خدمت ایرانیان در حرمین - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Abbasahmadi1363: added Category:ایرانیان در حجاز using HotCat

2021-09-01T14:55:34Z

added Category:ایرانیان در حجاز using HotCat

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ سپتامبر ۲۰۲۱، ساعت ۱۸:۲۵
خط ۷۱:		خط ۷۱:
	\| نویسنده = کامران محمدحسینی		\| نویسنده = کامران محمدحسینی
	}}		}}

			[[رده:ایرانیان در حجاز]]

Abbasahmadi1363 در ‏۱ سپتامبر ۲۰۲۱، ساعت ۱۳:۲۴

2021-09-01T13:24:18Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ سپتامبر ۲۰۲۱، ساعت ۱۶:۵۴
خط ۱:		خط ۱:
	'''خدمت ایرانیان به حرمین'''، به خدمات [[ایران\|ایرانیان]] درباره [[حرمین]] ([[مکه]] و [[مدینه]]) اشاره دارد. ساخت بناهای دارای سود همگانی، بازسازی بناهای مقدس، هدایای گرانبها، تهیه [[پرده کعبه\|جامه کعبه]] و کمک به شبکه آبرسانی برخی از خدمات پادشاهان و مردم ایران درباره حرمین است.		'''خدمت ایرانیان به حرمین'''، به خدمات [[ایران\|ایرانیان]] درباره [[حرمین]] ([[مکه]] و [[مدینه]]) اشاره دارد. ساخت بناهای دارای سود همگانی، بازسازی بناهای مقدس، هدایای گرانبها، تهیه [[پرده کعبه\|جامه کعبه]] و کمک به شبکه آبرسانی برخی از خدمات پادشاهان و مردم ایران درباره حرمین است.

	پیشینه هدایا و خدمات پادشاهان ایرانی به دوره [[طاهریان]] (206 -259ق) بازمی‌گردد. هدایا و خدمات در دوره‌های پس طاهریان نیز، مانند [[سامانیان]]، [[آل بویه]]، [[سلجوقیان]]، [[ایلخانیان]]، [[آل مظفر]]، [[تیموریان]]، [[صفویان]] و [[قاجاریان]] ادامه یافت. در دوره پهلوی و جمهوری اسلامی ایران تلاش‌هایی برای تجهیز قبرستان بقیع انجام شد ولی با مخالفت [[آل سعود\|حکومت سعودی]] بی‌نتیجه ماند.		پیشینه هدایا و خدمات پادشاهان ایرانی به دوره [[طاهریان]] (206 -259ق) بازمی‌گردد. هدایا و خدمات در دوره‌های پس از طاهریان نیز، مانند [[سامانیان]]، [[آل بویه]]، [[سلجوقیان]]، [[ایلخانیان]]، [[آل مظفر]]، [[تیموریان]]، [[صفویان]] و [[قاجاریان]] ادامه یافت. در دوره پهلوی و جمهوری اسلامی ایران تلاش‌هایی برای تجهیز قبرستان بقیع انجام شد ولی با مخالفت [[آل سعود\|حکومت سعودی]] بی‌نتیجه ماند.

	غیر از پادشاهان نام بسیاری از بازرگانان و ثروتمندان ایرانی به دلیل خدمت به حرمین در تاریخ ثبت شده است.		غیر از پادشاهان نام بسیاری از بازرگانان و ثروتمندان ایرانی به دلیل خدمت به حرمین در تاریخ ثبت شده است.

Abbasahmadi1363 در ‏۱ سپتامبر ۲۰۲۱، ساعت ۱۳:۲۳

2021-09-01T13:23:08Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ سپتامبر ۲۰۲۱، ساعت ۱۶:۵۳
خط ۱:		خط ۱:
	'''خدمت ایرانیان به حرمین'''، خدمات [[ایران\|ایرانیان]] درباره [[حرمین]]~~، به ویژه~~ ساخت بناهای دارای سود ~~همگانی و~~ بازسازی بناهای ~~مقدس است که مورد توجه~~ پادشاهان و مردم ایران ~~بوده~~ است.		'''خدمت ایرانیان به حرمین'''، به خدمات [[ایران\|ایرانیان]] درباره [[حرمین]] ([[مکه]] و [[مدینه]]) اشاره دارد. ساخت بناهای دارای سود همگانی، بازسازی بناهای مقدس، هدایای گرانبها، تهیه [[پرده کعبه\|جامه کعبه]] و کمک به شبکه آبرسانی برخی از خدمات پادشاهان و مردم ایران درباره حرمین است.



			پیشینه هدایا و خدمات پادشاهان ایرانی به دوره [[طاهریان]] (206 -259ق) بازمی‌گردد. هدایا و خدمات در دوره‌های پس طاهریان نیز، مانند [[سامانیان]]، [[آل بویه]]، [[سلجوقیان]]، [[ایلخانیان]]، [[آل مظفر]]، [[تیموریان]]، [[صفویان]] و [[قاجاریان]] ادامه یافت. در دوره پهلوی و جمهوری اسلامی ایران تلاش‌هایی برای تجهیز قبرستان بقیع انجام شد ولی با مخالفت [[آل سعود\|حکومت سعودی]] بی‌نتیجه ماند.

			غیر از پادشاهان نام بسیاری از بازرگانان و ثروتمندان ایرانی به دلیل خدمت به حرمین در تاریخ ثبت شده است.
	== در دوره آل بویه و پیش از آن ==		== در دوره آل بویه و پیش از آن ==
	{{همچنین ببینید\|طاهریان\|سامانیان\|آل بویه}}		{{همچنین ببینید\|طاهریان\|سامانیان\|آل بویه}}

Abbasahmadi1363: /* در دوره آل بویه و پیش از آن */

2021-09-01T13:03:48Z

در دوره آل بویه و پیش از آن

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ سپتامبر ۲۰۲۱، ساعت ۱۶:۳۳
خط ۵:		خط ۵:

	== در دوره آل بویه و پیش از آن ==		== در دوره آل بویه و پیش از آن ==
			{{همچنین ببینید\|طاهریان\|سامانیان\|آل بویه}}
	کهن‌ترین گزارش‌ها از ارسال هدایا به دست حاکمان [[ایران]] پس از [[اسلام]]، مربوط به حج‌گزاری طاهر بن عبدالله بن طاهر (درگذشت ۲۴۸ق) چهارمین امیر از [[طاهریان]]، و اهدای قفلی زرین به [[کعبه]] از سوی او است. این قفل که از هزار مثقال طلا ساخته شده بود. محمد بن عبدالله بن طاهر از دیگر اعضای خاندان طاهریان که به سال ۲۴۶ق. [[امیرالحاج]] بود نیز، در این سال اموال فراوانی میان مردم [[مکه]] و [[مدینه]] انفاق کرد.<ref>تاریخ طبری، ج۹، ص۲۲۱؛ اتحاف الوری، ج۲، ص۲۹۰، ۳۲۵.</ref>		کهن‌ترین گزارش‌ها از ارسال هدایا به دست حاکمان [[ایران]] پس از [[اسلام]]، مربوط به حج‌گزاری طاهر بن عبدالله بن طاهر (درگذشت ۲۴۸ق) چهارمین امیر از [[طاهریان]]، و اهدای قفلی زرین به [[کعبه]] از سوی او است. این قفل که از هزار مثقال طلا ساخته شده بود. محمد بن عبدالله بن طاهر از دیگر اعضای خاندان طاهریان که به سال ۲۴۶ق. [[امیرالحاج]] بود نیز، در این سال اموال فراوانی میان مردم [[مکه]] و [[مدینه]] انفاق کرد.<ref>تاریخ طبری، ج۹، ص۲۲۱؛ اتحاف الوری، ج۲، ص۲۹۰، ۳۲۵.</ref>

Abbasahmadi1363: /* در دوره آل بویه و پیش از آن */ اصلاح ارقام

2021-09-01T13:03:10Z

در دوره آل بویه و پیش از آن: اصلاح ارقام

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ سپتامبر ۲۰۲۱، ساعت ۱۶:۳۳
خط ۵:		خط ۵:

	== در دوره آل بویه و پیش از آن ==		== در دوره آل بویه و پیش از آن ==
	کهن‌ترین گزارش‌ها از ارسال هدایا به دست حاکمان ایران پس از [[اسلام]]، مربوط به حج‌گزاری طاهر بن عبدالله بن طاهر (م. ۲۴۸ق) و اهدای قفلی زرین به [[کعبه]] از سوی او است که از هزار مثقال طلا ساخته شده بود. محمد بن عبدالله بن طاهر از دیگر اعضای خاندان طاهریان که به سال ۲۴۶ق. [[امیرالحاج]] ~~بود، نیز~~ در این سال ~~اموالی فراوان~~ میان مردم [[مکه]] و [[مدینه]] انفاق کرد.<ref>تاریخ طبری، ~~ج9، ص221؛~~ اتحاف الوری، ~~ج2، ص290، 325~~.</ref>		کهن‌ترین گزارش‌ها از ارسال هدایا به دست حاکمان [[ایران]] پس از [[اسلام]]، مربوط به حج‌گزاری طاهر بن عبدالله بن طاهر (درگذشت ۲۴۸ق) چهارمین امیر از [[طاهریان]]، و اهدای قفلی زرین به [[کعبه]] از سوی او است. این قفل که از هزار مثقال طلا ساخته شده بود. محمد بن عبدالله بن طاهر از دیگر اعضای خاندان طاهریان که به سال ۲۴۶ق. [[امیرالحاج]] بود نیز، در این سال اموال فراوانی میان مردم [[مکه]] و [[مدینه]] انفاق کرد.<ref>تاریخ طبری، ج۹، ص۲۲۱؛ اتحاف الوری، ج۲، ص۲۹۰، ۳۲۵.</ref>

	گزارش دیگر که از اهتمام شاهان ایرانی در خدمت به حرمین در دست است، مربوط به هدایایی است که نوح بن منصور سامانی (حک: ۳۶۵–۳۸۷ق) هر سال به دست وزیرش احمد خوارزمی به حرمین می‌فرستاد.<ref>ترجمه تاریخ یمینی، ~~ص36~~.</ref> از میان حکمرانان [[آل‌بویه]]، نام عضدالدوله به دلیل خدماتش در آبادانی راه‌های حج، بازسازی چاه‌های آب در مسیر حاجیان، یاری به [[مجاوران مکه]] و [[مدینه]]، فراهم ساختن [[جامه کعبه]] که از دیبای شوشتر بود و در این شهر بافته می‌شد، و نیز ساختن دیواری برای مدینه با هدف پیشگیری از حمله راهزنان در تاریخ حرمین ثبت شده است.<ref>تجارب الامم، ~~ج6، ص457؛~~ احسن التقاسیم، ~~ص254؛~~ وفاء الوفاء، ~~ج3، ص106؛~~ مآثر الملوک، ~~ص117~~.</ref>		گزارش دیگر که از اهتمام شاهان ایرانی در خدمت به حرمین در دست است، مربوط به هدایایی است که نوح بن منصور سامانی (حکومت: ۳۶۵–۳۸۷ق) از سلسله [[سامانیان]] هر سال به دست وزیرش احمد خوارزمی به حرمین می‌فرستاد.<ref>ترجمه تاریخ یمینی، ص۳۶.</ref>

			از میان حکمرانان [[آل‌بویه]]، نام عضدالدوله به دلیل خدماتش در آبادانی راه‌های حج، بازسازی چاه‌های آب در مسیر حاجیان، یاری به [[مجاوران مکه]] و [[مدینه]]، فراهم ساختن [[جامه کعبه]] که از دیبای شوشتر بود و در این شهر بافته می‌شد، و نیز ساختن دیواری برای مدینه با هدف پیشگیری از حمله راهزنان در تاریخ حرمین ثبت شده است.<ref>تجارب الامم، ج۶، ص۴۵۷؛ احسن التقاسیم، ص۲۵۴؛ وفاء الوفاء، ج۳، ص۱۰۶؛ مآثر الملوک، ص۱۱۷.</ref>

	==در دوره غزنویان و سلجوقیان==		==در دوره غزنویان و سلجوقیان==

Abbasahmadi1363 در ‏۱ سپتامبر ۲۰۲۱، ساعت ۱۲:۱۲

2021-09-01T12:12:26Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ سپتامبر ۲۰۲۱، ساعت ۱۵:۴۲
خط ۱:		خط ۱:
	'''خدمت ایرانیان به حرمین'''، خدمات [[ایران\|ایرانیان]] درباره [[حرمین]]، به ویژه ساخت بناهای دارای سود همگانی و بازسازی بناهای مقدس است که مورد توجه پادشاهان و مردم ایران بوده است.		'''خدمت ایرانیان به حرمین'''، خدمات [[ایران\|ایرانیان]] درباره [[حرمین]]، به ویژه ساخت بناهای دارای سود همگانی و بازسازی بناهای مقدس است که مورد توجه پادشاهان و مردم ایران بوده است.




			== در دوره آل بویه و پیش از آن ==
	کهن‌ترین گزارش‌ها از ارسال هدایا به دست حاکمان ایران پس از [[اسلام]]، مربوط به حج‌گزاری طاهر بن عبدالله بن طاهر (م. ۲۴۸ق) و اهدای قفلی زرین به [[کعبه]] از سوی او است که از هزار مثقال طلا ساخته شده بود. محمد بن عبدالله بن طاهر از دیگر اعضای خاندان طاهریان که به سال ۲۴۶ق. [[امیرالحاج]] بود، نیز در این سال اموالی فراوان میان مردم [[مکه]] و [[مدینه]] انفاق کرد.<ref>تاریخ طبری، ج9، ص221؛ اتحاف الوری، ج2، ص290، 325.</ref>		کهن‌ترین گزارش‌ها از ارسال هدایا به دست حاکمان ایران پس از [[اسلام]]، مربوط به حج‌گزاری طاهر بن عبدالله بن طاهر (م. ۲۴۸ق) و اهدای قفلی زرین به [[کعبه]] از سوی او است که از هزار مثقال طلا ساخته شده بود. محمد بن عبدالله بن طاهر از دیگر اعضای خاندان طاهریان که به سال ۲۴۶ق. [[امیرالحاج]] بود، نیز در این سال اموالی فراوان میان مردم [[مکه]] و [[مدینه]] انفاق کرد.<ref>تاریخ طبری، ج9، ص221؛ اتحاف الوری، ج2، ص290، 325.</ref>

Abbasahmadi1363: /* خدمت بازرگانان و ثروتمندان */

2021-09-01T12:02:18Z

خدمت بازرگانان و ثروتمندان

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ سپتامبر ۲۰۲۱، ساعت ۱۵:۳۲
خط ۴۱:		خط ۴۱:
	نام بسیاری از بازرگانان و ثروتمندان ایرانی به دلیل خدمت به اهل حرمین یا ساخت بناهای عمومی یا بازسازی برخی بناهای مقدس حرمین، در تاریخ آمده است. برخی از آنها چنین‌اند:		نام بسیاری از بازرگانان و ثروتمندان ایرانی به دلیل خدمت به اهل حرمین یا ساخت بناهای عمومی یا بازسازی برخی بناهای مقدس حرمین، در تاریخ آمده است. برخی از آنها چنین‌اند:

	* '''ابراهیم بن محمد بن علی'''، معروف به ابونصر فارسی استرآبادی (درگذشت ۴۶۶ق) از افرادی است که به دلیل فراوانی تلاش‌های خیرخواهانه‌اش در مکه و مدینه، به ~~لقب~~ مُغیث‌الحَرَمین ~~نامبردار~~ شد. علی بن محمد بن علی، برادر ابونصر، نیز در این کارها با او همکاری داشته است. برخی او را فرستاده آلب‌ارسلان شاه [[سلجوقیان\|سلجوقی]] به شمار آورده‌اند. پرداخت سی هزار دینار به حاکم مکه که برای بازسازی بخش‌هایی از [[مسجدالحرام]] و بازسازی [[نهر زبیده]] هزینه شد، بازسازی [[مسجد هلیجه]]، تهیه [[جامه کعبه]]، نقره‌کاری [[ناودان کعبه]]، و بخشش فراوان به فقیران مکه و مدینه از خدمات او به حرمین است.<ref>العقد الثمین، ج3، ص261-262؛ التحفة اللطیفه، ج1، ص256-257.</ref>		* '''ابراهیم بن محمد بن علی'''، معروف به ابونصر فارسی استرآبادی (درگذشت ۴۶۶ق) از افرادی است که به دلیل فراوانی تلاش‌های خیرخواهانه‌اش در مکه و مدینه، به مُغیث‌الحَرَمین ملقب شد. علی بن محمد بن علی، برادر ابونصر، نیز در این کارها با او همکاری داشته است. برخی او را فرستاده آلب‌ارسلان شاه [[سلجوقیان\|سلجوقی]] به شمار آورده‌اند. پرداخت سی هزار دینار به حاکم مکه که برای بازسازی بخش‌هایی از [[مسجدالحرام]] و بازسازی [[نهر زبیده]] هزینه شد، بازسازی [[مسجد هلیجه]]، تهیه [[جامه کعبه]]، نقره‌کاری [[ناودان کعبه]]، و بخشش فراوان به فقیران مکه و مدینه از خدمات او به حرمین است.<ref>العقد الثمین، ج3، ص261-262؛ التحفة اللطیفه، ج1، ص256-257.</ref>

	* '''ابراهیم بن حسین فارسی'''، معروف به رامشت (درگذشت ۵۳۴ق) ساکن مکه که به دلیل کارهای عمرانی‌اش در مکه و مدینه، از شهرت برخوردار است. او کاروانسرایی در سال ۵۲۹ق. در مکه ساخت و برای [[تصوف\|صوفیان]] و فقیران وقف کرد؛ این کاروانسرا سده‌ها به نام کاروانسرای رامشت خوانده می‌شد. در سال ۵۳۲ق. هنگامی که جامه کعبه از سوی خلیفه [[بنی‌عباس\|عباسی]] به مکه نرسید، رامشت با پول خود جامه‌ای برای کعبه به ارزش هجده هزار دینار فراهم کرد. او همچنین ناودانی برای کعبه و حطیمی برای امام حنبلیان ساخت.<ref>اتحاف الوری، ج2، ص504-505؛ شفاء الغرام، ج1، ص609؛ العقد الثمین، ج4، ص385-386.</ref>		* '''ابراهیم بن حسین فارسی'''، معروف به رامشت (درگذشت ۵۳۴ق) ساکن مکه که به دلیل کارهای عمرانی‌اش در مکه و مدینه، از شهرت برخوردار است. او کاروانسرایی در سال ۵۲۹ق. در مکه ساخت و برای [[تصوف\|صوفیان]] و فقیران وقف کرد؛ این کاروانسرا سده‌ها به نام کاروانسرای رامشت خوانده می‌شد. در سال ۵۳۲ق. هنگامی که جامه کعبه از سوی خلیفه [[بنی‌عباس\|عباسی]] به مکه نرسید، رامشت با پول خود جامه‌ای برای کعبه به ارزش هجده هزار دینار فراهم کرد. او همچنین ناودانی برای کعبه و حطیمی برای امام [[حنبلیه\|حنبلیان]] ساخت.<ref>اتحاف الوری، ج2، ص504-505؛ شفاء الغرام، ج1، ص609؛ العقد الثمین، ج4، ص385-386.</ref>

	* '''محمد بن علی بن ابی منصور اصفهانی'''، معروف به جواد اصفهانی (م. ۵۵۹ق) که وزیر اتابک قطب‌الدین زنگی، حاکم سلجوقی [[موصل]]، بود، ایرانی دیگری است که به دلیل فراوانی خیرات و انفاق‌هایش به الجواد شناخته شد. نوسازی [[مسجد خیف]] در منا، تزیین کعبه با طلا، بازسازی مسجدی بر [[کوه عرفات]]، ساختن برکه‌ها، بازسازی قنات‌ها، ساختن دیواری برای شهر مدینه، بازسازی بخش‌هایی از [[مسجد نبوی]]، و انفاق اموال فراوان از کارهای نیک او است. هنگامی که جواد اصفهانی درگذشت، پیکرش را به مکه و مدینه بردند و در مدینه به خاک سپردند.<ref>الکامل، ج11، ص306-308؛ العقد الثمین، ج2، ص212؛ وفاء الوفاء، ج3، ص9، 155.</ref>		* '''محمد بن علی بن ابی منصور اصفهانی'''، معروف به جواد اصفهانی (م. ۵۵۹ق) که وزیر اتابک قطب‌الدین زنگی، حاکم سلجوقی [[موصل]]، بود، ایرانی دیگری است که به دلیل فراوانی خیرات و انفاق‌هایش به الجواد شناخته شد. نوسازی [[مسجد خیف]] در منا، تزیین کعبه با طلا، بازسازی مسجدی بر [[کوه عرفات]]، ساختن برکه‌ها، بازسازی قنات‌ها، ساختن دیواری برای شهر مدینه، بازسازی بخش‌هایی از [[مسجد نبوی]]، و انفاق اموال فراوان از کارهای نیک او است. هنگامی که جواد اصفهانی درگذشت، پیکرش را به مکه و مدینه بردند و در مدینه به خاک سپردند.<ref>الکامل، ج11، ص306-308؛ العقد الثمین، ج2، ص212؛ وفاء الوفاء، ج3، ص9، 155.</ref>

Abbasahmadi1363: /* خدمت بازرگانان و ثروتمندان */

2021-09-01T10:25:38Z

خدمت بازرگانان و ثروتمندان

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ سپتامبر ۲۰۲۱، ساعت ۱۳:۵۵
خط ۴۱:		خط ۴۱:
	نام بسیاری از بازرگانان و ثروتمندان ایرانی به دلیل خدمت به اهل حرمین یا ساخت بناهای عمومی یا بازسازی برخی بناهای مقدس حرمین، در تاریخ آمده است. برخی از آنها چنین‌اند:		نام بسیاری از بازرگانان و ثروتمندان ایرانی به دلیل خدمت به اهل حرمین یا ساخت بناهای عمومی یا بازسازی برخی بناهای مقدس حرمین، در تاریخ آمده است. برخی از آنها چنین‌اند:

	* ابراهیم بن محمد بن ~~علی،~~ معروف به ابونصر فارسی استرآبادی (درگذشت ۴۶۶ق) از افرادی است که به دلیل فراوانی تلاش‌های خیرخواهانه‌اش در مکه و مدینه، به لقب مُغیث‌الحَرَمین نامبردار شد. علی بن محمد بن علی، برادر ابونصر، نیز در این کارها با او همکاری داشته است. برخی او را فرستاده آلب‌ارسلان شاه [[سلجوقیان\|سلجوقی]] به شمار آورده‌اند. پرداخت سی هزار دینار به حاکم مکه که برای بازسازی بخش‌هایی از [[مسجدالحرام]] و بازسازی [[نهر زبیده]] هزینه شد، بازسازی [[مسجد هلیجه]]، تهیه [[جامه کعبه]]، نقره‌کاری [[ناودان کعبه]]، و بخشش فراوان به فقیران مکه و مدینه از خدمات او به حرمین است.<ref>العقد الثمین، ج3، ص261-262؛ التحفة اللطیفه، ج1، ص256-257.</ref>		* '''ابراهیم بن محمد بن علی'''، معروف به ابونصر فارسی استرآبادی (درگذشت ۴۶۶ق) از افرادی است که به دلیل فراوانی تلاش‌های خیرخواهانه‌اش در مکه و مدینه، به لقب مُغیث‌الحَرَمین نامبردار شد. علی بن محمد بن علی، برادر ابونصر، نیز در این کارها با او همکاری داشته است. برخی او را فرستاده آلب‌ارسلان شاه [[سلجوقیان\|سلجوقی]] به شمار آورده‌اند. پرداخت سی هزار دینار به حاکم مکه که برای بازسازی بخش‌هایی از [[مسجدالحرام]] و بازسازی [[نهر زبیده]] هزینه شد، بازسازی [[مسجد هلیجه]]، تهیه [[جامه کعبه]]، نقره‌کاری [[ناودان کعبه]]، و بخشش فراوان به فقیران مکه و مدینه از خدمات او به حرمین است.<ref>العقد الثمین، ج3، ص261-262؛ التحفة اللطیفه، ج1، ص256-257.</ref>

	* ابراهیم بن حسین ~~فارسی،~~ معروف به رامشت (درگذشت ۵۳۴ق) ~~از دیگر بازرگانان و ثروتمندان ایرانی~~ ساکن مکه ~~است~~ که به دلیل کارهای عمرانی‌اش در مکه و مدینه، از شهرت ~~فراوان~~ برخوردار است. او کاروانسرایی در سال ۵۲۹ق. در مکه ساخت و برای صوفیان و فقیران وقف کرد؛ این کاروانسرا سده‌ها به نام کاروانسرای رامشت خوانده می‌شد. در سال ۵۳۲ق. هنگامی که جامه کعبه از سوی خلیفه عباسی به مکه نرسید، رامشت ~~فارسی~~ با پول خود جامه‌ای برای کعبه ~~فراهم کرد که~~ هجده هزار دینار ~~ارزش داشت~~. او همچنین ناودانی برای کعبه و حطیمی برای امام حنبلیان ساخت.<ref>اتحاف الوری، ج2، ص504-505؛ شفاء الغرام، ج1، ص609؛ العقد الثمین، ج4، ص385-386.</ref>		* '''ابراهیم بن حسین فارسی'''، معروف به رامشت (درگذشت ۵۳۴ق) ساکن مکه که به دلیل کارهای عمرانی‌اش در مکه و مدینه، از شهرت برخوردار است. او کاروانسرایی در سال ۵۲۹ق. در مکه ساخت و برای [[تصوف\|صوفیان]] و فقیران وقف کرد؛ این کاروانسرا سده‌ها به نام کاروانسرای رامشت خوانده می‌شد. در سال ۵۳۲ق. هنگامی که جامه کعبه از سوی خلیفه [[بنی‌عباس\|عباسی]] به مکه نرسید، رامشت با پول خود جامه‌ای برای کعبه به ارزش هجده هزار دینار فراهم کرد. او همچنین ناودانی برای کعبه و حطیمی برای امام حنبلیان ساخت.<ref>اتحاف الوری، ج2، ص504-505؛ شفاء الغرام، ج1، ص609؛ العقد الثمین، ج4، ص385-386.</ref>

	* محمد بن علی بن ابی منصور ~~اصفهانی،~~ معروف به جواد اصفهانی (م. ۵۵۹ق) که وزیر اتابک قطب‌الدین زنگی، حاکم سلجوقی [[موصل]]، بود، ایرانی دیگری است که به دلیل فراوانی خیرات و انفاق‌هایش به الجواد شناخته شد. نوسازی [[مسجد خیف]] در منا، تزیین کعبه با طلا، بازسازی مسجدی بر [[کوه عرفات]]، ساختن برکه‌ها، بازسازی قنات‌ها، ساختن دیواری برای شهر مدینه، بازسازی بخش‌هایی از [[مسجد نبوی]]، و انفاق اموال فراوان از کارهای نیک او است. هنگامی که جواد اصفهانی درگذشت، پیکرش را به مکه و مدینه بردند و در مدینه به خاک سپردند.<ref>الکامل، ج11، ص306-308؛ العقد الثمین، ج2، ص212؛ وفاء الوفاء، ج3، ص9، 155.</ref>		* '''محمد بن علی بن ابی منصور اصفهانی'''، معروف به جواد اصفهانی (م. ۵۵۹ق) که وزیر اتابک قطب‌الدین زنگی، حاکم سلجوقی [[موصل]]، بود، ایرانی دیگری است که به دلیل فراوانی خیرات و انفاق‌هایش به الجواد شناخته شد. نوسازی [[مسجد خیف]] در منا، تزیین کعبه با طلا، بازسازی مسجدی بر [[کوه عرفات]]، ساختن برکه‌ها، بازسازی قنات‌ها، ساختن دیواری برای شهر مدینه، بازسازی بخش‌هایی از [[مسجد نبوی]]، و انفاق اموال فراوان از کارهای نیک او است. هنگامی که جواد اصفهانی درگذشت، پیکرش را به مکه و مدینه بردند و در مدینه به خاک سپردند.<ref>الکامل، ج11، ص306-308؛ العقد الثمین، ج2، ص212؛ وفاء الوفاء، ج3، ص9، 155.</ref>
	~~خاندان ورامینی از خاندان‌های سرشناس ایرانی در دوران سلجوقیان بود.~~ ابوسعد ورامینی که معمار حرمین ~~لقب داشت~~ و ~~نیز~~ پسرش حسین، ~~بناهای فراوان~~ از جمله مدرسه و مسجد در مکه و مدینه ساختند.<ref>نک: مجالس المومنین، ج1، ص94؛ نک: آثار الوزراء، ص358؛ نقض، ص200، 222-223.</ref> ~~از دیگر~~ افرادی که در مکه و مدینه ~~کاروانسرا~~ یا ~~مدرسه‌ای را وقف کردند، می‌توان به افراد زیر اشاره کرد~~: ابراهیم بن محمد بن ابراهیم اصفهانی (م. ۷۵۶ق) معروف به العز اصفهانی ~~به سال ۷۴۹ق. کاروانسرایی را برای فقیران در مکه ساخت.~~<ref>اتحاف الوری، ج3، ص238؛ العقد الثمین، ج3، ص239-240.</ref> امیر زین‌الدین فرامرز محمود افزری ~~یک کاروانسرا و یک دارالمؤذنین در مکه برای صوفیان غریب وقف کرد.~~<ref>اتحاف الوری، ج3، ص31؛ العقد الثمین، ج6، ص363.</ref> عبدالعزیز بن علی بن عثمان اصفهانی، معروف به عجمی (م. ۷۶۴ق) ~~مکانی را برای زائرانی که در راه مانده بودند، وقف نمود.~~<ref>العقد الثمین، ج5، ص454.</ref> محمد بن علی گیلانی، معروف به خواجه پیر محمد گیلانی (زاده ۸۰۸ق) ~~در مکه کاروانسرایی ساخت.~~<ref>الدر الکمین، ج1، ص216.</ref>
	~~خدمات عمرانی ایرانیان در حرمین، تنها به ساختن کاروانسرا محدود نشده است. نام~~ دانیال بن علی بن سلیمان لرستانی (م. ۷۵۰ق) ~~به دلیل همکاری در ساخت چشمه بازان،~~<ref>العقد الثمین، ج4، ص343.</ref> عبدالله بن ابی‌بکر کردی ~~به دلیل وقف کتاب‌های بسیار برای کاروانسرای ربیع رامشت،~~<ref>العقد الثمین، ج5، ص116.</ref> حسین بن احمد بن محمد گیلانی معروف به ابن‌قاوان ~~برای بازسازی چاه غرس در مدینه و ساختن مسجدی نزدیک آن،~~<ref>التحفة اللطیفه، ج2، ص337.</ref> و محمد بن محمد کازرونی معروف به خواجه امام ~~برای بازسازی و صاف کردن راه کوه‌های جبل و ثور~~<ref>العقد الثمین، ج2، ص322-323~~.</ref> در منابع تاریخی ثبت شده است.~~		* '''ابوسعد ورامینی''' ملقب به معمار حرمین و پسرش حسین، بناهایی از جمله مدرسه و مسجد در مکه و مدینه ساختند.<ref>نک: مجالس المومنین، ج1، ص94؛ نک: آثار الوزراء، ص358؛ نقض، ص200، 222-223.</ref>
	گزارشی که ابن‌جبیر از بازسازی [[چاه زمزم]] به دست یک ایرانی ناشناس ارائه می‌کند، نشان می‌دهد که نام همه ایرانیانی که در بازسازی حرمین شریفین نقش داشته‌اند، در منابع تاریخی ثبت نشده است.<ref>رحلة ابن جبیر، ص93-94.</ref>
			افرادی دیگری نیز در مکه و مدینه موقوفات یا خدماتی داشته‌اند که برخی از آنها چنین‌اند:‌ ابراهیم بن محمد بن ابراهیم اصفهانی (م. ۷۵۶ق) معروف به العز اصفهانی<ref>اتحاف الوری، ج3، ص238؛ العقد الثمین، ج3، ص239-240.</ref> امیر زین‌الدین فرامرز محمود افزری<ref>اتحاف الوری، ج3، ص31؛ العقد الثمین، ج6، ص363.</ref> عبدالعزیز بن علی بن عثمان اصفهانی، معروف به عجمی (م. ۷۶۴ق)<ref>العقد الثمین، ج5، ص454.</ref> محمد بن علی گیلانی، معروف به خواجه پیر محمد گیلانی (زاده ۸۰۸ق)<ref>الدر الکمین، ج1، ص216.</ref> دانیال بن علی بن سلیمان لرستانی (م. ۷۵۰ق)<ref>العقد الثمین، ج4، ص343.</ref> عبدالله بن ابی‌بکر کردی<ref>العقد الثمین، ج5، ص116.</ref> حسین بن احمد بن محمد گیلانی معروف به ابن‌قاوان<ref>التحفة اللطیفه، ج2، ص337.</ref> و محمد بن محمد کازرونی معروف به خواجه امام.<ref>العقد الثمین، ج2، ص322-323.</ref>

	===در دوران معاصر===		===در دوران معاصر===
	در دوران معاصر نیز شماری از ایرانیان در کارهای مربوط به آبادانی حرمین نقش داشته‌اند. از آن جمله ~~باید از~~ محمد کمال‌پور، مهندس ایرانی، که در ۱۳۴۴ش. به ریاض رفت و در راه‌اندازی سازمان نقشه‌برداری عربستان و تهیه نخستین نقشه هوایی از شهر مکه نقش داشت ~~و نیز~~ محمدعلی شهرستانی (~~زاده۱۳۱۱ش~~) مهندس عمران که طرح‌هایی برای اجرا در [[صحرای عرفات]] ~~داد، نام برد~~.{{مدرک}}		در دوران معاصر نیز شماری از ایرانیان در کارهای مربوط به آبادانی حرمین نقش داشته‌اند. از آن جمله محمد کمال‌پور، مهندس ایرانی، که در ۱۳۴۴ش. به ریاض پایتخت عربستان رفت و در راه‌اندازی سازمان نقشه‌برداری عربستان و تهیه نخستین نقشه هوایی از شهر مکه نقش داشت. همچنین محمدعلی شهرستانی (زاده ۱۳۱۱ش) مهندس عمران که طرح‌هایی برای اجرا در [[صحرای عرفات]] داد.{{مدرک}}

	==پانویس==		==پانویس==

Abbasahmadi1363: /* خدمت بازرگانان و ثروتمندان */

2021-09-01T09:54:00Z

خدمت بازرگانان و ثروتمندان

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ سپتامبر ۲۰۲۱، ساعت ۱۳:۲۴
خط ۳۹:		خط ۳۹:

	==خدمت بازرگانان و ثروتمندان==		==خدمت بازرگانان و ثروتمندان==
	نام بسیاری از بازرگانان و ثروتمندان ایرانی به دلیل خدمت به اهل حرمین یا ساخت بناهای عمومی یا بازسازی برخی بناهای مقدس حرمین، در تاریخ آمده است. ابراهیم بن محمد بن علی، معروف به ابونصر فارسی استرآبادی (درگذشت ۴۶۶ق) از افرادی است که به دلیل فراوانی تلاش‌های خیرخواهانه‌اش در مکه و مدینه، به لقب مُغیث‌الحَرَمین نامبردار شد. علی بن محمد بن علی، برادر ابونصر، نیز در این کارها با او همکاری داشته است. برخی او را فرستاده آلب‌ارسلان شاه [[سلجوقیان\|سلجوقی]] به شمار آورده‌اند. پرداخت سی هزار دینار به حاکم مکه که برای بازسازی بخش‌هایی از [[مسجدالحرام]] و بازسازی [[نهر زبیده]] هزینه شد، بازسازی [[مسجد هلیجه]]، تهیه [[جامه کعبه]]، نقره‌کاری [[ناودان کعبه]]، و بخشش فراوان به فقیران مکه و مدینه از ~~خدمات او به حرمین است.<ref>العقد الثمین، ج3، ص261-262؛ التحفة اللطیفه، ج1، ص256-257.</ref>~~		نام بسیاری از بازرگانان و ثروتمندان ایرانی به دلیل خدمت به اهل حرمین یا ساخت بناهای عمومی یا بازسازی برخی بناهای مقدس حرمین، در تاریخ آمده است. برخی از آنها چنین‌اند:

	ابراهیم بن حسین فارسی، معروف به رامشت (م. ۵۳۴ق) از دیگر بازرگانان و ثروتمندان ایرانی ساکن مکه است که به دلیل کارهای عمرانی‌اش در مکه و مدینه، از شهرت فراوان برخوردار است. کاروانسرایی ~~که او به~~ سال ۵۲۹ق. در مکه ساخت و برای صوفیان و فقیران وقف ~~کرد،~~ سده‌ها به نام کاروانسرای رامشت خوانده می‌شد. به سال ۵۳۲ق. هنگامی که جامه کعبه از سوی خلیفه عباسی به مکه نرسید، رامشت فارسی با پول خود جامه‌ای برای کعبه فراهم کرد که هجده هزار دینار ارزش داشت. او همچنین ناودانی برای کعبه و حطیمی برای امام حنبلیان ساخت.<ref>اتحاف الوری، ج2، ص504-505؛ شفاء الغرام، ج1، ص609؛ العقد الثمین، ج4، ص385-386.</ref>		* ابراهیم بن محمد بن علی، معروف به ابونصر فارسی استرآبادی (درگذشت ۴۶۶ق) از افرادی است که به دلیل فراوانی تلاش‌های خیرخواهانه‌اش در مکه و مدینه، به لقب مُغیث‌الحَرَمین نامبردار شد. علی بن محمد بن علی، برادر ابونصر، نیز در این کارها با او همکاری داشته است. برخی او را فرستاده آلب‌ارسلان شاه [[سلجوقیان\|سلجوقی]] به شمار آورده‌اند. پرداخت سی هزار دینار به حاکم مکه که برای بازسازی بخش‌هایی از [[مسجدالحرام]] و بازسازی [[نهر زبیده]] هزینه شد، بازسازی [[مسجد هلیجه]]، تهیه [[جامه کعبه]]، نقره‌کاری [[ناودان کعبه]]، و بخشش فراوان به فقیران مکه و مدینه از خدمات او به حرمین است.<ref>العقد الثمین، ج3، ص261-262؛ التحفة اللطیفه، ج1، ص256-257.</ref>
	محمد بن علی بن ابی منصور اصفهانی، معروف به جواد اصفهانی (م. ۵۵۹ق) که وزیر اتابک قطب‌الدین زنگی، حاکم سلجوقی [[موصل]]، بود، ایرانی دیگری است که به دلیل فراوانی خیرات و انفاق‌هایش به الجواد شناخته شد. نوسازی [[مسجد خیف]] در منا، تزیین کعبه با طلا، بازسازی مسجدی بر [[کوه عرفات]]، ساختن برکه‌ها، بازسازی قنات‌ها، ساختن دیواری برای شهر مدینه، بازسازی بخش‌هایی از [[مسجد نبوی]]، و انفاق اموال فراوان از کارهای نیک او است. هنگامی که جواد اصفهانی درگذشت، پیکرش را به مکه و مدینه بردند و در مدینه به خاک سپردند.<ref>الکامل، ج11، ص306-308؛ العقد الثمین، ج2، ص212؛ وفاء الوفاء، ج3، ص9، 155.</ref>
			* ابراهیم بن حسین فارسی، معروف به رامشت (درگذشت ۵۳۴ق) از دیگر بازرگانان و ثروتمندان ایرانی ساکن مکه است که به دلیل کارهای عمرانی‌اش در مکه و مدینه، از شهرت فراوان برخوردار است. او کاروانسرایی در سال ۵۲۹ق. در مکه ساخت و برای صوفیان و فقیران وقف کرد؛ این کاروانسرا سده‌ها به نام کاروانسرای رامشت خوانده می‌شد. در سال ۵۳۲ق. هنگامی که جامه کعبه از سوی خلیفه عباسی به مکه نرسید، رامشت فارسی با پول خود جامه‌ای برای کعبه فراهم کرد که هجده هزار دینار ارزش داشت. او همچنین ناودانی برای کعبه و حطیمی برای امام حنبلیان ساخت.<ref>اتحاف الوری، ج2، ص504-505؛ شفاء الغرام، ج1، ص609؛ العقد الثمین، ج4، ص385-386.</ref>

			* محمد بن علی بن ابی منصور اصفهانی، معروف به جواد اصفهانی (م. ۵۵۹ق) که وزیر اتابک قطب‌الدین زنگی، حاکم سلجوقی [[موصل]]، بود، ایرانی دیگری است که به دلیل فراوانی خیرات و انفاق‌هایش به الجواد شناخته شد. نوسازی [[مسجد خیف]] در منا، تزیین کعبه با طلا، بازسازی مسجدی بر [[کوه عرفات]]، ساختن برکه‌ها، بازسازی قنات‌ها، ساختن دیواری برای شهر مدینه، بازسازی بخش‌هایی از [[مسجد نبوی]]، و انفاق اموال فراوان از کارهای نیک او است. هنگامی که جواد اصفهانی درگذشت، پیکرش را به مکه و مدینه بردند و در مدینه به خاک سپردند.<ref>الکامل، ج11، ص306-308؛ العقد الثمین، ج2، ص212؛ وفاء الوفاء، ج3، ص9، 155.</ref>
	خاندان ورامینی از خاندان‌های سرشناس ایرانی در دوران سلجوقیان بود. ابوسعد ورامینی که معمار حرمین لقب داشت و نیز پسرش حسین، بناهای فراوان از جمله مدرسه و مسجد در مکه و مدینه ساختند.<ref>نک: مجالس المومنین، ج1، ص94؛ نک: آثار الوزراء، ص358؛ نقض، ص200، 222-223.</ref> از دیگر افرادی که در مکه و مدینه کاروانسرا یا مدرسه‌ای را وقف کردند، می‌توان به افراد زیر اشاره کرد: ابراهیم بن محمد بن ابراهیم اصفهانی (م. ۷۵۶ق) معروف به العز اصفهانی به سال ۷۴۹ق. کاروانسرایی را برای فقیران در مکه ساخت.<ref>اتحاف الوری، ج3، ص238؛ العقد الثمین، ج3، ص239-240.</ref> امیر زین‌الدین فرامرز محمود افزری یک کاروانسرا و یک دارالمؤذنین در مکه برای صوفیان غریب وقف کرد.<ref>اتحاف الوری، ج3، ص31؛ العقد الثمین، ج6، ص363.</ref> عبدالعزیز بن علی بن عثمان اصفهانی، معروف به عجمی (م. ۷۶۴ق) مکانی را برای زائرانی که در راه مانده بودند، وقف نمود.<ref>العقد الثمین، ج5، ص454.</ref> محمد بن علی گیلانی، معروف به خواجه پیر محمد گیلانی (زاده ۸۰۸ق) در مکه کاروانسرایی ساخت.<ref>الدر الکمین، ج1، ص216.</ref>		خاندان ورامینی از خاندان‌های سرشناس ایرانی در دوران سلجوقیان بود. ابوسعد ورامینی که معمار حرمین لقب داشت و نیز پسرش حسین، بناهای فراوان از جمله مدرسه و مسجد در مکه و مدینه ساختند.<ref>نک: مجالس المومنین، ج1، ص94؛ نک: آثار الوزراء، ص358؛ نقض، ص200، 222-223.</ref> از دیگر افرادی که در مکه و مدینه کاروانسرا یا مدرسه‌ای را وقف کردند، می‌توان به افراد زیر اشاره کرد: ابراهیم بن محمد بن ابراهیم اصفهانی (م. ۷۵۶ق) معروف به العز اصفهانی به سال ۷۴۹ق. کاروانسرایی را برای فقیران در مکه ساخت.<ref>اتحاف الوری، ج3، ص238؛ العقد الثمین، ج3، ص239-240.</ref> امیر زین‌الدین فرامرز محمود افزری یک کاروانسرا و یک دارالمؤذنین در مکه برای صوفیان غریب وقف کرد.<ref>اتحاف الوری، ج3، ص31؛ العقد الثمین، ج6، ص363.</ref> عبدالعزیز بن علی بن عثمان اصفهانی، معروف به عجمی (م. ۷۶۴ق) مکانی را برای زائرانی که در راه مانده بودند، وقف نمود.<ref>العقد الثمین، ج5، ص454.</ref> محمد بن علی گیلانی، معروف به خواجه پیر محمد گیلانی (زاده ۸۰۸ق) در مکه کاروانسرایی ساخت.<ref>الدر الکمین، ج1، ص216.</ref>
	خدمات عمرانی ایرانیان در حرمین، تنها به ساختن کاروانسرا محدود نشده است. نام دانیال بن علی بن سلیمان لرستانی (م. ۷۵۰ق) به دلیل همکاری در ساخت چشمه بازان،<ref>العقد الثمین، ج4، ص343.</ref> عبدالله بن ابی‌بکر کردی به دلیل وقف کتاب‌های بسیار برای کاروانسرای ربیع رامشت،<ref>العقد الثمین، ج5، ص116.</ref> حسین بن احمد بن محمد گیلانی معروف به ابن‌قاوان برای بازسازی چاه غرس در مدینه و ساختن مسجدی نزدیک آن،<ref>التحفة اللطیفه، ج2، ص337.</ref> و محمد بن محمد کازرونی معروف به خواجه امام برای بازسازی و صاف کردن راه کوه‌های جبل و ثور<ref>العقد الثمین، ج2، ص322-323.</ref> در منابع تاریخی ثبت شده است.		خدمات عمرانی ایرانیان در حرمین، تنها به ساختن کاروانسرا محدود نشده است. نام دانیال بن علی بن سلیمان لرستانی (م. ۷۵۰ق) به دلیل همکاری در ساخت چشمه بازان،<ref>العقد الثمین، ج4، ص343.</ref> عبدالله بن ابی‌بکر کردی به دلیل وقف کتاب‌های بسیار برای کاروانسرای ربیع رامشت،<ref>العقد الثمین، ج5، ص116.</ref> حسین بن احمد بن محمد گیلانی معروف به ابن‌قاوان برای بازسازی چاه غرس در مدینه و ساختن مسجدی نزدیک آن،<ref>التحفة اللطیفه، ج2، ص337.</ref> و محمد بن محمد کازرونی معروف به خواجه امام برای بازسازی و صاف کردن راه کوه‌های جبل و ثور<ref>العقد الثمین، ج2، ص322-323.</ref> در منابع تاریخی ثبت شده است.

Abbasahmadi1363: /* خدمت بازرگانان و ثروتمندان */

2021-09-01T09:51:17Z

خدمت بازرگانان و ثروتمندان

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ سپتامبر ۲۰۲۱، ساعت ۱۳:۲۱
خط ۳۹:		خط ۳۹:

	==خدمت بازرگانان و ثروتمندان==		==خدمت بازرگانان و ثروتمندان==
	~~خدمت به حرمین، اختصاص به شاهان نداشت. افزون بر پادشاهان،~~ نام بسیاری از بازرگانان و ثروتمندان ایرانی ~~نیز~~ به دلیل خدمت به اهل حرمین یا ساخت بناهای عمومی یا بازسازی برخی بناهای مقدس حرمین، در تاریخ ~~ثبت شده~~ است. ابراهیم بن محمد بن علی، معروف به ابونصر فارسی استرآبادی (م. ۴۶۶ق) از افرادی است که به دلیل فراوانی تلاش‌های خیرخواهانه‌اش در مکه و مدینه، به لقب ~~مغیث‌الحرمین~~ نامبردار شد. علی بن محمد بن علی، برادر ابونصر، نیز در این کارها با او همکاری داشته است. برخی او را فرستاده آلب‌ارسلان شاه سلجوقی به شمار آورده‌اند. پرداخت سی هزار دینار به حاکم مکه که برای بازسازی بخش‌هایی از مسجدالحرام و بازسازی نهر زبیده هزینه شد، بازسازی [[مسجد هلیجه]]، تهیه [[جامه کعبه]]، نقره‌کاری [[ناودان کعبه]]، و بخشش فراوان به فقیران مکه و مدینه از خدمات او به حرمین است.<ref>العقد الثمین، ج3، ص261-262؛ التحفة اللطیفه، ج1، ص256-257.</ref>		نام بسیاری از بازرگانان و ثروتمندان ایرانی به دلیل خدمت به اهل حرمین یا ساخت بناهای عمومی یا بازسازی برخی بناهای مقدس حرمین، در تاریخ آمده است. ابراهیم بن محمد بن علی، معروف به ابونصر فارسی استرآبادی (درگذشت ۴۶۶ق) از افرادی است که به دلیل فراوانی تلاش‌های خیرخواهانه‌اش در مکه و مدینه، به لقب مُغیث‌الحَرَمین نامبردار شد. علی بن محمد بن علی، برادر ابونصر، نیز در این کارها با او همکاری داشته است. برخی او را فرستاده آلب‌ارسلان شاه [[سلجوقیان\|سلجوقی]] به شمار آورده‌اند. پرداخت سی هزار دینار به حاکم مکه که برای بازسازی بخش‌هایی از [[مسجدالحرام]] و بازسازی [[نهر زبیده]] هزینه شد، بازسازی [[مسجد هلیجه]]، تهیه [[جامه کعبه]]، نقره‌کاری [[ناودان کعبه]]، و بخشش فراوان به فقیران مکه و مدینه از خدمات او به حرمین است.<ref>العقد الثمین، ج3، ص261-262؛ التحفة اللطیفه، ج1، ص256-257.</ref>

	ابراهیم بن حسین فارسی، معروف به رامشت (م. ۵۳۴ق) از دیگر بازرگانان و ثروتمندان ایرانی ساکن مکه است که به دلیل کارهای عمرانی‌اش در مکه و مدینه، از شهرت فراوان برخوردار است. کاروانسرایی که او به سال ۵۲۹ق. در مکه ساخت و برای صوفیان و فقیران وقف کرد، سده‌ها به نام کاروانسرای رامشت خوانده می‌شد. به سال ۵۳۲ق. هنگامی که جامه کعبه از سوی خلیفه عباسی به مکه نرسید، رامشت فارسی با پول خود جامه‌ای برای کعبه فراهم کرد که هجده هزار دینار ارزش داشت. او همچنین ناودانی برای کعبه و حطیمی برای امام حنبلیان ساخت.<ref>اتحاف الوری، ج2، ص504-505؛ شفاء الغرام، ج1، ص609؛ العقد الثمین، ج4، ص385-386.</ref>		ابراهیم بن حسین فارسی، معروف به رامشت (م. ۵۳۴ق) از دیگر بازرگانان و ثروتمندان ایرانی ساکن مکه است که به دلیل کارهای عمرانی‌اش در مکه و مدینه، از شهرت فراوان برخوردار است. کاروانسرایی که او به سال ۵۲۹ق. در مکه ساخت و برای صوفیان و فقیران وقف کرد، سده‌ها به نام کاروانسرای رامشت خوانده می‌شد. به سال ۵۳۲ق. هنگامی که جامه کعبه از سوی خلیفه عباسی به مکه نرسید، رامشت فارسی با پول خود جامه‌ای برای کعبه فراهم کرد که هجده هزار دینار ارزش داشت. او همچنین ناودانی برای کعبه و حطیمی برای امام حنبلیان ساخت.<ref>اتحاف الوری، ج2، ص504-505؛ شفاء الغرام، ج1، ص609؛ العقد الثمین، ج4، ص385-386.</ref>
	محمد بن علی بن ابی منصور اصفهانی، معروف به جواد اصفهانی (م. ۵۵۹ق) که وزیر اتابک قطب‌الدین زنگی، حاکم سلجوقی [[موصل]]، بود، ایرانی دیگری است که به دلیل فراوانی خیرات و انفاق‌هایش به الجواد شناخته شد. نوسازی [[مسجد خیف]] در منا، تزیین کعبه با طلا، بازسازی مسجدی بر [[کوه عرفات]]، ساختن برکه‌ها، بازسازی قنات‌ها، ساختن دیواری برای شهر مدینه، بازسازی بخش‌هایی از [[مسجد نبوی]]، و انفاق اموال فراوان از کارهای نیک او است. هنگامی که جواد اصفهانی درگذشت، پیکرش را به مکه و مدینه بردند و در مدینه به خاک سپردند.<ref>الکامل، ج11، ص306-308؛ العقد الثمین، ج2، ص212؛ وفاء الوفاء، ج3، ص9، 155.</ref>		محمد بن علی بن ابی منصور اصفهانی، معروف به جواد اصفهانی (م. ۵۵۹ق) که وزیر اتابک قطب‌الدین زنگی، حاکم سلجوقی [[موصل]]، بود، ایرانی دیگری است که به دلیل فراوانی خیرات و انفاق‌هایش به الجواد شناخته شد. نوسازی [[مسجد خیف]] در منا، تزیین کعبه با طلا، بازسازی مسجدی بر [[کوه عرفات]]، ساختن برکه‌ها، بازسازی قنات‌ها، ساختن دیواری برای شهر مدینه، بازسازی بخش‌هایی از [[مسجد نبوی]]، و انفاق اموال فراوان از کارهای نیک او است. هنگامی که جواد اصفهانی درگذشت، پیکرش را به مکه و مدینه بردند و در مدینه به خاک سپردند.<ref>الکامل، ج11، ص306-308؛ العقد الثمین، ج2، ص212؛ وفاء الوفاء، ج3، ص9، 155.</ref>