آیه ۱۹۸ سوره بقره - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Abbasahmadi1363 در ‏۱۰ ژوئن ۲۰۲۱، ساعت ۰۶:۳۲

2021-06-10T06:32:20Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۰ ژوئن ۲۰۲۱، ساعت ۱۰:۰۲
خط ۱:		خط ۱:
			{{آیات حج و حرمین}}
	'''آیات ۱۹۸ و ۱۹۹ سوره بقره'''، آیاتی از قرآن، که در آنها به اموری درباره حج، مانند جواز تجارت در [[ایام الحج\|ايام حج]]، [[وقوف در عرفات]]، استغفار در [[عرفات]]، [[وقوف در مشعر]] و ذكر در [[مشعر]] پرداخته شده است.		'''آیات ۱۹۸ و ۱۹۹ سوره بقره'''، آیاتی از قرآن، که در آنها به اموری درباره حج، مانند جواز تجارت در [[ایام الحج\|ايام حج]]، [[وقوف در عرفات]]، استغفار در [[عرفات]]، [[وقوف در مشعر]] و ذكر در [[مشعر]] پرداخته شده است.

Abbasahmadi1363 در ‏۱۱ نوامبر ۲۰۲۰، ساعت ۲۰:۵۷

2020-11-11T20:57:28Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۲ نوامبر ۲۰۲۰، ساعت ۰۰:۲۷
خط ۱:		خط ۱:
	'''آیات ۱۹۸ و ۱۹۹ سوره بقره'''، آیاتی از قرآن، که به اموری درباره حج مانند جواز تجارت در [[ایام الحج\|ايام حج]]، [[وقوف در عرفات]]، استغفار در [[عرفات]]، [[وقوف در مشعر]] و ذكر در [[مشعر]] ~~پرداخته‌اند~~.		'''آیات ۱۹۸ و ۱۹۹ سوره بقره'''، آیاتی از قرآن، که در آنها به اموری درباره حج، مانند جواز تجارت در [[ایام الحج\|ايام حج]]، [[وقوف در عرفات]]، استغفار در [[عرفات]]، [[وقوف در مشعر]] و ذكر در [[مشعر]] پرداخته شده است.

	در آیه ۱۹۸، برخلاف تصوری که در [[جاهلیت]] وجود داشت، تجارت در موسم حج جایز شمرده شده است. در آیه ۱۹۹ نیز، از تغییری که [[قریش]] و هم‌پیمانانشان در عمل [[وقوف]] انجام داده و در [[مشعر]] وقوف نمی‌کردند نهی شده است.		در آیه ۱۹۸، برخلاف تصوری که در [[جاهلیت]] وجود داشت، تجارت در موسم حج جایز شمرده شده است. در آیه ۱۹۹ نیز، از تغییری که [[قریش]] و هم‌پیمانانشان در عمل [[وقوف]] انجام داده و در [[مشعر]] وقوف نمی‌کردند نهی شده است.

Abbasahmadi1363 در ‏۱۱ نوامبر ۲۰۲۰، ساعت ۲۰:۵۶

2020-11-11T20:56:40Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۲ نوامبر ۲۰۲۰، ساعت ۰۰:۲۶
خط ۱:		خط ۱:
	'''آیات ۱۹۸ و ۱۹۹ سوره بقره'''، آیاتی از قرآن، که به اموری درباره حج مانند جواز تجارت در [[ایام الحج\|ايام حج]]، [[وقوف در عرفات]]، استغفار در [[عرفات]]، [[وقوف در مشعر]] و ذكر در [[مشعر]] پرداخته‌اند.		'''آیات ۱۹۸ و ۱۹۹ سوره بقره'''، آیاتی از قرآن، که به اموری درباره حج مانند جواز تجارت در [[ایام الحج\|ايام حج]]، [[وقوف در عرفات]]، استغفار در [[عرفات]]، [[وقوف در مشعر]] و ذكر در [[مشعر]] پرداخته‌اند.

	در آیه ۱۹۸، برخلاف تصوری که در [[جاهلیت]] وجود داشت، تجارت در موسم حج جایز شمرده شده است. در آیه ۱۹۹ نیز، از تغییری که [[قریش]] و هم‌پیمانانشان در عمل [[وقوف]] انجام ~~می‌دادند~~ نهی شده است.		در آیه ۱۹۸، برخلاف تصوری که در [[جاهلیت]] وجود داشت، تجارت در موسم حج جایز شمرده شده است. در آیه ۱۹۹ نیز، از تغییری که [[قریش]] و هم‌پیمانانشان در عمل [[وقوف]] انجام داده و در [[مشعر]] وقوف نمی‌کردند نهی شده است.

	== متن و ترجمه ==		== متن و ترجمه ==

Abbasahmadi1363: /* شبهه حرام بودن تجارت در ایام حج */

2020-11-11T20:55:38Z

شبهه حرام بودن تجارت در ایام حج

Abbasahmadi1363: /* شبهه حرام بودن تجارت در ایام حج */

2020-11-11T20:48:55Z

شبهه حرام بودن تجارت در ایام حج

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۲ نوامبر ۲۰۲۰، ساعت ۰۰:۱۸
خط ۲۴:		خط ۲۴:

	=== شبهه حرام بودن تجارت در ایام حج ===		=== شبهه حرام بودن تجارت در ایام حج ===
			{{همچنین ببینید\|اقتصاد حج}}
	به گفته مفسران، برخى از مردم مى‌پنداشتند كه تجارت در حج گناه است؛ با این استدلال که [[ایام الحج\|موسم حج]]، زمان تجارت و كسب مال نيست.<ref>مجمع‌البيان، ج١، ص٢٩۵.</ref> برخی احتمال داده‌اند علت به وجود آمدن این شبهه یکی از موارد زیر یا مجموعه‌ای از آنها بوده است:‌		به گفته مفسران، برخى از مردم مى‌پنداشتند كه تجارت در حج گناه است؛ با این استدلال که [[ایام الحج\|موسم حج]]، زمان تجارت و كسب مال نيست.<ref>مجمع‌البيان، ج١، ص٢٩۵.</ref> برخی احتمال داده‌اند علت به وجود آمدن این شبهه یکی از موارد زیر یا مجموعه‌ای از آنها بوده است:‌

Abbasahmadi1363 در ‏۱۱ نوامبر ۲۰۲۰، ساعت ۲۰:۴۸

2020-11-11T20:48:15Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۲ نوامبر ۲۰۲۰، ساعت ۰۰:۱۸
خط ۱:		خط ۱:
	'''آیات ۱۹۸ و ۱۹۹ سوره بقره'''،		'''آیات ۱۹۸ و ۱۹۹ سوره بقره'''، آیاتی از قرآن، که به اموری درباره حج مانند جواز تجارت در [[ایام الحج\|ايام حج]]، [[وقوف در عرفات]]، استغفار در [[عرفات]]، [[وقوف در مشعر]] و ذكر در [[مشعر]] پرداخته‌اند.

			در آیه ۱۹۸، برخلاف تصوری که در [[جاهلیت]] وجود داشت، تجارت در موسم حج جایز شمرده شده است. در آیه ۱۹۹ نیز، از تغییری که [[قریش]] و هم‌پیمانانشان در عمل [[وقوف]] انجام می‌دادند نهی شده است.

	== متن و ترجمه ==		== متن و ترجمه ==
خط ۱۹:		خط ۲۱:

	== محتوا ==		== محتوا ==
	آیات ۱۹۸ و ۱۹۹ سوره بقره، در بردارنده اموری درباره حج است، كه عبارتند از: جواز تجارت در ايام ~~حج،~~ وقوف در ~~عرفات،~~ كوچ كردن از ~~عرفات،~~ وقوف در ~~مشعر،~~ ذكر در مشعر ~~و كوچ كردن از مشعر~~.		آیات ۱۹۸ و ۱۹۹ سوره بقره، در بردارنده اموری درباره حج است، كه عبارتند از: جواز تجارت در [[ایام الحج\|ايام حج]]، [[وقوف در عرفات]]، كوچ كردن از [[عرفات]]، [[وقوف در مشعر]]، استغفار در عرفات و ذكر در [[مشعر]].

	=== شبهه حرام بودن تجارت در ایام حج ===		=== شبهه حرام بودن تجارت در ایام حج ===

Abbasahmadi1363 در ‏۱۱ نوامبر ۲۰۲۰، ساعت ۲۰:۳۹

2020-11-11T20:39:40Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۲ نوامبر ۲۰۲۰، ساعت ۰۰:۰۹
خط ۱۳:		خط ۱۳:
	}}<ref>سوره بقره، آیه ٢٠٧.</ref> به همین معنا کاربرد داشته است.		}}<ref>سوره بقره، آیه ٢٠٧.</ref> به همین معنا کاربرد داشته است.

	«فضل» در اصل ضدّ نقص است.<ref>مفردات الفاظ قرآن، ذیل واژه بغی.</ref> البته به باور برخى از لغت‌شناسان، فضل در اصل به معناى فزونى، و واژه «تفضّل» به معناى ~~برترى طلبى~~ و فزون‌بينى، و واژه «افضال» به معناى احسان است.<ref>مقاییس‌اللغه، ذیل واژه فضل.</ref> برخی نتیجه گرفته‌اند فضل به معنای عطا کردن چیزی است که بر عطاکننده واجب نیست و وقتی به خدا منسوب می‌شود به معنای همه موارد احسان او به بندگان است. به باور وی، فضل در آیه ۱۹۸ سوره بقره به معنای «مکنت و مال، افزون بر مالی که وجود دارد» است.<ref>درسنامه تفسیر آیات حج، ص۱۷۱ و ۱۷۲.</ref>		«فضل» در اصل ضدّ نقص است.<ref>مفردات الفاظ قرآن، ذیل واژه بغی.</ref> البته به باور برخى از لغت‌شناسان، فضل در اصل به معناى فزونى، و واژه «تفضّل» به معناى برترى‌طلبى و فزون‌بينى، و واژه «افضال» به معناى احسان است.<ref>مقاییس‌اللغه، ذیل واژه فضل.</ref> برخی نتیجه گرفته‌اند فضل به معنای عطا کردن چیزی است که بر عطاکننده واجب نیست و وقتی به خدا منسوب می‌شود به معنای همه موارد احسان او به بندگان است. به باور وی، فضل در آیه ۱۹۸ سوره بقره به معنای «مکنت و مال، افزون بر مالی که وجود دارد» است.<ref>درسنامه تفسیر آیات حج، ص۱۷۱ و ۱۷۲.</ref>

	== ارتباط با آیه پیشین ==		== ارتباط با آیه پیشین ==
	در پايان [[آیه ۱۹۷ سوره بقره\|آيه ۱۹۷ سوره بقره]]، بهترین توشه‌ها تقوا دانسته شده است. این مطلب، اشاره به این است که تنها بايد به امور معنوى پرداخت؛ از اين رو، در آيه ۱۹۸ به استدراك و توضیح همان موضوع پرداخته و می‌گوید بر ~~شما~~ گناهی نیست اگر در [[ایام الحج\|موسم حج]]، به کسب منافع مادی ~~بپردازید~~.<ref>تفسير القرآن الحكيم (المنار)، ج٢، ص٢٣٠.</ref>		در پايان [[آیه ۱۹۷ سوره بقره\|آيه ۱۹۷ سوره بقره]]، بهترین توشه‌ها تقوا دانسته شده است. این مطلب، اشاره به این است که تنها بايد به امور معنوى پرداخت؛ از اين رو، در آيه ۱۹۸ به استدراك و توضیح همان موضوع پرداخته و می‌گوید بر حاجیان گناهی نیست اگر در [[ایام الحج\|موسم حج]]، به کسب منافع مادی بپردازند.<ref>تفسير القرآن الحكيم (المنار)، ج٢، ص٢٣٠.</ref>

	== محتوا ==		== محتوا ==
	آیات ۱۹۸ و ۱۹۹ سوره بقره، در بردارنده اموری درباره حج است، كه عبارتند از: جواز تجارت در ايام حج، وقوف در عرفات، كوچ كردن از عرفات، وقوف در مشعر، ذكر در مشعر و كوچ كردن از مشعر.		آیات ۱۹۸ و ۱۹۹ سوره بقره، در بردارنده اموری درباره حج است، كه عبارتند از: جواز تجارت در ايام حج، وقوف در عرفات، كوچ كردن از عرفات، وقوف در مشعر، ذكر در مشعر و كوچ كردن از مشعر.

	=== شبهه حرام بودن تجارت در ایام حج ===		=== شبهه حرام بودن تجارت در ایام حج ===

Abbasahmadi1363: /* منابع */

2020-11-11T20:37:39Z

منابع

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۲ نوامبر ۲۰۲۰، ساعت ۰۰:۰۷
خط ۷۵:		خط ۷۵:

	==منابع==		==منابع==
			{{منابع}}
	{{برگرفتگی		{{برگرفتگی
	\| پیش از لینک = کتاب		\| پیش از لینک = کتاب
خط ۸۳:		خط ۸۳:

	}}		}}

	* '''التبيان فى تفسير القرآن'''، محمد بن حسن طوسى، تحقيق احمد حبيب قصير عاملى، بيروت، دار احياء التراث العربى.		* '''التبيان فى تفسير القرآن'''، محمد بن حسن طوسى، تحقيق احمد حبيب قصير عاملى، بيروت، دار احياء التراث العربى.
	* '''تفسیر الکبیر (مفاتیح الغیب)'''، محمد بن عمر فخر رازی، قم، دفتر تبلیغات اسلامی، چهارم، ۱۴۱۳ق.		* '''تفسیر الکبیر (مفاتیح الغیب)'''، محمد بن عمر فخر رازی، قم، دفتر تبلیغات اسلامی، چهارم، ۱۴۱۳ق.

	* '''تفسير القرآن الحكيم''' (تفسيرالمنار)، محمد رشيد رضا، بيروت، دارالمعرفه.		* '''تفسير القرآن الحكيم''' (تفسيرالمنار)، محمد رشيد رضا، بيروت، دارالمعرفه.
	* '''الجامع لأحکام القرآن'''، محمد بن احمد قرطبی، بیروت، دار احیاء التراث العربی، ۱۹۶۵م.		* '''الجامع لأحکام القرآن'''، محمد بن احمد قرطبی، بیروت، دار احیاء التراث العربی، ۱۹۶۵م.
خط ۹۲:		خط ۹۰:
	* '''زبدة البيان'''، احمد بن محمد اردبيلى ( مقدس اردبيلى)، تحقيق رضا استادى و على اكبر زمانى نژاد، قم، مؤمنين، ١۴٢١ق.		* '''زبدة البيان'''، احمد بن محمد اردبيلى ( مقدس اردبيلى)، تحقيق رضا استادى و على اكبر زمانى نژاد، قم، مؤمنين، ١۴٢١ق.
	* '''فى ظلال القرآن'''، سيد قطب، دارالشروق، چاپ دهم، ١۴٠٢ق.		* '''فى ظلال القرآن'''، سيد قطب، دارالشروق، چاپ دهم، ١۴٠٢ق.

	* '''کافی'''، محمد بن یعقوب کلینی، تهران، دارالکتب الاسلامیه، ۱۳۶۵ش.		* '''کافی'''، محمد بن یعقوب کلینی، تهران، دارالکتب الاسلامیه، ۱۳۶۵ش.
	* '''الکشاف عن حقائق غوامض التنزیل'''، محمود بن عمر زمخشری، ادب الحوزه.		* '''الکشاف عن حقائق غوامض التنزیل'''، محمود بن عمر زمخشری، ادب الحوزه.
	* '''كشف‌الاسرار وعدةالابرار'''، ابوالفضل رشيدالدين ميبدى، تهران، انتشارات امير كبير، ١٣۶٠ش.		* '''كشف‌الاسرار وعدةالابرار'''، ابوالفضل رشيدالدين ميبدى، تهران، انتشارات امير كبير، ١٣۶٠ش.

	* '''معجم مقاييس اللغة'''، احمد بن فارس، تحقيق عبد السلام محمد هارون، قم، مكتب الإعلام الاسلامى، ١۴٠۴ق.		* '''معجم مقاييس اللغة'''، احمد بن فارس، تحقيق عبد السلام محمد هارون، قم، مكتب الإعلام الاسلامى، ١۴٠۴ق.
	* '''مفردات الفاظ القرآن'''، راغب اصفهانى، تحقيق صفوان عدنان داوودى، بيروت، دارالسامية، ١۴١٢ق.		* '''مفردات الفاظ القرآن'''، راغب اصفهانى، تحقيق صفوان عدنان داوودى، بيروت، دارالسامية، ١۴١٢ق.

	* '''مجمع البیان فی تفسیر القرآن'''، فضل بن حسن طبرسی، قم، کتابخانة آیت‌الله مرعشی نجفی، ۱۴۰۳ق.		* '''مجمع البیان فی تفسیر القرآن'''، فضل بن حسن طبرسی، قم، کتابخانة آیت‌الله مرعشی نجفی، ۱۴۰۳ق.
	* '''المصباح المنیر'''، احمد بن محمد فیومی، قم، دارالهجرة، دوم، ۱۴۱۴ق.		* '''المصباح المنیر'''، احمد بن محمد فیومی، قم، دارالهجرة، دوم، ۱۴۱۴ق.
خط ۱۰۵:		خط ۱۰۰:
	* '''المیزان فی تفسیر القرآن'''، سید محمدحسین طباطبایی، جامعه مدرسین حوزه علمیه قم.		* '''المیزان فی تفسیر القرآن'''، سید محمدحسین طباطبایی، جامعه مدرسین حوزه علمیه قم.
	* '''وسائل الشيعة الى تحصيل مسائل الشريعة'''، محمد بن حسن حرّ عاملى، تحقيق محمد رازى، دار احياء التراث العربى.		* '''وسائل الشيعة الى تحصيل مسائل الشريعة'''، محمد بن حسن حرّ عاملى، تحقيق محمد رازى، دار احياء التراث العربى.
			{{پایان}}

	[[رده:آیه های مربوط به حج]]		[[رده:آیه های مربوط به حج]]

Abbasahmadi1363: /* منابع */

2020-11-11T20:36:54Z

منابع

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۲ نوامبر ۲۰۲۰، ساعت ۰۰:۰۶
خط ۵۳:		خط ۵۳:
	}} دربردارنده دو امر است که در هر دو به ذکر و یاد خدا امر شده است.		}} دربردارنده دو امر است که در هر دو به ذکر و یاد خدا امر شده است.

	فخر رازی، مفسر اهل سنت، ذکر در عبارت نخست را ذکر زبانی و ذکر در عبارت دوم را ذکر قلبی دانسته<ref>تفسير كبير، ج۵، ص١٩۵.</ref> و برخی از مفسران نیز، مراد از ذکر در مشعر را [[تهلیل]]، [[تکبیر]]، ثنا، [[دعا]] و [[نماز]] دانسته‌اند.<ref>~~زمخشرى،~~ كشاف، ج١، ~~ص٢۴۶. مقدس اردبيلى،~~ زبد البيان، ~~ص٣۵١. سيد قطب،~~ فى ظلال القرآن، ص١٩٩.</ref>		فخر رازی، مفسر اهل سنت، ذکر در عبارت نخست را ذکر زبانی و ذکر در عبارت دوم را ذکر قلبی دانسته<ref>تفسير كبير، ج۵، ص١٩۵.</ref> و برخی از مفسران نیز، مراد از ذکر در مشعر را [[تهلیل]]، [[تکبیر]]، ثنا، [[دعا]] و [[نماز]] دانسته‌اند.<ref>كشاف، ج١، ص٢۴۶؛ زبد البيان، ص٣۵١؛ فى ظلال القرآن، ص١٩٩.</ref>

	در روایات شیعه، به خواندن دعاهایی خاص در مشعر سفارش شده که محتوای کلی آنها حمد خدا، یادآوری نعمت‌ها، صلوات، گفتن حاجات، دعا برای خود، والدین و فرزندان است.<ref>درسنامه تفسیر آیات حج، ص۱۸۴؛ نگاه کنید به الجامع لاحكام القرآن، ج٢، ص۴٢۶؛ كافى، ج۴، ص۴٧۴.</ref>		در روایات شیعه، به خواندن دعاهایی خاص در مشعر سفارش شده که محتوای کلی آنها حمد خدا، یادآوری نعمت‌ها، صلوات، گفتن حاجات، دعا برای خود، والدین و فرزندان است.<ref>درسنامه تفسیر آیات حج، ص۱۸۴؛ نگاه کنید به الجامع لاحكام القرآن، ج٢، ص۴٢۶؛ كافى، ج۴، ص۴٧۴.</ref>
خط ۸۲:		خط ۸۲:
	\| لینک = http://lib.hajj.ir/View/fa/Book/BookView/Image/761		\| لینک = http://lib.hajj.ir/View/fa/Book/BookView/Image/761

	}}~~'''تفسير القرآن الحكيم''' (تفسيرالمنار)، محمد رشيد رضا، بيروت، دارالمعرفه.~~		}}

	'''~~حج در اندیشه اسلامی~~'''، ~~علی قاضی‌عسکر، تهران، مشعر، ۱۳۸۴ش~~.		* '''التبيان فى تفسير القرآن'''، محمد بن حسن طوسى، تحقيق احمد حبيب قصير عاملى، بيروت، دار احياء التراث العربى.
			* '''تفسیر الکبیر (مفاتیح الغیب)'''، محمد بن عمر فخر رازی، قم، دفتر تبلیغات اسلامی، چهارم، ۱۴۱۳ق.

	'''~~معجم مقاييس اللغة~~'''، احمد بن ~~فارس،~~ تحقيق ~~عبد السلام محمد هارون،~~ قم، ~~مكتب الإعلام الاسلامى، ١۴٠۴ق~~.		* '''تفسير القرآن الحكيم''' (تفسيرالمنار)، محمد رشيد رضا، بيروت، دارالمعرفه.
			* '''الجامع لأحکام القرآن'''، محمد بن احمد قرطبی، بیروت، دار احیاء التراث العربی، ۱۹۶۵م.
			* '''حج در اندیشه اسلامی'''، علی قاضی‌عسکر، تهران، مشعر، ۱۳۸۴ش.
			* '''زبدة البيان'''، احمد بن محمد اردبيلى ( مقدس اردبيلى)، تحقيق رضا استادى و على اكبر زمانى نژاد، قم، مؤمنين، ١۴٢١ق.
			* '''فى ظلال القرآن'''، سيد قطب، دارالشروق، چاپ دهم، ١۴٠٢ق.

	'''مفردات الفاظ القرآن'''، راغب اصفهانى، تحقيق صفوان عدنان داوودى، بيروت، دارالسامية، ١۴١٢ق.		* '''کافی'''، محمد بن یعقوب کلینی، تهران، دارالکتب الاسلامیه، ۱۳۶۵ش.
			* '''الکشاف عن حقائق غوامض التنزیل'''، محمود بن عمر زمخشری، ادب الحوزه.
			* '''كشف‌الاسرار وعدةالابرار'''، ابوالفضل رشيدالدين ميبدى، تهران، انتشارات امير كبير، ١٣۶٠ش.

			* '''معجم مقاييس اللغة'''، احمد بن فارس، تحقيق عبد السلام محمد هارون، قم، مكتب الإعلام الاسلامى، ١۴٠۴ق.
			* '''مفردات الفاظ القرآن'''، راغب اصفهانى، تحقيق صفوان عدنان داوودى، بيروت، دارالسامية، ١۴١٢ق.

			* '''مجمع البیان فی تفسیر القرآن'''، فضل بن حسن طبرسی، قم، کتابخانة آیت‌الله مرعشی نجفی، ۱۴۰۳ق.
			* '''المصباح المنیر'''، احمد بن محمد فیومی، قم، دارالهجرة، دوم، ۱۴۱۴ق.
			* '''من‌لايحضره الفقيه'''، محمد بن على بن بابويه (صدوق)، جامعه مدرسين حوزه علميه قم، ١۴٠۴ق.
			* '''المیزان فی تفسیر القرآن'''، سید محمدحسین طباطبایی، جامعه مدرسین حوزه علمیه قم.
			* '''وسائل الشيعة الى تحصيل مسائل الشريعة'''، محمد بن حسن حرّ عاملى، تحقيق محمد رازى، دار احياء التراث العربى.

	[[رده:آیه های مربوط به حج]]		[[رده:آیه های مربوط به حج]]

Abbasahmadi1363: /* افاضه همگانی از عرفات */

2020-11-11T20:23:26Z

افاضه همگانی از عرفات

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۱ نوامبر ۲۰۲۰، ساعت ۲۳:۵۳
خط ۵۰:		خط ۵۰:

	=== ذکر در مشعر ===		=== ذکر در مشعر ===
			دو جمله {{آیه\|فَاذْكُرُوا اللّٰهَ عِنْدَ الْمَشْعَرِ الْحَرٰام}} و {{آیه\|وَ اذْكُرُوهُ كَمٰا هَدٰاكُم
			}} دربردارنده دو امر است که در هر دو به ذکر و یاد خدا امر شده است.

	=== ~~افاضه~~ همگانی از عرفات ===		فخر رازی، مفسر اهل سنت، ذکر در عبارت نخست را ذکر زبانی و ذکر در عبارت دوم را ذکر قلبی دانسته<ref>تفسير كبير، ج۵، ص١٩۵.</ref> و برخی از مفسران نیز، مراد از ذکر در مشعر را [[تهلیل]]، [[تکبیر]]، ثنا، [[دعا]] و [[نماز]] دانسته‌اند.<ref>زمخشرى، كشاف، ج١، ص٢۴۶. مقدس اردبيلى، زبد البيان، ص٣۵١. سيد قطب، فى ظلال القرآن، ص١٩٩.</ref>

			در روایات شیعه، به خواندن دعاهایی خاص در مشعر سفارش شده که محتوای کلی آنها حمد خدا، یادآوری نعمت‌ها، صلوات، گفتن حاجات، دعا برای خود، والدین و فرزندان است.<ref>درسنامه تفسیر آیات حج، ص۱۸۴؛ نگاه کنید به الجامع لاحكام القرآن، ج٢، ص۴٢۶؛ كافى، ج۴، ص۴٧۴.</ref>

			=== کوچ همگانی از عرفات ===
	در شأن نزول آیه {{آیه\|ثُمَّ أَفِيضُوا مِنْ حَيْثُ أَفَاضَ النَّاس		در شأن نزول آیه {{آیه\|ثُمَّ أَفِيضُوا مِنْ حَيْثُ أَفَاضَ النَّاس
	}} آمده است که قريش و برخى از هم‌پيمانانشان در عرفات وقوف نکرده و تنها در مشعر وقوف می‌کردند. استدلال آنها این بود که [[اهل حرم]] هستند و نباید از [[حرم مکی\|حرم]] خارج شوند. دیگر حاجیان ابتدا در عرفات و پس از آن در مشعر، که بیرون از محدوده حرم است وقوف می‌کردند.<ref>مجمع البيان،ج١، ص٢٩۶؛ كشف‌الاسرار و عدالابرار، ج١، ص۵٣۵؛ تفسير كبير، ج۵، ص١٩٧؛ كشاف، ج١، ص١٨٩؛ الميزان، ج٢، ص٨٠.</ref> خدا با نزول این آیه به قريش و هم‌پيمانانشان دستور داد که مانند ديگر مردم از عرفات به مشعر بروند.<ref>وسائل الشيع، ج١٩، ص۵۵٣. </ref>		}} آمده است که قريش و برخى از هم‌پيمانانشان در عرفات وقوف نکرده و تنها در مشعر وقوف می‌کردند. استدلال آنها این بود که [[اهل حرم]] هستند و نباید از [[حرم مکی\|حرم]] خارج شوند. دیگر حاجیان ابتدا در عرفات و پس از آن در مشعر، که بیرون از محدوده حرم است وقوف می‌کردند.<ref>مجمع البيان،ج١، ص٢٩۶؛ كشف‌الاسرار و عدالابرار، ج١، ص۵٣۵؛ تفسير كبير، ج۵، ص١٩٧؛ كشاف، ج١، ص١٨٩؛ الميزان، ج٢، ص٨٠.</ref> خدا با نزول این آیه به قريش و هم‌پيمانانشان دستور داد که مانند ديگر مردم از عرفات به مشعر بروند.<ref>وسائل الشيع، ج١٩، ص۵۵٣. </ref>

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۲ نوامبر ۲۰۲۰، ساعت ۰۰:۲۵
خط ۲۷:		خط ۲۷:
	به گفته مفسران، برخى از مردم مى‌پنداشتند كه تجارت در حج گناه است؛ با این استدلال که [[ایام الحج\|موسم حج]]، زمان تجارت و كسب مال نيست.<ref>مجمع‌البيان، ج١، ص٢٩۵.</ref> برخی احتمال داده‌اند علت به وجود آمدن این شبهه یکی از موارد زیر یا مجموعه‌ای از آنها بوده است:‌		به گفته مفسران، برخى از مردم مى‌پنداشتند كه تجارت در حج گناه است؛ با این استدلال که [[ایام الحج\|موسم حج]]، زمان تجارت و كسب مال نيست.<ref>مجمع‌البيان، ج١، ص٢٩۵.</ref> برخی احتمال داده‌اند علت به وجود آمدن این شبهه یکی از موارد زیر یا مجموعه‌ای از آنها بوده است:‌

	* خدا از جدال در حج منع کرده است، و در بیشتر موارد خرید و فروش با جدال همراه هست.		* خدا از [[جدال]] در حج منع کرده است، و در بیشتر موارد خرید و فروش با جدال همراه هست.
	* ~~بسيارى~~ از امور مانند صيد، استعمال ~~عطر،~~ پوشيدن لباس دوخته و ~~مباشرت با زنان~~ در حج حرام شده بود، از این رو، مردم گمان مى‌كردند تجارت نيز حرام است.<ref>درسنامه تفسیر آیات حج، ص۱۷۳.</ref>		* برخی از امور مانند صيد، استعمال [[بوی خوش\|عطر]]، پوشيدن لباس دوخته و [[آمیزش]] در حج حرام شده بود، از این رو، مردم گمان مى‌كردند تجارت نيز حرام است.<ref>درسنامه تفسیر آیات حج، ص۱۷۳.</ref>
	* در ~~حجّ~~ جاهلى تجارت ممنوع بوده است، با اين استدلال كه در حج بايد در خدمت خدا بود، و تجارت در خدمت خود بودن است. حتى كسى كه در حج تجارت مى‌كرده به جای «حاج» به او لقب «داج» كه برگرفته از واژه «دجاجه\مرغ» است مى‌دادند، بدين معنا كه در حج نيز دنبال جمع كردن دانه است.<ref>تفسير كبير، ج۵، ص١٨۶؛ كشاف، ج١، ص٢۴۵؛ كشف‌الاسرار، ج١، ص ۵٣٢؛ الجامع لاحكام القرآن، ج٢، ص۴١٣؛ درسنامه تفسیر آیات حج، ص۱۷۳.</ref>		* در [[حج جاهلی\|حج جاهلى]] تجارت ممنوع بوده است، با اين استدلال كه در حج بايد در خدمت خدا بود، و تجارت در خدمت خود بودن است. حتى كسى كه در حج تجارت مى‌كرده به جای «حاج» به او لقب «داج» كه برگرفته از واژه «دجاجه\مرغ» است مى‌دادند، بدين معنا كه در حج نيز دنبال جمع كردن دانه است.<ref>تفسير كبير، ج۵، ص١٨۶؛ كشاف، ج١، ص٢۴۵؛ كشف‌الاسرار، ج١، ص ۵٣٢؛ الجامع لاحكام القرآن، ج٢، ص۴١٣؛ درسنامه تفسیر آیات حج، ص۱۷۳.</ref>

	به گفته برخی، عبارت {{آیه\|لَيْسَ عَلَيْكُمْ جُنَاحٌ أَنْ تَبْتَغُوا فَضْلًا مِنْ رَبِّكُمْ		به گفته برخی، عبارت {{آیه\|لَيْسَ عَلَيْكُمْ جُنَاحٌ أَنْ تَبْتَغُوا فَضْلًا مِنْ رَبِّكُمْ
	}} به این شبهه پاسخ گفته و جواز تجارت در ایام حج را صادر گرده است.<ref>درسنامه تفسیر آیات حج، ص۱۷۵.</ref> به گفته [[علامه طباطبایی]]، مفسر [[شیعه]] نیز، مراد از «فضل» در این آیه خرید و فروش و تجارت است. او این مطلب را از معنای «فضل» در آیه دهم سوره جمعه استفاده کرده که در آن ~~آیه نیز،~~ واژه «فضل» به بیع تفسیر شده است.<ref>الميزان، ج١٢، ص٧٨.</ref> در روایات هم به اینکه مراد از فضل، تجارت است اشاره شده است.<ref>وسائل الشيعه، ج١٧، ص ٢٨.</ref>		}} به این شبهه پاسخ گفته و جواز تجارت در ایام حج را صادر گرده است.<ref>درسنامه تفسیر آیات حج، ص۱۷۵.</ref> به گفته [[علامه طباطبایی]]، مفسر [[شیعه]] نیز، مراد از «فضل» در این آیه خرید و فروش و تجارت است. او این مطلب را از معنای «فضل» در آیه دهم سوره جمعه استفاده کرده که در آن آیه، واژه «فضل» به بیع تفسیر شده است.<ref>الميزان، ج١٢، ص٧٨.</ref> در روایات هم به اینکه مراد از فضل، تجارت است اشاره شده است.<ref>وسائل الشيعه، ج١٧، ص ٢٨.</ref>

	برخی، منظور از «فضل» در آیه را فضل معنوی دانسته‌اند. در رد آن گفته شده که حج برای فضل معنوی است و نیازی به اذن و اجازه ندارد.<ref>درسنامه تفسیر آیات حج، ص۱۷۵.</ref>		برخی، منظور از «فضل» در آیه را فضل معنوی دانسته‌اند. در رد آن گفته شده که اصلِ حج برای فضل معنوی است و نیازی به اذن و اجازه ندارد.<ref>درسنامه تفسیر آیات حج، ص۱۷۵.</ref>

	البته حج بدون تجارت و بدون قصد ~~[[اقتصاد حج\|اقتصادی]]،~~ از حج همراه با قصد مالی برتر دانسته شده است.<ref>درسنامه تفسیر آیات حج، ص۱۷۶.</ref> چنانچه در برخی روایات ~~نیز~~ ثروتمندانی که برای تجارت به حج می‌روند نکوهش شده‌اند.<ref>وسائل الشيعه، ج ١١، ص۶٠.</ref>		البته حج بدون تجارت و بدون قصد مالی، از حج همراه با قصد مالی برتر دانسته شده است.<ref>درسنامه تفسیر آیات حج، ص۱۷۶.</ref> چنانچه در برخی روایات نیز، ثروتمندانی که برای تجارت به حج می‌روند نکوهش شده‌اند.<ref>وسائل الشيعه، ج ١١، ص۶٠.</ref>

	=== وقوف در عرفات ===		=== وقوف در عرفات ===
خط ۵۸:		خط ۵۸:
	فخر رازی، مفسر اهل سنت، ذکر در عبارت نخست را ذکر زبانی و ذکر در عبارت دوم را ذکر قلبی دانسته<ref>تفسير كبير، ج۵، ص١٩۵.</ref> و برخی از مفسران نیز، مراد از ذکر در مشعر را [[تهلیل]]، [[تکبیر]]، ثنا، [[دعا]] و [[نماز]] دانسته‌اند.<ref>كشاف، ج١، ص٢۴۶؛ زبد البيان، ص٣۵١؛ فى ظلال القرآن، ص١٩٩.</ref>		فخر رازی، مفسر اهل سنت، ذکر در عبارت نخست را ذکر زبانی و ذکر در عبارت دوم را ذکر قلبی دانسته<ref>تفسير كبير، ج۵، ص١٩۵.</ref> و برخی از مفسران نیز، مراد از ذکر در مشعر را [[تهلیل]]، [[تکبیر]]، ثنا، [[دعا]] و [[نماز]] دانسته‌اند.<ref>كشاف، ج١، ص٢۴۶؛ زبد البيان، ص٣۵١؛ فى ظلال القرآن، ص١٩٩.</ref>

	در روایات شیعه، به خواندن دعاهایی خاص در مشعر سفارش شده که محتوای کلی آنها حمد خدا، یادآوری نعمت‌ها، ~~صلوات،~~ گفتن حاجات، دعا برای خود، والدین و فرزندان است.<ref>درسنامه تفسیر آیات حج، ص۱۸۴؛ نگاه کنید به الجامع لاحكام القرآن، ج٢، ص۴٢۶؛ كافى، ج۴، ص۴٧۴.</ref>		در روایات شیعه، به خواندن دعاهایی خاص در مشعر سفارش شده که محتوای کلی آنها حمد خدا، یادآوری نعمت‌ها، [[صلوات]]، گفتن حاجات، دعا برای خود، والدین و فرزندان است.<ref>درسنامه تفسیر آیات حج، ص۱۸۴؛ نگاه کنید به الجامع لاحكام القرآن، ج٢، ص۴٢۶؛ كافى، ج۴، ص۴٧۴.</ref>

	=== کوچ همگانی از عرفات ===		=== کوچ همگانی از عرفات ===
	در شأن نزول آیه {{آیه\|ثُمَّ أَفِيضُوا مِنْ حَيْثُ أَفَاضَ النَّاس		در شأن نزول آیه {{آیه\|ثُمَّ أَفِيضُوا مِنْ حَيْثُ أَفَاضَ النَّاس
	}} آمده است که قريش و برخى از هم‌پيمانانشان در عرفات وقوف نکرده و تنها در مشعر وقوف می‌کردند. استدلال آنها این بود که [[اهل حرم]] هستند و نباید از [[حرم مکی\|حرم]] خارج شوند. دیگر حاجیان ابتدا در عرفات و پس از آن در مشعر، که بیرون از محدوده حرم است وقوف می‌کردند.<ref>مجمع البيان،ج١، ص٢٩۶؛ كشف‌الاسرار و عدالابرار، ج١، ص۵٣۵؛ تفسير كبير، ج۵، ص١٩٧؛ كشاف، ج١، ص١٨٩؛ الميزان، ج٢، ص٨٠.</ref> خدا با نزول این آیه به قريش و هم‌پيمانانشان دستور داد که مانند ديگر مردم از عرفات به مشعر بروند.<ref>وسائل الشيع، ج١٩، ص۵۵٣. </ref>		}} آمده است که قريش و برخى از هم‌پيمانانشان در عرفات وقوف نکرده و تنها در مشعر وقوف می‌کردند. استدلال آنها این بود که آنان [[اهل حرم]] هستند و نباید از [[حرم مکی\|حرم]] خارج شوند. دیگر حاجیان ابتدا در عرفات و پس از آن در مشعر، که بیرون از محدوده حرم است وقوف می‌کردند.<ref>مجمع البيان،ج١، ص٢٩۶؛ كشف‌الاسرار و عدالابرار، ج١، ص۵٣۵؛ تفسير كبير، ج۵، ص١٩٧؛ كشاف، ج١، ص١٨٩؛ الميزان، ج٢، ص٨٠.</ref> خدا با نزول این آیه به قريش و هم‌پيمانانشان دستور داد که مانند ديگر مردم از عرفات به مشعر بروند.<ref>وسائل الشيع، ج١٩، ص۵۵٣. </ref>

	احتمال دیگر در مراد آیه این است که خطاب به همه حاجیان است و منظور از «ناس»، [[حضرت ابراهیم(ع)]] و [[حضرت اسماعیل(ع)\|اسماعیل(ع)]] است که حج را بنیانگذاری کرده و از عرفات بیرون رفته و به مشعر می‌رفتند.<ref>تفسير تبيان، ج٢، ص١۶٨؛ مجمع البيان،ج١، ص٢٩۶؛ الجامع لاحكام القرآن، ج٢، ص۴٢٧؛ تفسير كبير، ج۵، ص١٩٨؛ كشاف، ج١، ص١٨٩.</ref>		احتمال دیگر در مراد آیه این است که آیه خطاب به همه حاجیان است و منظور از «ناس»، [[حضرت ابراهیم(ع)]] و [[حضرت اسماعیل(ع)\|اسماعیل(ع)]] است که حج را بنیانگذاری کرده و از عرفات بیرون رفته و به مشعر می‌رفتند.<ref>تفسير تبيان، ج٢، ص١۶٨؛ مجمع البيان،ج١، ص٢٩۶؛ الجامع لاحكام القرآن، ج٢، ص۴٢٧؛ تفسير كبير، ج۵، ص١٩٨؛ كشاف، ج١، ص١٨٩.</ref>

	دیدگاه دیگر در معنای آیه ۱۹۹ سوره بقره این است که مراد، ~~افاضه~~ از [[مشعر]] به سوی [[منا]] است. کلمه «ثم» و تکرار «افاضه» را تأیید‌کننده این دیدگاه دانسته‌اند.<ref>تفسير تبيان، ج٢، ص١۶٨؛ مجمع البيان، ج١، ص٢٩۶؛ تفسير كبير، ج۵، ص١٩٨.</ref> شیخ طوسی و طبرسی دو مفسر شیعه و فخر رازی مفسر اهل سنت، این دیدگاه را نقد کرده‌اند.<ref>تفسير تبيان، ج٢، ص١۶٨؛ مجمع البيان، ج١، ص٢٩۶؛ تفسير كبير، ج۵، ص١٩٨.</ref>		دیدگاه دیگر در معنای آیه ۱۹۹ سوره بقره این است که مراد، کوچ از [[مشعر]] به سوی [[منا]] است. کلمه «ثم» و تکرار «افاضه» را تأیید‌کننده این دیدگاه دانسته‌اند.<ref>تفسير تبيان، ج٢، ص١۶٨؛ مجمع البيان، ج١، ص٢٩۶؛ تفسير كبير، ج۵، ص١٩٨.</ref> شیخ طوسی و طبرسی دو مفسر شیعه و فخر رازی مفسر اهل سنت، این دیدگاه را نقد کرده‌اند.<ref>تفسير تبيان، ج٢، ص١۶٨؛ مجمع البيان، ج١، ص٢٩۶؛ تفسير كبير، ج۵، ص١٩٨.</ref>

	=== استغفار در عرفات ===		=== استغفار در عرفات ===