روغن مالیدن به بدن - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Salar: /* قبل از احرام */

2023-01-02T07:06:46Z

قبل از احرام

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲ ژانویهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۰:۳۶
خط ۵۴:		خط ۵۴:
	فقهای [[شیعه]] به اتفاق با استناد به روایات، استعمال روغن معطر را بر [[محرم]] [[حرام]] دانسته‌اند.<ref>منتهی المطلب، ج10، ص206؛ الحدائق الناضرة، ج15، ص500؛ جواهر الکلام، ج18، ص374.</ref>همه فقیهان مذاهب [[اهل سنت]] نیز قائل به حرمت مالیدن روغن معطر بر بدن هستند.<ref>المجموع، ج7، ص279؛ المدونة الکبری، ج1، ص455 - 456؛ المبسوط، ج4، ص8.</ref> هر چند در مورد برخی از روغن‌های معطر همچون بنفشه اختلاف نظر دارند که برخی از آنان از جمله [[مالک]] و ابوثور و اصحاب رأی قائل به [[کراهت]] مالیدن آن به بدن هستند<ref>المدونة الکبری، ج1، ص456؛ المغنی، ج3، ص300.</ref> و [[شافعی]] آن را خارج از مصادیق روغن معطر دانسته است.<ref>المجموع، ج7، ص 278 - 279؛ فتح العزیز، ج7، ص458.</ref> دلیل برخی از اینان بر حرمت روایتی از [[رسول خدا]](ص)است که در آن حج گزار به صفت ژولیده و غبار آلود بودن توصیف شده است و روغن مالی کردن با صفت یاد شده منافات داشته و این ویژگی حج گزار را از بین می‌برد.<ref>المبسوط، ج4، ص8.</ref> دلیل دیگر آن است که هدف حج گزار استفاده از بوی خوش روغنهای معطر و طلب آسایش با آنها است که این امر بر محرم حرام است.<ref>المغنی، ج3، ص300.</ref>		فقهای [[شیعه]] به اتفاق با استناد به روایات، استعمال روغن معطر را بر [[محرم]] [[حرام]] دانسته‌اند.<ref>منتهی المطلب، ج10، ص206؛ الحدائق الناضرة، ج15، ص500؛ جواهر الکلام، ج18، ص374.</ref>همه فقیهان مذاهب [[اهل سنت]] نیز قائل به حرمت مالیدن روغن معطر بر بدن هستند.<ref>المجموع، ج7، ص279؛ المدونة الکبری، ج1، ص455 - 456؛ المبسوط، ج4، ص8.</ref> هر چند در مورد برخی از روغن‌های معطر همچون بنفشه اختلاف نظر دارند که برخی از آنان از جمله [[مالک]] و ابوثور و اصحاب رأی قائل به [[کراهت]] مالیدن آن به بدن هستند<ref>المدونة الکبری، ج1، ص456؛ المغنی، ج3، ص300.</ref> و [[شافعی]] آن را خارج از مصادیق روغن معطر دانسته است.<ref>المجموع، ج7، ص 278 - 279؛ فتح العزیز، ج7، ص458.</ref> دلیل برخی از اینان بر حرمت روایتی از [[رسول خدا]](ص)است که در آن حج گزار به صفت ژولیده و غبار آلود بودن توصیف شده است و روغن مالی کردن با صفت یاد شده منافات داشته و این ویژگی حج گزار را از بین می‌برد.<ref>المبسوط، ج4، ص8.</ref> دلیل دیگر آن است که هدف حج گزار استفاده از بوی خوش روغنهای معطر و طلب آسایش با آنها است که این امر بر محرم حرام است.<ref>المغنی، ج3، ص300.</ref>
	===قبل از احرام===		===قبل از احرام===
	همچنین فقیهان [[اسلام\|اسلامی]] در مورد روغن مالی با روغن‌های معطر قبل از احرام در صورتی که اثر آن تا بعد از احرام باقی می‌ماند اختلاف نظر دارند. مشهور فقیهان شیعه با استناد به [[روایات\|روایاتی]] که در آنها این عمل قبل از احرام نهی شده، روغن مالی با روغنهای معطر را حرام شمرده‌اند.<ref>تذکرة الفقهاء، ج7، ص226 و 227؛ الحدائق الناضره، ج15، ص501 و 502؛ جواهر الکلام، ج18، ص375.</ref>اما در مقابل برخی فقیهان با استناد به اصل اباحه و اطلاق برخی روایات که از اباحه روغن مالی قبل از احرام یاد شده و روایاتی که در آنها این عمل بر محرم [[مکروه]] شمرده شده و نیز محل بودن حج گزار قبل از احرام این عمل را مباح و مکروه شمرده‌اند.<ref>ر.ک: مستند الشیعه، ج11، ص395؛ الحدائق الناضره، ج15، ص500؛ ریاض المسائل، ج6، ص321.</ref>بیشتر فقیهان مذاهب اهل سنت با استناد به روایتی از [[عایشه]] که در آن از معطر کردن رسول خدا قبل از احرام از سوی وی سخن به میان آمده، این عمل را جایز دانسته‌اند.<ref>الام، ج7، ص227؛ المبسوط، ج4، ص4؛ المغنی، ج3، ص227.</ref>اما از مالک نقل شده که وی این عمل را ناخوشایند شمرده است.<ref>المدونة الکبری، ج1، ص361؛ مواهب الجلیل، ج4، ص231.</ref>		همچنین فقیهان [[اسلام\|اسلامی]] در مورد روغن مالی با روغن‌های معطر قبل از احرام در صورتی که اثر آن تا بعد از احرام باقی می‌ماند اختلاف نظر دارند. مشهور فقیهان شیعه با استناد به [[روایات\|روایاتی]] که در آنها این عمل قبل از احرام نهی شده، روغن مالی با روغنهای معطر را حرام شمرده‌اند.<ref>تذکرة الفقهاء، ج7، ص226 و 227؛ الحدائق الناضره، ج15، ص501 و 502؛ جواهر الکلام، ج18، ص375.</ref>اما در مقابل برخی فقیهان با استناد به اصل اباحه و اطلاق برخی روایات که از اباحه روغن مالی قبل از احرام یاد شده و روایاتی که در آنها این عمل بر محرم [[مکروه]] شمرده شده و نیز محل بودن حج گزار قبل از احرام این عمل را مباح و مکروه شمرده‌اند.<ref>ر.ک: مستند الشیعه، ج11، ص395؛ الحدائق الناضره، ج15، ص500؛ ریاض المسائل، ج6، ص321.</ref>

			بیشتر فقیهان مذاهب اهل سنت با استناد به روایتی از [[عایشه]] که در آن از معطر کردن رسول خدا قبل از احرام از سوی وی سخن به میان آمده، این عمل را جایز دانسته‌اند.<ref>الام، ج7، ص227؛ المبسوط، ج4، ص4؛ المغنی، ج3، ص227.</ref>اما از مالک نقل شده که وی این عمل را ناخوشایند شمرده است.<ref>المدونة الکبری، ج1، ص361؛ مواهب الجلیل، ج4، ص231.</ref>

	==کفاره روغن مالی==		==کفاره روغن مالی==
خط ۶۵:		خط ۶۷:

	==== آرای فقهای اهل سنت ====		==== آرای فقهای اهل سنت ====
	اهل سنت درباره کفاره مالیدن روغن غیر معطر اختلاف دارند. [[حنفیه]] برآنند که در صورت روغن مالی عضو کامل با روغن معطر باید حیوانی را قربانی کند و در غیر این صورت پرداخت [[صدقه]] کفایت می‌کند، اما در مورد روغن مالی با روغن غیر معطر اختلاف نظر دارند. [[ابو حنیفه]] قربانی کردن حیوانی را واجب شمرده است، اما ابویوسف و برخی فقیهان دیگر تنها پرداخت صدقه را کافی شمرده‌اند.<ref>المبسوط، ج4، ص122؛ بدائع الصنایع، ج2، ص190.</ref> [[شافعی]] در مالیدن روغن غیر معطر به سر و محاسن [[کفاره]] را ثابت می‌داند و در غیر مواضع یاد شده به وجوب کفاره معتقد نیست، ولی در روغن معطر کفاره را مطلقا [[واجب]] دانسته است.<ref>الام، ج2، ص152؛ المجموع، ج7، ص279 ،282 ،462؛ مغنی المحتاج، ج1، ص520.</ref> مالکیه نیز برآنند که روغن مالی با روغن معطر کفاره دارد، ولی با روغن غیر معطر کفاره ندارد.<ref>المغنی، ج3، ص300 - 301.</ref>همچنین بیشتر فقهای مذاهب اهل سنت از وجوب کفاره در صورت ضرورت این عمل یاد کرده‌اند،<ref>الام، ج2، ص224؛ مواهب الجلیل، ج4، ص229؛ المغنی، ج3، ص301.</ref>اما حنفیه پرداخت کفاره را در صورت ضرورت واجب ندانسته‌اند.<ref>المبسوط، ج4، ص123.</ref>		اهل سنت درباره کفاره مالیدن روغن غیر معطر اختلاف دارند. [[حنفیه]] برآنند که در صورت روغن مالی عضو کامل با روغن معطر باید حیوانی را قربانی کند و در غیر این صورت پرداخت [[صدقه]] کفایت می‌کند، اما در مورد روغن مالی با روغن غیر معطر اختلاف نظر دارند. [[ابو حنیفه]] قربانی کردن حیوانی را واجب شمرده است، اما ابویوسف و برخی فقیهان دیگر تنها پرداخت صدقه را کافی شمرده‌اند.<ref>المبسوط، ج4، ص122؛ بدائع الصنایع، ج2، ص190.</ref>

			[[شافعی]] در مالیدن روغن غیر معطر به سر و محاسن [[کفاره]] را ثابت می‌داند و در غیر مواضع یاد شده به وجوب کفاره معتقد نیست، ولی در روغن معطر کفاره را مطلقا [[واجب]] دانسته است.<ref>الام، ج2، ص152؛ المجموع، ج7، ص279 ،282 ،462؛ مغنی المحتاج، ج1، ص520.</ref> مالکیه نیز برآنند که روغن مالی با روغن معطر کفاره دارد، ولی با روغن غیر معطر کفاره ندارد.<ref>المغنی، ج3، ص300 - 301.</ref>همچنین بیشتر فقهای مذاهب اهل سنت از وجوب کفاره در صورت ضرورت این عمل یاد کرده‌اند،<ref>الام، ج2، ص224؛ مواهب الجلیل، ج4، ص229؛ المغنی، ج3، ص301.</ref>اما حنفیه پرداخت کفاره را در صورت ضرورت واجب ندانسته‌اند.<ref>المبسوط، ج4، ص123.</ref>

	== پانویس ==		== پانویس ==

Salar: اصلاح نویسه‌های عربی، اصلاح فاصلهٔ مجازی

2023-01-02T07:02:32Z

اصلاح نویسه‌های عربی، اصلاح فاصلهٔ مجازی

نمایش تغییرات

Salar: /* مفهوم‌شناسی */

2023-01-02T07:01:21Z

مفهوم‌شناسی

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲ ژانویهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۰:۳۱
خط ۳۳:		خط ۳۳:
	''' روغن مالیدن به بدن''' از [[محرمات احرام]] است. حکم روغن مالیدن به بدن در هنگام [[احرام]] از دیدگاه فقهای اسلام [[حرام]] است. نظر فقها در جزییات احکام روغن مالیدن به بدن، مانند میزان کفاره آن با توجه معطر بودن و غیر معطر بودن روغن، تفاوت دارد.		''' روغن مالیدن به بدن''' از [[محرمات احرام]] است. حکم روغن مالیدن به بدن در هنگام [[احرام]] از دیدگاه فقهای اسلام [[حرام]] است. نظر فقها در جزییات احکام روغن مالیدن به بدن، مانند میزان کفاره آن با توجه معطر بودن و غیر معطر بودن روغن، تفاوت دارد.
	==مفهوم‌شناسی==		==مفهوم‌شناسی==
	روغن مالی از دو واژه «روغن» و «مالیدن» ترکیب شده است. «روغن» به ماده ای چرب گفته می شود که از پیه و شیر حیوانات و یا از گیاهان گرفته شده و در حرارت متعارف حالت مایع پیدا می‌کند.<ref>لغت نامه، ج8، ص10917؛ فرهنگ فقه، ج4، ص196.</ref> در عربی به آن ~~«دُهن»~~ می‌گویند.<ref>معجم مقاییس اللغه، ج2، ص308؛ تاج العروس، ج18، ص212-209؛ مجمع البحرین، ج6، ص249«دهن».</ref> همچنین به روغنی که از زیتون گرفته شود «زَیت»<ref>معجم مقاییس اللغه، ج3، ص39؛ لسان العرب، ج2، ص35؛ تاج العروس، ج3، ص56«زیت».</ref>و روغنی که از شیر حیوانات گرفته می شود «الزُبد» و «السَمن» گویند؛ با این تفاوت که «الزبد» به روغن حیوانی قبل از مذاب شدن اطلاق می گردد.<ref>العین، ج7، ص357؛ لسان العرب، ج3، ص192؛ تاج العروس، ج4، ص471«زبد».</ref>		روغن مالی از دو واژه «روغن» و «مالیدن» ترکیب شده است. «روغن» به ماده ای چرب گفته می شود که از پیه و شیر حیوانات و یا از گیاهان گرفته شده و در حرارت متعارف حالت مایع پیدا می‌کند.<ref>لغت نامه، ج8، ص10917؛ فرهنگ فقه، ج4، ص196.</ref> در عربی به آن «دُهْن» می‌گویند.<ref>معجم مقاییس اللغه، ج2، ص308؛ تاج العروس، ج18، ص212-209؛ مجمع البحرین، ج6، ص249«دهن».</ref> همچنین به روغنی که از زیتون گرفته شود «زَیت»<ref>معجم مقاییس اللغه، ج3، ص39؛ لسان العرب، ج2، ص35؛ تاج العروس، ج3، ص56«زیت».</ref>و روغنی که از شیر حیوانات گرفته می شود «الزُبد» و «السَمن» گویند؛ با این تفاوت که «الزبد» به روغن حیوانی قبل از مذاب شدن اطلاق می گردد.<ref>العین، ج7، ص357؛ لسان العرب، ج3، ص192؛ تاج العروس، ج4، ص471«زبد».</ref>

	به چربی که از بدن و گوشت حیوان گرفته می شود «شَحم» گفته می شود. <ref>لغت نامه، ج9، ص12501؛ لسان العرب، ج12، ص319«شحم».</ref>به عمل روغن مالیدن «اِدهان»، «إدّهان» «تدهُّن»<ref>الصحاح، ج5، ص: 2115؛ لسان العرب، ج13، ص209؛ تذکرة الفقهاء، ج7، ص320«دهن».</ref> و «تدهین»<ref>تاج العروس، ج4، ص202«مرح»؛ مستند الشیعه، ج11، ص394.</ref>~~می گویند~~.		به چربی که از بدن و گوشت حیوان گرفته می شود «شَحم» گفته می شود. <ref>لغت نامه، ج9، ص12501؛ لسان العرب، ج12، ص319«شحم».</ref>به عمل روغن مالیدن «اِدهان»، «إدّهان» «تدهُّن»<ref>الصحاح، ج5، ص: 2115؛ لسان العرب، ج13، ص209؛ تذکرة الفقهاء، ج7، ص320«دهن».</ref> و «تدهین»<ref>تاج العروس، ج4، ص202«مرح»؛ مستند الشیعه، ج11، ص394.</ref>می‌گویند.

	==روغن مالی در حال احرام==		==روغن مالی در حال احرام==

Salar: /* مفهوم‌شناسی */

2022-05-22T15:17:08Z

مفهوم‌شناسی

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۲ مهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۸:۴۷
خط ۳۳:		خط ۳۳:
	''' روغن مالیدن به بدن''' از [[محرمات احرام]] است. حکم روغن مالیدن به بدن در هنگام [[احرام]] از دیدگاه فقهای اسلام [[حرام]] است. نظر فقها در جزییات احکام روغن مالیدن به بدن، مانند میزان کفاره آن با توجه معطر بودن و غیر معطر بودن روغن، تفاوت دارد.		''' روغن مالیدن به بدن''' از [[محرمات احرام]] است. حکم روغن مالیدن به بدن در هنگام [[احرام]] از دیدگاه فقهای اسلام [[حرام]] است. نظر فقها در جزییات احکام روغن مالیدن به بدن، مانند میزان کفاره آن با توجه معطر بودن و غیر معطر بودن روغن، تفاوت دارد.
	==مفهوم‌شناسی==		==مفهوم‌شناسی==
	روغن مالی از دو واژه «روغن» و «مالیدن» ترکیب شده است. «روغن» به ماده ای چرب گفته می شود که از پیه و شیر حیوانات و یا از گیاهان گرفته ~~می شود~~ و در حرارت متعارف ~~میعان~~ پیدا ~~می کند~~.<ref>لغت نامه، ج8، ص10917؛ فرهنگ فقه، ج4، ص196.</ref> در عربی به آن «دُهن» ~~گفته می شود~~<ref>معجم مقاییس اللغه، ج2، ص308؛ تاج العروس، ج18، ص212-209؛ مجمع البحرین، ج6، ص249«دهن».</ref>و به روغنی که از زیتون گرفته می شود «زَیت»<ref>معجم مقاییس اللغه، ج3، ص39؛ لسان العرب، ج2، ص35؛ تاج العروس، ج3، ص56«زیت».</ref>و به روغنی که از شیر حیوانات گرفته می شود «الزُبد» و «السَمن» ~~گفته می شود~~ با این تفاوت که «الزبد» به روغن حیوانی قبل از مذاب شدن اطلاق می گردد.<ref>العین، ج7، ص357؛ لسان العرب، ج3، ص192؛ تاج العروس، ج4، ص471«زبد».</ref> به چربی که از بدن و گوشت حیوان گرفته می شود «شَحم» گفته می شود. <ref>لغت نامه، ج9، ص12501؛ لسان العرب، ج12، ص319«شحم».</ref>به عمل روغن مالیدن «اِدهان»، «إدّهان» «تدهُّن»<ref>الصحاح، ج5، ص: 2115؛ لسان العرب، ج13، ص209؛ تذکرة الفقهاء، ج7، ص320«دهن».</ref> و «تدهین»<ref>تاج العروس، ج4، ص202«مرح»؛ مستند الشیعه، ج11، ص394.</ref>می گویند.		روغن مالی از دو واژه «روغن» و «مالیدن» ترکیب شده است. «روغن» به ماده ای چرب گفته می شود که از پیه و شیر حیوانات و یا از گیاهان گرفته شده و در حرارت متعارف حالت مایع پیدا می‌کند.<ref>لغت نامه، ج8، ص10917؛ فرهنگ فقه، ج4، ص196.</ref> در عربی به آن «دُهن» می‌گویند.<ref>معجم مقاییس اللغه، ج2، ص308؛ تاج العروس، ج18، ص212-209؛ مجمع البحرین، ج6، ص249«دهن».</ref> همچنین به روغنی که از زیتون گرفته شود «زَیت»<ref>معجم مقاییس اللغه، ج3، ص39؛ لسان العرب، ج2، ص35؛ تاج العروس، ج3، ص56«زیت».</ref>و روغنی که از شیر حیوانات گرفته می شود «الزُبد» و «السَمن» گویند؛ با این تفاوت که «الزبد» به روغن حیوانی قبل از مذاب شدن اطلاق می گردد.<ref>العین، ج7، ص357؛ لسان العرب، ج3، ص192؛ تاج العروس، ج4، ص471«زبد».</ref>

			به چربی که از بدن و گوشت حیوان گرفته می شود «شَحم» گفته می شود. <ref>لغت نامه، ج9، ص12501؛ لسان العرب، ج12، ص319«شحم».</ref>به عمل روغن مالیدن «اِدهان»، «إدّهان» «تدهُّن»<ref>الصحاح، ج5، ص: 2115؛ لسان العرب، ج13، ص209؛ تذکرة الفقهاء، ج7، ص320«دهن».</ref> و «تدهین»<ref>تاج العروس، ج4، ص202«مرح»؛ مستند الشیعه، ج11، ص394.</ref>می گویند.

	==روغن مالی در حال احرام==		==روغن مالی در حال احرام==
	روغن مالی هر چند عملی [[مباح]] و بلکه مستحب است، ولی به جهت داشتن بوی خوش و زینت‌بودن، یکی از مظاهر رفاه و توجه شخص به خویشتن به‌ شمار می‌رود، از این رو با حکمت [[احرام]] منافات داشته و اسلام استعمال آن را در حال احرام منع کرده است.		روغن مالی هر چند عملی [[مباح]] و بلکه مستحب است، ولی به جهت داشتن بوی خوش و زینت‌بودن، یکی از مظاهر رفاه و توجه شخص به خویشتن به‌ شمار می‌رود، از این رو با حکمت [[احرام]] منافات داشته و اسلام استعمال آن را در حال احرام منع کرده است.

Kamran: /* منابع */

2022-05-09T11:15:59Z

منابع

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ مهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۴:۴۵
خط ۷۰:		خط ۷۰:
	{{برگرفتگی		{{برگرفتگی
	\| پیش از لینک =		\| پیش از لینک =
	\| منبع = مقاله روغن ~~مالیدن به بدن~~ در منتشر شده در جلد هشتم دانشنامه حج و حرمین شریفین		\| منبع = مقاله روغن مالی در منتشر شده در جلد هشتم دانشنامه حج و حرمین شریفین
	\| لینک = https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/1725763/%D8%B1%D9%88%D8%BA%D9%86-%D9%85%D8%A7%D9%84%DB%8C?q=%D8%B1%D9%88%D8%BA%D9%86%20%D9%85%D8%A7%D9%84%DB%8C&score=25.0&rownumber=1		\| لینک = https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/1725763/%D8%B1%D9%88%D8%BA%D9%86-%D9%85%D8%A7%D9%84%DB%8C?q=%D8%B1%D9%88%D8%BA%D9%86%20%D9%85%D8%A7%D9%84%DB%8C&score=25.0&rownumber=1
	\| توضیحات منبع =		\| توضیحات منبع =

Kamran: /* منابع */

2022-05-09T11:15:40Z

منابع

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ مهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۴:۴۵
خط ۶۹:		خط ۶۹:
	{{منابع}}		{{منابع}}
	{{برگرفتگی		{{برگرفتگی
	\| پیش از لینک = مقاله روغن مالیدن به بدن در منتشر شده در جلد هشتم دانشنامه حج و حرمین شریفین		\| پیش از لینک =
	\| ~~منبع~~ =		\| منبع = مقاله روغن مالیدن به بدن در منتشر شده در جلد هشتم دانشنامه حج و حرمین شریفین
	~~\| لینک~~ =		\| لینک = https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/1725763/%D8%B1%D9%88%D8%BA%D9%86-%D9%85%D8%A7%D9%84%DB%8C?q=%D8%B1%D9%88%D8%BA%D9%86%20%D9%85%D8%A7%D9%84%DB%8C&score=25.0&rownumber=1
	\| توضیحات منبع =		\| توضیحات منبع =
	}}		}}
خط ۱۱۷:		خط ۱۱۷:
	* ''' وسائل الشیعه (تفصیل وسائل الشیعة الی تحصیل مسائل الشریعه)''': محمد بن الحسن الحر العاملی (م.1104ق.)، الحر العاملی (م.1104ق.)، قم، آل البیت، 1414ق.		* ''' وسائل الشیعه (تفصیل وسائل الشیعة الی تحصیل مسائل الشریعه)''': محمد بن الحسن الحر العاملی (م.1104ق.)، الحر العاملی (م.1104ق.)، قم، آل البیت، 1414ق.
	{{پایان}}		{{پایان}}

	==مقاله‌های مرتبط==		==مقاله‌های مرتبط==
	* [[روغن مالیدن (فتاوای مراجع)]]		* [[روغن مالیدن (فتاوای مراجع)]]

Kamran در ‏۹ مهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۱۵

2022-05-09T10:15:39Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ مهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۳:۴۵
خط ۶۸:		خط ۶۸:
	== منابع ==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
			{{برگرفتگی
			\| پیش از لینک = مقاله روغن مالیدن به بدن در منتشر شده در جلد هشتم دانشنامه حج و حرمین شریفین
			\| منبع =
			\| لینک =
			\| توضیحات منبع =
			}}
	* ''' ارشاد الاذهان الی احکام الایمان''': حسن بن یوسف الحلی (علامه حلی) (م.726ق.)، تحقیق فارس الحسون، قم، دفتر انتشارات اسلامی، 1410ق.		* ''' ارشاد الاذهان الی احکام الایمان''': حسن بن یوسف الحلی (علامه حلی) (م.726ق.)، تحقیق فارس الحسون، قم، دفتر انتشارات اسلامی، 1410ق.
	* ''' الام''': محمد بن ادریس الشافعی (م. 204ق)، بیروت، دار الفکر، 1403ق.		* ''' الام''': محمد بن ادریس الشافعی (م. 204ق)، بیروت، دار الفکر، 1403ق.

Kamran در ‏۹ مهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۱۳

2022-05-09T10:13:12Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ مهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۳:۴۳
خط ۳۸:		خط ۳۸:

	همه فقیهان [[شیعه]]<ref>تذکرة الفقهاء، ج7، ص323؛ الحدائق الناضره، ج15، ص500؛ مستند الشیعه، ج7، ص394.</ref> و فقهای مذاهب مختلف [[اهل سنت]]<ref>فتح العزیز، ج7، ص457؛ المدونة الکبری، ج1، ص455؛ المبسوط، ج4، ص122.</ref>روغن مالی را به طور کلی از [[محرمات احرام]] شمرده‌اند. برخی از [[فقیه\|فقیهان]] [[امامیه]] گفته‌اند: در حرمت روغن مالی تفاوتی میان این که این عمل از سوی خود [[محرم]] انجام شود یا دیگری به بدن او روغن بمالد وجود ندارد، چنان که تفاوتی میان این که روغن یاد شده مذاب یا غیر مذاب باشد، به سر یا بقیه اعضای بدم مالیده شود، به قصد زینت یا هدف دیگر- به جز موارد ضرورت- مالیده شود، روغن خوراکی یا غیر خوراکی باشد، روغن پاک یا نجس باشد وجود ندارد و در همه این موارد روغن مالی [[حرام]] است.<ref>کشف الغطاء، ج4، ص571.</ref>		همه فقیهان [[شیعه]]<ref>تذکرة الفقهاء، ج7، ص323؛ الحدائق الناضره، ج15، ص500؛ مستند الشیعه، ج7، ص394.</ref> و فقهای مذاهب مختلف [[اهل سنت]]<ref>فتح العزیز، ج7، ص457؛ المدونة الکبری، ج1، ص455؛ المبسوط، ج4، ص122.</ref>روغن مالی را به طور کلی از [[محرمات احرام]] شمرده‌اند. برخی از [[فقیه\|فقیهان]] [[امامیه]] گفته‌اند: در حرمت روغن مالی تفاوتی میان این که این عمل از سوی خود [[محرم]] انجام شود یا دیگری به بدن او روغن بمالد وجود ندارد، چنان که تفاوتی میان این که روغن یاد شده مذاب یا غیر مذاب باشد، به سر یا بقیه اعضای بدم مالیده شود، به قصد زینت یا هدف دیگر- به جز موارد ضرورت- مالیده شود، روغن خوراکی یا غیر خوراکی باشد، روغن پاک یا نجس باشد وجود ندارد و در همه این موارد روغن مالی [[حرام]] است.<ref>کشف الغطاء، ج4، ص571.</ref>
	~~==انواع روغن مالیدن==~~		==مالیدن روغن غیر معطر==
	البته فتوای فقیهان در باره معطر بودن یا نبودن روغن تفاوت دارد که در ذیل به طور جداگانه به حکم روغن مالی با هر یک از این دو نوع همراه با ادله آنها اشاره می شود.
	===مالیدن روغن غیر معطر===
	فقهای امامیه و اهل سنت در مورد حکم مالیدن روغن غیرمعطر از سوی محرم اختلاف نظر دارند. مشهور فقیهان [[امامیه]] روغن مالی با روغن غیر معطر را [[حرام]] می‌دانند.<ref>الخلاف، ج2، ص303؛ الحدائق الناضره، ج15، ص501؛ مستند الشیعه، ج11، ص394.</ref> [[امام خمینی]] و [[آیت الله سیستانی]] از فقهای معاصر امامیه از جمله پیروان این دیدگاه هستند.<ref>تحریر الوسیلة، ج1، ص424؛ مناسک حج (سیستانی)، ص128-129.</ref> دلیل اینان بر حرمت روایاتی است که در آنها به طور مطلق از [[حرام\|حرمت]] روغن مالی در حال [[احرام]] یاد شده است یا روایاتی که در آنها روغن مالی تنها در حال ضرورت مباح شمرده شده است.<ref>الحدائق الناضره، ج15، ص502؛ مستند الشیعه، ج11، ص394.</ref> بیشتر فقیهان مذاهب اهل سنت نیز قائل به حرمت این عمل بر محرم هستند.<ref>بدائع الصنائع، ج2، ص190؛ المدونة الکبری، ج1، ص455؛ المغنی، ج3، ص300.</ref> دلیل برخی از آنان منافات روغن مالی با ژولیدگی و غبارآلودگی است که در [[حدیث نبوی]] یکی از ویژگیهای [[حج\|حج‌گزار]] در حال احرام شمرده شده است.<ref>المبسوط، ج4، ص122.</ref>		فقهای امامیه و اهل سنت در مورد حکم مالیدن روغن غیرمعطر از سوی محرم اختلاف نظر دارند. مشهور فقیهان [[امامیه]] روغن مالی با روغن غیر معطر را [[حرام]] می‌دانند.<ref>الخلاف، ج2، ص303؛ الحدائق الناضره، ج15، ص501؛ مستند الشیعه، ج11، ص394.</ref> [[امام خمینی]] و [[آیت الله سیستانی]] از فقهای معاصر امامیه از جمله پیروان این دیدگاه هستند.<ref>تحریر الوسیلة، ج1، ص424؛ مناسک حج (سیستانی)، ص128-129.</ref> دلیل اینان بر حرمت روایاتی است که در آنها به طور مطلق از [[حرام\|حرمت]] روغن مالی در حال [[احرام]] یاد شده است یا روایاتی که در آنها روغن مالی تنها در حال ضرورت مباح شمرده شده است.<ref>الحدائق الناضره، ج15، ص502؛ مستند الشیعه، ج11، ص394.</ref> بیشتر فقیهان مذاهب اهل سنت نیز قائل به حرمت این عمل بر محرم هستند.<ref>بدائع الصنائع، ج2، ص190؛ المدونة الکبری، ج1، ص455؛ المغنی، ج3، ص300.</ref> دلیل برخی از آنان منافات روغن مالی با ژولیدگی و غبارآلودگی است که در [[حدیث نبوی]] یکی از ویژگیهای [[حج\|حج‌گزار]] در حال احرام شمرده شده است.<ref>المبسوط، ج4، ص122.</ref>

خط ۴۷:		خط ۴۵:
	در مقابل برخی از فقیهان امامیه روغن مالی با روغن های غیر معطر را بر محرم جایز شمرده‌اند. دلیل اینان افزون بر اصل [[مباح\|اباحه]]، روایاتی است که این عمل در موارد مداوا جایز شمرده شده است.<ref>مختلف الشیعه، ج4، ص74؛ الحدائق الناضره، ج15، ص503.</ref>		در مقابل برخی از فقیهان امامیه روغن مالی با روغن های غیر معطر را بر محرم جایز شمرده‌اند. دلیل اینان افزون بر اصل [[مباح\|اباحه]]، روایاتی است که این عمل در موارد مداوا جایز شمرده شده است.<ref>مختلف الشیعه، ج4، ص74؛ الحدائق الناضره، ج15، ص503.</ref>

	===مالیدن روغن معطر===		==مالیدن روغن معطر==
	نظر فقها در مالیدن روغن معطر، به حال احرام و قبل از احرام تقسیم می‌گردد که به شرح ذیل است.		نظر فقها در مالیدن روغن معطر، به حال احرام و قبل از احرام تقسیم می‌گردد که به شرح ذیل است.

Kamran در ‏۹ مهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۰۴

2022-05-09T10:04:05Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ مهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۳:۳۴
خط ۳۱:		خط ۳۱:
	\| جستارهای وابسته =		\| جستارهای وابسته =
	}}		}}
	''' روغن مالیدن به بدن''' از [[محرمات احرام]] است. حکم روغن مالیدن به بدن در هنگام احرام از دیدگاه فقهای اسلام [[حرام]] است ~~ولی باتوجه~~ به معطر و غیر ~~معطربودن~~ روغن، ~~لزوم [[کفاره]] آن نیز از دیدگاه فقها، متفاوت می‌گردد~~.		''' روغن مالیدن به بدن''' از [[محرمات احرام]] است. حکم روغن مالیدن به بدن در هنگام [[احرام]] از دیدگاه فقهای اسلام [[حرام]] است. نظر فقها در جزییات احکام روغن مالیدن به بدن، مانند میزان کفاره آن با توجه معطر بودن و غیر معطر بودن روغن، تفاوت دارد.
	==مفهوم‌شناسی==		==مفهوم‌شناسی==
	روغن مالی از دو واژه «روغن» و «مالیدن» ترکیب شده است. «روغن» به ماده ای چرب گفته می شود که از پیه و شیر حیوانات و یا از گیاهان گرفته می شود و در حرارت متعارف میعان پیدا می کند.<ref>لغت نامه، ج8، ص10917؛ فرهنگ فقه، ج4، ص196.</ref> در عربی به آن «دُهن» گفته می شود<ref>معجم مقاییس اللغه، ج2، ص308؛ تاج العروس، ج18، ص212-209؛ مجمع البحرین، ج6، ص249«دهن».</ref>و به روغنی که از زیتون گرفته می شود «زَیت»<ref>معجم مقاییس اللغه، ج3، ص39؛ لسان العرب، ج2، ص35؛ تاج العروس، ج3، ص56«زیت».</ref>و به روغنی که از شیر حیوانات گرفته می شود «الزُبد» و «السَمن» گفته می شود با این تفاوت که «الزبد» به روغن حیوانی قبل از مذاب شدن اطلاق می گردد.<ref>العین، ج7، ص357؛ لسان العرب، ج3، ص192؛ تاج العروس، ج4، ص471«زبد».</ref> به چربی که از بدن و گوشت حیوان گرفته می شود «شَحم» گفته می شود. <ref>لغت نامه، ج9، ص12501؛ لسان العرب، ج12، ص319«شحم».</ref>به عمل روغن مالیدن «اِدهان»، «إدّهان» «تدهُّن»<ref>الصحاح، ج5، ص: 2115؛ لسان العرب، ج13، ص209؛ تذکرة الفقهاء، ج7، ص320«دهن».</ref> و «تدهین»<ref>تاج العروس، ج4، ص202«مرح»؛ مستند الشیعه، ج11، ص394.</ref>می گویند.		روغن مالی از دو واژه «روغن» و «مالیدن» ترکیب شده است. «روغن» به ماده ای چرب گفته می شود که از پیه و شیر حیوانات و یا از گیاهان گرفته می شود و در حرارت متعارف میعان پیدا می کند.<ref>لغت نامه، ج8، ص10917؛ فرهنگ فقه، ج4، ص196.</ref> در عربی به آن «دُهن» گفته می شود<ref>معجم مقاییس اللغه، ج2، ص308؛ تاج العروس، ج18، ص212-209؛ مجمع البحرین، ج6، ص249«دهن».</ref>و به روغنی که از زیتون گرفته می شود «زَیت»<ref>معجم مقاییس اللغه، ج3، ص39؛ لسان العرب، ج2، ص35؛ تاج العروس، ج3، ص56«زیت».</ref>و به روغنی که از شیر حیوانات گرفته می شود «الزُبد» و «السَمن» گفته می شود با این تفاوت که «الزبد» به روغن حیوانی قبل از مذاب شدن اطلاق می گردد.<ref>العین، ج7، ص357؛ لسان العرب، ج3، ص192؛ تاج العروس، ج4، ص471«زبد».</ref> به چربی که از بدن و گوشت حیوان گرفته می شود «شَحم» گفته می شود. <ref>لغت نامه، ج9، ص12501؛ لسان العرب، ج12، ص319«شحم».</ref>به عمل روغن مالیدن «اِدهان»، «إدّهان» «تدهُّن»<ref>الصحاح، ج5، ص: 2115؛ لسان العرب، ج13، ص209؛ تذکرة الفقهاء، ج7، ص320«دهن».</ref> و «تدهین»<ref>تاج العروس، ج4، ص202«مرح»؛ مستند الشیعه، ج11، ص394.</ref>می گویند.

Kamran در ‏۹ مهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۰۱

2022-05-09T10:01:47Z

نمایش تغییرات