ابولبابه انصاری - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Hasaninasab: حذف از رده:مقاله‌های در دست ویرایش رده‌انبوه

2019-03-05T18:41:55Z

حذف از رده:مقاله‌های در دست ویرایش رده‌انبوه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۵ مارس ۲۰۱۹، ساعت ۲۲:۱۱
خط ۱۲۹:		خط ۱۲۹:
	}}<onlyinclude>		}}<onlyinclude>

	~~[[رده:مقاله‌های در دست ویرایش]]~~
	[[رده:حاضران در غزوه بدر]]		[[رده:حاضران در غزوه بدر]]
	[[رده:انصار]]		[[رده:انصار]]

Jalalyaghmoori: /* ماجرای خیانت او */

2017-12-08T17:19:55Z

ماجرای خیانت او

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۸ دسامبر ۲۰۱۷، ساعت ۲۰:۴۹
خط ۴۶:		خط ۴۶:
	==ماجرای خیانت او==		==ماجرای خیانت او==
	بر پایه گزارشی، پیامبر(ص) او را در [[غزوه بنی‌قریظه]] به سال پنجم ق. امیر نبرد کرد.<ref>المغازی، ج۲، ص۵۰۷.</ref> این شاید از آن روی بود که قبیله او هم‌پیمان یهود بنی‌قریظه بودند. داستان خیانت وی و [[توبه\|توبه‌اش]] در ماجرای محاصره این طایفه [[یهود]]، مشهور است. پیامبر(ص) به سبب خیانت و عهدشکنی بنی‌قریظه در [[غزوه احزاب]]، پیشنهاد صلح ایشان را نپذیرفت و به درخواست آنان، ابولبابه را که هم‌پیمانشان بود، نزدشان فرستاد. آنان نظر او را درباره تسلیم شدن و پذیرش حکمیت [[سعد بن معاذ]] جویا شدند. وی با اشاره به گلوی خود به آنان فهماند که حتی در این صورت نیز کشته خواهند شد.<ref>المغازی، ج۲، ص۵۰۶-۵۰۷؛ مجمع البیان، ج۴، ص۸۲۳.</ref> برخی مفسران نزول آیات {{قلم رنگ\|سبز\|یا أَیهَا الَّذِینَ آمَنُوا لا تَخُونُوا اللهَ وَ الرَّسُولَ وَ تَخُونُوا أَماناتِکمْ وَ أَنْتُم تَعْلَمُونَ وَ اعْلَمُوا انَّما اَموالُکم وَ أَوْلادُکمْ فِتنَةٌ...}}<ref>سوره انفال، آیات ۲۷-۲۸</ref> را درباره این کار او دانسته‌اند. در این آیات، خداوند ایمان آورندگان را از خیانت‌کردن به خدا و رسولش بر حذر داشته و فرزندان و اموال را مایه آزمون دانسته است.<ref>اسباب النزول، ص۱۵۷-۱۵۸؛ الکشاف، ج۲، ص۲۱۳-۲۱۴؛ مجمع البیان، ج۴، ص۸۲۳. </ref> به اعتقاد برخی، اموال و فرزندان ابولبابه که نزد بنی قریظه بود، او را به این خیانت واداشتند.<ref>مجمع البیان، ج۴، ص۸۲۳.</ref> به گزارش‌های دیگر، مظلوم‌نمایی [[یهودی\|یهودیان]] و فشار عاطفی ناشی از گریستن آنان، سبب این خیانت بود.<ref>تاریخ طبری، ج۲، ص۵۸۴؛ البدایة و النهایه، ج۴، ص۶۳۰.</ref> برخی نزول [[آیه\|آیات]] ۴۱ و ۵۱ [[سوره مائده]]<ref>جامع البیان، ج۶، ص۳۱۵، ۳۷۳؛ مجمع البیان، ج۳، ص۳۱۸.</ref> و ۱۰۲ [[سوره توبه\|توبه]]<ref>جامع البیان، ج۶، ص۱۴۹، ۱۷۸؛ ج۱۱، ص۱۰؛ مجمع البیان، ج۵، ص۱۰۱.</ref> را نیز درباره خیانت وی دانسته‌اند.		بر پایه گزارشی، پیامبر(ص) او را در [[غزوه بنی‌قریظه]] به سال پنجم ق. امیر نبرد کرد.<ref>المغازی، ج۲، ص۵۰۷.</ref> این شاید از آن روی بود که قبیله او هم‌پیمان یهود بنی‌قریظه بودند. داستان خیانت وی و [[توبه\|توبه‌اش]] در ماجرای محاصره این طایفه [[یهود]]، مشهور است. پیامبر(ص) به سبب خیانت و عهدشکنی بنی‌قریظه در [[غزوه احزاب]]، پیشنهاد صلح ایشان را نپذیرفت و به درخواست آنان، ابولبابه را که هم‌پیمانشان بود، نزدشان فرستاد. آنان نظر او را درباره تسلیم شدن و پذیرش حکمیت [[سعد بن معاذ]] جویا شدند. وی با اشاره به گلوی خود به آنان فهماند که حتی در این صورت نیز کشته خواهند شد.<ref>المغازی، ج۲، ص۵۰۶-۵۰۷؛ مجمع البیان، ج۴، ص۸۲۳.</ref> برخی مفسران نزول آیات {{قلم رنگ\|سبز\|یا أَیهَا الَّذِینَ آمَنُوا لا تَخُونُوا اللهَ وَ الرَّسُولَ وَ تَخُونُوا أَماناتِکمْ وَ أَنْتُم تَعْلَمُونَ وَ اعْلَمُوا انَّما اَموالُکم وَ أَوْلادُکمْ فِتنَةٌ...}}<ref>سوره انفال، آیات ۲۷-۲۸</ref> را درباره این کار او دانسته‌اند. در این آیات، خداوند ایمان آورندگان را از خیانت‌کردن به خدا و رسولش بر حذر داشته و فرزندان و اموال را مایه آزمون دانسته است.<ref>اسباب النزول، ص۱۵۷-۱۵۸؛ الکشاف، ج۲، ص۲۱۳-۲۱۴؛ مجمع البیان، ج۴، ص۸۲۳. </ref> به اعتقاد برخی، اموال و فرزندان ابولبابه که نزد بنی قریظه بود، او را به این خیانت واداشتند.<ref>مجمع البیان، ج۴، ص۸۲۳.</ref> به گزارش‌های دیگر، مظلوم‌نمایی [[یهودی\|یهودیان]] و فشار عاطفی ناشی از گریستن آنان، سبب این خیانت بود.<ref>تاریخ طبری، ج۲، ص۵۸۴؛ البدایة و النهایه، ج۴، ص۶۳۰.</ref> برخی نزول [[آیه\|آیات]] ۴۱ و ۵۱ [[سوره مائده]]<ref>جامع البیان، ج۶، ص۳۱۵، ۳۷۳؛ مجمع البیان، ج۳، ص۳۱۸.</ref> و ۱۰۲ [[سوره توبه\|توبه]]<ref>جامع البیان، ج۶، ص۱۴۹، ۱۷۸؛ ج۱۱، ص۱۰؛ مجمع البیان، ج۵، ص۱۰۱.</ref> را نیز درباره خیانت وی دانسته‌اند.

			{{جعبه نقل قول \| عنوان= کلام پیامبر(ص) هنگامی که شنید ابولبابه خودش را به ستون مسجد بسته است:\| نقل‌قول= اگر او نزد من می‌آمد، برایش آمرزش می‌خواستم. اما اکنون که کار به این‌جا کشیده است، تا هنگامی که خداوند او را نبخشاید، وی را از ستون نمی‌گشایم. \|تاریخ بایگانی \| \| منبع = تاریخ الاسلام، ج۲، ص۳۱۱؛ البدایة و النهایه، ج۴، ص۱۱۹ \| تراز = چپ\| عرض = 32۰px \| اندازه خط = 12px\|رنگ پس‌زمینه=#E1FFFE\| گیومه نقل‌قول = \| تراز منبع = چپ}}

	به گفته خود ابولبابه، پس از خیانت هنوز گامی برنداشته بود که احساس [[گناه]] وجودش را فراگرفت. برای رهایی از عذاب وجدان، به جای آن که نزد رسول خدا(ص) رود و گزارش دهد، یکسره به [[مسجد النبی\|مسجد]] رفت و خود را با طناب به یکی از ستون‌های آن بست و سوگند یاد کرد که اجازه ندهد جز [[پیامبر(ص)]] کسی او را از ستون باز کند.<ref>المغازی، ج۲، ص۵۰۵-۵۰۷؛ السیرة النبویه، ج۲، ص۲۳۶-۲۳۷؛ الطبقات، ج۳، ص۳۴۹.</ref> پیامبر(ص) با آگاهی از این ماجرا فرمود: اگر او نزد من می‌آمد، برایش آمرزش می‌خواستم. اما اکنون که کار به این‌جا کشیده است، تا هنگامی که خداوند او را نبخشاید، وی را از ستون نمی‌گشایم.<ref>تاریخ الاسلام، ج۲، ص۳۱۱؛ البدایة و النهایه، ج۴، ص۱۱۹.</ref> سرانجام پس از شش<ref>السیرة النبویه، ج۲، ص۲۳۸.</ref>، هفت<ref>المغازی، ج۲، ص۵۰۷.</ref> یا ۲۰ شبانه روز<ref>البدایة و النهایه، ج۴، ص۱۳۷.</ref> در پی نزول آیه ۲۷ [[سوره انفال]]، توبه او پذیرفته شد.<ref>السیرة النبویه، ج۳، ص۷۱۸؛ اسباب النزول، ص۵۸؛ عیون الاثر، ج۲، ص۵۲.</ref> [[ام سلمه\|امّ سلمه]]، همسر رسول خدا، گزارش کرده که سحرگاهان پیامبر را خندان دید و چون علت را پرسید، ایشان از پذیرش توبه ابولبابه خبر داد. امّ سلمه این مژده را با اجازه پیامبر(ص) به ابولبابه داد. مردم به سوی او هجوم آوردند تا وی را از ستون باز کنند. اما او جز به انجام این کار به دست پیامبر راضی نشد تا آن‌گاه که پیامبر(ص) او را از ستون باز کرد.<ref>اسد الغابه، ج۲، ص۱۸۳؛ عیون الاثر، ج۲، ص۵۱؛ تخریج الاحادیث، ج۲، ص۲۳.</ref>		به گفته خود ابولبابه، پس از خیانت هنوز گامی برنداشته بود که احساس [[گناه]] وجودش را فراگرفت. برای رهایی از عذاب وجدان، به جای آن که نزد رسول خدا(ص) رود و گزارش دهد، یکسره به [[مسجد النبی\|مسجد]] رفت و خود را با طناب به یکی از ستون‌های آن بست و سوگند یاد کرد که اجازه ندهد جز [[پیامبر(ص)]] کسی او را از ستون باز کند.<ref>المغازی، ج۲، ص۵۰۵-۵۰۷؛ السیرة النبویه، ج۲، ص۲۳۶-۲۳۷؛ الطبقات، ج۳، ص۳۴۹.</ref> پیامبر(ص) با آگاهی از این ماجرا فرمود: اگر او نزد من می‌آمد، برایش آمرزش می‌خواستم. اما اکنون که کار به این‌جا کشیده است، تا هنگامی که خداوند او را نبخشاید، وی را از ستون نمی‌گشایم.<ref>تاریخ الاسلام، ج۲، ص۳۱۱؛ البدایة و النهایه، ج۴، ص۱۱۹.</ref> سرانجام پس از شش<ref>السیرة النبویه، ج۲، ص۲۳۸.</ref>، هفت<ref>المغازی، ج۲، ص۵۰۷.</ref> یا ۲۰ شبانه روز<ref>البدایة و النهایه، ج۴، ص۱۳۷.</ref> در پی نزول آیه ۲۷ [[سوره انفال]]، توبه او پذیرفته شد.<ref>السیرة النبویه، ج۳، ص۷۱۸؛ اسباب النزول، ص۵۸؛ عیون الاثر، ج۲، ص۵۲.</ref> [[ام سلمه\|امّ سلمه]]، همسر رسول خدا، گزارش کرده که سحرگاهان پیامبر را خندان دید و چون علت را پرسید، ایشان از پذیرش توبه ابولبابه خبر داد. امّ سلمه این مژده را با اجازه پیامبر(ص) به ابولبابه داد. مردم به سوی او هجوم آوردند تا وی را از ستون باز کنند. اما او جز به انجام این کار به دست پیامبر راضی نشد تا آن‌گاه که پیامبر(ص) او را از ستون باز کرد.<ref>اسد الغابه، ج۲، ص۱۸۳؛ عیون الاثر، ج۲، ص۵۱؛ تخریج الاحادیث، ج۲، ص۲۳.</ref>

Hasaninasab: اضافه کردن الگوی تکمیل مقاله

2017-11-14T06:58:08Z

اضافه کردن الگوی تکمیل مقاله

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۴ نوامبر ۲۰۱۷، ساعت ۱۰:۲۸
خط ۱۱۱:		خط ۱۱۱:

	{{صحابه}}		{{صحابه}}
			<onlyinclude>{{تکمیل مقاله
			\| شناسه = شد
			\| جعبه اطلاعات = شد<!--شد، - -->
			\| عنوان‌بندی = شد
			\| ویرایش = شد
			\| لینک‌دهی = شد
			\| عکس = <!--شد، - -->
			\| جعبه نقل قول = <!--شد، - -->
			\| پیوند به بیرون = شد<!--شد، - -->
			\| مطالعه بیشتر = !<!--شد، - -->
			\| پانویس و منابع = شد
			\| ناوبری = شد
			\| رده = شد
			\| تغییر مسیر = شد
			}}<onlyinclude>

	[[رده:مقاله‌های در دست ویرایش]]		[[رده:مقاله‌های در دست ویرایش]]
	[[رده:~~بدریون~~]]		[[رده:حاضران در غزوه بدر]]
	[[رده:انصار]]		[[رده:انصار]]
	[[رده:راویان حدیث از پیامبر(ص)]]		[[رده:راویان حدیث از پیامبر(ص)]]
	[[رده:یاران پیامبر(ص)]]		[[رده:یاران پیامبر(ص)]]
	[[رده:مقاله‌های تکمیل‌شده]]		[[رده:مقاله‌های تکمیل‌شده]]

Jalalyaghmoori: /* منابع */

2017-10-30T20:42:42Z

منابع

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ اکتبر ۲۰۱۷، ساعت ۰۰:۱۲
خط ۶۵:		خط ۶۵:
	{{منابع}}		{{منابع}}
	{{دانشنامه		{{دانشنامه
	\| آدرس =		\| آدرس = http://hajj.ir/99/3170
	\| عنوان =		\| عنوان = ابولُبابه انصاري
	\| نویسنده = سید محمود سامانی		\| نویسنده = سید محمود سامانی
	}}		}}

Jalalyaghmoori: /* منابع */

2017-10-30T20:28:14Z

منابع

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۰ اکتبر ۲۰۱۷، ساعت ۲۳:۵۸
خط ۱۰۹:		خط ۱۰۹:
	* '''وفاء الوفاء''': السمهودی (م.۹۱۱ق.)، بیروت،‌دار الکتب العلمیه، ۲۰۰۶م.		* '''وفاء الوفاء''': السمهودی (م.۹۱۱ق.)، بیروت،‌دار الکتب العلمیه، ۲۰۰۶م.
	{{پایان}}		{{پایان}}

			{{صحابه}}

	[[رده:مقاله‌های در دست ویرایش]]		[[رده:مقاله‌های در دست ویرایش]]

Jalalyaghmoori: /* پیوند به بیرون */

2017-10-30T20:26:23Z

پیوند به بیرون

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۰ اکتبر ۲۰۱۷، ساعت ۲۳:۵۶
خط ۵۶:		خط ۵۶:

	==پیوند به بیرون==		==پیوند به بیرون==
			* [http://dorar.ir/893/ داستان خیانت ابولبابه و توبه وی؛دُرَر]
			* [http://www.ghadeer.org/Book/776/118575 توبه ابولبابه؛ مرکز اطلاع‌رسانی غدیر]

	==پانویس==		==پانویس==

Jalalyaghmoori در ‏۳۰ اکتبر ۲۰۱۷، ساعت ۲۰:۲۰

2017-10-30T20:20:25Z

@@ خط ۱: / خط ۱: @@
 {{جعبه اطلاعات عالم
 | عنوان             = ابولبابه انصاری
@@ خط ۱۱۰: / خط ۱۰۹: @@
 [[رده:مقاله‌های در دست ویرایش]]

Jalalyaghmoori در ‏۳۰ اکتبر ۲۰۱۷، ساعت ۲۰:۱۷

2017-10-30T20:17:00Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۰ اکتبر ۲۰۱۷، ساعت ۲۳:۴۷
خط ۱:		خط ۱:
	{{در دست ویرایش\|ماه=[[آبان]]\|روز=[[۸]]\|سال=[[۱۳۹۶]]\|کاربر=Jalalyaghmoori }}		{{در دست ویرایش\|ماه=[[آبان]]\|روز=[[۸]]\|سال=[[۱۳۹۶]]\|کاربر=Jalalyaghmoori }}
	{{جعبه اطلاعات عالم		{{جعبه اطلاعات عالم
	\| عنوان =		\| عنوان = ابولبابه انصاری
	\| تصویر =		\| تصویر =
	\| اندازه تصویر =		\| اندازه تصویر =
	\| نام کامل =		\| نام کامل = بشیر بن عبدالمنذر بن زَنْبَر یا زُبَیر
	\| لقب =		\| لقب = ابولبابه، رفاعه
	\| نسب =		\| نسب = بنی‌عمرو بن عوف قبیله اوس
	\| خویشاوندان سرشناس =		\| خویشاوندان سرشناس =
	\| تاریخ تولد =		\| تاریخ تولد =
	\| شهر تولد =		\| شهر تولد = [[مدینه النبی\|مدینه]]
	\| کشور تولد =		\| کشور تولد = [[عربستان]]
	\| محل زندگی =		\| محل زندگی = عربستان
	\| تاریخ وفات =		\| تاریخ وفات = پیش از خلافت [[عثمان بن عفان\|عثمان]] یا در آغاز [[خلافت]] او یا زمان خلافت [[علی(ع)]] و یا پس از سال ۵۰ق.
	\| شهر وفات =		\| شهر وفات =
	\| محل دفن =		\| محل دفن =
	\| استادان =		\| استادان = [[پیامبر اکرم(ص)]]
	\| شاگردان =		\| شاگردان =
	\| محل تحصیل =		\| محل تحصیل =
	\| اجازه روایت از =		\| اجازه روایت از =
	\| اجازه اجتهاد از =		\| اجازه اجتهاد از =
	\| اجازه روایت به =		\| اجازه روایت به =
	\| اجازه اجتهاد به =		\| اجازه اجتهاد به =
	\| تالیفات =		\| تالیفات =
	\| سایر =		\| سایر =
	\| سیاسی =		\| سیاسی = جانشین پیامبر(ص) در برخی غزوات
	\| اجتماعی =		\| اجتماعی =
	\| امضا =		\| امضا =
خط ۳۰:		خط ۳۰:
	}}		}}

	~~جانشین~~ پیامبر(ص) در مدینه در برخی غزوه‌ها که ستون توبه در ~~مسجدالنبی~~ به او منسوب است		'''بشیر بن عبدالمنذر بن زَنْبَر''' یا زُبَیر مکنی به ابولبابه انصاری و ملقب به رفاعه از یاران [[پیامبر(ص)]]، جانشین ایشان در [[مدینه النبی\|مدینه]] در برخی از [[غزوه\|غزوه‌ها]] است. او در غزوه‌ها و جنگ‌های فراوانی شرکت داشت، از رسول‌الله(ص) [[حدیث\|روایت]] نقل کرده و [[ستون توبه]] در [[مسجد النبی]] به او منسوب است.

	==نام، قبیله، اسلام آوردن==		==نام، قبیله، اسلام آوردن==

Jalalyaghmoori: /* مطالعه بیشتر */

2017-10-30T14:57:37Z

مطالعه بیشتر

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۰ اکتبر ۲۰۱۷، ساعت ۱۸:۲۷
خط ۵۶:		خط ۵۶:
	برخی منابع از ستیز او با یتیمی از [[انصار]] بر سر نخلها سخن گفته‌اند. چون پیامبر(ص) حق را به جانب ابولبابه دید، به سود او حکم کرد؛ اما چون بیتابی یتیم را نگریست، از ابولبابه خواست نخلش را در برابر نخلی در بهشت به یتیم واگذارد. اما او نپذیرفت و خشم پیامبر را برانگیخت.<ref>المغازی، ج۱، ص۲۸۱؛ ج۲، ص۵۰۵؛ اسد الغابه، ج۲، ص۳۵۶-۳۵۷.</ref>		برخی منابع از ستیز او با یتیمی از [[انصار]] بر سر نخلها سخن گفته‌اند. چون پیامبر(ص) حق را به جانب ابولبابه دید، به سود او حکم کرد؛ اما چون بیتابی یتیم را نگریست، از ابولبابه خواست نخلش را در برابر نخلی در بهشت به یتیم واگذارد. اما او نپذیرفت و خشم پیامبر را برانگیخت.<ref>المغازی، ج۱، ص۲۸۱؛ ج۲، ص۵۰۵؛ اسد الغابه، ج۲، ص۳۵۶-۳۵۷.</ref>

	~~==مطالعه بیشتر==~~
	==پیوند به بیرون==		==پیوند به بیرون==

Jalalyaghmoori: /* ماجرای خیانت او */

2017-10-30T14:57:05Z

ماجرای خیانت او

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۰ اکتبر ۲۰۱۷، ساعت ۱۸:۲۷
خط ۴۶:		خط ۴۶:

	==ماجرای خیانت او==		==ماجرای خیانت او==
	بر پایه گزارشی، پیامبر(ص) او را در غزوه بنی‌قریظه به سال پنجم ق. امیر نبرد کرد.<ref>المغازی، ج۲، ص۵۰۷.</ref> این شاید از آن روی بود که قبیله او هم‌پیمان یهود بنی‌قریظه بودند. داستان خیانت وی و توبه‌اش در ماجرای محاصره این طایفه ~~یهود،~~ مشهور است. پیامبر(ص) به سبب خیانت و عهدشکنی بنی‌قریظه در غزوه ~~احزاب،~~ پیشنهاد صلح ایشان را نپذیرفت و به درخواست آنان، ابولبابه را که هم‌پیمانشان بود، نزدشان فرستاد. آنان نظر او را درباره تسلیم شدن و پذیرش حکمیت سعد بن معاذ جویا شدند. وی با اشاره به گلوی خود به آنان فهماند که حتی در این صورت نیز کشته خواهند شد.<ref>المغازی، ج۲، ص۵۰۶-۵۰۷؛ ~~مجمعالبیان،~~ ج۴، ص۸۲۳.</ref> برخی مفسران نزول آیات {یا أَیهَا الَّذِینَ آمَنُوا لا تَخُونُوا اللهَ وَ الرَّسُولَ وَ تَخُونُوا أَماناتِکمْ وَ أَنْتُم تَعْلَمُونَ وَ اعْلَمُوا انَّما اَموالُکم وَ أَوْلادُکمْ فِتنَةٌ...} ~~(انفال/۸،~~ ۲۷-۲۸) را درباره این کار او دانسته‌اند. در این آیات، خداوند ایمان آورندگان را از خیانت‌کردن به خدا و رسولش بر حذر داشته و فرزندان و اموال را مایه آزمون دانسته است.<ref>اسباب النزول، ص۱۵۷-۱۵۸؛ الکشاف، ج۲، ص۲۱۳-۲۱۴؛ مجمع البیان، ج۴، ص۸۲۳. </ref> به اعتقاد برخی، اموال و فرزندان ابولبابه که نزد بنی قریظه بود، او را به این خیانت واداشتند.<ref>~~مجمعالبیان،~~ ج۴، ص۸۲۳.</ref> به گزارش‌های دیگر، ~~مظلوم نمایی~~ یهودیان و فشار عاطفی ناشی از گریستن آنان، سبب این خیانت بود.<ref>تاریخ طبری، ج۲، ص۵۸۴؛ البدایة و النهایه، ج۴، ص۶۳۰.</ref> برخی نزول آیات ۴۱ و ۵۱ مائده/۵<ref>جامع البیان، ج۶، ص۳۱۵، ۳۷۳؛ مجمع البیان، ج۳، ص۳۱۸.</ref> و ۱۰۲ توبه/۹<ref>جامع البیان، ج۶، ص۱۴۹، ۱۷۸؛ ج۱۱، ص۱۰؛ مجمع البیان، ج۵، ص۱۰۱.</ref> را نیز درباره خیانت وی دانسته‌اند.		بر پایه گزارشی، پیامبر(ص) او را در [[غزوه بنی‌قریظه]] به سال پنجم ق. امیر نبرد کرد.<ref>المغازی، ج۲، ص۵۰۷.</ref> این شاید از آن روی بود که قبیله او هم‌پیمان یهود بنی‌قریظه بودند. داستان خیانت وی و [[توبه\|توبه‌اش]] در ماجرای محاصره این طایفه [[یهود]]، مشهور است. پیامبر(ص) به سبب خیانت و عهدشکنی بنی‌قریظه در [[غزوه احزاب]]، پیشنهاد صلح ایشان را نپذیرفت و به درخواست آنان، ابولبابه را که هم‌پیمانشان بود، نزدشان فرستاد. آنان نظر او را درباره تسلیم شدن و پذیرش حکمیت [[سعد بن معاذ]] جویا شدند. وی با اشاره به گلوی خود به آنان فهماند که حتی در این صورت نیز کشته خواهند شد.<ref>المغازی، ج۲، ص۵۰۶-۵۰۷؛ مجمع البیان، ج۴، ص۸۲۳.</ref> برخی مفسران نزول آیات {{قلم رنگ\|سبز\|یا أَیهَا الَّذِینَ آمَنُوا لا تَخُونُوا اللهَ وَ الرَّسُولَ وَ تَخُونُوا أَماناتِکمْ وَ أَنْتُم تَعْلَمُونَ وَ اعْلَمُوا انَّما اَموالُکم وَ أَوْلادُکمْ فِتنَةٌ...}}<ref>سوره انفال، آیات ۲۷-۲۸</ref> را درباره این کار او دانسته‌اند. در این آیات، خداوند ایمان آورندگان را از خیانت‌کردن به خدا و رسولش بر حذر داشته و فرزندان و اموال را مایه آزمون دانسته است.<ref>اسباب النزول، ص۱۵۷-۱۵۸؛ الکشاف، ج۲، ص۲۱۳-۲۱۴؛ مجمع البیان، ج۴، ص۸۲۳. </ref> به اعتقاد برخی، اموال و فرزندان ابولبابه که نزد بنی قریظه بود، او را به این خیانت واداشتند.<ref>مجمع البیان، ج۴، ص۸۲۳.</ref> به گزارش‌های دیگر، مظلوم‌نمایی [[یهودی\|یهودیان]] و فشار عاطفی ناشی از گریستن آنان، سبب این خیانت بود.<ref>تاریخ طبری، ج۲، ص۵۸۴؛ البدایة و النهایه، ج۴، ص۶۳۰.</ref> برخی نزول [[آیه\|آیات]] ۴۱ و ۵۱ [[سوره مائده]]<ref>جامع البیان، ج۶، ص۳۱۵، ۳۷۳؛ مجمع البیان، ج۳، ص۳۱۸.</ref> و ۱۰۲ [[سوره توبه\|توبه]]<ref>جامع البیان، ج۶، ص۱۴۹، ۱۷۸؛ ج۱۱، ص۱۰؛ مجمع البیان، ج۵، ص۱۰۱.</ref> را نیز درباره خیانت وی دانسته‌اند.

	به گفته خود ابولبابه، پس از خیانت هنوز گامی برنداشته بود که احساس گناه وجودش را فراگرفت. برای رهایی از عذاب وجدان، به جای آن که نزد رسول خدا(ص) رود و گزارش دهد، یکسره به مسجد رفت و خود را با طناب به یکی از ستون‌های آن بست و سوگند یاد کرد که اجازه ندهد جز پیامبر(ص) کسی او را از ستون باز کند.<ref>المغازی، ج۲، ص۵۰۵-۵۰۷؛ السیرة النبویه، ج۲، ص۲۳۶-۲۳۷؛ الطبقات، ج۳، ص۳۴۹.</ref> پیامبر(ص) با آگاهی از این ماجرا فرمود: اگر او نزد من می‌آمد، برایش آمرزش می‌خواستم. اما اکنون که کار به این‌جا کشیده است، تا هنگامی که خداوند او را نبخشاید، وی را از ستون نمی‌گشایم.<ref>تاریخ الاسلام، ج۲، ص۳۱۱؛ البدایة و النهایه، ج۴، ص۱۱۹.</ref> سرانجام پس از شش<ref>السیرة النبویه، ج۲، ص۲۳۸.</ref>، هفت<ref>المغازی، ج۲، ص۵۰۷.</ref> یا ۲۰ شبانه روز<ref>البدایة و النهایه، ج۴، ص۱۳۷.</ref> در پی نزول آیه ۲۷ سوره ~~انفال،~~ توبه او پذیرفته شد.<ref>السیرة النبویه، ج۳، ص۷۱۸؛ اسباب النزول، ص۵۸؛ عیون الاثر، ج۲، ص۵۲.</ref> امّ ~~سلمه،~~ همسر رسول خدا، گزارش کرده که سحرگاهان پیامبر را خندان دید و چون علت را پرسید، ایشان از پذیرش توبه ابولبابه خبر داد. امّ سلمه این مژده را با اجازه پیامبر(ص) به ابولبابه داد. مردم به سوی او هجوم آوردند تا وی را از ستون باز کنند. اما او جز به انجام این کار به دست پیامبر راضی نشد تا آن‌گاه که پیامبر(ص) او را از ستون باز کرد.<ref>اسد الغابه، ج۲، ص۱۸۳؛ عیون الاثر، ج۲، ص۵۱؛ تخریج الاحادیث، ج۲، ص۲۳.</ref>		به گفته خود ابولبابه، پس از خیانت هنوز گامی برنداشته بود که احساس [[گناه]] وجودش را فراگرفت. برای رهایی از عذاب وجدان، به جای آن که نزد رسول خدا(ص) رود و گزارش دهد، یکسره به [[مسجد النبی\|مسجد]] رفت و خود را با طناب به یکی از ستون‌های آن بست و سوگند یاد کرد که اجازه ندهد جز [[پیامبر(ص)]] کسی او را از ستون باز کند.<ref>المغازی، ج۲، ص۵۰۵-۵۰۷؛ السیرة النبویه، ج۲، ص۲۳۶-۲۳۷؛ الطبقات، ج۳، ص۳۴۹.</ref> پیامبر(ص) با آگاهی از این ماجرا فرمود: اگر او نزد من می‌آمد، برایش آمرزش می‌خواستم. اما اکنون که کار به این‌جا کشیده است، تا هنگامی که خداوند او را نبخشاید، وی را از ستون نمی‌گشایم.<ref>تاریخ الاسلام، ج۲، ص۳۱۱؛ البدایة و النهایه، ج۴، ص۱۱۹.</ref> سرانجام پس از شش<ref>السیرة النبویه، ج۲، ص۲۳۸.</ref>، هفت<ref>المغازی، ج۲، ص۵۰۷.</ref> یا ۲۰ شبانه روز<ref>البدایة و النهایه، ج۴، ص۱۳۷.</ref> در پی نزول آیه ۲۷ [[سوره انفال]]، توبه او پذیرفته شد.<ref>السیرة النبویه، ج۳، ص۷۱۸؛ اسباب النزول، ص۵۸؛ عیون الاثر، ج۲، ص۵۲.</ref> [[ام سلمه\|امّ سلمه]]، همسر رسول خدا، گزارش کرده که سحرگاهان پیامبر را خندان دید و چون علت را پرسید، ایشان از پذیرش توبه ابولبابه خبر داد. امّ سلمه این مژده را با اجازه پیامبر(ص) به ابولبابه داد. مردم به سوی او هجوم آوردند تا وی را از ستون باز کنند. اما او جز به انجام این کار به دست پیامبر راضی نشد تا آن‌گاه که پیامبر(ص) او را از ستون باز کرد.<ref>اسد الغابه، ج۲، ص۱۸۳؛ عیون الاثر، ج۲، ص۵۱؛ تخریج الاحادیث، ج۲، ص۲۳.</ref>

	بر پایه گزارشی غیر مشهور، ابولبابه از شرکت در آخرین غزوه پیامبر(ص) یعنی تبوک به سال نهم ق. سر پیچید و پس از پشیمانی، خود را به ستونی در مسجد پیامبر بست<ref>اسد الغابه، ج۱، ص۲۴۵؛ الاصابه، ج۱، ص۲۹۴.</ref> و چون خداوند توبه سرپیچندگان از تبوک را پذیرفت، پیامبر(ص) وی را از ستون باز کرد و او از ایشان خواست که انفاق همه اموالش را در راه خدا بپذیرد. پیامبر(ص) پس از نزول آیه {خُذ مِن أَموَالِهِم صَدَقَةً...} ~~(توبه~~/~~۹، ۱۰۳)~~ بخشی از اموال او را پذیرفت.<ref>المغازی، ج۳، ص۱۰۷۲؛ جامع البیان، ج۷، ص۲۳-۲۴؛ سبل الهدی، ج۵، ص۴۷۸.</ref>		بر پایه گزارشی غیر مشهور، ابولبابه از شرکت در آخرین [[غزوه]] پیامبر(ص) یعنی [[غزوه تبوک\|تبوک]] به سال نهم ق. سر پیچید و پس از پشیمانی، خود را به ستونی در [[مسجد پیامبر]] بست<ref>اسد الغابه، ج۱، ص۲۴۵؛ الاصابه، ج۱، ص۲۹۴.</ref> و چون خداوند توبه سرپیچندگان از تبوک را پذیرفت، پیامبر(ص) وی را از ستون باز کرد و او از ایشان خواست که [[انفاق]] همه اموالش را در راه خدا بپذیرد. پیامبر(ص) پس از نزول آیه {{قلم رنگ\|سبز\|خُذ مِن أَموَالِهِم صَدَقَةً...}}<ref>سوره توبه، آیه ۱۰۳</ref> بخشی از اموال او را پذیرفت.<ref>المغازی، ج۳، ص۱۰۷۲؛ جامع البیان، ج۷، ص۲۳-۲۴؛ سبل الهدی، ج۵، ص۴۷۸.</ref>

	ستونی که ابولبابه خود را بدان بست، از همان زمان به ستون توبه<ref>صحیح ابن خزیمه، ج۳، ص۳۵۰؛ السنن الکبری، ج۵، ص۲۴۷.</ref> یا ستون ابولبابه<ref>شرائع الاسلام، ج۱، ص۲۱۰؛ سبل الهدی، ج۱۲، ص۳۹۲؛ الموسوعة الفقهیة المیسره، ج۳، ص۲۴۴.</ref> معروف شد. در گزارشی، از آن به ستون مُخَلَّقه نیز یاد شده است؛ زیرا همانند ستون مخلقه، خوشبو می‌شد.<ref>موسوعة مکة المکرمه، ج۲، ص۴۲۳.</ref> ستون توبه از ~~جای‌های~~ بافضیلت مسجدالنبی است. به روایتی، پیامبر(ص) بیشترین نوافل خود را کنار این ستون به‌ جا می‌آورد.<ref>وفاء الوفاء، ج۲، ص۴۲.</ref>		ستونی که ابولبابه خود را بدان بست، از همان زمان به [[ستون توبه]]<ref>صحیح ابن خزیمه، ج۳، ص۳۵۰؛ السنن الکبری، ج۵، ص۲۴۷.</ref> یا ستون ابولبابه<ref>شرائع الاسلام، ج۱، ص۲۱۰؛ سبل الهدی، ج۱۲، ص۳۹۲؛ الموسوعة الفقهیة المیسره، ج۳، ص۲۴۴.</ref> معروف شد. در گزارشی، از آن به ستون مُخَلَّقه نیز یاد شده است؛ زیرا همانند ستون مخلقه، خوشبو می‌شد.<ref>موسوعة مکة المکرمه، ج۲، ص۴۲۳.</ref> ستون توبه از جاهای بافضیلت مسجدالنبی است. به روایتی، پیامبر(ص) بیشترین [[نافله\|نوافل]] خود را کنار این ستون به‌ جا می‌آورد.<ref>وفاء الوفاء، ج۲، ص۴۲.</ref>

	برخی منابع از ستیز او با یتیمی از انصار بر سر ~~نخلهای~~ سخن گفته‌اند. چون پیامبر(ص) حق را به جانب ابولبابه دید، به سود او حکم کرد؛ اما چون بیتابی یتیم را نگریست، از ابولبابه خواست نخلش را در برابر نخلی در بهشت به یتیم واگذارد. اما او نپذیرفت و خشم پیامبر را برانگیخت.<ref>المغازی، ج۱، ص۲۸۱؛ ج۲، ص۵۰۵؛ اسد الغابه، ج۲، ص۳۵۶-۳۵۷.</ref>		برخی منابع از ستیز او با یتیمی از [[انصار]] بر سر نخلها سخن گفته‌اند. چون پیامبر(ص) حق را به جانب ابولبابه دید، به سود او حکم کرد؛ اما چون بیتابی یتیم را نگریست، از ابولبابه خواست نخلش را در برابر نخلی در بهشت به یتیم واگذارد. اما او نپذیرفت و خشم پیامبر را برانگیخت.<ref>المغازی، ج۱، ص۲۸۱؛ ج۲، ص۵۰۵؛ اسد الغابه، ج۲، ص۳۵۶-۳۵۷.</ref>

	==مطالعه بیشتر==		==مطالعه بیشتر==