ایام تشریق - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Abbasahmadi1363 در ‏۵ اکتبر ۲۰۲۱، ساعت ۰۹:۲۳

2021-10-05T09:23:38Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۵ اکتبر ۲۰۲۱، ساعت ۱۲:۵۳
خط ۱:		خط ۱:
	'''ایام تشریق''': روزهای [[یازدهم ذی‌حجه\|یازدهم]] تا [[سیزدهم ذی‌حجه]]، که دارای آداب و اعمالی خاص در [[مناسک حج]] ~~می‌باشد~~. ایام تشریق از دو کلمه ایام به معنای روزها و تشریق به معنای زیبا ساختن و نورانی کردن صورت، گرفته شده است و در اصطلاح فقهی به روزهای یازدهم تا سیزدهم ذی‌حجه گفته می‌شود. هر یک از روزهای تشریق نام‌های ویژه‌ای دارد؛ مانند یوم النحر، یوم الاضحی، یوم القرّ، یوم الرؤوس، یوم النفر الاوّل، یوم النفر الثانی، یوم الصَدَر، یوم التحصیب و یوم الحَصْبه؛ شب سیزدهم نیز لیلة التحصیب، لیلة الحصبه، لیلة الحصیب خوانده شده است. اشاره [[قرآن کریم]] به ایام تشریق در بیان مناسک حج، نشان از جایگاه مهم ایام تشریق در مناسک حج دارد. شماری از احادیث هم به جایگاه مهم ایام تشریق اشاره کرده‌اند. در قرآن و روایات و منابع فقهی، اعمالی را برای ایام تشریق بیان کرده‌اند که برخی از آنها منهی هستند و برخی دیگر واجب یا مستحب هستند که عبارتند از: ذکر [[خداوند]]، تکبیر گفتن در پی نمازهای واجب، [[رمی جمرات]]، [[قربانی کردن]]، انجام دادن [[حلق]] یا [[تقصیر]]، [[بیتوته در منا]]، [[اقامت در منا]]، انجام دادن اعمال مکه، استحباب اقامه نمازها در [[مسجد خیف]]، حرمت روزه در ایام تشریق، ممنوعیت [[عمره مفرده]] در برخی مذاهب، استحباب خطبه خواندن امام برای مردم، تخییر میان کوچ کردن در روز دوم یا سوم از [[منا]] و استراحت در منطقه [[تحصیب]] که تفصیل همه این اعمال بیان خواهد شد.		'''ایام تشریق''' روزهای [[یازدهم ذی‌حجه\|یازدهم]] تا [[سیزدهم ذی‌حجه]]، که دارای آداب و اعمالی خاص در [[مناسک حج]] است. ایام تشریق از دو کلمه ایام به معنای روزها و تشریق به معنای زیبا ساختن و نورانی کردن صورت، گرفته شده است و در اصطلاح فقهی به روزهای یازدهم تا سیزدهم ذی‌حجه گفته می‌شود. هر یک از روزهای تشریق نام‌های ویژه‌ای دارد؛ مانند یوم النحر، یوم الاضحی، یوم القرّ، یوم الرؤوس، یوم النفر الاوّل، یوم النفر الثانی، یوم الصَدَر، یوم التحصیب و یوم الحَصْبه؛ شب سیزدهم نیز لیلة التحصیب، لیلة الحصبه، لیلة الحصیب خوانده شده است. اشاره [[قرآن کریم]] به ایام تشریق در بیان مناسک حج، نشان از جایگاه مهم ایام تشریق در مناسک حج دارد. شماری از احادیث هم به جایگاه مهم ایام تشریق اشاره کرده‌اند. در قرآن و روایات و منابع فقهی، اعمالی را برای ایام تشریق بیان کرده‌اند که برخی از آنها منهی هستند و برخی دیگر واجب یا مستحب هستند که عبارتند از: ذکر [[خداوند]]، تکبیر گفتن در پی نمازهای واجب، [[رمی جمرات]]، [[قربانی کردن]]، انجام دادن [[حلق]] یا [[تقصیر]]، [[بیتوته در منا]]، [[اقامت در منا]]، انجام دادن اعمال مکه، استحباب اقامه نمازها در [[مسجد خیف]]، حرمت روزه در ایام تشریق، ممنوعیت [[عمره مفرده]] در برخی مذاهب، استحباب خطبه خواندن امام برای مردم، تخییر میان کوچ کردن در روز دوم یا سوم از [[منا]] و استراحت در منطقه [[تحصیب]] که تفصیل همه این اعمال بیان خواهد شد.

	==واژه‌‌شناسی==		==واژه‌‌شناسی==

Abbasahmadi1363: /* واژه‌‌شناسی */

2021-10-05T09:23:03Z

واژه‌‌شناسی

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۵ اکتبر ۲۰۲۱، ساعت ۱۲:۵۳
خط ۲:		خط ۲:

	==واژه‌‌شناسی==		==واژه‌‌شناسی==
			«ایام تشریق» در اصطلاح مشهور فقهی به روزهای [[یازدهم ذی‌حجه\|یازدهم]] تا [[سیزدهم ذی‌حجه]] گفته می‌شود. برخی مقصود از آن را روزهای دهم تا سیزدهم ذی‌حجه دانسته‌اند.<ref>زبدة البیان، ص278؛ مواهب الجلیل، ج4، ص273؛ جواهر الکلام، ج20، ص45.</ref> به شب‌های یازدهم تا سیزدهم ذی‌حجه نیز «لیالی تشریق» گفته می‌شود.<ref>کفایة الاحکام، ج1، ص357؛ الحدائق، ج17، ص292؛ جواهر الکلام، ج18، ص4.</ref>

	کلمه «ایام» جمع «یوم» به معنای روز<ref>لسان العرب، ج12، ص649، «یوم.</ref> و واژه «تشریق» از ریشه «شرق» و به معنای زیبا ساختن و نورانی کردن صورت، رو به سوی مشرق نمودن و خشک کردن گوشت در آفتاب<ref>العین، ج5، ص38؛ القاموس المحیط، ج3، ص249؛ لسان العرب، ج10، ص174، 176، «شرق.</ref> است. «ایام تشریق» در اصطلاح مشهور فقهی به روزهای [[یازدهم ذی‌حجه\|یازدهم]] تا [[سیزدهم ذی‌حجه]] گفته می‌شود. برخی مقصود از آن را روزهای دهم تا سیزدهم ذی‌حجه دانسته‌اند.<ref>زبدة البیان، ص278؛ مواهب الجلیل، ج4، ص273؛ جواهر الکلام، ج20، ص45.</ref> به شب‌های یازدهم تا سیزدهم ذی‌حجه نیز «لیالی تشریق» گفته می‌شود.<ref>کفایة الاحکام، ج1، ص357؛ الحدائق، ج17، ص292؛ جواهر الکلام، ج18، ص4.</ref>		کلمه «ایام» جمع «یوم» به معنای روز<ref>لسان العرب، ج12، ص649، «یوم.</ref> و واژه «تشریق» از ریشه «شرق» و به معنای زیبا ساختن و نورانی کردن صورت، رو به سوی مشرق نمودن و خشک کردن گوشت در آفتاب<ref>العین، ج5، ص38؛ القاموس المحیط، ج3، ص249؛ لسان العرب، ج10، ص174، 176، «شرق.</ref> است.

	===ایام معدودات===		===ایام معدودات===

Abbasahmadi1363: /* نام‌های روزهای تشریق */

2021-10-05T09:22:17Z

نام‌های روزهای تشریق

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۵ اکتبر ۲۰۲۱، ساعت ۱۲:۵۲
خط ۱۶:		خط ۱۶:
	* روز یازدهم: «[[یوم القرّ]]» (روز جای گرفتن) که حاجیان در منا جای می‌گیرند<ref>السرائر، ج1، ص611؛ قواعد الاحکام، ج1، ص450.</ref> و «[[یوم الرؤوس]]» یعنی روزی که مردم مکه سرهای قربانی‌ها را می‌خوردند.<ref>عمدة القاری، ج10، ص79؛ تاج العروس، ج8، ص301، «راس»؛ جامع احادیث الشیعه، ج12، ص194.</ref>		* روز یازدهم: «[[یوم القرّ]]» (روز جای گرفتن) که حاجیان در منا جای می‌گیرند<ref>السرائر، ج1، ص611؛ قواعد الاحکام، ج1، ص450.</ref> و «[[یوم الرؤوس]]» یعنی روزی که مردم مکه سرهای قربانی‌ها را می‌خوردند.<ref>عمدة القاری، ج10، ص79؛ تاج العروس، ج8، ص301، «راس»؛ جامع احادیث الشیعه، ج12، ص194.</ref>
	* روز دوازدهم: «[[یوم النفر الاوّل]]» زیرا برخی حاجیان در این روز از منا کوچ می‌کنند.<ref>المجموع، ج6، ص442؛ التفسیر الکبیر، ج5، ص210.</ref>		* روز دوازدهم: «[[یوم النفر الاوّل]]» زیرا برخی حاجیان در این روز از منا کوچ می‌کنند.<ref>المجموع، ج6، ص442؛ التفسیر الکبیر، ج5، ص210.</ref>
	* روز سیزدهم: «[[یوم النفر الثانی]]» دیگر حاجیان در این روز از منا کوچ می‌کنند<ref>السرائر، ج1، ص611؛ کشاف القناع، ج2، ص570؛ روضة الطالبین، ج2، ص387.</ref> یا «[[یوم الصدر\|یوم الصَدَر]]» که به معنای روز رجوع مسافر از مقصد خویش<ref>السرائر، ج1، ص613؛ لسان العرب، ج4، ص448؛ مجمع البحرین، ج2، ص592، «صدر.</ref> است. در پاره‌ای منابع، روز سیزدهم یا [[چهاردهم ذی‌حجه]] «یوم التحصیب» یا «یوم الحَصْبه»<ref>السرائر، ج1، ص592؛ مختلف الشیعه، ج4، ص274.</ref> نام گرفته و سبب آن استحباب فرود آمدن حاجیان در [[وادی محصب\|وادی محصَّب]] در شب سیزدهم ذی‌حجه هنگام بازگشت از منا است.<ref>السرائر، ج1، ص592؛ الحدائق، ج17، ص136.</ref> شب سیزدهم نیز «[[لیلة التحصیب]]»، «[[لیلة الحصبه]]»<ref>السرائر، ج1، ص611؛ کشف اللثام، ج6، ص141؛ جواهر الکلام، ج19، ص175-176؛ ج20، ص44-45.</ref> و «[[لیلة الحصیب]]»<ref>منتهی المطلب، ج2، ص778.</ref> خوانده شده است.		* روز سیزدهم: «[[یوم النفر الثانی]]» دیگر حاجیان در این روز از منا کوچ می‌کنند<ref>السرائر، ج1، ص611؛ کشاف القناع، ج2، ص570؛ روضة الطالبین، ج2، ص387.</ref> یا «[[یوم الصدر\|یوم الصَدَر]]» که به معنای روز رجوع مسافر از مقصد خویش<ref>السرائر، ج1، ص613؛ لسان العرب، ج4، ص448؛ مجمع البحرین، ج2، ص592، «صدر.</ref> است.

			در پاره‌ای منابع، روز سیزدهم یا [[چهاردهم ذی‌حجه]] «یوم التحصیب» یا «یوم الحَصْبه»<ref>السرائر، ج1، ص592؛ مختلف الشیعه، ج4، ص274.</ref> نام گرفته و سبب آن استحباب فرود آمدن حاجیان در [[وادی محصب\|وادی محصَّب]] در شب سیزدهم ذی‌حجه هنگام بازگشت از منا است.<ref>السرائر، ج1، ص592؛ الحدائق، ج17، ص136.</ref> شب سیزدهم نیز «[[لیلة التحصیب]]»، «[[لیلة الحصبه]]»<ref>السرائر، ج1، ص611؛ کشف اللثام، ج6، ص141؛ جواهر الکلام، ج19، ص175-176؛ ج20، ص44-45.</ref> و «[[لیلة الحصیب]]»<ref>منتهی المطلب، ج2، ص778.</ref> خوانده شده است.

	==آداب و اعمال ایام تشریق==		==آداب و اعمال ایام تشریق==

Abbasahmadi1363: /* نام‌های روزهای تشریق */

2021-10-05T09:21:35Z

نام‌های روزهای تشریق

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۵ اکتبر ۲۰۲۱، ساعت ۱۲:۵۱
خط ۱۳:		خط ۱۳:
	افزون بر عنوان «ایام تشریق» که بر مجموع این روزها دلالت دارد، هر یک از روزهای تشریق نیز نام‌‌گذاری ویژه دارد؛		افزون بر عنوان «ایام تشریق» که بر مجموع این روزها دلالت دارد، هر یک از روزهای تشریق نیز نام‌‌گذاری ویژه دارد؛

	روز دهم: «[[یوم النحر]]» و «[[یوم الاضحی]]» (روز قربانی)<ref>المجموع، ج8، ص382؛ کتاب الحج، خویی، ج5، ص151.</ref>		* روز دهم: «[[یوم النحر]]» و «[[یوم الاضحی]]» (روز قربانی)<ref>المجموع، ج8، ص382؛ کتاب الحج، خویی، ج5، ص151.</ref>
			* روز یازدهم: «[[یوم القرّ]]» (روز جای گرفتن) که حاجیان در منا جای می‌گیرند<ref>السرائر، ج1، ص611؛ قواعد الاحکام، ج1، ص450.</ref> و «[[یوم الرؤوس]]» یعنی روزی که مردم مکه سرهای قربانی‌ها را می‌خوردند.<ref>عمدة القاری، ج10، ص79؛ تاج العروس، ج8، ص301، «راس»؛ جامع احادیث الشیعه، ج12، ص194.</ref>
			* روز دوازدهم: «[[یوم النفر الاوّل]]» زیرا برخی حاجیان در این روز از منا کوچ می‌کنند.<ref>المجموع، ج6، ص442؛ التفسیر الکبیر، ج5، ص210.</ref>
			* روز سیزدهم: «[[یوم النفر الثانی]]» دیگر حاجیان در این روز از منا کوچ می‌کنند<ref>السرائر، ج1، ص611؛ کشاف القناع، ج2، ص570؛ روضة الطالبین، ج2، ص387.</ref> یا «[[یوم الصدر\|یوم الصَدَر]]» که به معنای روز رجوع مسافر از مقصد خویش<ref>السرائر، ج1، ص613؛ لسان العرب، ج4، ص448؛ مجمع البحرین، ج2، ص592، «صدر.</ref> است. در پاره‌ای منابع، روز سیزدهم یا [[چهاردهم ذی‌حجه]] «یوم التحصیب» یا «یوم الحَصْبه»<ref>السرائر، ج1، ص592؛ مختلف الشیعه، ج4، ص274.</ref> نام گرفته و سبب آن استحباب فرود آمدن حاجیان در [[وادی محصب\|وادی محصَّب]] در شب سیزدهم ذی‌حجه هنگام بازگشت از منا است.<ref>السرائر، ج1، ص592؛ الحدائق، ج17، ص136.</ref> شب سیزدهم نیز «[[لیلة التحصیب]]»، «[[لیلة الحصبه]]»<ref>السرائر، ج1، ص611؛ کشف اللثام، ج6، ص141؛ جواهر الکلام، ج19، ص175-176؛ ج20، ص44-45.</ref> و «[[لیلة الحصیب]]»<ref>منتهی المطلب، ج2، ص778.</ref> خوانده شده است.

	روز یازدهم: «[[یوم القرّ]]» (روز جای گرفتن) که حاجیان در منا جای می‌گیرند<ref>السرائر، ج1، ص611؛ قواعد الاحکام، ج1، ص450.</ref> و «[[یوم الرؤوس]]» یعنی روزی که مردم مکه سرهای قربانی‌ها را می‌خوردند.<ref>عمدة القاری، ج10، ص79؛ تاج العروس، ج8، ص301، «راس»؛ جامع احادیث الشیعه، ج12، ص194.</ref>

	روز دوازدهم: «[[یوم النفر الاوّل]]» زیرا برخی حاجیان در این روز از منا کوچ می‌کنند.<ref>المجموع، ج6، ص442؛ التفسیر الکبیر، ج5، ص210.</ref>

	روز سیزدهم: «[[یوم النفر الثانی]]» دیگر حاجیان در این روز از منا کوچ می‌کنند<ref>السرائر، ج1، ص611؛ کشاف القناع، ج2، ص570؛ روضة الطالبین، ج2، ص387.</ref> یا «[[یوم الصدر\|یوم الصَدَر]]» که به معنای روز رجوع مسافر از مقصد خویش<ref>السرائر، ج1، ص613؛ لسان العرب، ج4، ص448؛ مجمع البحرین، ج2، ص592، «صدر.</ref> است. در پاره‌ای منابع، روز سیزدهم یا [[چهاردهم ذی‌حجه]] «یوم التحصیب» یا «یوم الحَصْبه»<ref>السرائر، ج1، ص592؛ مختلف الشیعه، ج4، ص274.</ref> نام گرفته و سبب آن استحباب فرود آمدن حاجیان در [[وادی محصب\|وادی محصَّب]] در شب سیزدهم ذی‌حجه هنگام بازگشت از منا است.<ref>السرائر، ج1، ص592؛ الحدائق، ج17، ص136.</ref> شب سیزدهم نیز «[[لیلة التحصیب]]»، «[[لیلة الحصبه]]»<ref>السرائر، ج1، ص611؛ کشف اللثام، ج6، ص141؛ جواهر الکلام، ج19، ص175-176؛ ج20، ص44-45.</ref> و «[[لیلة الحصیب]]»<ref>منتهی المطلب، ج2، ص778.</ref> خوانده شده است.
	==آداب و اعمال ایام تشریق==		==آداب و اعمال ایام تشریق==

Abbasahmadi1363: /* تکبیر */

2021-10-05T09:20:12Z

تکبیر

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۵ اکتبر ۲۰۲۱، ساعت ۱۲:۵۰
خط ۳۱:		خط ۳۱:

	===تکبیر===		===تکبیر===
			{{اصلی\|تکبیر}}
	از اعمال مستحب حج‌‌گزاران در ایام تشریق، تکبیر گفتن در پی نمازهای واجب است. بیشتر مفسران و فقیهان شیعه<ref>مجمع البیان، ج2، ص53؛ ج7، ص146؛ زبدة البیان، ص225-226؛ جواهر الکلام، ج11، ص383.</ref> و اهل سنت<ref>جامع البیان، ج2، ص412؛ المبسوط، سرخسی، ج2، ص42-43؛ المغنی، ج2، ص255-256.</ref> مقصود از ذکر الهی را در آیات 203 سوره بقره و 28 سوره حج، تکبیر گفتن حج‌‌گزار در ایام تشریق در پی نماز دانسته و برخی تکبیر را در آیه 37 سوره حجّ این‌گونه تفسیر کرده‌اند:<ref>تفسیر قمی، ج2، ص84؛ الصافی، ج3، ص380.</ref> {{قلم رنگ\|سبز\|کَذلِکَ سَخَّرَها لَکُمْ لِتُکَبِّرُوا اللهَ عَلی‏ ما هَداکُمْ}} فقیهان امامی،<ref>تذکرة الفقهاء، ج4، ص154-155؛ جواهر الکلام، ج20، ص35-36.</ref> [[شافعی]]، [[مالکی]]،<ref>المدونة الکبری، ج1، ص171؛ المجموع، ج5، ص39.</ref> [[حنفی]] و [[حنبلی]]<ref>المبسوط، سرخسی، ج2، ص43؛ بدائع الصنائع، ج1، ص195؛ المغنی، ج2، ص256.</ref> اذکاری ویژه را برای این تکبیر یاد کرده‌اند.		از اعمال مستحب حج‌‌گزاران در ایام تشریق، تکبیر گفتن در پی نمازهای واجب است. بیشتر مفسران و فقیهان شیعه<ref>مجمع البیان، ج2، ص53؛ ج7، ص146؛ زبدة البیان، ص225-226؛ جواهر الکلام، ج11، ص383.</ref> و اهل سنت<ref>جامع البیان، ج2، ص412؛ المبسوط، سرخسی، ج2، ص42-43؛ المغنی، ج2، ص255-256.</ref> مقصود از ذکر الهی را در آیات 203 سوره بقره و 28 سوره حج، تکبیر گفتن حج‌‌گزار در ایام تشریق در پی نماز دانسته و برخی تکبیر را در آیه 37 سوره حجّ این‌گونه تفسیر کرده‌اند:<ref>تفسیر قمی، ج2، ص84؛ الصافی، ج3، ص380.</ref> {{قلم رنگ\|سبز\|کَذلِکَ سَخَّرَها لَکُمْ لِتُکَبِّرُوا اللهَ عَلی‏ ما هَداکُمْ}} فقیهان امامی،<ref>تذکرة الفقهاء، ج4، ص154-155؛ جواهر الکلام، ج20، ص35-36.</ref> [[شافعی]]، [[مالکی]]،<ref>المدونة الکبری، ج1، ص171؛ المجموع، ج5، ص39.</ref> [[حنفی]] و [[حنبلی]]<ref>المبسوط، سرخسی، ج2، ص43؛ بدائع الصنائع، ج1، ص195؛ المغنی، ج2، ص256.</ref> اذکاری ویژه را برای این تکبیر یاد کرده‌اند.

	===رمی جمرات===		===رمی جمرات===

Abbasahmadi1363: /* رمی جمرات */

2021-10-05T09:19:53Z

رمی جمرات

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۵ اکتبر ۲۰۲۱، ساعت ۱۲:۴۹
خط ۳۵:		خط ۳۵:

	===رمی جمرات===		===رمی جمرات===
			{{اصلی\|رمی جمرات}}
	از [[اعمال حج]] که در ایام تشریق ادا می‌شود، به باور فقیهان امامی<ref>تذکرة الفقهاء، ج8، ص359؛ تحریر الاحکام، ج2، ص9.</ref> و اهل سنت<ref>المبسوط، سرخسی، ج4، ص64-66؛ المغنی، ج3، ص474؛ فتح العزیز، ج7، ص395.</ref> رمی جمرات است. از دید فقیهان امامی<ref>المبسوط، طوسی، ج1، ص369؛ تحریر الاحکام، ج2، ص9؛ تذکرة الفقهاء، ج8، ص359.</ref> و بیشتر فقیهان اهل سنت<ref>المجموع، ج8، ص238-239؛ تحفة الفقهاء، ج1، ص407- 409؛ المغنی، ج3، ص474.</ref> افزون بر [[رمی جمره عقبه]] در روز عید قربان، رمی جمرات سه‌گانه به ترتیب (اولی، وسطی و عقبی) در ایام تشریق واجب است. شافعیان به تاخیر‌انداختن رمی جمره عقبه را تا پایان ایام تشریق جایز دانسته‌اند.<ref>الاقناع، ج1، ص236.</ref>		از [[اعمال حج]] که در ایام تشریق ادا می‌شود، به باور فقیهان امامی<ref>تذکرة الفقهاء، ج8، ص359؛ تحریر الاحکام، ج2، ص9.</ref> و اهل سنت<ref>المبسوط، سرخسی، ج4، ص64-66؛ المغنی، ج3، ص474؛ فتح العزیز، ج7، ص395.</ref> رمی جمرات است. از دید فقیهان امامی<ref>المبسوط، طوسی، ج1، ص369؛ تحریر الاحکام، ج2، ص9؛ تذکرة الفقهاء، ج8، ص359.</ref> و بیشتر فقیهان اهل سنت<ref>المجموع، ج8، ص238-239؛ تحفة الفقهاء، ج1، ص407- 409؛ المغنی، ج3، ص474.</ref> افزون بر [[رمی جمره عقبه]] در روز عید قربان، رمی جمرات سه‌گانه به ترتیب (اولی، وسطی و عقبی) در ایام تشریق واجب است. شافعیان به تاخیر‌انداختن رمی جمره عقبه را تا پایان ایام تشریق جایز دانسته‌اند.<ref>الاقناع، ج1، ص236.</ref>

	===قربانی===		===قربانی===

Abbasahmadi1363: /* قربانی */

2021-10-05T09:19:27Z

قربانی

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۵ اکتبر ۲۰۲۱، ساعت ۱۲:۴۹
خط ۳۹:		خط ۳۹:

	===قربانی===		===قربانی===
			{{اصلی\|قربانی}}
	به باور مشهور فقیهان امامی، قربانی حج در صورت امکان باید در روز عید قربان صورت گیرد.<ref>کفایة الاحکام، ج1، ص347؛ مستند الشیعه، ج12، ص299؛ الحدائق، ج17، ص76.</ref> اما آرای دیگر نیز در این زمینه آمده است؛ از جمله جایز بودن ذبح قربانی در روز عید و سه روز ایام تشریق.<ref>الحدائق، ج17، ص77؛ مستند الشیعه، ج12، ص300.</ref> دیدگاه فقیهان حنفی،<ref>بدائع الصنائع، ج2، ص146.</ref> حنبلی<ref>المغنی، ج3، ص454.</ref> و مالکی<ref>مواهب الجلیل، ج4، ص273.</ref> نیز این است که می‌توان قربانی را در روز عید قربان و دو روز نخست ایام تشریق انجام داد. به باور فقیهان شافعی، افزون بر روز عید می‌توان قربانی را در ایام تشریق ذبح کرد.<ref>المجموع، ج8، ص190؛ فتح الوهاب، ج2، ص328.</ref>		به باور مشهور فقیهان امامی، قربانی حج در صورت امکان باید در روز عید قربان صورت گیرد.<ref>کفایة الاحکام، ج1، ص347؛ مستند الشیعه، ج12، ص299؛ الحدائق، ج17، ص76.</ref> اما آرای دیگر نیز در این زمینه آمده است؛ از جمله جایز بودن ذبح قربانی در روز عید و سه روز ایام تشریق.<ref>الحدائق، ج17، ص77؛ مستند الشیعه، ج12، ص300.</ref> دیدگاه فقیهان حنفی،<ref>بدائع الصنائع، ج2، ص146.</ref> حنبلی<ref>المغنی، ج3، ص454.</ref> و مالکی<ref>مواهب الجلیل، ج4، ص273.</ref> نیز این است که می‌توان قربانی را در روز عید قربان و دو روز نخست ایام تشریق انجام داد. به باور فقیهان شافعی، افزون بر روز عید می‌توان قربانی را در ایام تشریق ذبح کرد.<ref>المجموع، ج8، ص190؛ فتح الوهاب، ج2، ص328.</ref>

	===حلق و تقصیر===		===حلق و تقصیر===

Abbasahmadi1363: /* حلق و تقصیر */

2021-10-05T09:19:12Z

حلق و تقصیر

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۵ اکتبر ۲۰۲۱، ساعت ۱۲:۴۹
خط ۴۳:		خط ۴۳:

	===حلق و تقصیر===		===حلق و تقصیر===
			{{اصلی\|حلق و تقصیر}}
	زمان انجام دادن حلق یا [[تقصیر]] حج، به باور مشهور فقیهان امامی،<ref>تذکرة الفقهاء، ج8، ص333؛ مستند الشیعه، ج12، ص382.</ref> روز عید قربان است. اما شماری از آنان تاخیر آن را تا پایان ایام تشریق جایز دانسته اند.<ref>الکافی فی الفقه، ص200-201؛ مدارک الاحکام، ج8، ص89.</ref> [[ابوحنیفه]] هنگام حلق و تقصیر را همه ایام نحر (روز عید قربان و ایام تشریق) دانسته؛ ولی دیگر فقیهان حنفی هنگامی ویژه برای آن تعیین نکرده‌اند.<ref>المبسوط، سرخسی، ج4، ص70؛ بدائع الصنائع، ج2، ص141.</ref> حنبلیان تاخیر حلق یا تقصیر را تا آخر ایام تشریق جایز دانسته‌اند<ref>المغنی، ج3، ص460.</ref> و مالکیان بر آنند که [[حج‌‌گزار]] می‌تواند این کار را حتی در پی ایام تشریق به جا آورد.<ref>حاشیة الدسوقی، ج2، ص47.</ref> (← حلق و تقصیر)		زمان انجام دادن حلق یا [[تقصیر]] حج، به باور مشهور فقیهان امامی،<ref>تذکرة الفقهاء، ج8، ص333؛ مستند الشیعه، ج12، ص382.</ref> روز عید قربان است. اما شماری از آنان تاخیر آن را تا پایان ایام تشریق جایز دانسته اند.<ref>الکافی فی الفقه، ص200-201؛ مدارک الاحکام، ج8، ص89.</ref> [[ابوحنیفه]] هنگام حلق و تقصیر را همه ایام نحر (روز عید قربان و ایام تشریق) دانسته؛ ولی دیگر فقیهان حنفی هنگامی ویژه برای آن تعیین نکرده‌اند.<ref>المبسوط، سرخسی، ج4، ص70؛ بدائع الصنائع، ج2، ص141.</ref> حنبلیان تاخیر حلق یا تقصیر را تا آخر ایام تشریق جایز دانسته‌اند<ref>المغنی، ج3، ص460.</ref> و مالکیان بر آنند که [[حج‌‌گزار]] می‌تواند این کار را حتی در پی ایام تشریق به جا آورد.<ref>حاشیة الدسوقی، ج2، ص47.</ref> (← حلق و تقصیر)

Abbasahmadi1363: /* بیتوته در منا */

2021-10-05T09:18:55Z

بیتوته در منا

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۵ اکتبر ۲۰۲۱، ساعت ۱۲:۴۸
خط ۴۷:		خط ۴۷:

	===بیتوته در منا===		===بیتوته در منا===
	{{~~نوشتار~~ اصلی\|بیتوته}}		{{اصلی\|بیتوته}}
	از دیگر کارهای واجب بر حج‌‌گزاران در ایام تشریق، به باور فقیهان امامی، بیتوته در منا در شب‌های یازدهم و دوازدهم<ref>شرائع الاسلام، ج1، ص205؛ مستند الشیعه، ج13، ص30، 32؛ جامع المدارک، ج2، ص531.</ref> و نیز بیتوته در شب سیزدهم برای کسانی است که برخی [[محرمات احرام]] را رعایت نکرده یا پیش از غروب روز دوازدهم از منا بیرون نرفته‌اند.<ref>تذکرة الفقهاء، ج8، ص355-357؛ رسائل الکرکی، ج2، ص161؛ الروضة البهیه، ج2، ص322-323.</ref> از فقیهان اهل سنت، [[مالکیان]] و حنبلیان نیز بیتوته در منا را در شب‌های یازدهم و دوازدهم بر حج‌‌گزار واجب شمرده‌اند.<ref>المدونة الکبری، ج1، ص411؛ کشاف القناع، ج2، ص590؛ الفقه الاسلامی، ج3، ص174.</ref> حنفیان بیتوته را مستحب و سنت شمرده‌اند.<ref>المبسوط، سرخسی، ج4، ص24-25؛ الفقه الاسلامی، ج3، ص174؛ البحر الرائق، ج2، ص610.</ref> برخی فقیهان شافعی به وجوب بیتوته در دو شب یازدهم و دوازدهم برای همه حاجیان و در شب سیزدهم برای آنان ‌که در روز از منا کوچ نکنند، باور دارند و شماری نیز استحباب بیتوته را پذیرفته‌اند.<ref>المجموع، ج8، ص247-248؛ مغنی المحتاج، ج1، ص505-506.</ref>		از دیگر کارهای واجب بر حج‌‌گزاران در ایام تشریق، به باور فقیهان امامی، بیتوته در منا در شب‌های یازدهم و دوازدهم<ref>شرائع الاسلام، ج1، ص205؛ مستند الشیعه، ج13، ص30، 32؛ جامع المدارک، ج2، ص531.</ref> و نیز بیتوته در شب سیزدهم برای کسانی است که برخی [[محرمات احرام]] را رعایت نکرده یا پیش از غروب روز دوازدهم از منا بیرون نرفته‌اند.<ref>تذکرة الفقهاء، ج8، ص355-357؛ رسائل الکرکی، ج2، ص161؛ الروضة البهیه، ج2، ص322-323.</ref> از فقیهان اهل سنت، [[مالکیان]] و حنبلیان نیز بیتوته در منا را در شب‌های یازدهم و دوازدهم بر حج‌‌گزار واجب شمرده‌اند.<ref>المدونة الکبری، ج1، ص411؛ کشاف القناع، ج2، ص590؛ الفقه الاسلامی، ج3، ص174.</ref> حنفیان بیتوته را مستحب و سنت شمرده‌اند.<ref>المبسوط، سرخسی، ج4، ص24-25؛ الفقه الاسلامی، ج3، ص174؛ البحر الرائق، ج2، ص610.</ref> برخی فقیهان شافعی به وجوب بیتوته در دو شب یازدهم و دوازدهم برای همه حاجیان و در شب سیزدهم برای آنان ‌که در روز از منا کوچ نکنند، باور دارند و شماری نیز استحباب بیتوته را پذیرفته‌اند.<ref>المجموع، ج8، ص247-248؛ مغنی المحتاج، ج1، ص505-506.</ref>

Abbasahmadi1363: /* بیتوته در منا */

2021-10-05T09:18:45Z

بیتوته در منا

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۵ اکتبر ۲۰۲۱، ساعت ۱۲:۴۸
خط ۴۷:		خط ۴۷:

	===بیتوته در منا===		===بیتوته در منا===
			{{نوشتار اصلی\|بیتوته}}
			از دیگر کارهای واجب بر حج‌‌گزاران در ایام تشریق، به باور فقیهان امامی، بیتوته در منا در شب‌های یازدهم و دوازدهم<ref>شرائع الاسلام، ج1، ص205؛ مستند الشیعه، ج13، ص30، 32؛ جامع المدارک، ج2، ص531.</ref> و نیز بیتوته در شب سیزدهم برای کسانی است که برخی [[محرمات احرام]] را رعایت نکرده یا پیش از غروب روز دوازدهم از منا بیرون نرفته‌اند.<ref>تذکرة الفقهاء، ج8، ص355-357؛ رسائل الکرکی، ج2، ص161؛ الروضة البهیه، ج2، ص322-323.</ref> از فقیهان اهل سنت، [[مالکیان]] و حنبلیان نیز بیتوته در منا را در شب‌های یازدهم و دوازدهم بر حج‌‌گزار واجب شمرده‌اند.<ref>المدونة الکبری، ج1، ص411؛ کشاف القناع، ج2، ص590؛ الفقه الاسلامی، ج3، ص174.</ref> حنفیان بیتوته را مستحب و سنت شمرده‌اند.<ref>المبسوط، سرخسی، ج4، ص24-25؛ الفقه الاسلامی، ج3، ص174؛ البحر الرائق، ج2، ص610.</ref> برخی فقیهان شافعی به وجوب بیتوته در دو شب یازدهم و دوازدهم برای همه حاجیان و در شب سیزدهم برای آنان ‌که در روز از منا کوچ نکنند، باور دارند و شماری نیز استحباب بیتوته را پذیرفته‌اند.<ref>المجموع، ج8، ص247-248؛ مغنی المحتاج، ج1، ص505-506.</ref>

	از دیگر کارهای واجب بر حج‌‌گزاران در ایام تشریق، به باور فقیهان امامی، بیتوته در منا در شب‌های یازدهم و دوازدهم<ref>شرائع الاسلام، ج1، ص205؛ مستند الشیعه، ج13، ص30، 32؛ جامع المدارک، ج2، ص531.</ref> و نیز بیتوته در شب سیزدهم برای کسانی است که برخی [[محرمات احرام]] را رعایت نکرده یا پیش از غروب روز دوازدهم از منا بیرون نرفته‌اند.<ref>تذکرة الفقهاء، ج8، ص355-357؛ رسائل الکرکی، ج2، ص161؛ الروضة البهیه، ج2، ص322-323.</ref> از فقیهان اهل سنت، [[مالکیان]] و حنبلیان نیز بیتوته در منا را در شب‌های یازدهم و دوازدهم بر حج‌‌گزار واجب شمرده‌اند.<ref>المدونة الکبری، ج1، ص411؛ کشاف القناع، ج2، ص590؛ الفقه الاسلامی، ج3، ص174.</ref> حنفیان بیتوته را مستحب و سنت شمرده‌اند.<ref>المبسوط، سرخسی، ج4، ص24-25؛ الفقه الاسلامی، ج3، ص174؛ البحر الرائق، ج2، ص610.</ref> برخی فقیهان شافعی به وجوب بیتوته در دو شب یازدهم و دوازدهم برای همه حاجیان و در شب سیزدهم برای آنان ‌که در روز از منا کوچ نکنند، باور دارند و شماری نیز استحباب بیتوته را پذیرفته‌اند.<ref>المجموع، ج8، ص247-248؛ مغنی المحتاج، ج1، ص505-506.</ref>
	===اقامت در منا===		===اقامت در منا===