلی مکه رسیدند<ref>السیرة النبویه، ج۳، ص۳۰۸؛ الطبقات، ج۲، ص۷۴؛ معجم البلدان، ج۲، ص۲۲۹.</ref>، [[مشرکان قریش]] راه را بر آنان بستند و از ورودشان به مکه جلوگیری کردند. رسول خدا(ص) [[خراش بن خزاعی\|خَراش بن خزاعی]] را به سوی مشرکان قریش فرستاد تا به آنان بگوید که مسلمانان برای زیارت خانه خدا آمده‌اند و در پی جنگ نیستند. مشرکان، شتر قاصد پیامبر(ص) را پی کرده، او را بازگرداندند.<ref>الکامل، ج۲، ص۲۰۳؛ المنتظم، ج۳، ص۲۶۹.</ref> سپس [[عثمان]] برای رساندن پیام به مکه فرستاده شد.<ref>المغازی، ج۲، ص۶۰۰؛ المنتظم، ج۳، ص۲۶۹.</ref> تأخیر سه روزه عثمان موجب شایعه قتل وی شد.<ref>تاریخ طبری، ج۲، ص۲۷۹؛ الکامل، ج۲، ص۲۰۲.</ref> با انتشار این شایعه، پیامبر(ص) زیر درختی<ref>لسان العرب، ج۷، ص۴۲۰؛ لغت نامه، ج۸، ص۱۲۱۲۹.</ref> به نام [[درخت سمره\|سمره]]<ref>جامع البیان، ج۲۶، ص۱۱۳؛ البحر المحیط، ج۹، ص۴۹۲.</ref> با اصحاب خویش بیعت کرد<ref>السیرة النبویه، ج۳، ص۷۸۰؛ عیون الاثر، ج۲، ص۱۱۹.</ref> که با مشرکان بجنگند و کسی از جنگ نگریزد.<ref>الروض الانف، ج۶، ص۴۶۰؛ عیون الاثر، ج۲، ص۱۱۹.</ref> از این رو این پیمان [[بیعت رضوان]]، بیعت شجره، یا بیعت حدیبیه نامیده می‌شود.<ref>جامع البیان، ج۲۶، ص۱۱۰؛ مجمع البیان، ج۹، ص۱۹۴.</ref> خداوند با نزول آیه رضوان خشنودی خویش را از آن مؤمنان بیان کرد.		پیامبر(ص) همراه برخی [[مسلمان\|مسلمانان]] که شمار آنان را ۱۴۰۰ تا ۱۶۰۰ نفر نوشته‌اند<ref>الطبقات، ج۲، ص۷۳؛ تاریخ طبری، ج۲، ص۲۷۱.</ref> ، در [[ذی قعده]] [[سال ششم هجرت]] به قصد زیارت [[خانه خدا]] و انجام [[مناسک حج]] عازم [[مکه]] شد.<ref>السیرة النبویه، ج۳، ص۷۷۴؛ تاریخ خلیفه، ص۳۶؛ المعارف، ص۱۶۲.</ref> چون به [[حدیبیه]] در نُه میلی مکه رسیدند<ref>السیرة النبویه، ج۳، ص۳۰۸؛ الطبقات، ج۲، ص۷۴؛ معجم البلدان، ج۲، ص۲۲۹.</ref> ، [[مشرکان قریش]] راه را بر آنان بستند و از ورودشان به مکه جلوگیری کردند. رسول خدا(ص) [[خراش بن خزاعی\|خَراش بن خزاعی]] را به سوی مشرکان قریش فرستاد تا به آنان بگوید که مسلمانان برای زیارت خانه خدا آمده‌اند و در پی جنگ نیستند. مشرکان، شتر قاصد پیامبر(ص) را پی کرده، او را بازگرداندند.<ref>الکامل، ج۲، ص۲۰۳؛ المنتظم، ج۳، ص۲۶۹.</ref> سپس [[عثمان]] برای رساندن پیام به مکه فرستاده شد.<ref>المغازی، ج۲، ص۶۰۰؛ المنتظم، ج۳، ص۲۶۹.</ref> تأخیر سه روزه عثمان موجب شایعه قتل وی شد.<ref>تاریخ طبری، ج۲، ص۲۷۹؛ الکامل، ج۲، ص۲۰۲.</ref> با انتشار این شایعه، پیامبر(ص) زیر درختی<ref>لسان العرب، ج۷، ص۴۲۰؛ لغت نامه، ج۸، ص۱۲۱۲۹.</ref> به نام [[درخت سمره\|سمره]]<ref>جامع البیان، ج۲۶، ص۱۱۳؛ البحر المحیط، ج۹، ص۴۹۲.</ref> با اصحاب خویش بیعت کرد<ref>السیرة النبویه، ج۳، ص۷۸۰؛ عیون الاثر، ج۲، ص۱۱۹.</ref> که با مشرکان بجنگند و کسی از جنگ نگریزد.<ref>الروض الانف، ج۶، ص۴۶۰؛ عیون الاثر، ج۲، ص۱۱۹.</ref> از این رو این پیمان [[بیعت رضوان]]، بیعت شجره، یا بیعت حدیبیه نامیده می‌شود.<ref>جامع البیان، ج۲۶، ص۱۱۰؛ مجمع البیان، ج۹، ص۱۹۴.</ref> خداوند با نزول آیه رضوان خشنودی خویش را از آن مؤمنان بیان کرد.

	== نکته‌های تفسیری ==		== نکته‌های تفسیری ==
	افزون بر خشنودی خداوند از مؤمنان که آن را به معنای پاداش آنان دانسته‌اند<ref>البحر المحیط، ج۹، ص۴۹۲؛ المیزان، ج۱۸، ص۲۸۴.</ref>، چند مطلب دیگر در این آیه بیان شده است:		افزون بر خشنودی خداوند از مؤمنان که آن را به معنای پاداش آنان دانسته‌اند<ref>البحر المحیط، ج۹، ص۴۹۲؛ المیزان، ج۱۸، ص۲۸۴.</ref> ، چند مطلب دیگر در این آیه بیان شده است:
	# علم خداوند به [[نیت]] مؤمنان: گفته‌اند مراد از {مَا فِی قُلُوبِهِم} در آیه، حسن نیت و راستی در بیعت<ref>جامع البیان، ج۲۶، ص۱۱۴؛ روض الجنان، ج۱۷، ص۳۳۷؛ المیزان، ج۱۸، ص۲۸۵.</ref> یا [[ایمان]] و دوستی دین<ref>البحر المحیط، ج۹، ص۴۹۲.</ref> یا [[غیرت]] و تصمیم بر سازش نکردن در برابر مشرکان است.<ref>روح المعانی، ج۲۵، ص۱۶۳.</ref>		# علم خداوند به [[نیت]] مؤمنان: گفته‌اند مراد از {مَا فِی قُلُوبِهِم} در آیه، حسن نیت و راستی در بیعت<ref>جامع البیان، ج۲۶، ص۱۱۴؛ روض الجنان، ج۱۷، ص۳۳۷؛ المیزان، ج۱۸، ص۲۸۵.</ref> یا [[ایمان]] و دوستی دین<ref>البحر المحیط، ج۹، ص۴۹۲.</ref> یا [[غیرت]] و تصمیم بر سازش نکردن در برابر مشرکان است.<ref>روح المعانی، ج۲۵، ص۱۶۳.</ref>
	# نزول سکینه (<small>آرامش</small>) در قلب مؤمنان و ثبات بر دین از دیگر پاداش‌های نیک به بیعت‌کنندگان است.<ref>جامع البیان، ج۲۶، ص۱۱۴.</ref>		# نزول سکینه (<small>آرامش</small>) در قلب مؤمنان و ثبات بر دین از دیگر پاداش‌های نیک به بیعت‌کنندگان است.<ref>جامع البیان، ج۲۶، ص۱۱۴.</ref>
	# بشارت پیروزی در آینده‌ای نزدیک که مقصود از آن را [[فتح خیبر]]<ref>التفسیر الکبیر، ج۲۸، ص۹۶؛ البحر المحیط، ج۹، ص۴۹۳؛ المیزان، ج۱۸، ص۲۸۵.</ref>، [[فتح مکه]]<ref>جامع البیان، ج۲۶، ص۱۱۴؛ روح المعانی، ج۱۴، ص۱۶۴.</ref> یا [[فتح هجر]]<ref>روح المعانی، ج۱۴، ص۱۶۵.</ref> ([[بحرین]]) دانسته‌اند.		# بشارت پیروزی در آینده‌ای نزدیک که مقصود از آن را [[فتح خیبر]]<ref>التفسیر الکبیر، ج۲۸، ص۹۶؛ البحر المحیط، ج۹، ص۴۹۳؛ المیزان، ج۱۸، ص۲۸۵.</ref> ، [[فتح مکه]]<ref>جامع البیان، ج۲۶، ص۱۱۴؛ روح المعانی، ج۱۴، ص۱۶۴.</ref> یا [[فتح هجر]]<ref>روح المعانی، ج۱۴، ص۱۶۵.</ref> ([[بحرین]]) دانسته‌اند.

	== بیعت‌کنندگان رضوان و ورود به بهشت ==		== بیعت‌کنندگان رضوان و ورود به بهشت ==
	=== ورود بدون قید این بیعت‌کنندگان به بهشت ===		=== ورود بدون قید این بیعت‌کنندگان به بهشت ===
	برخی از [[مفسر\|مفسران]] [[اهل‌ سنت]] ذیل آیه رضوان [[روایت\|روایتی]] از [[رسول خدا(ص)]] نقل کرده‌اند که هیچ یک از بیعت‌کنندگان پیمان رضوان یا اصحاب شجره به تعبیر مورخان، وارد [[جهنم]] نمی‌شوند.<ref>الدر المنثور، ج۶، ص۶۸.</ref> بر پایه روایتی دیگر از آن حضرت، بیعت‌کنندگان در پیمان رضوان بهترین افراد روی زمین هستند.<ref>صحیح البخاری، ج۵، ص۶۶؛ الدر المنثور، ج۶، ص۶۸.</ref> از این رو، به گفته [[آلوسی]]، دوستی و تکریم بیعت‌کنندگان رضوان و نیز خشنودی از آنان، بر [[مسلمان\|مسلمانان]] لازم است.<ref>روح المعانی، ج۱۴، ص۱۶۳.</ref>		برخی از [[مفسر\|مفسران]] [[اهل‌ سنت]] ذیل آیه رضوان [[روایت\|روایتی]] از [[رسول خدا(ص)]] نقل کرده‌اند که هیچ یک از بیعت‌کنندگان پیمان رضوان یا اصحاب شجره به تعبیر مورخان، وارد [[جهنم]] نمی‌شوند.<ref>الدر المنثور، ج۶، ص۶۸.</ref> بر پایه روایتی دیگر از آن حضرت، بیعت‌کنندگان در پیمان رضوان بهترین افراد روی زمین هستند.<ref>صحیح البخاری، ج۵، ص۶۶؛ الدر المنثور، ج۶، ص۶۸.</ref> از این رو، به گفته [[آلوسی]]، دوستی و تکریم بیعت‌کنندگان رضوان و نیز خشنودی از آنان، بر [[مسلمان\|مسلمانان]] لازم است.<ref>روح المعانی، ج۱۴، ص۱۶۳.</ref>

	=== داخل شدن به بهشت به شرط وفاداری بر عهد با پیامبر(ص) و رضایت خداوند ===		=== داخل شدن به بهشت به شرط وفاداری بر عهد با پیامبر(ص) و رضایت خداوند ===
	برخلاف روایاتی که اصحاب بیعت رضوان را بدون هیچ شرطی اهل [[بهشت]] میداند، روایت [[ابن عباس]] در تفسیر {'''فَعَلِمَ مَا فِی قُلُوبِهِم فَأَنزَلَ السَّکینَةَ عَلَیهِم'''}، آرامش تنها بر آن دسته از بیعت کنندگان پیمان رضوان نازل شد که خداوند از وفای آنان به عهد و پیمانشان آگاه بود.<ref>الدر المنثور، ج۶، ص۶۶.</ref> بر این اساس، روایت نقل شده از ابن عباس روایت‌های پیشین را تخصیص می‌زند؛ بدین معنا که تنها آن دسته از بیعت‌کنندگان پیمان رضوان وارد جهنم نمی‌شوند که مشمول آرامش الهی شده باشند، نه همه آنان. دلیل این مطلب آیه ۱۰ همین سوره است که بیعت با پیامبر(ص) را به منزله بیعت با [[خدا]]، و بیعت‌شکنی با پیامبر(ص) را بیعت‌شکنی با خدا دانسته و بشارت پاداش را تنها به کسانی داده که بر پیمان خویش وفادار بمانند<ref>المیزان، ج۱۸، ص۲۹۲.</ref>: {'''إِنَّ الَّذِینَ یبَایعُونَک إِنَّمَا یبَایعُونَ اللهَ یدُ اللهِ فَوْقَ أَیدِیهِمْ فَمَن نَّکثَ فَإِنَّمَا ینکثُ عَلَی نَفْسِهِ وَمَنْ أَوْفَی بِمَا عَاهَدَ عَلَیهُ اللهَ فَسَیؤْتِیهِ أَجْرًا عَظِیمًا'''}. <ref>سوره فتح آیه ۱۰</ref> این آیه در چینش آیات این سوره، پیش از آیه رضوان قرار گرفته؛ اما از لحاظ نزول پس از آن نازل شده است. از این جهت به آن آیه شرط گفته‌اند که رضایت خداوند از بیعت کنندگان را به عدم مخالفت با پیامبر و وفا به عهد و پیمانشان با ایشان مشروط می‌کند.<ref>تفسیر قمی، ج۲، ص۳۱۵.</ref> نیز گفتار برخی از بیعت‌کنندگان رضوان مؤید این است که آنان پس از بیعت رضوان کارهایی را مرتکب شدند که خود از آینده خویش در هراس بودند. [[براء بن عازب]] که یکی از آنان بود، در پاسخ کسی که او را به سبب شرکت در بیعت رضوان آسوده خاطر می‌پنداشت، گفت: کسی نمی‌داند که شرکت‌کنندگان در بیعت رضوان، پس از آن، چه کارهایی کردند و چه انحراف‌هایی در [[دین]] پدید آوردند.<ref>صحیح البخاری، ج۵، ص۶۶.</ref>		برخلاف روایاتی که اصحاب بیعت رضوان را بدون هیچ شرطی اهل [[بهشت]] میداند، روایت [[ابن عباس]] در تفسیر {'''فَعَلِمَ مَا فِی قُلُوبِهِم فَأَنزَلَ السَّکینَةَ عَلَیهِم'''}، آرامش تنها بر آن دسته از بیعت کنندگان پیمان رضوان نازل شد که خداوند از وفای آنان به عهد و پیمانشان آگاه بود.<ref>الدر المنثور، ج۶، ص۶۶.</ref> بر این اساس، روایت نقل شده از ابن عباس روایت‌های پیشین را تخصیص می‌زند؛ بدین معنا که تنها آن دسته از بیعت‌کنندگان پیمان رضوان وارد جهنم نمی‌شوند که مشمول آرامش الهی شده باشند، نه همه آنان. دلیل این مطلب آیه ۱۰ همین سوره است که بیعت با پیامبر(ص) را به منزله بیعت با [[خدا]]، و بیعت‌شکنی با پیامبر(ص) را بیعت‌شکنی با خدا دانسته و بشارت پاداش را تنها به کسانی داده که بر پیمان خویش وفادار بمانند<ref>المیزان، ج۱۸، ص۲۹۲.</ref> : {'''إِنَّ الَّذِینَ یبَایعُونَک إِنَّمَا یبَایعُونَ اللهَ یدُ اللهِ فَوْقَ أَیدِیهِمْ فَمَن نَّکثَ فَإِنَّمَا ینکثُ عَلَی نَفْسِهِ وَمَنْ أَوْفَی بِمَا عَاهَدَ عَلَیهُ اللهَ فَسَیؤْتِیهِ أَجْرًا عَظِیمًا'''}.<ref>سوره فتح آیه ۱۰</ref> این آیه در چینش آیات این سوره، پیش از آیه رضوان قرار گرفته؛ اما از لحاظ نزول پس از آن نازل شده است. از این جهت به آن آیه شرط گفته‌اند که رضایت خداوند از بیعت کنندگان را به عدم مخالفت با پیامبر و وفا به عهد و پیمانشان با ایشان مشروط می‌کند.<ref>تفسیر قمی، ج۲، ص۳۱۵.</ref> نیز گفتار برخی از بیعت‌کنندگان رضوان مؤید این است که آنان پس از بیعت رضوان کارهایی را مرتکب شدند که خود از آینده خویش در هراس بودند. [[براء بن عازب]] که یکی از آنان بود، در پاسخ کسی که او را به سبب شرکت در بیعت رضوان آسوده خاطر می‌پنداشت، گفت: کسی نمی‌داند که شرکت‌کنندگان در بیعت رضوان، پس از آن، چه کارهایی کردند و چه انحراف‌هایی در [[دین]] پدید آوردند.<ref>صحیح البخاری، ج۵، ص۶۶.</ref>

	== پیوند به بیرون ==		== پیوند به بیرون ==
خط ۷۲:		خط ۷۲:

	{{پایان}}		{{پایان}}

	{{آیات قرآنی مرتبط با حج}}		{{آیات قرآنی مرتبط با حج}}
	<onlyinclude>{{تکمیل مقاله		<onlyinclude>{{تکمیل مقاله

Jalalyaghmoori: /* پانویس */

2017-11-25T13:18:36Z

پانویس

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ نوامبر ۲۰۱۷، ساعت ۱۶:۴۸
خط ۳۰:		خط ۳۰:
	=== داخل شدن به بهشت به شرط وفاداری بر عهد با پیامبر(ص) و رضایت خداوند ===		=== داخل شدن به بهشت به شرط وفاداری بر عهد با پیامبر(ص) و رضایت خداوند ===
	برخلاف روایاتی که اصحاب بیعت رضوان را بدون هیچ شرطی اهل [[بهشت]] میداند، روایت [[ابن عباس]] در تفسیر {'''فَعَلِمَ مَا فِی قُلُوبِهِم فَأَنزَلَ السَّکینَةَ عَلَیهِم'''}، آرامش تنها بر آن دسته از بیعت کنندگان پیمان رضوان نازل شد که خداوند از وفای آنان به عهد و پیمانشان آگاه بود.<ref>الدر المنثور، ج۶، ص۶۶.</ref> بر این اساس، روایت نقل شده از ابن عباس روایت‌های پیشین را تخصیص می‌زند؛ بدین معنا که تنها آن دسته از بیعت‌کنندگان پیمان رضوان وارد جهنم نمی‌شوند که مشمول آرامش الهی شده باشند، نه همه آنان. دلیل این مطلب آیه ۱۰ همین سوره است که بیعت با پیامبر(ص) را به منزله بیعت با [[خدا]]، و بیعت‌شکنی با پیامبر(ص) را بیعت‌شکنی با خدا دانسته و بشارت پاداش را تنها به کسانی داده که بر پیمان خویش وفادار بمانند<ref>المیزان، ج۱۸، ص۲۹۲.</ref>: {'''إِنَّ الَّذِینَ یبَایعُونَک إِنَّمَا یبَایعُونَ اللهَ یدُ اللهِ فَوْقَ أَیدِیهِمْ فَمَن نَّکثَ فَإِنَّمَا ینکثُ عَلَی نَفْسِهِ وَمَنْ أَوْفَی بِمَا عَاهَدَ عَلَیهُ اللهَ فَسَیؤْتِیهِ أَجْرًا عَظِیمًا'''}. <ref>سوره فتح آیه ۱۰</ref> این آیه در چینش آیات این سوره، پیش از آیه رضوان قرار گرفته؛ اما از لحاظ نزول پس از آن نازل شده است. از این جهت به آن آیه شرط گفته‌اند که رضایت خداوند از بیعت کنندگان را به عدم مخالفت با پیامبر و وفا به عهد و پیمانشان با ایشان مشروط می‌کند.<ref>تفسیر قمی، ج۲، ص۳۱۵.</ref> نیز گفتار برخی از بیعت‌کنندگان رضوان مؤید این است که آنان پس از بیعت رضوان کارهایی را مرتکب شدند که خود از آینده خویش در هراس بودند. [[براء بن عازب]] که یکی از آنان بود، در پاسخ کسی که او را به سبب شرکت در بیعت رضوان آسوده خاطر می‌پنداشت، گفت: کسی نمی‌داند که شرکت‌کنندگان در بیعت رضوان، پس از آن، چه کارهایی کردند و چه انحراف‌هایی در [[دین]] پدید آوردند.<ref>صحیح البخاری، ج۵، ص۶۶.</ref>		برخلاف روایاتی که اصحاب بیعت رضوان را بدون هیچ شرطی اهل [[بهشت]] میداند، روایت [[ابن عباس]] در تفسیر {'''فَعَلِمَ مَا فِی قُلُوبِهِم فَأَنزَلَ السَّکینَةَ عَلَیهِم'''}، آرامش تنها بر آن دسته از بیعت کنندگان پیمان رضوان نازل شد که خداوند از وفای آنان به عهد و پیمانشان آگاه بود.<ref>الدر المنثور، ج۶، ص۶۶.</ref> بر این اساس، روایت نقل شده از ابن عباس روایت‌های پیشین را تخصیص می‌زند؛ بدین معنا که تنها آن دسته از بیعت‌کنندگان پیمان رضوان وارد جهنم نمی‌شوند که مشمول آرامش الهی شده باشند، نه همه آنان. دلیل این مطلب آیه ۱۰ همین سوره است که بیعت با پیامبر(ص) را به منزله بیعت با [[خدا]]، و بیعت‌شکنی با پیامبر(ص) را بیعت‌شکنی با خدا دانسته و بشارت پاداش را تنها به کسانی داده که بر پیمان خویش وفادار بمانند<ref>المیزان، ج۱۸، ص۲۹۲.</ref>: {'''إِنَّ الَّذِینَ یبَایعُونَک إِنَّمَا یبَایعُونَ اللهَ یدُ اللهِ فَوْقَ أَیدِیهِمْ فَمَن نَّکثَ فَإِنَّمَا ینکثُ عَلَی نَفْسِهِ وَمَنْ أَوْفَی بِمَا عَاهَدَ عَلَیهُ اللهَ فَسَیؤْتِیهِ أَجْرًا عَظِیمًا'''}. <ref>سوره فتح آیه ۱۰</ref> این آیه در چینش آیات این سوره، پیش از آیه رضوان قرار گرفته؛ اما از لحاظ نزول پس از آن نازل شده است. از این جهت به آن آیه شرط گفته‌اند که رضایت خداوند از بیعت کنندگان را به عدم مخالفت با پیامبر و وفا به عهد و پیمانشان با ایشان مشروط می‌کند.<ref>تفسیر قمی، ج۲، ص۳۱۵.</ref> نیز گفتار برخی از بیعت‌کنندگان رضوان مؤید این است که آنان پس از بیعت رضوان کارهایی را مرتکب شدند که خود از آینده خویش در هراس بودند. [[براء بن عازب]] که یکی از آنان بود، در پاسخ کسی که او را به سبب شرکت در بیعت رضوان آسوده خاطر می‌پنداشت، گفت: کسی نمی‌داند که شرکت‌کنندگان در بیعت رضوان، پس از آن، چه کارهایی کردند و چه انحراف‌هایی در [[دین]] پدید آوردند.<ref>صحیح البخاری، ج۵، ص۶۶.</ref>

			== پیوند به بیرون ==
			* [http://rasekhoon.net/article/show/155588/%D8%A8%D8%B1%D8%B1%D8%B3%DB%8C-%D8%A2%DB%8C%D9%87-%D8%A8%DB%8C%D8%B9%D8%AA-%D8%B1%D8%B6%D9%88%D8%A7%D9%86-(3)/ بررسی آیه بیعت رضوان؛ راسخون]
			* [http://tnews.ir/news/347b60726943.html خشنودي خداوند از مؤمنان در آيهِ رضوان؛ حوزه نمایندگی ولی فقیه در امور حج و زیارت]

	==پانویس==		==پانویس==

Hasaninasab: /* نکته‌های تفسیری */

2017-10-05T14:01:43Z

نکته‌های تفسیری

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۵ اکتبر ۲۰۱۷، ساعت ۱۷:۳۱
خط ۲۱:		خط ۲۱:
	افزون بر خشنودی خداوند از مؤمنان که آن را به معنای پاداش آنان دانسته‌اند<ref>البحر المحیط، ج۹، ص۴۹۲؛ المیزان، ج۱۸، ص۲۸۴.</ref>، چند مطلب دیگر در این آیه بیان شده است:		افزون بر خشنودی خداوند از مؤمنان که آن را به معنای پاداش آنان دانسته‌اند<ref>البحر المحیط، ج۹، ص۴۹۲؛ المیزان، ج۱۸، ص۲۸۴.</ref>، چند مطلب دیگر در این آیه بیان شده است:
	# علم خداوند به [[نیت]] مؤمنان: گفته‌اند مراد از {مَا فِی قُلُوبِهِم} در آیه، حسن نیت و راستی در بیعت<ref>جامع البیان، ج۲۶، ص۱۱۴؛ روض الجنان، ج۱۷، ص۳۳۷؛ المیزان، ج۱۸، ص۲۸۵.</ref> یا [[ایمان]] و دوستی دین<ref>البحر المحیط، ج۹، ص۴۹۲.</ref> یا [[غیرت]] و تصمیم بر سازش نکردن در برابر مشرکان است.<ref>روح المعانی، ج۲۵، ص۱۶۳.</ref>		# علم خداوند به [[نیت]] مؤمنان: گفته‌اند مراد از {مَا فِی قُلُوبِهِم} در آیه، حسن نیت و راستی در بیعت<ref>جامع البیان، ج۲۶، ص۱۱۴؛ روض الجنان، ج۱۷، ص۳۳۷؛ المیزان، ج۱۸، ص۲۸۵.</ref> یا [[ایمان]] و دوستی دین<ref>البحر المحیط، ج۹، ص۴۹۲.</ref> یا [[غیرت]] و تصمیم بر سازش نکردن در برابر مشرکان است.<ref>روح المعانی، ج۲۵، ص۱۶۳.</ref>
	# نزول سکینه (<small>آرامش</small>) در قلب مؤمنان و ثبات بر دین: <ref>جامع البیان، ج۲۶، ص۱۱۴.</ref> ~~از دیگر پاداش‌های نیک به بیعت‌کنندگان است.~~		# نزول سکینه (<small>آرامش</small>) در قلب مؤمنان و ثبات بر دین از دیگر پاداش‌های نیک به بیعت‌کنندگان است.<ref>جامع البیان، ج۲۶، ص۱۱۴.</ref>
	# بشارت پیروزی در آینده‌ای نزدیک که مقصود از آن را [[فتح خیبر]]<ref>التفسیر الکبیر، ج۲۸، ص۹۶؛ البحر المحیط، ج۹، ص۴۹۳؛ المیزان، ج۱۸، ص۲۸۵.</ref>، [[فتح مکه]]<ref>جامع البیان، ج۲۶، ص۱۱۴؛ روح المعانی، ج۱۴، ص۱۶۴.</ref> یا [[فتح هجر]]<ref>روح المعانی، ج۱۴، ص۱۶۵.</ref> ([[بحرین]]) دانسته‌اند.		# بشارت پیروزی در آینده‌ای نزدیک که مقصود از آن را [[فتح خیبر]]<ref>التفسیر الکبیر، ج۲۸، ص۹۶؛ البحر المحیط، ج۹، ص۴۹۳؛ المیزان، ج۱۸، ص۲۸۵.</ref>، [[فتح مکه]]<ref>جامع البیان، ج۲۶، ص۱۱۴؛ روح المعانی، ج۱۴، ص۱۶۴.</ref> یا [[فتح هجر]]<ref>روح المعانی، ج۱۴، ص۱۶۵.</ref> ([[بحرین]]) دانسته‌اند.

Hasaninasab: /* منابع */ اضافه کردن الگوی تکمیل مقاله + الگوی دانشنامه

2017-10-05T14:00:27Z

منابع: اضافه کردن الگوی تکمیل مقاله + الگوی دانشنامه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۵ اکتبر ۲۰۱۷، ساعت ۱۷:۳۰
خط ۱:		خط ۱:
	'''آیه رضوان''' [[آیه]] هجدهم [[سوره فتح]] درباره [[بیعت]] [[صحابه]] با [[رسول خدا(ص)]] در [[عمره\|عُمره]] ناتمام سال ششم است. این آیه گویای خشنودی خداوند از [[مؤمن\|مؤمنان]] صادق در بیعت با پیامبر(ص) است. از آن‌جا که در این آیه از مؤمنان اظهار رضایت شده، آن را «آیه رضوان» گفته‌اند<ref>تفسیر قمی، ج۲، ص۳۱۴؛ الاصفی، ج۲، ص۱۱۸۱؛ بحارالانوار، ج۲۰، ص۳۵۴.</ref> برخی روایات، مبنی بر ورود بی‌قید و شرط اصحاب بیعت رضوان به [[بهشت]] وجود دارد ولی روایاتی دیگر هم هست که این روایات را مربوط به آن دسته از بیعت کنندگان می‌داند که خداوند از وفای آنان به عهد و پیمانشان آگاه بود یعنی بشارت و پاداش به کسانی داده شده که بر پیمان خویش وفادار بمانند.~~{{سخ}} {{وسط‌‌چین}} '''متن آیه:''' {{سخ}}~~		'''آیه رضوان''' [[آیه]] هجدهم [[سوره فتح]] درباره [[بیعت]] [[صحابه]] با [[رسول خدا(ص)]] در [[عمره\|عُمره]] ناتمام سال ششم است. این آیه گویای خشنودی خداوند از [[مؤمن\|مؤمنان]] صادق در بیعت با پیامبر(ص) است. از آن‌جا که در این آیه از مؤمنان اظهار رضایت شده، آن را «آیه رضوان» گفته‌اند<ref>تفسیر قمی، ج۲، ص۳۱۴؛ الاصفی، ج۲، ص۱۱۸۱؛ بحارالانوار، ج۲۰، ص۳۵۴.</ref> برخی روایات، مبنی بر ورود بی‌قید و شرط اصحاب بیعت رضوان به [[بهشت]] وجود دارد ولی روایاتی دیگر هم هست که این روایات را مربوط به آن دسته از بیعت کنندگان می‌داند که خداوند از وفای آنان به عهد و پیمانشان آگاه بود یعنی بشارت و پاداش به کسانی داده شده که بر پیمان خویش وفادار بمانند.

			==متن آیه==
			{{وسط‌‌چین}}
	{{گفت و گو		{{گفت و گو
	\|عرض=85		\|عرض=85
خط ۸:		خط ۱۰:
	\|تورفتگی=0		\|تورفتگی=0
	\|تراز=وسط		\|تراز=وسط
	\|عنوان={{عربی\|اندازه=92%\| لَّقَدْ رَضِيَ اللَّـهُ عَنِ الْمُؤْمِنِينَ إِذْ يُبَايِعُونَكَ تَحْتَ الشَّجَرَةِ فَعَلِمَ مَا فِي قُلُوبِهِمْ فَأَنزَلَ السَّكِينَةَ عَلَيْهِمْ وَأَثَابَهُمْ فَتْحًا قَرِيبًا <ref>~~الفتح~~ ۱۸</ref>}}		\|عنوان={{عربی\|اندازه=92%\| لَّقَدْ رَضِيَ اللَّـهُ عَنِ الْمُؤْمِنِينَ إِذْ يُبَايِعُونَكَ تَحْتَ الشَّجَرَةِ فَعَلِمَ مَا فِي قُلُوبِهِمْ فَأَنزَلَ السَّكِينَةَ عَلَيْهِمْ وَأَثَابَهُمْ فَتْحًا قَرِيبًا <ref>سوره فتح، آیه ۱۸</ref>}}
	\| به راستى خدا هنگامى كه مؤمنان، زير آن درخت با تو بيعت مى‌كردند از آنان خشنود شد، و آنچه در دلهايشان بود بازشناخت و بر آنان آرامش فرو فرستاد و پيروزى نزديكى به آنها پاداش داد.<ref>ترجمه فولادوند</ref>		\| به راستى خدا هنگامى كه مؤمنان، زير آن درخت با تو بيعت مى‌كردند از آنان خشنود شد، و آنچه در دلهايشان بود بازشناخت و بر آنان آرامش فرو فرستاد و پيروزى نزديكى به آنها پاداش داد.<ref>ترجمه فولادوند</ref>
	}}		}}
خط ۱۴:		خط ۱۶:

	== ماجرای بیعت رضوان، وجه نامگذاری ==		== ماجرای بیعت رضوان، وجه نامگذاری ==
	پیامبر(ص) همراه برخی [[مسلمان\|مسلمانان]] که شمار آنان را ۱۴۰۰ تا ۱۶۰۰ نفر نوشته‌اند<ref>الطبقات، ج۲، ص۷۳؛ تاریخ طبری، ج۲، ص۲۷۱.</ref>، در [[ذی قعده]] [[سال ششم هجرت]] به قصد زیارت [[خانه خدا]] و انجام [[مناسک حج]] عازم [[مکه]] شد.<ref>السیرة النبویه، ج۳، ص۷۷۴؛ تاریخ خلیفه، ص۳۶؛ المعارف، ص۱۶۲.</ref> چون به [[حدیبیه]] در نُه میلی مکه رسیدند<ref>السیرة النبویه، ج۳، ص۳۰۸؛ الطبقات، ج۲، ص۷۴؛ معجم البلدان، ج۲، ص۲۲۹.</ref>، [[مشرکان قریش]] راه را بر آنان بستند و از ورودشان به مکه جلوگیری کردند. رسول خدا(ص) [[خَراش بن خزاعی]] را به سوی مشرکان قریش فرستاد تا به آنان بگوید که مسلمانان برای زیارت خانه خدا آمده‌اند و در پی جنگ نیستند. مشرکان، شتر قاصد پیامبر(ص) را پی کرده، او را بازگرداندند.<ref>الکامل، ج۲، ص۲۰۳؛ المنتظم، ج۳، ص۲۶۹.</ref> سپس [[عثمان]] برای رساندن پیام به مکه فرستاده شد.<ref>المغازی، ج۲، ص۶۰۰؛ المنتظم، ج۳، ص۲۶۹.</ref> تأخیر سه روزه عثمان موجب شایعه قتل وی شد.<ref>تاریخ طبری، ج۲، ص۲۷۹؛ الکامل، ج۲، ص۲۰۲.</ref> با انتشار این شایعه، پیامبر(ص) زیر درختی<ref>لسان العرب، ج۷، ص۴۲۰؛ لغت نامه، ج۸، ص۱۲۱۲۹.</ref> به نام [[درخت سمره\|سمره]]<ref>جامع البیان، ج۲۶، ص۱۱۳؛ البحر المحیط، ج۹، ص۴۹۲.</ref> با اصحاب خویش بیعت کرد<ref>السیرة النبویه، ج۳، ص۷۸۰؛ عیون الاثر، ج۲، ص۱۱۹.</ref> که با مشرکان بجنگند و کسی از جنگ نگریزد.<ref>الروض الانف، ج۶، ص۴۶۰؛ عیون الاثر، ج۲، ص۱۱۹.</ref> از این رو این پیمان [[بیعت رضوان]]، بیعت شجره، یا بیعت حدیبیه نامیده می‌شود.<ref>جامع البیان، ج۲۶، ص۱۱۰؛ مجمع البیان، ج۹، ص۱۹۴.</ref> خداوند با نزول آیه رضوان خشنودی خویش را از آن مؤمنان بیان کرد.		پیامبر(ص) همراه برخی [[مسلمان\|مسلمانان]] که شمار آنان را ۱۴۰۰ تا ۱۶۰۰ نفر نوشته‌اند<ref>الطبقات، ج۲، ص۷۳؛ تاریخ طبری، ج۲، ص۲۷۱.</ref>، در [[ذی قعده]] [[سال ششم هجرت]] به قصد زیارت [[خانه خدا]] و انجام [[مناسک حج]] عازم [[مکه]] شد.<ref>السیرة النبویه، ج۳، ص۷۷۴؛ تاریخ خلیفه، ص۳۶؛ المعارف، ص۱۶۲.</ref> چون به [[حدیبیه]] در نُه میلی مکه رسیدند<ref>السیرة النبویه، ج۳، ص۳۰۸؛ الطبقات، ج۲، ص۷۴؛ معجم البلدان، ج۲، ص۲۲۹.</ref>، [[مشرکان قریش]] راه را بر آنان بستند و از ورودشان به مکه جلوگیری کردند. رسول خدا(ص) [[خراش بن خزاعی\|خَراش بن خزاعی]] را به سوی مشرکان قریش فرستاد تا به آنان بگوید که مسلمانان برای زیارت خانه خدا آمده‌اند و در پی جنگ نیستند. مشرکان، شتر قاصد پیامبر(ص) را پی کرده، او را بازگرداندند.<ref>الکامل، ج۲، ص۲۰۳؛ المنتظم، ج۳، ص۲۶۹.</ref> سپس [[عثمان]] برای رساندن پیام به مکه فرستاده شد.<ref>المغازی، ج۲، ص۶۰۰؛ المنتظم، ج۳، ص۲۶۹.</ref> تأخیر سه روزه عثمان موجب شایعه قتل وی شد.<ref>تاریخ طبری، ج۲، ص۲۷۹؛ الکامل، ج۲، ص۲۰۲.</ref> با انتشار این شایعه، پیامبر(ص) زیر درختی<ref>لسان العرب، ج۷، ص۴۲۰؛ لغت نامه، ج۸، ص۱۲۱۲۹.</ref> به نام [[درخت سمره\|سمره]]<ref>جامع البیان، ج۲۶، ص۱۱۳؛ البحر المحیط، ج۹، ص۴۹۲.</ref> با اصحاب خویش بیعت کرد<ref>السیرة النبویه، ج۳، ص۷۸۰؛ عیون الاثر، ج۲، ص۱۱۹.</ref> که با مشرکان بجنگند و کسی از جنگ نگریزد.<ref>الروض الانف، ج۶، ص۴۶۰؛ عیون الاثر، ج۲، ص۱۱۹.</ref> از این رو این پیمان [[بیعت رضوان]]، بیعت شجره، یا بیعت حدیبیه نامیده می‌شود.<ref>جامع البیان، ج۲۶، ص۱۱۰؛ مجمع البیان، ج۹، ص۱۹۴.</ref> خداوند با نزول آیه رضوان خشنودی خویش را از آن مؤمنان بیان کرد.

	== نکته‌های تفسیری ==		== نکته‌های تفسیری ==
خط ۳۴:		خط ۳۶:
	== منابع ==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
			{{دانشنامه
			\| آدرس = http://phz.hajj.ir/422/9527
			\| عنوان = آیه رضوان
			\| نویسنده = لطف‌الله خراسانی
			}}
	* الاصفی، الفیض الکاشانی (م.۱۰۹۱ق.)، قم، مکتب الاعلام الاسلامی، ۱۴۱۸ق؛		* الاصفی، الفیض الکاشانی (م.۱۰۹۱ق.)، قم، مکتب الاعلام الاسلامی، ۱۴۱۸ق؛
	* بحار الانوار،المجلسی (م.۱۱۱۰ق.)، بیروت،‌ دار احیاء التراث العربی، ۱۴۰۳ق؛		* بحار الانوار،المجلسی (م.۱۱۱۰ق.)، بیروت،‌ دار احیاء التراث العربی، ۱۴۰۳ق؛
خط ۶۳:		خط ۶۹:
	{{پایان}}		{{پایان}}
	{{آیات قرآنی مرتبط با حج}}		{{آیات قرآنی مرتبط با حج}}
			<onlyinclude>{{تکمیل مقاله
			\| شناسه = شد
			\| جعبه اطلاعات = <!--شد، - -->
			\| عنوان‌بندی = شد
			\| ویرایش = شد
			\| لینک‌دهی = شد
			\| عکس = <!--شد، - -->
			\| جعبه نقل قول = <!--شد، - -->
			\| پیوند به بیرون = <!--شد، - -->
			\| مطالعه بیشتر = <!--شد، - -->
			\| پانویس و منابع = شد
			\| ناوبری = شد
			\| رده = شد
			\| تغییر مسیر = شد
			}}<onlyinclude>

	[[رده:آیه های مشهور قرآن]]		[[رده:آیه های مشهور قرآن]]
	[[رده:مقاله‌های تکمیل‌شده]]		[[رده:مقاله‌های تکمیل‌شده]]

Jalalyaghmoori در ‏۲۷ سپتامبر ۲۰۱۷، ساعت ۲۱:۲۳

2017-09-27T21:23:40Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۸ سپتامبر ۲۰۱۷، ساعت ۰۰:۵۳
خط ۶۵:		خط ۶۵:

	[[رده:آیه های مشهور قرآن]]		[[رده:آیه های مشهور قرآن]]
			[[رده:مقاله‌های تکمیل‌شده]]

Jalalyaghmoori در ‏۲۵ سپتامبر ۲۰۱۷، ساعت ۱۴:۲۵

2017-09-25T14:25:45Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ سپتامبر ۲۰۱۷، ساعت ۱۷:۵۵
خط ۱:		خط ۱:
	'''آیه رضوان''' [[آیه]] هجدهم [[سوره فتح]] درباره [[بیعت]] [[صحابه]] با [[رسول خدا(ص)]] در [[عمره\|عُمره]] ناتمام سال ششم است. این آیه گویای خشنودی خداوند از [[مؤمن\|مؤمنان]] صادق در بیعت با پیامبر(ص) است. از آن‌جا که در این آیه از مؤمنان اظهار رضایت شده، آن را «آیه رضوان» گفته‌اند<ref>تفسیر قمی، ج۲، ص۳۱۴؛ الاصفی، ج۲، ص۱۱۸۱؛ بحارالانوار، ج۲۰، ص۳۵۴.</ref>{{سخ}} {{وسط‌‌چین}} '''متن آیه:''' {{سخ}}		'''آیه رضوان''' [[آیه]] هجدهم [[سوره فتح]] درباره [[بیعت]] [[صحابه]] با [[رسول خدا(ص)]] در [[عمره\|عُمره]] ناتمام سال ششم است. این آیه گویای خشنودی خداوند از [[مؤمن\|مؤمنان]] صادق در بیعت با پیامبر(ص) است. از آن‌جا که در این آیه از مؤمنان اظهار رضایت شده، آن را «آیه رضوان» گفته‌اند<ref>تفسیر قمی، ج۲، ص۳۱۴؛ الاصفی، ج۲، ص۱۱۸۱؛ بحارالانوار، ج۲۰، ص۳۵۴.</ref> برخی روایات، مبنی بر ورود بی‌قید و شرط اصحاب بیعت رضوان به [[بهشت]] وجود دارد ولی روایاتی دیگر هم هست که این روایات را مربوط به آن دسته از بیعت کنندگان می‌داند که خداوند از وفای آنان به عهد و پیمانشان آگاه بود یعنی بشارت و پاداش به کسانی داده شده که بر پیمان خویش وفادار بمانند.{{سخ}} {{وسط‌‌چین}} '''متن آیه:''' {{سخ}}

	{{گفت و گو		{{گفت و گو

Jalalyaghmoori در ‏۲۵ سپتامبر ۲۰۱۷، ساعت ۱۴:۱۹

2017-09-25T14:19:19Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ سپتامبر ۲۰۱۷، ساعت ۱۷:۴۹
خط ۱:		خط ۱:
	~~{{در دست ویرایش\|ماه=[[شهریور]]\|روز=[[۲۹]]\|سال=[[۱۳۹۶]]\|کاربر=Jalalyaghmoori }}~~

	'''آیه رضوان''' [[آیه]] هجدهم [[سوره فتح]] درباره [[بیعت]] [[صحابه]] با [[رسول خدا(ص)]] در [[عمره\|عُمره]] ناتمام سال ششم است. این آیه گویای خشنودی خداوند از [[مؤمن\|مؤمنان]] صادق در بیعت با پیامبر(ص) است. از آن‌جا که در این آیه از مؤمنان اظهار رضایت شده، آن را «آیه رضوان» گفته‌اند<ref>تفسیر قمی، ج۲، ص۳۱۴؛ الاصفی، ج۲، ص۱۱۸۱؛ بحارالانوار، ج۲۰، ص۳۵۴.</ref>{{سخ}} {{وسط‌‌چین}} '''متن آیه:''' {{سخ}}		'''آیه رضوان''' [[آیه]] هجدهم [[سوره فتح]] درباره [[بیعت]] [[صحابه]] با [[رسول خدا(ص)]] در [[عمره\|عُمره]] ناتمام سال ششم است. این آیه گویای خشنودی خداوند از [[مؤمن\|مؤمنان]] صادق در بیعت با پیامبر(ص) است. از آن‌جا که در این آیه از مؤمنان اظهار رضایت شده، آن را «آیه رضوان» گفته‌اند<ref>تفسیر قمی، ج۲، ص۳۱۴؛ الاصفی، ج۲، ص۱۱۸۱؛ بحارالانوار، ج۲۰، ص۳۵۴.</ref>{{سخ}} {{وسط‌‌چین}} '''متن آیه:''' {{سخ}}

Jalalyaghmoori در ‏۲۳ سپتامبر ۲۰۱۷، ساعت ۱۴:۰۱

2017-09-23T14:01:04Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۳ سپتامبر ۲۰۱۷، ساعت ۱۷:۳۱
خط ۶۵:		خط ۶۵:
	{{پایان}}		{{پایان}}
	{{آیات قرآنی مرتبط با حج}}		{{آیات قرآنی مرتبط با حج}}

			[[رده:آیه های مشهور قرآن]]