ارتداد - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Ahmad در ‏۱ فوریهٔ ۲۰۱۸، ساعت ۰۷:۴۴

2018-02-01T07:44:03Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ فوریهٔ ۲۰۱۸، ساعت ۱۱:۱۴
خط ۱۱۴:		خط ۱۱۴:
	[[رده:مقاله‌های تکمیل‌شده]]		[[رده:مقاله‌های تکمیل‌شده]]
	[[رده:اصطلاحات فقهی]]		[[رده:اصطلاحات فقهی]]
			[[رده:مبطلات احرام]]

Ahmad در ‏۱ فوریهٔ ۲۰۱۸، ساعت ۰۷:۴۰

2018-02-01T07:40:51Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ فوریهٔ ۲۰۱۸، ساعت ۱۱:۱۰
خط ۱:		خط ۱:
	'''ارتداد'''، گرویدن به [[کفر]] پس از [[اسلام\|مسلمانی]]. ارتداد از سبب‌های باطل شدن [[احرام]] حج و [[عُمره~~\|عمره~~]] است. در [[فقه]] از دو گونه مُرتَدّ نام برده می‌شود: مرتد فطری یعنی کسی که از پدر و مادر مسلمان به دنیا آمده و سپس [[کافر]] شده است. مرتد ملی یعنی کسی که ابتدا کافر بوده، بعد مسلمان شده و سپس به کفر برگشته است.		'''ارتداد'''، گرویدن به [[کفر]] پس از [[اسلام\|مسلمانی]]. ارتداد از سبب‌های باطل شدن [[احرام]] حج و [[عمره\|عُمره]] است. در [[فقه]] از دو گونه مُرتَدّ نام برده می‌شود: مرتد فطری یعنی کسی که از پدر و مادر مسلمان به دنیا آمده و سپس [[کافر]] شده است. مرتد ملی یعنی کسی که ابتدا کافر بوده، بعد مسلمان شده و سپس به کفر برگشته است.

	در [[فقه]] اسلامی مجازات ارتداد، مرگ است. همچنین در صورتی که مرتد ازدواج کرده باشد، پیوند زناشویی میان او و همسرش برداشته می‌شود. [[فتوا\|فتوای]] بیشتر فقیهان [[امامیه\|امامی]] این است که مرتد ملی اگر توبه کند، مجازات نمی‌شود و اگر توبه در زمان [[عده\|عِدّه]] باشد، پیوند زناشویی دوباره برقرار می‌شود؛ اما مرتد فطری در صورت توبه هم کشته می‌شود. بیشتر فقهاء [[اهل سنت]] چنین تفکیکی را میان مرتد ملی و فطری قائل نیستند و توبه مرتد را در هر صورت می‌پذیرند. به عقیده [[فقیهان]] شیعه اگر زن مرتد شود، کشته نمی‌شود و تنها زندانی می‌گردد؛ اما طبق دیدگاه مشهور فقیهان اهل سنت، در این زمینه تفاوتی میان مرد و زن نیست.		در [[فقه]] اسلامی مجازات ارتداد، مرگ است. همچنین در صورتی که مرتد ازدواج کرده باشد، پیوند زناشویی میان او و همسرش برداشته می‌شود. [[فتوا\|فتوای]] بیشتر فقیهان [[امامیه\|امامی]] این است که مرتد ملی اگر توبه کند، مجازات نمی‌شود و اگر توبه در زمان [[عده\|عِدّه]] باشد، پیوند زناشویی دوباره برقرار می‌شود؛ اما مرتد فطری در صورت توبه هم کشته می‌شود. بیشتر فقهاء [[اهل سنت]] چنین تفکیکی را میان مرتد ملی و فطری قائل نیستند و توبه مرتد را در هر صورت می‌پذیرند. به عقیده [[فقیهان]] شیعه اگر زن مرتد شود، کشته نمی‌شود و تنها زندانی می‌گردد؛ اما طبق دیدگاه مشهور فقیهان اهل سنت، در این زمینه تفاوتی میان مرد و زن نیست.

Ahmad در ‏۱ فوریهٔ ۲۰۱۸، ساعت ۰۷:۳۷

2018-02-01T07:37:20Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ فوریهٔ ۲۰۱۸، ساعت ۱۱:۰۷
خط ۱:		خط ۱:
	'''ارتداد'''، گرویدن به [[کفر]] پس از [[اسلام\|مسلمانی]]. ارتداد از سبب‌های باطل شدن [[احرام]] حج و [[عُمره\|عمره]] است. در [[فقه]] از دو گونه مُرتَدّ نام برده می‌شود: مرتد فطری و ~~مرتد ملی. انکار [[اسلام]]، انکار یکی از [[اصول دین]]، انکار ضروریات دین، دشنام دادن~~ به ~~خدا~~ و ~~تمسخر او یا~~ [[~~پیامبران]] یا [[امامان~~]] و ~~یا [[ملائکه]]، [[سجده‌کردن]]~~ به ~~[[بت]]، هتک حرمت [[قرآن]] ازجمله عواملی~~ است ~~که به گفته [[فقیهان]] ارتداد را موجب می‌شود. فقیهان درخصوص برخی از این عوامل اتفاق‌نظر ندارند~~.		'''ارتداد'''، گرویدن به [[کفر]] پس از [[اسلام\|مسلمانی]]. ارتداد از سبب‌های باطل شدن [[احرام]] حج و [[عُمره\|عمره]] است. در [[فقه]] از دو گونه مُرتَدّ نام برده می‌شود: مرتد فطری یعنی کسی که از پدر و مادر مسلمان به دنیا آمده و سپس [[کافر]] شده است. مرتد ملی یعنی کسی که ابتدا کافر بوده، بعد مسلمان شده و سپس به کفر برگشته است.

	به [[فتوا\|فتوای]] فقیهان [[امامیه\|امامی]] و [[اهل سنت]]، [[حج]] مرتد صحیح نیست؛ زیرا [[اسلام]] شرط صحت حج است. بسیاری از فقها معتقدند کسی که پس از انجام کامل ~~[[حج]]،~~ مرتد شود و دوباره به اسلام برگردد، حج دوباره بر او [[واجب]] نیست. همچنین به فتوای فقیهان امامی و برخی از فقیهان اهل سنت ورود کافر به [[حرم مکی\|حرم مکی]] و [[مسجدالحرام]] جایز نیست.		در [[فقه]] اسلامی مجازات ارتداد، مرگ است. همچنین در صورتی که مرتد ازدواج کرده باشد، پیوند زناشویی میان او و همسرش برداشته می‌شود. [[فتوا\|فتوای]] بیشتر فقیهان [[امامیه\|امامی]] این است که مرتد ملی اگر توبه کند، مجازات نمی‌شود و اگر توبه در زمان [[عده\|عِدّه]] باشد، پیوند زناشویی دوباره برقرار می‌شود؛ اما مرتد فطری در صورت توبه هم کشته می‌شود. بیشتر فقهاء [[اهل سنت]] چنین تفکیکی را میان مرتد ملی و فطری قائل نیستند و توبه مرتد را در هر صورت می‌پذیرند. به عقیده [[فقیهان]] شیعه اگر زن مرتد شود، کشته نمی‌شود و تنها زندانی می‌گردد؛ اما طبق دیدگاه مشهور فقیهان اهل سنت، در این زمینه تفاوتی میان مرد و زن نیست.

			انکار [[اسلام]]، انکار یکی از [[اصول دین]]، انکار ضروریات دین، دشنام دادن به خدا و تمسخر او یا [[پیامبران]] یا [[امامان]] و یا [[ملائکه]]، [[سجده‌کردن]] به [[بت]]، هتک حرمت [[قرآن]] ازجمله عواملی است که به گفته [[فقیهان]] ارتداد را موجب می‌شود. فقیهان درخصوص برخی از این عوامل اتفاق‌نظر ندارند.

			به فتوای فقیهان امامی و اهل سنت، [[حج]] مرتد صحیح نیست؛ زیرا [[اسلام]] شرط صحت حج است. بسیاری از فقها معتقدند کسی که پس از انجام کامل حج، مرتد شود و دوباره به اسلام برگردد، حج دوباره بر او [[واجب]] نیست. همچنین به فتوای فقیهان امامی و برخی از فقیهان اهل سنت ورود کافر به [[حرم مکی\|حرم مکی]] و [[مسجدالحرام]] جایز نیست.

	==تعریف فقهی==		==تعریف فقهی==

Ahmad در ‏۱ فوریهٔ ۲۰۱۸، ساعت ۰۷:۰۹

2018-02-01T07:09:29Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ فوریهٔ ۲۰۱۸، ساعت ۱۰:۳۹
خط ۱:		خط ۱:
	'''ارتداد'''، گرویدن به [[کفر]] پس از [[اسلام\|مسلمانی]]. ارتداد از سبب‌های باطل شدن [[احرام]] حج و [[عُمره\|عمره]] است. در [[فقه]] از دو گونه مُرتَدّ نام برده می‌شود: مرتد فطری و مرتد ملی. انکار [[اسلام]]، انکار یکی از [[اصول دین]]، انکار ضروریات دین، دشنام دادن به خدا و تمسخر او یا [[پیامبران]] یا [[امامان]] و یا [[ملائکه]]، [[سجده‌کردن]] به [[بت]]، هتک حرمت [[قرآن]] ازجمله عواملی است که به گفته [[فقیهان]] ارتداد را موجب می‌شود. فقیهان درخصوص برخی از این عوامل اتفاق‌نظر ندارند.		'''ارتداد'''، گرویدن به [[کفر]] پس از [[اسلام\|مسلمانی]]. ارتداد از سبب‌های باطل شدن [[احرام]] حج و [[عُمره\|عمره]] است. در [[فقه]] از دو گونه مُرتَدّ نام برده می‌شود: مرتد فطری و مرتد ملی. انکار [[اسلام]]، انکار یکی از [[اصول دین]]، انکار ضروریات دین، دشنام دادن به خدا و تمسخر او یا [[پیامبران]] یا [[امامان]] و یا [[ملائکه]]، [[سجده‌کردن]] به [[بت]]، هتک حرمت [[قرآن]] ازجمله عواملی است که به گفته [[فقیهان]] ارتداد را موجب می‌شود. فقیهان درخصوص برخی از این عوامل اتفاق‌نظر ندارند.

	به [[فتوا\|فتوای]] فقیهان [[امامیه\|امامی]] و [[اهل سنت]]، [[حج]] مرتد صحیح نیست؛ زیرا [[اسلام]] شرط صحت حج است. بسیاری از فقها معتقدند کسی که پس از انجام کامل [[حج]] ~~در حال اسلام،~~ مرتد شود و دوباره به اسلام برگردد، حج دوباره بر او [[واجب]] نیست. همچنین به فتوای فقیهان امامی و برخی از فقیهان اهل سنت ورود کافر به [[حرم مکی\|حرم مکی]] و [[مسجدالحرام]] جایز نیست.		به [[فتوا\|فتوای]] فقیهان [[امامیه\|امامی]] و [[اهل سنت]]، [[حج]] مرتد صحیح نیست؛ زیرا [[اسلام]] شرط صحت حج است. بسیاری از فقها معتقدند کسی که پس از انجام کامل [[حج]]، مرتد شود و دوباره به اسلام برگردد، حج دوباره بر او [[واجب]] نیست. همچنین به فتوای فقیهان امامی و برخی از فقیهان اهل سنت ورود کافر به [[حرم مکی\|حرم مکی]] و [[مسجدالحرام]] جایز نیست.

	==تعریف فقهی==		==تعریف فقهی==

Ahmad در ‏۱ فوریهٔ ۲۰۱۸، ساعت ۰۷:۰۱

2018-02-01T07:01:15Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ فوریهٔ ۲۰۱۸، ساعت ۱۰:۳۱
خط ۱:		خط ۱:
	~~{{در دست ویرایش~~\|~~ماه=~~[[دی]]\|~~روز=~~[[۳۰]]~~\|سال=~~[[~~۱۳۹۶~~]]~~\|کاربر=Ahmad }}~~		'''ارتداد'''، گرویدن به [[کفر]] پس از [[اسلام\|مسلمانی]]. ارتداد از سبب‌های باطل شدن [[احرام]] حج و [[عُمره\|عمره]] است. در [[فقه]] از دو گونه مُرتَدّ نام برده می‌شود: مرتد فطری و مرتد ملی. انکار [[اسلام]]، انکار یکی از [[اصول دین]]، انکار ضروریات دین، دشنام دادن به خدا و تمسخر او یا [[پیامبران]] یا [[امامان]] و یا [[ملائکه]]، [[سجده‌کردن]] به [[بت]]، هتک حرمت [[قرآن]] ازجمله عواملی است که به گفته [[فقیهان]] ارتداد را موجب می‌شود. فقیهان درخصوص برخی از این عوامل اتفاق‌نظر ندارند.

			به [[فتوا\|فتوای]] فقیهان [[امامیه\|امامی]] و [[اهل سنت]]، [[حج]] مرتد صحیح نیست؛ زیرا [[اسلام]] شرط صحت حج است. بسیاری از فقها معتقدند کسی که پس از انجام کامل [[حج]] در حال اسلام، مرتد شود و دوباره به اسلام برگردد، حج دوباره بر او [[واجب]] نیست. همچنین به فتوای فقیهان امامی و برخی از فقیهان اهل سنت ورود کافر به [[حرم مکی\|حرم مکی]] و [[مسجدالحرام]] جایز نیست.
	~~'''ارتداد'''~~، ~~گرویدن به کفر~~ پس از ~~اسلام؛~~ از ~~سبب‌های باطل شدن احرام حج~~ و ~~عمره~~.

	==تعریف فقهی==		==تعریف فقهی==
خط ۱۰۹:		خط ۱۰۸:
	*''' وسائل الشیعه''': الحر العاملی (درگذشت ۱۱۰۴ق)، قم، آل البیت(ع)، ۱۴۱۲ق.		*''' وسائل الشیعه''': الحر العاملی (درگذشت ۱۱۰۴ق)، قم، آل البیت(ع)، ۱۴۱۲ق.

	[[رده:مقاله‌های ~~در دست ویرایش~~]]		[[رده:مقاله‌های تکمیل‌شده]]
	[[رده:اصطلاحات فقهی]]		[[رده:اصطلاحات فقهی]]

Ahmad: /* احکام ارتداد در حج */

2018-01-22T14:56:57Z

احکام ارتداد در حج

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۲ ژانویهٔ ۲۰۱۸، ساعت ۱۸:۲۶
خط ۴۱:		خط ۴۱:

	===ورود مرتد به حرم و مسجدالحرام===		===ورود مرتد به حرم و مسجدالحرام===
	به باور [[فقیهان]] [[امامی]]<ref>مستند الشیعه، ج۱۱، ص۱۱۱؛ جواهر الکلام، ج۲۱، ص۲۸۶.</ref> و برخی از فقیهان [[اهل سنت]]<ref>المجموع، ج۱۹، ص۴۳۶-۴۳۷.</ref> ورود کافر به [[حرم]] و [[مسجدالحرام]] جایز نیست. دلیل آن، [[آیه]] ۲۸ [[سوره توبه]]است؛ با این توضیح که مقصود از «مشرکون» در آیه عام است و شامل [[کافر\|کافران]] نیز می‌شود.<ref>الخلاف، ج۵، ص۲۳؛ روح المعانی، ج۱، ص۳۶۴.</ref> بر این اساس، کافران [[نجس]] و پلید شمرده شده و ورود آنان به مسجدالحرام منع گشته است:<ref>الخلاف، ج۵، ص۲۳؛ کشاف القناع، ج۲، ص۴۳۰.</ref> {{قلم رنگ\|سبز\|إِنَّمَا المُشرِکونَ نَجَسٌ فَلا یقرَبُوا المَسجِدَ الحَرَامَ بَعدَ عَامِهِم هَذَا}}. فقیهان مقصود از تعبیر «مسجدالحرام» را در آیه، [[حرم مکی\|منطقه حرم]] دانسته‌اند.<ref>الخلاف، ج۵، ص۵۴۹؛ المجموع، ج۱۹، ص۴۳۳.</ref> این حکم افزون بر کافر اصلی، شامل کافر غیر اصلی یعنی مرتد نیز می‌شود.<ref>جواهر الکلام، ج۶، ص۴۱؛ کلمة التقوی، ج۱، ص۳۸.</ref> برخی از فقیهان اهل سنت ورود کافران را به حرم در صورت نیاز جایز شمرده‌اند.<ref>نک: المجموع، ج۱۹، ص۴۳۷.</ref> ~~(← کفر)~~		به باور [[فقیهان]] [[امامی]]<ref>مستند الشیعه، ج۱۱، ص۱۱۱؛ جواهر الکلام، ج۲۱، ص۲۸۶.</ref> و برخی از فقیهان [[اهل سنت]]<ref>المجموع، ج۱۹، ص۴۳۶-۴۳۷.</ref> ورود کافر به [[حرم]] و [[مسجدالحرام]] جایز نیست. دلیل آن، [[آیه]] ۲۸ [[سوره توبه]]است؛ با این توضیح که مقصود از «مشرکون» در آیه عام است و شامل [[کافر\|کافران]] نیز می‌شود.<ref>الخلاف، ج۵، ص۲۳؛ روح المعانی، ج۱، ص۳۶۴.</ref> بر این اساس، کافران [[نجس]] و پلید شمرده شده و ورود آنان به مسجدالحرام منع گشته است:<ref>الخلاف، ج۵، ص۲۳؛ کشاف القناع، ج۲، ص۴۳۰.</ref> {{قلم رنگ\|سبز\|إِنَّمَا المُشرِکونَ نَجَسٌ فَلا یقرَبُوا المَسجِدَ الحَرَامَ بَعدَ عَامِهِم هَذَا}}. فقیهان مقصود از تعبیر «مسجدالحرام» را در آیه، [[حرم مکی\|منطقه حرم]] دانسته‌اند.<ref>الخلاف، ج۵، ص۵۴۹؛ المجموع، ج۱۹، ص۴۳۳.</ref> این حکم افزون بر کافر اصلی، شامل کافر غیر اصلی یعنی مرتد نیز می‌شود.<ref>جواهر الکلام، ج۶، ص۴۱؛ کلمة التقوی، ج۱، ص۳۸.</ref> برخی از فقیهان اهل سنت ورود کافران را به حرم در صورت نیاز جایز شمرده‌اند.<ref>نک: المجموع، ج۱۹، ص۴۳۷.</ref>

	==پانویس==		==پانویس==

Ahmad: /* احکام ارتداد در حج */

2018-01-22T14:49:15Z

احکام ارتداد در حج

نمایش تغییرات

Ahmad: /* احکام فقهی */

2018-01-21T03:38:06Z

احکام فقهی

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۱ ژانویهٔ ۲۰۱۸، ساعت ۰۷:۰۸
خط ۱۹:		خط ۱۹:

	==احکام فقهی==		==احکام فقهی==
	مهم‌ترین احکام ارتداد در فقه اسلامی ~~عبارتند~~ از: ۱. توبه ~~خواستن~~ (استتابه) از مرتد. این حکم به نظر مشهور فقیهان ~~امامی،~~ ویژه مرتدّ ملّی ~~است.~~<ref>الحدائق، ج۱۱، ص۱۵؛ مسالک الافهام، ج۱۳، ص۳۵.</ref> اما به باور فقیهان اهل ~~سنت،~~ جز حنفیان<ref>الفقه علی المذاهب الاربعه، ج۵، ص۴۲۳.</ref> و نیز برخی از فقیهان شیعه<ref>دیدگاه‌های نو در حقوق کیفری اسلام، ص۸۴-۸۸.</ref> ~~توبه خواستن~~ از همه مرتدان واجب است. ~~۲. توبه کردن~~ مرتد. بر مرتد واجب است که از کفر توبه کند و به اسلام بازگردد. ~~اما~~ درباره پذیرش ~~توبه‌اش~~ اختلاف است. فقیهان اهل سنت برآنند که توبه مرتد پذیرفته ~~می‌شود.~~<ref>الفقه علی المذاهب الاربعه، ج۵، ص۴۲۳-۴۲۵.</ref> ~~ولی~~ فقیهان شیعه تنها درباره پذیرش توبه مرتدّ ملّی ~~اتفاق نظر~~ دارند.<ref>مسالک الافهام، ج۱۵، ص۲۶؛ مجمع الفائده، ج۱۳، ص۳۲۰-۳۲۳.</ref> به باور مشهور ~~آن‌ها،~~ توبه مرتدّ فطری پذیرفته نمی‌شود.<ref>الحدائق، ج۱۱، ص۱۵؛ جواهر الکلام، ج۴۱، ص۶۰۵.</ref> 3. کشتن مرتد. به باور ~~فقیهان،~~ اگر مرتد از توبه خودداری کند، کشته می‌شود. به باور فقیهان ~~شافعی،~~ حنبلی و ~~مالکی،~~ در این حکم تفاوتی میان زن و مرد ~~نیست.~~<ref>الفقه علی المذاهب الاربعه، ج۵، ص۴۲۵.</ref> اما فقیهان حنفی<ref>الفقه علی المذاهب الاربعه، ج۵، ص۴۲۵.</ref> و امامی<ref>الخلاف، ج۵، ص۳۵۱؛ مسالک الافهام، ج۱۵، ص۲۶؛ جواهر الکلام، ج۴۱، ص۶۱۱.</ref> برآنند که زن مرتد کشته نمی‌شود، بلکه تنها زندانی می‌گردد. بر پایه نظر مشهور فقیهان شیعه، کیفر مرتدّ ملی مرد در صورت ~~توبه~~ قتل نیست؛ ولی مرتد فطری در هر صورت کشته می‌شود.<ref>المبسوط، طوسی، ‌ج۷، ص۲۸۲؛ الحدائق، ج۱۱، ص۱۵.</ref> 4. گسسته شدن پیوند زناشویی.‌ به باور فقیهان اهل سنت، در صورت ~~ارتداد~~ یکی از دو همسر و توبه نکردن او، آن دو از یکدیگر جدا می‌شوند و اگر تا پایان زمان ~~عده،~~ توبه صورت نگیرد، پیوند همسری گسسته می‌گردد.<ref>الام، ج۶، ص۱۷۲؛ المجموع، ج۱۶، ص۳۱۶.</ref> فقیهان شیعه این حکم را ویژه مرتدّ ملی می‌دانند<ref>مسالک الافهام، ج۷، ص۳۸۸؛ جواهر الکلام، ج۳۰، ص۴۷.</ref> و نکاح مرتد فطری را از هنگام ارتداد، فسخ شده می‌شمارند.<ref>الجامع للشرائع، ص۲۴۰؛ جواهر الکلام، ج۳۰، ص۷۹.</ref> 5. تقسیم اموال. به باور فقیهان امامی، دارایی مرتدّ فطری پس از ارتداد میان ورثه قسمت می‌شود. تقسیم اموال مرتدّ ملی به باور فقیهان امامی<ref>کشف اللثام، ج۹، ص۳۵۸؛ الحدائق، ج۲۴، ص۲۸.</ref> و نیز هر دو نوع مرتد، به باور بیشتر فقیهان اهل سنت، منوط به توبه نکردن ~~آن‌ها~~ است.<ref>المغنی، ج۷، ص۱۷۷؛ البحر الرائق، ج۵، ص۲۱۸؛ الدر المختار، ج۴، ص۴۳۰-۴۳۲.</ref> برخی از اهل سنت بر آنند که با ارتداد، ملکیت دارایی از میان نمی‌رود.<ref>المجموع، ج۱۹، ص۲۳۴.</ref>		مهم‌ترین احکام ارتداد در [[فقه]] اسلامی عبارت‌اند از:
			# [[توبه\|توبه‌خواستن]] (استتابه) از مرتد: این حکم به نظر مشهور فقیهان [[امامی]]، ویژه مرتدّ ملّی است؛<ref>الحدائق، ج۱۱، ص۱۵؛ مسالک الافهام، ج۱۳، ص۳۵.</ref> اما به باور فقیهان [[اهل سنت]]، جز [[مذهب حنفی\|حنفیان]]<ref>الفقه علی المذاهب الاربعه، ج۵، ص۴۲۳.</ref> و نیز برخی از فقیهان شیعه<ref>دیدگاه‌های نو در حقوق کیفری اسلام، ص۸۴-۸۸.</ref> توبه‌خواستن از همه مرتدان [[واجب]] است.
			# توبه‌کردن مرتد: بر مرتد واجب است که از [[کفر]] توبه کند و به [[اسلام]] بازگردد. درباره پذیرش توبه وی اختلاف است. فقیهان اهل سنت برآنند که توبه مرتد پذیرفته می‌شود؛<ref>الفقه علی المذاهب الاربعه، ج۵، ص۴۲۳-۴۲۵.</ref> اما فقیهان شیعه تنها درباره پذیرش توبه مرتدّ ملّی اتفاق‌نظر دارند.<ref>مسالک الافهام، ج۱۵، ص۲۶؛ مجمع الفائده، ج۱۳، ص۳۲۰-۳۲۳.</ref> به باور مشهور آنها، توبه مرتدّ فطری پذیرفته نمی‌شود.<ref>الحدائق، ج۱۱، ص۱۵؛ جواهر الکلام، ج۴۱، ص۶۰۵.</ref>
			# کشتن مرتد: به باور [[فقیه\|فقیهان]]، اگر مرتد از توبه خودداری کند، کشته می‌شود. به باور فقیهان [[مذهب شافعی\|شافعی]]، [[مذهب حنبلی\|حنبلی]] و [[مذهب مالکی\|مالکی]]، در این حکم تفاوتی میان زن و مرد نیست؛<ref>الفقه علی المذاهب الاربعه، ج۵، ص۴۲۵.</ref> اما فقیهان [[مذهب حنفی\|حنفی]]<ref>الفقه علی المذاهب الاربعه، ج۵، ص۴۲۵.</ref> و [[امامیه\|امامی]]<ref>الخلاف، ج۵، ص۳۵۱؛ مسالک الافهام، ج۱۵، ص۲۶؛ جواهر الکلام، ج۴۱، ص۶۱۱.</ref> برآنند که زن مرتد کشته نمی‌شود، بلکه تنها زندانی می‌گردد. بر پایه نظر مشهور فقیهان شیعه، کیفر مرتدّ ملی مرد در صورت توبه، قتل نیست؛ ولی مرتد فطری در هر صورت کشته می‌شود.<ref>المبسوط، طوسی، ‌ج۷، ص۲۸۲؛ الحدائق، ج۱۱، ص۱۵.</ref>
			# گسسته شدن پیوند زناشویی: به باور فقیهان اهل سنت، در صورت ارتدادِ یکی از دو همسر و توبه نکردن او، آن دو از یکدیگر جدا می‌شوند و اگر تا پایان زمان [[عده]]، توبه صورت نگیرد، پیوند همسری گسسته می‌گردد.<ref>الام، ج۶، ص۱۷۲؛ المجموع، ج۱۶، ص۳۱۶.</ref> فقیهان شیعه این حکم را ویژه مرتدّ ملی می‌دانند<ref>مسالک الافهام، ج۷، ص۳۸۸؛ جواهر الکلام، ج۳۰، ص۴۷.</ref> و [[نکاح]] مرتد فطری را از هنگام ارتداد، فسخ شده می‌شمارند.<ref>الجامع للشرائع، ص۲۴۰؛ جواهر الکلام، ج۳۰، ص۷۹.</ref>
			# تقسیم اموال: به باور فقیهان امامی، دارایی مرتدّ فطری پس از ارتداد میان ورثه قسمت می‌شود. تقسیم اموال مرتدّ ملی به باور فقیهان امامی<ref>کشف اللثام، ج۹، ص۳۵۸؛ الحدائق، ج۲۴، ص۲۸.</ref> و نیز هر دو نوع مرتد، به باور بیشتر فقیهان اهل سنت، منوط به توبه نکردن آنها است.<ref>المغنی، ج۷، ص۱۷۷؛ البحر الرائق، ج۵، ص۲۱۸؛ الدر المختار، ج۴، ص۴۳۰-۴۳۲.</ref> برخی از اهل سنت بر آنند که با ارتداد، ملکیت دارایی از میان نمی‌رود.<ref>المجموع، ج۱۹، ص۲۳۴.</ref>

	==احکام ارتداد در حج==		==احکام ارتداد در حج==

Ahmad: /* اسباب */

2018-01-21T03:32:12Z

اسباب

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۱ ژانویهٔ ۲۰۱۸، ساعت ۰۷:۰۲
خط ۱۱:		خط ۱۱:

	==اسباب==		==اسباب==
	بر پایه فقه امامیه و اهل ~~سنت،~~ ارتداد با سبب‌هایی تحقق می‌یابد که عمده‌ترین آن‌ها ~~عبارتند~~ از: انکار ~~اسلام،~~ انکار یکی از اصول ~~دین،~~ انکار ضروریات دین، دشنام دادن به خدا و تمسخر او یا پیامبران ~~الهی~~ یا امامان و یا ~~ملائکه، سجده کردن~~ به ~~بت،~~ هتک حرمت ~~قرآن،~~ انکار یکی از صفات ~~خداوند،~~ ادعای ~~نبوت،~~ حلال ~~شمردن~~ حرام‌های قطعی یا حرام ~~شمردن~~ حلا‌ل‌های حتمی.<ref>المغنی، ج۱۰، ص۷۴-۷۵؛ جواهر الکلام، ج۴۱، ص۶۰۰-۶۰۱؛ الفقه علی المذاهب الاربعه، ج۵، ص۴۲۲-۴۲۳.</ref> در این میان، تنها تحقق ارتداد با انکار اصول دین، پذیرفته همه فقیهان است؛ اما در موارد دیگر از جمله تحقق ارتداد با انکار ضروریات دین، ~~اختلاف نظر~~ به چشم می‌خورد.<ref>جواهر الکلام، ج۶، ص۴۹؛ العروة الوثقی، ج۱، ص۱۴۳-۱۴۴؛ تحریر الوسیله، ج۱، ص۱۱۸.</ref> شرایط تحقق ارتداد برای مرتد، عبارتند از: عقل، اختیار و قصد.<ref>شرائع الاسلام، ج۴، ص۴۹۲؛ المجموع، ج۱۹، ص۲۲۱؛ جواهر الکلام، ج۴۱، ص۶۰۹-۶۱۰.</ref> فقیهان امامی و شافعی بلوغ را نیز از این شرایط شمرده‌اند.<ref>شرائع الاسلام، ج۴، ص۴۹۲؛ المجموع، ج۱۹، ص۲۲۱.</ref> فقیهان مالکی درباره این شرط اختلاف دارند<ref>التاج و الاکلیل، ج۶، ص۲۸۱؛ ج۱۲، ص۵۲.</ref> و بیشتر فقیهان حنبلی<ref>نک: المغنی، ج۱۰، ص۷۴-۷۶؛ دلیل الطالب، ج۱، ص۳۲۳.</ref> و حنفی<ref>بدائع الصنائع، ج۷، ص۱۳۴.</ref> آن را شرط ندانسته‌اند. برخی از فقیهان امامی<ref>تحریر الاحکام، ج۵، ص۳۹۴؛ جواهر الکلام، ج۶، ص۴۹.</ref> و اهل سنت<ref>المغنی، ج۱۰، ص۷۴-۷۵؛ الفقه الاسلامی، ج۷، ص۵۰۸۳.</ref> آگاهی شخص به اسلام و احکام آن را در شمار شرایط یاد شده، برشمرده‌اند.		بر پایه فقه [[امامیه]] و [[اهل سنت]]، ارتداد با سبب‌هایی تحقق می‌یابد که عمده‌ترین آن‌ها عبارت‌اند از: انکار [[اسلام]]، انکار یکی از [[اصول دین]]، انکار ضروریات دین، دشنام دادن به خدا و تمسخر او یا [[پیامبران]] یا [[امامان]] و یا [[ملائکه]]، [[سجده‌کردن]] به [[بت]]، هتک حرمت [[قرآن]]، انکار یکی از [[صفات خداوند]]، ادعای [[نبوت]]، [[حلال\|حلال‌شمردن]] حرام‌های قطعی یا [[حرام\|حرام‌شمردن]] حلا‌ل‌های حتمی.<ref>المغنی، ج۱۰، ص۷۴-۷۵؛ جواهر الکلام، ج۴۱، ص۶۰۰-۶۰۱؛ الفقه علی المذاهب الاربعه، ج۵، ص۴۲۲-۴۲۳.</ref> البته در این میان، تنها تحقق ارتداد با انکار اصول دین، پذیرفته همه فقیهان است؛ اما در موارد دیگر از جمله تحقق ارتداد با انکار ضروریات دین، اختلاف‌نظر به چشم می‌خورد.<ref>جواهر الکلام، ج۶، ص۴۹؛ العروة الوثقی، ج۱، ص۱۴۳-۱۴۴؛ تحریر الوسیله، ج۱، ص۱۱۸.</ref>

	اثبات قضایی ارتداد سه راه دارد: اقرار شخص مرتد، شهادت دادن دو شاهد مرد عادل بر ارتداد، و سرزدن گفتار یا کردار کفرآمیز از آن فرد.<ref>المغنی، ج۱۰، ص۹۹-۱۰۰؛ الدروس، ج۲، ص۵۲.</ref>		==شرایط==
			شرایط تحقق ارتداد برای مرتد، عبارت‌اند از: عقل، اختیار و قصد.<ref>شرائع الاسلام، ج۴، ص۴۹۲؛ المجموع، ج۱۹، ص۲۲۱؛ جواهر الکلام، ج۴۱، ص۶۰۹-۶۱۰.</ref> فقیهان [[امامیه\|امامی]] و [[مذهب شافعی\|شافعی]]، [[بلوغ]] را نیز از این شرایط شمرده‌اند.<ref>شرائع الاسلام، ج۴، ص۴۹۲؛ المجموع، ج۱۹، ص۲۲۱.</ref> فقیهان [[مذهب مالکی\|مالکی]] درباره این شرط اختلاف دارند<ref>التاج و الاکلیل، ج۶، ص۲۸۱؛ ج۱۲، ص۵۲.</ref> و بیشتر فقیهان [[مذهب حنبلی\|حنبلی]]<ref>نک: المغنی، ج۱۰، ص۷۴-۷۶؛ دلیل الطالب، ج۱، ص۳۲۳.</ref> و [[مذهب حنفی\|حنفی]]<ref>بدائع الصنائع، ج۷، ص۱۳۴.</ref> آن را شرط ندانسته‌اند. برخی از [[فقیهان]] امامی<ref>تحریر الاحکام، ج۵، ص۳۹۴؛ جواهر الکلام، ج۶، ص۴۹.</ref> و اهل سنت<ref>المغنی، ج۱۰، ص۷۴-۷۵؛ الفقه الاسلامی، ج۷، ص۵۰۸۳.</ref> آگاهی شخص به اسلام و احکام آن را در شمار شرایط یاد شده، برشمرده‌اند.

			اثبات قضایی ارتداد سه راه دارد: اقرار شخص مرتد، شهادت دادن دو شاهد مرد عادل بر ارتداد، و سرزدن گفتار یا کردار کفرآمیز از فرد.<ref>المغنی، ج۱۰، ص۹۹-۱۰۰؛ الدروس، ج۲، ص۵۲.</ref>

	==احکام فقهی==		==احکام فقهی==

Ahmad: /* واژه‌شناسی */

2018-01-21T03:27:24Z

واژه‌شناسی

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۱ ژانویهٔ ۲۰۱۸، ساعت ۰۶:۵۷
خط ۴:		خط ۴:
	'''ارتداد'''، گرویدن به کفر پس از اسلام؛ از سبب‌های باطل شدن احرام حج و عمره.		'''ارتداد'''، گرویدن به کفر پس از اسلام؛ از سبب‌های باطل شدن احرام حج و عمره.

	==~~واژه‌شناسی~~==		==تعریف فقهی==
	ارتداد از ریشه «ر د د» و به معنای بازگشتن و بازگرداندن است.<ref>معجم مقاییس اللغه، ج۲، ص۳۸۶، «رد»؛ لسان العرب، ج۵، ص۱۸۴، «ردد».</ref> واژه «ردّه» نیز به همین معنا است؛ ولی در متون اسلامی تنها به معنای بازگشت به کفر به کار می‌رود.<ref>مفردات، ص۳۴۹، «رد».</ref> در اصطلاح فقه اسلامی، ارتداد عبارت است از: بیرون رفتن از اسلام و برگزیدن کفر<ref>تحریر الوسیله، ج۲، ص۳۶۶؛ نتایج الافکار، ص۱۸۱.</ref> یا کافر شدن پس از اسلام آوردن<ref>المغنی، ج۱۰، ص۹۲؛ شرائع الاسلام، ج۴، ص۹۶۱؛ مسالک الافهام، ج۱۵، ص۲۲.</ref> با گفتاری که در کفر صراحت داشته باشد یا آن را اقتضا نماید و یا با عملی که در بر دارنده کفر باشد.<ref>مختصر خلیل، ص۲۵۱؛ حاشیة الدسوقی، ج۴، ص۳۰۱.</ref> به کسی که از اسلام بازگردد، «مُرْتدّ» گفته می‌شود.<ref>الخلاف، ج۴، ص۳۳۳؛ المجموع، ج۱۷، ص۳۶۲.</ref> به باور فقیهان ~~امامی،~~ مرتد بر دو‌گونه است: ۱. مرتد ملی؛ یعنی کسی که نخست کافر بوده و پس از مسلمان شدن، به کفر بازگشته است. ۲. مرتد فطری؛ یعنی کسی که از پدر یا مادر مسلمان زاده شده و سپس کافر شده است.<ref>الخلاف، ج۴، ص۳۳۳؛ شرائع الاسلام، ج۴، ص۱۸۳-۱۸۴.</ref>		ارتداد از ریشه «ر د د» و به معنای بازگشتن و بازگرداندن است.<ref>معجم مقاییس اللغه، ج۲، ص۳۸۶، «رد»؛ لسان العرب، ج۵، ص۱۸۴، «ردد».</ref> واژه «ردّه» نیز به همین معنا است؛ ولی در متون [[اسلام\|اسلامی]] تنها به معنای بازگشت به [[کفر]] به کار می‌رود.<ref>مفردات، ص۳۴۹، «رد».</ref> در اصطلاح [[فقه]] اسلامی، ارتداد عبارت است از: بیرون رفتن از اسلام و برگزیدن کفر<ref>تحریر الوسیله، ج۲، ص۳۶۶؛ نتایج الافکار، ص۱۸۱.</ref> یا کافر شدن پس از اسلام آوردن<ref>المغنی، ج۱۰، ص۹۲؛ شرائع الاسلام، ج۴، ص۹۶۱؛ مسالک الافهام، ج۱۵، ص۲۲.</ref> با گفتاری که در کفر صراحت داشته باشد یا آن را اقتضا نماید و یا با عملی که در بر دارنده کفر باشد.<ref>مختصر خلیل، ص۲۵۱؛ حاشیة الدسوقی، ج۴، ص۳۰۱.</ref>

			===اقسام مرتد===
			به کسی که از [[اسلام]] بازگردد، «مُرْتدّ» گفته می‌شود.<ref>الخلاف، ج۴، ص۳۳۳؛ المجموع، ج۱۷، ص۳۶۲.</ref> به باور فقیهان [[امامیه\|امامی]]، مرتد بر دو‌گونه است: ۱. مرتد ملی؛ یعنی کسی که نخست کافر بوده و پس از مسلمان شدن، به کفر بازگشته است. ۲. مرتد فطری؛ یعنی کسی که از پدر یا مادر مسلمان زاده شده و سپس کافر شده است.<ref>الخلاف، ج۴، ص۳۳۳؛ شرائع الاسلام، ج۴، ص۱۸۳-۱۸۴.</ref>

	==اسباب==		==اسباب==