بنی‌سلیم - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Hasaninasab: حذف از رده:مقاله‌های در دست ویرایش رده‌انبوه

2019-03-05T18:43:34Z

حذف از رده:مقاله‌های در دست ویرایش رده‌انبوه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۵ مارس ۲۰۱۹، ساعت ۲۲:۱۳
خط ۲۳۸:		خط ۲۳۸:
	{{قبایل عرب}}		{{قبایل عرب}}

	~~[[رده:مقاله‌های در دست ویرایش]]~~
	[[رده:قبایل عرب]]		[[رده:قبایل عرب]]
	[[رده:قبایل مدینه]]		[[رده:قبایل مدینه]]
	[[رده:قبایل صاحب منصب]]		[[رده:قبایل صاحب منصب]]

Z mohammad در ‏۱۰ اکتبر ۲۰۱۸، ساعت ۰۸:۳۰

2018-10-10T08:30:21Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۰ اکتبر ۲۰۱۸، ساعت ۱۲:۰۰
خط ۱:		خط ۱:
	~~{{در دست ویرایش\|ماه=[[مرداد]]\|روز=[[۲۱]]\|سال=[[۱۳۹۷]]\|کاربر=E ebrahimi }}~~

	{{جعبه اطلاعات خاندان		{{جعبه اطلاعات خاندان
	\| نام =بنی‌سلیم		\| نام =بنی‌سلیم
خط ۲۳۹:		خط ۲۳۷:
	{{پایان}}		{{پایان}}
	{{قبایل عرب}}		{{قبایل عرب}}

	~~[[Category:مقاله‌های در دست ویرایش]]~~
	~~[[Category:قبایل عرب]]~~
	~~[[Category:قبایل مدینه]]~~
	~~[[Category:قبایل صاحب منصب]]~~

	[[رده:مقاله‌های در دست ویرایش]]		[[رده:مقاله‌های در دست ویرایش]]

E ebrahimi در ‏۷ اکتبر ۲۰۱۸، ساعت ۱۳:۲۳

2018-10-07T13:23:01Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۷ اکتبر ۲۰۱۸، ساعت ۱۶:۵۳
خط ۲۰:		خط ۲۰:
	\| مذهب = [[بت‌پرستی]]، [[اسلام]]		\| مذهب = [[بت‌پرستی]]، [[اسلام]]
	}}		}}
	~~بنی‌سُلَیم،~~ از قبایل [[عدنانی\|عَدنانی]] ساکن [[حجاز]] و از تبار [[منصور بن عکرمه]] است.		'''بنی‌سُلَیم'''، از قبایل [[عدنانی\|عَدنانی]] ساکن [[حجاز]] و از تبار [[منصور بن عکرمه]] است.

	سلیمیان با قبایل مختلف هم‌پیمان بوده و به جنگاوری و دلیری زبان‌زد [[عرب]] بودند. محل سکونت آنان قسمت های شمالی [[نجد]]، نزدیکی [[مدینه]]، [[خیبر]] و جنوب نجد در حره‌ها با آب‌های فراوان و معادن گوناگون و زمین‌های حاصلخیز بود و به دلیل ارتباط با یهودیان مدینه و بزرگان [[مکه]] و نیز به خاطر اینکه محل زندگیشان در مسیر عبور کاروان‌های تجاری بود، مردمان ثروتمند بودند.		سلیمیان با قبایل مختلف هم‌پیمان بوده و به جنگاوری و دلیری زبان‌زد [[عرب]] بودند. محل سکونت آنان قسمت های شمالی [[نجد]]، نزدیکی [[مدینه]]، [[خیبر]] و جنوب نجد در حره‌ها با آب‌های فراوان و معادن گوناگون و زمین‌های حاصلخیز بود و به دلیل ارتباط با یهودیان مدینه و بزرگان [[مکه]] و نیز به خاطر اینکه محل زندگیشان در مسیر عبور کاروان‌های تجاری بود، مردمان ثروتمند بودند.
خط ۲۳۹:		خط ۲۳۹:
	{{پایان}}		{{پایان}}
	{{قبایل عرب}}		{{قبایل عرب}}

			[[Category:مقاله‌های در دست ویرایش]]
			[[Category:قبایل عرب]]
			[[Category:قبایل مدینه]]
			[[Category:قبایل صاحب منصب]]

	[[رده:مقاله‌های در دست ویرایش]]		[[رده:مقاله‌های در دست ویرایش]]

E ebrahimi در ‏۷ اکتبر ۲۰۱۸، ساعت ۰۹:۱۲

2018-10-07T09:12:58Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۷ اکتبر ۲۰۱۸، ساعت ۱۲:۴۲
خط ۱۵۶:		خط ۱۵۶:
	===چهره‌های علمی===		===چهره‌های علمی===
	در کنار شخصیت‌های سیاسی و نظامی بنی‌سلیم، باید از برخی چهره‌های علمی این قبیله نیز نام برد: [[عبدالملک بن حبیب]] از سرآمدان [[فقه]]، [[حدیث]]، [[لغت]] و [[نحو]] در‌ [[اندلس]] که باورهای مالک را نخستین بار در‌ اندلس تبلیغ کرد؛<ref>سیر اعلام النبلاء، ج12، ص102-104؛ تقریب التهذیب، ج1، ص614.</ref> ابوعدنان [[عبدالرحمن بن عبدالاعلی]] از دانشوران لغت و تفسیر در [[بصره]]؛<ref>الفهرست، ص51؛ الوافی بالوفیات، ج18، ص93.</ref> [[عرام بن اصبغ]] مؤلف کتاب [[اسماء جبال تهامه و سکان‌ها و ما فیها من القری]]؛<ref>معجم المؤلفین، ج6، ص275.</ref> و [[معمر بن عباد]] از بزرگان [[معتزله]] که پیروان او به [[معمریه]] مشهور شدند.<ref>الفهرست، ص207؛ الملل و النحل، ج1، ص65-66.</ref>		در کنار شخصیت‌های سیاسی و نظامی بنی‌سلیم، باید از برخی چهره‌های علمی این قبیله نیز نام برد: [[عبدالملک بن حبیب]] از سرآمدان [[فقه]]، [[حدیث]]، [[لغت]] و [[نحو]] در‌ [[اندلس]] که باورهای مالک را نخستین بار در‌ اندلس تبلیغ کرد؛<ref>سیر اعلام النبلاء، ج12، ص102-104؛ تقریب التهذیب، ج1، ص614.</ref> ابوعدنان [[عبدالرحمن بن عبدالاعلی]] از دانشوران لغت و تفسیر در [[بصره]]؛<ref>الفهرست، ص51؛ الوافی بالوفیات، ج18، ص93.</ref> [[عرام بن اصبغ]] مؤلف کتاب [[اسماء جبال تهامه و سکان‌ها و ما فیها من القری]]؛<ref>معجم المؤلفین، ج6، ص275.</ref> و [[معمر بن عباد]] از بزرگان [[معتزله]] که پیروان او به [[معمریه]] مشهور شدند.<ref>الفهرست، ص207؛ الملل و النحل، ج1، ص65-66.</ref>
			==برای مطالعه بیشتر==
			*'''قبایل بنی سلیم فی الماضی و الحاضر'''، عبدالله بن حسین بن ناصر ال بن علی.
			*'''غزوه بني سليم و دو سريه'''، دائرةالمعارف اسلامی طهور.
	==پانویس==		==پانویس==
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

E ebrahimi در ‏۷ اکتبر ۲۰۱۸، ساعت ۰۹:۰۰

2018-10-07T09:00:11Z

نمایش تغییرات

E ebrahimi در ‏۲ اکتبر ۲۰۱۸، ساعت ۰۵:۳۲

2018-10-02T05:32:45Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲ اکتبر ۲۰۱۸، ساعت ۰۹:۰۲
خط ۲۲۳:		خط ۲۲۳:
	* '''الوافی بالوفیات''': الصفدی (م. 764ق.)، به کوشش الارنؤوط و ترکی مصطفی، بیروت، دار احیاء التراث العربی، 1420ق.		* '''الوافی بالوفیات''': الصفدی (م. 764ق.)، به کوشش الارنؤوط و ترکی مصطفی، بیروت، دار احیاء التراث العربی، 1420ق.
	* '''وقعة صفین''': ابن مزاحم المنقری (م. 212ق.)، به کوشش عبدالسلام، قم، مکتبة النجفی، 1404ق.		* '''وقعة صفین''': ابن مزاحم المنقری (م. 212ق.)، به کوشش عبدالسلام، قم، مکتبة النجفی، 1404ق.
			{{پایان}}
	~~[[Category:مقاله‌های در دست ویرایش]]~~		{{قبایل عرب}}
	~~[[Category:مقاله‌های در دست ویرایش]]~~
	~~[[Category:مقاله‌های در دست ویرایش]]~~
	~~[[Category:مقاله‌های در دست ویرایش]]~~
	~~[[Category:مقاله‌های در دست ویرایش]]~~
	~~[[Category:مقاله‌های در دست ویرایش]]~~
	~~[[Category:مقاله‌های در دست ویرایش]]~~
	~~[[Category:مقاله‌های در دست ویرایش]]~~

	[[رده:مقاله‌های در دست ویرایش]]		[[رده:مقاله‌های در دست ویرایش]]

E ebrahimi در ‏۳۰ سپتامبر ۲۰۱۸، ساعت ۰۷:۵۴

2018-09-30T07:54:58Z

@@ خط ۱: / خط ۱: @@
 {{در دست ویرایش|ماه=[[مرداد]]|روز=[[۲۱]]|سال=[[۱۳۹۷]]|کاربر=E ebrahimi  }}
+{{جعبه اطلاعات خاندان
 بنی‌سُلَیم، از قبایل عَدنانی ساکن حجاز
@@ خط ۲۰۵: / خط ۲۲۳: @@
 * '''الوافی بالوفیات''': الصفدی (م. 764ق.)، به کوشش الارنؤوط و ترکی مصطفی، بیروت، دار احیاء التراث العربی، 1420ق.
 * '''وقعة صفین''': ابن مزاحم المنقری (م. 212ق.)، به کوشش عبدالسلام، قم، مکتبة النجفی، 1404ق.
 [[رده:مقاله‌های در دست ویرایش]]

E ebrahimi: /* بدعت‌ها */

2018-09-30T04:28:06Z

بدعت‌ها

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۰ سپتامبر ۲۰۱۸، ساعت ۰۷:۵۸
خط ۴۴:		خط ۴۴:
	بنی‌سلیم همچنین باور داشتند که [[فرشتگان]] دختران خداوند هستند که از ازدواج خدا با جنیان زاده شده‌اند.		بنی‌سلیم همچنین باور داشتند که [[فرشتگان]] دختران خداوند هستند که از ازدواج خدا با جنیان زاده شده‌اند.

	مفسران آیه 158 [[صافّات]]/37 را در ردّ این باور دانسته‌اند: <ref>لباب النقول، ص167؛ نمونه، ج19، ص171-175.</ref> {{قلم رنگ\|سبز\|وَ جَعَلُوا بَیْنَهُ وَ بَیْنَ الْجِنَّةِ نَسَباً وَ لَقَدْ عَلِمَتِ الْجِنَّةُ اِنَّهُمْ ~~لَمُحْضَرُونَ~~}}.		مفسران آیه 158 [[صافّات]]/37 را در ردّ این باور دانسته‌اند: <ref>لباب النقول، ص167؛ نمونه، ج19، ص171-175.</ref> {{قلم رنگ\|سبز\|﴿وَ جَعَلُوا بَیْنَهُ وَ بَیْنَ الْجِنَّةِ نَسَباً وَ لَقَدْ عَلِمَتِ الْجِنَّةُ اِنَّهُمْ لَمُحْضَرُونَ﴾}}.

	از دیگر بدعت‌های اینان، به تاخیر‌انداختن [[ماه‌های حرام]] بود. از آن جا که ترک نبرد در سه ماه پیاپی حرامِ [[ذی‌قعده]]، [[ذی‌حجه]] و [[محرّم]] بر آن‌ها سخت بود، هم‌چون غطفان و هوازن، گاه با جابه‌جایی محرم و [[صفر]]، ایام پس از ذی‌حجه را ماه صفر اعلام می‌کردند و بدین شکل حرمت نبرد را در ماه پس از ذی‌حجه (محرم) برمی‌داشتند و این کار را یک سال در میان انجام می‌دادند.		از دیگر بدعت‌های اینان، به تاخیر‌انداختن [[ماه‌های حرام]] بود. از آن جا که ترک نبرد در سه ماه پیاپی حرامِ [[ذی‌قعده]]، [[ذی‌حجه]] و [[محرّم]] بر آن‌ها سخت بود، هم‌چون غطفان و هوازن، گاه با جابه‌جایی محرم و [[صفر]]، ایام پس از ذی‌حجه را ماه صفر اعلام می‌کردند و بدین شکل حرمت نبرد را در ماه پس از ذی‌حجه (محرم) برمی‌داشتند و این کار را یک سال در میان انجام می‌دادند.

	خداوند با نزول آیه 37 توبه/9 چنین بدعتی را کفری افزون بر دیگر کفرهای آن‌ها دانسته است: <ref>جامع البیان، ج10، ص169؛ التبیان، ج5، ص217.</ref> {{قلم رنگ\|سبز\|~~اِنَّمَا~~ النَّسئُ زِیادَةٌ فِی الْکُفْرِ یُضَلُّ بِهِ الَّذینَ کَفَرُوا یُحِلُّونَهُ عاماً وَ یُحَرِّمُونَهُ عاماً لِیُواطِؤُا عِدَّةَ ما حَرَّمَ اللهُ فَیُحِلُّوا ما حَرَّمَ اللهُ زُیِّنَ لَهُمْ سُوءُ اَعْمالِهِمْ وَ اللهُ لا یَهْدِی الْقَوْمَ ~~الْکافِرینَ~~}}؛ «همانا تاخیر [و تغییر] ماه حرام به ماهی دیگر [نسیء] افزایش در [[کفر]] است که کسانی که کافر شده‌اند، بدان گمراه می‌شوند. آن را در سالی حلال می‌شمرند و سالی دیگر حرام تا با شمار آن چه خدای حرام کرده است، همسان و برابر سازند. پس [بدان سبب] آن چه را خدا حرام کرده، حلال می‌کنند. کارهای بد و ناپسندشان در نظرشان آراسته شده و خدا گروه کافران را راه ننماید.»		خداوند با نزول آیه 37 توبه/9 چنین بدعتی را کفری افزون بر دیگر کفرهای آن‌ها دانسته است: <ref>جامع البیان، ج10، ص169؛ التبیان، ج5، ص217.</ref> {{قلم رنگ\|سبز\|﴿اِنَّمَا النَّسئُ زِیادَةٌ فِی الْکُفْرِ یُضَلُّ بِهِ الَّذینَ کَفَرُوا یُحِلُّونَهُ عاماً وَ یُحَرِّمُونَهُ عاماً لِیُواطِؤُا عِدَّةَ ما حَرَّمَ اللهُ فَیُحِلُّوا ما حَرَّمَ اللهُ زُیِّنَ لَهُمْ سُوءُ اَعْمالِهِمْ وَ اللهُ لا یَهْدِی الْقَوْمَ الْکافِرینَ﴾}}؛ «همانا تاخیر [و تغییر] ماه حرام به ماهی دیگر [نسیء] افزایش در [[کفر]] است که کسانی که کافر شده‌اند، بدان گمراه می‌شوند. آن را در سالی حلال می‌شمرند و سالی دیگر حرام تا با شمار آن چه خدای حرام کرده است، همسان و برابر سازند. پس [بدان سبب] آن چه را خدا حرام کرده، حلال می‌کنند. کارهای بد و ناپسندشان در نظرشان آراسته شده و خدا گروه کافران را راه ننماید.»
	شماری از پژوهشگران به پشتوانه اشعار [[فرزدق]] و [[نجاشی]] بر این باورند که برخی از بنی‌سلیم همانند گروهی دیگر از اعراب هم‌چون [[اشجع]]، با برخی از حیوانات روابط ناپسند جنسی داشتند.<ref>المفصل، ج5، ص144.</ref>		شماری از پژوهشگران به پشتوانه اشعار [[فرزدق]] و [[نجاشی]] بر این باورند که برخی از بنی‌سلیم همانند گروهی دیگر از اعراب هم‌چون [[اشجع]]، با برخی از حیوانات روابط ناپسند جنسی داشتند.<ref>المفصل، ج5، ص144.</ref>

	==بنی‌سلیم و ظهور اسلام==		==بنی‌سلیم و ظهور اسلام==
	با توجه به ارتباط بنی‌سلیم با مکّیان، آشنایی آن‌ها با [[پیامبر(ص)]] و دین جدید را می‌توان در همان سال‌های آغازین [[بعثت]] دانست. با حضور پیامبر در مدینه، منابع از اسلام آوردن برخی از مردان بنی‌سلیم و حضور آن‌ها در غزوه‌های پیامبر یاد کرده‌اند که در آن میان، می‌توان به حضور [[ثقف بن عمرو]] و برادرانش از تیره [[بنی‌حجر]] در [[غزوه بدر]] (2ق.) <ref>السیرة النبویه، ج2، ص502.</ref> و [[عروة بن اسماء سلمی]] از مبلّغان پیامبر در [[غزوه بئر معونه]] (4ق.) <ref>الطبقات، ابن سعد، ج4، ص377؛ الاستیعاب، ج3، ص1064-1065.</ref> اشاره کرد.		با توجه به ارتباط بنی‌سلیم با مکّیان، آشنایی آن‌ها با [[پیامبر(ص)]] و دین جدید را می‌توان در همان سال‌های آغازین [[بعثت]] دانست. با حضور پیامبر در مدینه، منابع از اسلام آوردن برخی از مردان بنی‌سلیم و حضور آن‌ها در غزوه‌های پیامبر یاد کرده‌اند که در آن میان، می‌توان به حضور [[ثقف بن عمرو]] و برادرانش از تیره [[بنی‌حجر]] در [[غزوه بدر]] (2ق.) <ref>السیرة النبویه، ج2، ص502.</ref> و [[عروة بن اسماء سلمی]] از مبلّغان پیامبر در [[غزوه بئر معونه]] (4ق.) <ref>الطبقات، ابن سعد، ج4، ص377؛ الاستیعاب، ج3، ص1064-1065.</ref> اشاره کرد.

E ebrahimi در ‏۳۰ سپتامبر ۲۰۱۸، ساعت ۰۴:۲۶

2018-09-30T04:26:29Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۰ سپتامبر ۲۰۱۸، ساعت ۰۷:۵۶
خط ۹۳:		خط ۹۳:
	پس از فتح مکه به فرمان پیامبر، خالد بن ولید پنج روز مانده به پایان [[رمضان]] سال هشتم ق. همراه گروهی از بنی‌سلیم مامور شکستن [[بت عزّی]] شد که در دست [[بنی‌شیبان]] از تیره‌های بنی‌سلیم نگهداری می‌شد.<ref>تاریخ طبری، ج2، ص340؛ المنتظم، ج3، ص329-330.</ref>		پس از فتح مکه به فرمان پیامبر، خالد بن ولید پنج روز مانده به پایان [[رمضان]] سال هشتم ق. همراه گروهی از بنی‌سلیم مامور شکستن [[بت عزّی]] شد که در دست [[بنی‌شیبان]] از تیره‌های بنی‌سلیم نگهداری می‌شد.<ref>تاریخ طبری، ج2، ص340؛ المنتظم، ج3، ص329-330.</ref>

	وی همچنین همراه بنی‌سلیم و گروهی از [[انصار]] و مهاجر در شوّال همان سال به سوی [[بنی‌جذیمه\|بنی‌جَذیمه]] که در جنوب مکه و در منطقه غمیصاء سکونت داشتند، رهسپار شد. اعزام این سریه که با هدف دعوت به اسلام صورت گرفت، بر اثر کینه‌ای که خالد بن ولید و بنی‌سلیم از بنی‌جذیمه، از قبایل کنانی، داشتند، <ref>تاریخ یعقوبی، ج2، ص61؛ معجم ما استعجم، ج3، ص1006.</ref> به کشتار و اسارت بنی‌جذیمه انجامید. خالد پس از اسارت بنی‌جذیمه، دستور قتل اسیران را داد. جز بنی‌سلیم، هیچ یک از انصار و مهاجران اسیران خود را نکشتند و آن‌ها را نزد رسول خدا بردند. در منابع از این نبرد با عنوان ~~«یوم غمیصاء»~~ یاد شده است.<ref>الطبقات، ابن سعد، ج2، ص147-148؛ المنتظم، ج3، ص331.</ref>		وی همچنین همراه بنی‌سلیم و گروهی از [[انصار]] و مهاجر در شوّال همان سال به سوی [[بنی‌جذیمه\|بنی‌جَذیمه]] که در جنوب مکه و در منطقه غمیصاء سکونت داشتند، رهسپار شد. اعزام این سریه که با هدف دعوت به اسلام صورت گرفت، بر اثر کینه‌ای که [[خالد بن ولید]] و بنی‌سلیم از بنی‌جذیمه، از قبایل کنانی، داشتند، <ref>تاریخ یعقوبی، ج2، ص61؛ معجم ما استعجم، ج3، ص1006.</ref> به کشتار و اسارت بنی‌جذیمه انجامید. خالد پس از اسارت بنی‌جذیمه، دستور قتل اسیران را داد.
	با حرکت پیامبر به سوی حنین برای رویارویی با هوازن و ~~ثقیف،~~ بنی‌سلیم نیز پیامبر را همراهی کردند. مسلمانان که در این روز از فراوانی جمعیت دچار غرور شده بودند، پس از حمله هوازنی‌ها، گریختند. در این میان، بنی‌سلیم که به فرماندهی خالد بن ولید پیشاپیش سپاه حرکت می‌کردند، نخستین فراریان نبرد بودند.<ref>الطبقات، ج2، ص149-151؛ السیرة الحلبیه، ج3، ص77؛ سبل الهدی، ج5، ص317-319، 325.</ref> (~~توبه/9، 25~~) اما با نصرت خداوند و پایداری ~~گروهی‌اندک~~ از مسلمانان، سپاه اسلام بر هوازن چیره شدند (~~توبه/9، 26~~) و از آن‌ها غنیمت‌های فراوان به دست آوردند. هوازنی‌ها که با این شکست چاره‌ای جز قبول اسلام نداشتند، نزد پیامبر آمده، اسلام آوردند و خواهان آزادی اسیران خود شدند. پیامبر نیز سهم خود و بنی‌عبدالمطلب را در غنیمت‌های هَوازِن بدان‌ها بخشید. ولی بنی‌تمیم و بنوفزاره به تحریک بزرگان خود، از بازگرداندن غنیمت‌هایشان خودداری ورزیدند. عباس بنِ مِرْداس، از بزرگان بنی‌سلیم، از مردم خود خواست که آن‌ها نیز غنیمت‌های خویش را حفظ کنند و به هَوازِن بازنگردانند؛ ولی آن‌ها به پیروی از پیامبر(ص) سهم خود را به هَوازِن پس دادند.<ref>السیرة النبویه، ج4، ص925-926؛ تاریخ طبری، ج2، ص352-357؛ البدایة و النهایه، ج4، ص368-369.</ref>
	بنی‌سلیم پس از پیامبر(ص): با رحلت پیامبر و ارتداد بسیاری از نومسلمانان، گروهی از بنی‌سلیم بر اسلام خود ماندند و حتی در سرکوب سپاه مرتد طُلیحه همراه مَعَنِ بن ~~حاجز،~~ امیر خود که از سوی ابوبکر منصوب شده بود، به خالد بن ولید پیوستند. در برابر این گروه، بسیاری از بنی‌سلیم و از جمله بزرگان آن‌ها از اسلام بازگشتند.<ref>تاریخ طبری، ج2، ص493.</ref> دسته‌ای به رهبری اِیاس بن عَبْدیالیل (فُجائه سُلمی) که توانسته بود با فریب دادن ابوبکر، سلاحی فراوان از مدینه دریافت کند، پس از کشتن 10 تن از مسلمانانی که از سوی ابوبکر از مدینه همراه فُجائه اعزام شده بودند، به کشتار و غارت مردم پرداختند. این گروه شورشی پس از دستور ابوبکر به دست طریفة بن حاجز سرکوب شدند و فُجائه اسیر گشت و به فرمان ابوبکر در آتش سوزانده شد.<ref>فتوح البلدان، ص103؛ تاریخ طبری، ج2، ص492-493؛ البدایة و النهایه، ج6، ص351-352.</ref> گروه دیگر از سلیم به تحریک زنی به نام امّ زِمل سلمی در برابر سپاه خالد بسیج شدند؛ ولی در نبرد با خالد شکست خوردند. بنی‌سلیم با این شکست و همچنین آگاهی یافتن از شکست سپاه طُلیحه، پس از تحویل دادن مرتدان خود که به قتل عام مسلمانان پرداخته بودند، خویشتن را از گزند سپاه خالد در امان داشتند.<ref>تاریخ طبری، ج2، ص491-493؛ البدایة و النهایه، ج6، ص351.</ref>		جز بنی‌سلیم، هیچ یک از انصار و مهاجران اسیران خود را نکشتند و آن‌ها را نزد رسول خدا بردند. در منابع از این نبرد با عنوان «[[یوم غمیصاء]]» یاد شده است.<ref>الطبقات، ابن سعد، ج2، ص147-148؛ المنتظم، ج3، ص331.</ref>
	در رویدادهای دوره خلفا نیز از بنی‌سلیم گزارش‌های گوناگون در دست است. برخی از آن‌ها از کارگزاران حکومت شدند<ref>الانساب، ج3، ص278؛ اسد الغابه، ج4، ص108.</ref> یا فرماندهی فتوحات را بر عهده گرفتند.<ref>جمهرة انساب العرب، ص262؛ اسد الغابه، ج4، ص108.</ref> در دوره حکومت امام علی (~~علیه‌السّلام~~) نیز برخی کنار ~~عایشه،~~ معاویه و خوارج در نبردهای جمل<ref>تاریخ خلیفه، ص142.</ref> و صفین در برابر امام صف‌آرایی کردند.<ref>انساب الاشراف، ج3، ص145-148؛ وقعة صفین، ص468، 507؛ الاصابه، ج4، ص529.</ref> برخی نیز با امام همراهی نمودند.<ref>سیر اعلام النبلاء، ج3، ص41؛ وقعة صفین، ص140؛ الاصابه، ج2، ص532؛ ج4، ص431.</ref> با آغاز فتوحات در دوره خلفای نخستین و گسترش آن در دوران اموی و عباسی، مجموعه‌هایی از سلیم به کوفه، بصره، ~~شام،‌اندلس،~~ خراسان و دیگر مناطق زیر سلطه حکومت‌های مسلمان مهاجرت کردند.<ref>الطبقات، ج4، ص274؛ جمهرة انساب العرب، ص262-264؛ معجم قبائل العرب، ج2، ص544-545؛ معجم المؤلفین، ج6، ص181.</ref>		با حرکت پیامبر به سوی [[حنین]] برای رویارویی با [[هوازن]] و [[ثقیف]]، بنی‌سلیم نیز پیامبر را همراهی کردند. مسلمانان که در این روز از فراوانی جمعیت دچار غرور شده بودند، پس از حمله هوازنی‌ها، گریختند. در این میان، بنی‌سلیم که به فرماندهی خالد بن ولید پیشاپیش سپاه حرکت می‌کردند، نخستین فراریان نبرد بودند.<ref>الطبقات، ج2، ص149-151؛ السیرة الحلبیه، ج3، ص77؛ سبل الهدی، ج5، ص317-319، 325.</ref> (سوره توبه، آیه25) اما با نصرت خداوند و پایداری گروهی‌ اندک از مسلمانان، سپاه اسلام بر هوازن چیره شدند (سوره توبه، آیه26) و از آن‌ها غنیمت‌های فراوان به دست آوردند. هوازنی‌ها که با این شکست چاره‌ای جز قبول اسلام نداشتند، نزد پیامبر آمده، اسلام آوردند و خواهان آزادی اسیران خود شدند.

			پیامبر نیز سهم خود و [[بنی‌عبدالمطلب]] را در غنیمت‌های هَوازِن بدان‌ها بخشید. ولی [[بنی‌تمیم]] و [[بنوفزاره]] به تحریک بزرگان خود، از بازگرداندن غنیمت‌هایشان خودداری ورزیدند. عباس بنِ مِرْداس، از بزرگان بنی‌سلیم، از مردم خود خواست که آن‌ها نیز غنیمت‌های خویش را حفظ کنند و به هَوازِن بازنگردانند؛ ولی آن‌ها به پیروی از پیامبر(ص) سهم خود را به هَوازِن پس دادند.<ref>السیرة النبویه، ج4، ص925-926؛ تاریخ طبری، ج2، ص352-357؛ البدایة و النهایه، ج4، ص368-369.</ref>
			==بنی‌سلیم پس از پیامبر(ص)==

			با رحلت پیامبر و [[ارتداد]] بسیاری از نومسلمانان، گروهی از بنی‌سلیم بر اسلام خود ماندند و حتی در سرکوب سپاه مرتد طُلیحه همراه [[معن بن حاجز\|مَعَنِ بن حاجز]]، امیر خود که از سوی [[ابوبکر]] منصوب شده بود، به خالد بن ولید پیوستند. در برابر این گروه، بسیاری از بنی‌سلیم و از جمله بزرگان آن‌ها از اسلام بازگشتند.<ref>تاریخ طبری، ج2، ص493.</ref> دسته‌ای به رهبری اِیاس بن عَبْدیالیل (فُجائه سُلمی) که توانسته بود با فریب دادن ابوبکر، سلاحی فراوان از مدینه دریافت کند، پس از کشتن 10 تن از مسلمانانی که از سوی ابوبکر از مدینه همراه فُجائه اعزام شده بودند، به کشتار و غارت مردم پرداختند.

			این گروه شورشی پس از دستور ابوبکر به دست [[طریفة بن حاجز]] سرکوب شدند و فُجائه اسیر گشت و به فرمان ابوبکر در آتش سوزانده شد.<ref>فتوح البلدان، ص103؛ تاریخ طبری، ج2، ص492-493؛ البدایة و النهایه، ج6، ص351-352.</ref> گروه دیگر از سلیم به تحریک زنی به نام امّ زِمل سلمی در برابر سپاه خالد بسیج شدند؛ ولی در نبرد با خالد شکست خوردند. بنی‌سلیم با این شکست و همچنین آگاهی یافتن از شکست سپاه طُلیحه، پس از تحویل دادن مرتدان خود که به قتل عام مسلمانان پرداخته بودند، خویشتن را از گزند سپاه خالد در امان داشتند.<ref>تاریخ طبری، ج2، ص491-493؛ البدایة و النهایه، ج6، ص351.</ref>

			در رویدادهای دوره خلفا نیز از بنی‌سلیم گزارش‌های گوناگون در دست است. برخی از آن‌ها از کارگزاران حکومت شدند<ref>الانساب، ج3، ص278؛ اسد الغابه، ج4، ص108.</ref> یا فرماندهی فتوحات را بر عهده گرفتند.<ref>جمهرة انساب العرب، ص262؛ اسد الغابه، ج4، ص108.</ref> در دوره حکومت امام علی(ع) نیز برخی کنار [[عایشه]]، معاویه و خوارج در نبردهای [[جمل]]<ref>تاریخ خلیفه، ص142.</ref> و [[صفین]] در برابر امام صف‌آرایی کردند.<ref>انساب الاشراف، ج3، ص145-148؛ وقعة صفین، ص468، 507؛ الاصابه، ج4، ص529.</ref>

			برخی نیز با امام همراهی نمودند.<ref>سیر اعلام النبلاء، ج3، ص41؛ وقعة صفین، ص140؛ الاصابه، ج2، ص532؛ ج4، ص431.</ref> با آغاز فتوحات در دوره خلفای نخستین و گسترش آن در دوران اموی و عباسی، مجموعه‌هایی از سلیم به کوفه، بصره، شام،‌ اندلس، خراسان و دیگر مناطق زیر سلطه حکومت‌های مسلمان مهاجرت کردند.<ref>الطبقات، ج4، ص274؛ جمهرة انساب العرب، ص262-264؛ معجم قبائل العرب، ج2، ص544-545؛ معجم المؤلفین، ج6، ص181.</ref>
	==شخصیت‌های بنی‌سلیم==		==شخصیت‌های بنی‌سلیم==

E ebrahimi در ‏۳۰ سپتامبر ۲۰۱۸، ساعت ۰۳:۵۰

2018-09-30T03:50:03Z

نمایش تغییرات