عبدالله بن مسعود - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Kamran در ‏۱۵ دسامبر ۲۰۲۰، ساعت ۱۰:۴۸

2020-12-15T10:48:03Z

@@ خط ۱: / خط ۱: @@
 '''عبدالله بن مسعود'''، از نخستین مسلمانان و [[اصحاب]] پیامبر، راوی [[حدیث]]، [[قاری]] و [[مفسر]] قرآن. ابن مسعود را به سبب [[هجرت]] به [[حبشه]] و [[مدینه]] ذوالهِجرَتِین (صاحب دو هجرت) نامیده‌اند. او همواره همراه [[پیامبر اسلام(ص)]] بود و در همه [[غزوه|غزوه‌های]] پیامبر شرکت می‌کرد. وی نزد [[شیعه]] و [[سنی]] منزلت بالایی دارد. علماء اهل سنت وی را از [[عشره مبشره|عَشَرهٔ مُبَشَّره]] می‌دانند. او احادیثی را از پیامبر در فضیلت امام علی نقل کرده است؛ با این همه شیعیان در شیعه‌بودن وی تردید دارند.
@@ خط ۳۱: / خط ۷: @@
 مادر ابن‌ مسعود از [[راویان]] حدیث پیامبر بود.<ref>الاستیعاب، ج۴، ص۱۹۴۶؛ اسد الغابه، ج۶، ص۳۶۳.</ref> همسر وی، زینب بنت عبدالله ثقفیه، نیز راوی [[حدیث]] بود.<ref>الاستیعاب، ج۴، ص۱۸۵۶.</ref> او دو پسر به نام عبدالرحمن و ابوعبیده داشت.<ref>الطبقات، ج۶، ص۲۱۰؛ تهذیب التهذیب، ج۶، ص۱۹۵.</ref>
 ==اسلام‌آوردن==

Kamran: /* منابع */

2020-12-15T09:54:49Z

منابع

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۵ دسامبر ۲۰۲۰، ساعت ۱۳:۲۴
خط ۹۹:		خط ۹۹:
	{{منابع}}		{{منابع}}
	{{دانشنامه		{{دانشنامه
	\| آدرس = http://~~phz~~.~~hajj~~.ir/~~422~~/9470		\| آدرس = http://hzrc.ac.ir/post/9470/%d8%a7%d8%a8%d9%86-%d9%85%d8%b3%d8%b9%d9%88%d8%af
	\| عنوان = عبدالله بن مسعود		\| عنوان = عبدالله بن مسعود
	\| نویسنده = سیدحسن قریشی		\| نویسنده = سیدحسن قریشی

Engineer: جایگزینی متن - ' ' به ' '

2019-08-13T13:21:35Z

جایگزینی متن - '</ref> ' به '</ref> '

نمایش تغییرات

Engineer: جایگزینی متن - '' به ' '

2019-08-13T13:10:38Z

جایگزینی متن - '</ref>' به '</ref> '

نمایش تغییرات

Engineer: جایگزینی متن - ' ' به ' '

2019-07-16T13:37:56Z

جایگزینی متن - '</ref> ' به '</ref> '

نمایش تغییرات

Engineer: جایگزینی متن - ' ' به ' '

2019-07-16T13:11:03Z

جایگزینی متن - '</ref> ' به '</ref> '

نمایش تغییرات

Engineer: جایگزینی متن - '' به ' '

2019-07-16T13:01:11Z

جایگزینی متن - '</ref>' به '</ref> '

نمایش تغییرات

Engineer: جایگزینی متن - ' ' به ' '

2019-06-04T12:20:44Z

جایگزینی متن - '</ref> ' به '</ref> '

نمایش تغییرات

Engineer: جایگزینی متن - '' به ' '

2019-06-04T12:15:54Z

جایگزینی متن - '</ref>' به '</ref> '

نمایش تغییرات

Engineer: جایگزینی متن - ' ' به ''

2019-06-04T12:07:40Z

جایگزینی متن - '<ref> ' به '<ref>'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۴ ژوئن ۲۰۱۹، ساعت ۱۵:۳۷
خط ۲۸:		خط ۲۸:

	==نام و نسب==		==نام و نسب==
	عبدالله‌ بن‌ مسعود بن‌ غافل بن حبیب هُذَلی<ref> التنبیه و الاشراف، ص۲۵۵؛ جمهرة انساب العرب، ص۱۹۷.</ref> از تیره بنی مخزوم [[قریش]] است.<ref>الطبقات، ج۳، ص۱۵۰.</ref> از آن رو که به هُذَیل بن مدرکه از عرب [[عدنانی]] نسب می‌بُرد، به هُذَلی مشهور بود.<ref>السیرة النبویه، ج۱، ص۲۵۵؛ الطبقات، ج۳، ص۱۵۰.</ref> کنیه‌اش ابوعبدالرحمن<ref> الطبقات، ج۳، ص۱۵۰؛ سیر اعلام النبلاء، ج۱، ص۴۶۱؛ اسد الغابه، ج۳، ص۲۸۰.</ref> و ابن ام‌ عبد ثبت گشته است؛ زیرا مادرش ام‌ عبد بنت عَبدِودّ بن سواء از هُذیل بود.<ref>سیر اعلام النبلاء، ج۱، ص۴۶۲.</ref> بر پایه گزارشی، [[پیامبر(ص)]] کنیه ابوعبدالرحمن را به او داد.<ref>سیر اعلام النبلاء، ج۱، ص۴۶۲.</ref> به‌ سبب هم‌پیمانی پدرش با [[بنی‌زهره]] از تیره‌های قریش، وی را «حلیف‌ بنی‌زهره» خوانده‌اند.<ref>الطبقات، ج۳، ص۱۵۰؛ اسد الغابه، ج۳، ص۲۸۰.</ref>		عبدالله‌ بن‌ مسعود بن‌ غافل بن حبیب هُذَلی<ref>التنبیه و الاشراف، ص۲۵۵؛ جمهرة انساب العرب، ص۱۹۷.</ref> از تیره بنی مخزوم [[قریش]] است.<ref>الطبقات، ج۳، ص۱۵۰.</ref> از آن رو که به هُذَیل بن مدرکه از عرب [[عدنانی]] نسب می‌بُرد، به هُذَلی مشهور بود.<ref>السیرة النبویه، ج۱، ص۲۵۵؛ الطبقات، ج۳، ص۱۵۰.</ref> کنیه‌اش ابوعبدالرحمن<ref>الطبقات، ج۳، ص۱۵۰؛ سیر اعلام النبلاء، ج۱، ص۴۶۱؛ اسد الغابه، ج۳، ص۲۸۰.</ref> و ابن ام‌ عبد ثبت گشته است؛ زیرا مادرش ام‌ عبد بنت عَبدِودّ بن سواء از هُذیل بود.<ref>سیر اعلام النبلاء، ج۱، ص۴۶۲.</ref> بر پایه گزارشی، [[پیامبر(ص)]] کنیه ابوعبدالرحمن را به او داد.<ref>سیر اعلام النبلاء، ج۱، ص۴۶۲.</ref> به‌ سبب هم‌پیمانی پدرش با [[بنی‌زهره]] از تیره‌های قریش، وی را «حلیف‌ بنی‌زهره» خوانده‌اند.<ref>الطبقات، ج۳، ص۱۵۰؛ اسد الغابه، ج۳، ص۲۸۰.</ref>

	مادر ابن‌ مسعود از [[راویان]] حدیث پیامبر بود.<ref>الاستیعاب، ج۴، ص۱۹۴۶؛ اسد الغابه، ج۶، ص۳۶۳.</ref> همسر وی، زینب بنت عبدالله ثقفیه، نیز راوی [[حدیث]] بود.<ref>الاستیعاب، ج۴، ص۱۸۵۶.</ref> او دو پسر به نام عبدالرحمن و ابوعبیده داشت.<ref>الطبقات، ج۶، ص۲۱۰؛ تهذیب التهذیب، ج۶، ص۱۹۵.</ref>		مادر ابن‌ مسعود از [[راویان]] حدیث پیامبر بود.<ref>الاستیعاب، ج۴، ص۱۹۴۶؛ اسد الغابه، ج۶، ص۳۶۳.</ref> همسر وی، زینب بنت عبدالله ثقفیه، نیز راوی [[حدیث]] بود.<ref>الاستیعاب، ج۴، ص۱۸۵۶.</ref> او دو پسر به نام عبدالرحمن و ابوعبیده داشت.<ref>الطبقات، ج۶، ص۲۱۰؛ تهذیب التهذیب، ج۶، ص۱۹۵.</ref>
خط ۶۲:		خط ۶۲:
	ابن‌ مسعود همراه گروهی بر جنازه [[ابوذر]] در [[ربذه]] که عثمان او را به آنجا تبعید کرده بود، حاضر شد و پس از [[غسل]] و [[کفن]] وی، بر او نماز گزارد.<ref>تاریخ طبری، ج۴، ص۳۰۹؛ الاستیعاب، ج۴، ص۱۶۵۵.</ref> زمانی نیز میان او و [[سعد بن‌ ابی‌وقاص‌]]، حکمران وقت‌ کوفه،‌ که‌ وام‌ خود را به‌ بیت‌ المال‌ نمی‌پرداخت، بگومگویی رخ داد. چون‌ این خبر به‌ عثمان‌ رسید، سعد را عزل‌ کرد و بر ابن‌ مسعود نیز خشم‌ گرفت.<ref>تاریخ طبری، ج۴، ص۲۷۱.</ref> وی هنگام مرگ از عثمان خشمگین بود و در عیادت عثمان از خود، از خدا خواست تا حقش را از وی بازستاند.<ref>انساب الاشراف، ج۵، ص۱۴۷-۱۴۸؛ تاریخ یعقوبی، ج۲، ص۱۷۰.</ref>		ابن‌ مسعود همراه گروهی بر جنازه [[ابوذر]] در [[ربذه]] که عثمان او را به آنجا تبعید کرده بود، حاضر شد و پس از [[غسل]] و [[کفن]] وی، بر او نماز گزارد.<ref>تاریخ طبری، ج۴، ص۳۰۹؛ الاستیعاب، ج۴، ص۱۶۵۵.</ref> زمانی نیز میان او و [[سعد بن‌ ابی‌وقاص‌]]، حکمران وقت‌ کوفه،‌ که‌ وام‌ خود را به‌ بیت‌ المال‌ نمی‌پرداخت، بگومگویی رخ داد. چون‌ این خبر به‌ عثمان‌ رسید، سعد را عزل‌ کرد و بر ابن‌ مسعود نیز خشم‌ گرفت.<ref>تاریخ طبری، ج۴، ص۲۷۱.</ref> وی هنگام مرگ از عثمان خشمگین بود و در عیادت عثمان از خود، از خدا خواست تا حقش را از وی بازستاند.<ref>انساب الاشراف، ج۵، ص۱۴۷-۱۴۸؛ تاریخ یعقوبی، ج۲، ص۱۷۰.</ref>

	از این رو، به [[عمار]] وصیت کرد مخفیانه به خاک سپرده شود تا عثمان بر او نماز نگزارد. عمار به سفارش او عمل کرد و بر وی نماز گزارد.<ref> انساب الاشراف، ج۱، ص۲۰۴.</ref> جفای عثمان بر او را سبب کینه‌ورزی قبیله‌اش [[هُذَیل]] و [[بنی‌زهره]] با عثمان دانسته‌اند.<ref>الفتوح، ج۲، ص۴۱۲؛ البدء و التاریخ، ج۵، ص۲۰۵.</ref> بر پایه برخی گزارش‌ها، [[زبیر]] بر او نماز گزارد و [[وصی]] وی زبیر و فرزندش عبدالله بودند که سرپرستی خانواده و ازدواج دخترانش را عهده‌دار شدند.<ref>انساب الاشراف، ج۱۱، ص۲۲۵؛ الاستیعاب، ج۳، ص۹۹۴.</ref> گفته‌اند شصت و اندی سال زیست و به سال ۳۲ یا ۳۳ق، درگذشت.<ref>انساب الشراف، ج۱۱، ص۲۲۶؛ اسد الغابه، ج۳، ص۲۸۶؛ الاصابه، ج۴، ص۲۰۰.</ref>		از این رو، به [[عمار]] وصیت کرد مخفیانه به خاک سپرده شود تا عثمان بر او نماز نگزارد. عمار به سفارش او عمل کرد و بر وی نماز گزارد.<ref>انساب الاشراف، ج۱، ص۲۰۴.</ref> جفای عثمان بر او را سبب کینه‌ورزی قبیله‌اش [[هُذَیل]] و [[بنی‌زهره]] با عثمان دانسته‌اند.<ref>الفتوح، ج۲، ص۴۱۲؛ البدء و التاریخ، ج۵، ص۲۰۵.</ref> بر پایه برخی گزارش‌ها، [[زبیر]] بر او نماز گزارد و [[وصی]] وی زبیر و فرزندش عبدالله بودند که سرپرستی خانواده و ازدواج دخترانش را عهده‌دار شدند.<ref>انساب الاشراف، ج۱۱، ص۲۲۵؛ الاستیعاب، ج۳، ص۹۹۴.</ref> گفته‌اند شصت و اندی سال زیست و به سال ۳۲ یا ۳۳ق، درگذشت.<ref>انساب الشراف، ج۱۱، ص۲۲۶؛ اسد الغابه، ج۳، ص۲۸۶؛ الاصابه، ج۴، ص۲۰۰.</ref>

	== خانه ابن‌ مسعود==		== خانه ابن‌ مسعود==
	خانه ابن‌ مسعود در جهت شمالی [[مسجد النبی]] در همسایگی خانه [[ابوالغیث بن مغیره]]، نواده [[عبدالرحمن بن عوف]]، قرار داشت و‌ دار القراء خوانده می‌شد.<ref>موسوعة مکة المکرمه، ج۱، ص۴۴۴.</ref> بخشی از این خانه در روزگار [[عبدالملک بن مروان]] (حکومت: ۶۰-۸۵ق.) و بخشی دیگر در دوران [[ولید بن عبدالملک]] (حکومت: ۸۵-۹۵ق.) به دست حاکم مدینه، [[عمر بن عبدالعزیز]]، ویران و به مسجد پیامبر افزوده شد. در سال ۱۶۱ق، [[مهدی عباسی]] به [[جعفر بن سلیمان]] دستور داد مسجد را وسعت بخشد. بدین سان، مسجد به سوی شمال گسترش یافت و خانه ابن‌ مسعود کاملا در محدوده مسجد جای گرفت.<ref> نک: وفاء الوفاء، ج۲، ص۹۲-۱۰۷.</ref> اکنون جای دقیق این خانه مشخص نیست.<ref>موسوعة مکة المکرمه، ج۱، ص۴۴۴.</ref> او در [[کوفه]] نیز کنار مسجد خانه‌ای داشت.<ref>انساب الاشراف، ج۱۱، ص۲۲۶.</ref>		خانه ابن‌ مسعود در جهت شمالی [[مسجد النبی]] در همسایگی خانه [[ابوالغیث بن مغیره]]، نواده [[عبدالرحمن بن عوف]]، قرار داشت و‌ دار القراء خوانده می‌شد.<ref>موسوعة مکة المکرمه، ج۱، ص۴۴۴.</ref> بخشی از این خانه در روزگار [[عبدالملک بن مروان]] (حکومت: ۶۰-۸۵ق.) و بخشی دیگر در دوران [[ولید بن عبدالملک]] (حکومت: ۸۵-۹۵ق.) به دست حاکم مدینه، [[عمر بن عبدالعزیز]]، ویران و به مسجد پیامبر افزوده شد. در سال ۱۶۱ق، [[مهدی عباسی]] به [[جعفر بن سلیمان]] دستور داد مسجد را وسعت بخشد. بدین سان، مسجد به سوی شمال گسترش یافت و خانه ابن‌ مسعود کاملا در محدوده مسجد جای گرفت.<ref>نک: وفاء الوفاء، ج۲، ص۹۲-۱۰۷.</ref> اکنون جای دقیق این خانه مشخص نیست.<ref>موسوعة مکة المکرمه، ج۱، ص۴۴۴.</ref> او در [[کوفه]] نیز کنار مسجد خانه‌ای داشت.<ref>انساب الاشراف، ج۱۱، ص۲۲۶.</ref>

	==جایگاه نزد شیعه و سنی==		==جایگاه نزد شیعه و سنی==
	[[اهل‌ سنت]] بر جلالت قدر او اتفاق‌نظر دارند و او را از [[عشره مبشره\|عَشَرهٔ مُبَشَّره]] می‌دانند.<ref>الاستیعاب، ج۳، ص۹۸۸؛ اسد الغابه، ج۳، ص۲۸۴.</ref> در آثار [[امامیه]] هم از‌ ابن‌ مسعود همواره‌ به‌ عنوان‌ یکی‌ از بزرگان‌ صحابه‌ به احترام‌ یاد و به روایت‌های او به‌ ویژه‌ احادیثش در تأیید فضیلت‌های [[اهل‌ بیت(ع)]] توجه‌ شده است.<ref> نک الخصال، ص۱۷۳، ۴۶۴، ۴۶۷-۴۶۹.</ref> البته علماء [[شیعه]] درباره وی اتفاق‌نظر ندارند. برخی در شیعه‌بودن او تردید کرده‌اند؛ با استناد به ادله‌ای از جمله روایت منقول از فضل بن شاذان در مورد «مخلط»بودن (راوی‌ای که صحیح و ناصحیح را نقل می‌کند) ابن‌ مسعود،<ref>رجال کشی، ج۱، ص۱۷۸-۱۷۹.</ref> و نیز فتاوای فقهی وی و تخطئه‌اش در برخی روایت‌ها و ترجیح قرائت ابی ‌بن کعب بر قرائت او از سوی امام صادق(ع).<ref>الکافی، ج۲، ص۶۳۴؛ معجم رجال الحدیث، ج۱۱، ص۳۴۵.</ref>		[[اهل‌ سنت]] بر جلالت قدر او اتفاق‌نظر دارند و او را از [[عشره مبشره\|عَشَرهٔ مُبَشَّره]] می‌دانند.<ref>الاستیعاب، ج۳، ص۹۸۸؛ اسد الغابه، ج۳، ص۲۸۴.</ref> در آثار [[امامیه]] هم از‌ ابن‌ مسعود همواره‌ به‌ عنوان‌ یکی‌ از بزرگان‌ صحابه‌ به احترام‌ یاد و به روایت‌های او به‌ ویژه‌ احادیثش در تأیید فضیلت‌های [[اهل‌ بیت(ع)]] توجه‌ شده است.<ref>نک الخصال، ص۱۷۳، ۴۶۴، ۴۶۷-۴۶۹.</ref> البته علماء [[شیعه]] درباره وی اتفاق‌نظر ندارند. برخی در شیعه‌بودن او تردید کرده‌اند؛ با استناد به ادله‌ای از جمله روایت منقول از فضل بن شاذان در مورد «مخلط»بودن (راوی‌ای که صحیح و ناصحیح را نقل می‌کند) ابن‌ مسعود،<ref>رجال کشی، ج۱، ص۱۷۸-۱۷۹.</ref> و نیز فتاوای فقهی وی و تخطئه‌اش در برخی روایت‌ها و ترجیح قرائت ابی ‌بن کعب بر قرائت او از سوی امام صادق(ع).<ref>الکافی، ج۲، ص۶۳۴؛ معجم رجال الحدیث، ج۱۱، ص۳۴۵.</ref>

	این گروه روایت‌های [[شیخ صدوق]] را ضعیف دانسته‌اند که ابن‌ مسعود را از ۱۲ مخالف [[ابوبکر]] شمرده و از [[پیامبر(ص)]] روایتی در معرفی [[امامان دوازده‌گان]]ه جانشین ایشان آورده است.<ref>الخصال، ص۴۶۱، ۴۶۷؛ معجم رجال الحدیث، ج۱۱، ص۳۴۵-۳۴۶.</ref> گروهی دیگر با استدلال‌هایی وی را [[توثیق]] کرده‌اند؛ از جمله اینکه [[ابن قولویه]] در [[کامل الزیارات]] از او نقل کرده است.<ref>کامل الزیارات، ص۱۱۴؛ معجم رجال الحدیث، ج۱۱، ص۳۴۴-۳۴۵.</ref>		این گروه روایت‌های [[شیخ صدوق]] را ضعیف دانسته‌اند که ابن‌ مسعود را از ۱۲ مخالف [[ابوبکر]] شمرده و از [[پیامبر(ص)]] روایتی در معرفی [[امامان دوازده‌گان]]ه جانشین ایشان آورده است.<ref>الخصال، ص۴۶۱، ۴۶۷؛ معجم رجال الحدیث، ج۱۱، ص۳۴۵-۳۴۶.</ref> گروهی دیگر با استدلال‌هایی وی را [[توثیق]] کرده‌اند؛ از جمله اینکه [[ابن قولویه]] در [[کامل الزیارات]] از او نقل کرده است.<ref>کامل الزیارات، ص۱۱۴؛ معجم رجال الحدیث، ج۱۱، ص۳۴۴-۳۴۵.</ref>
خط ۷۶:		خط ۷۶:

	===مُصحَف‌ ابن‌ مسعود===		===مُصحَف‌ ابن‌ مسعود===
	در جریان‌ یکسان‌سازی نسخه‌های قرآن در زمان [[عثمان]]،‌ از نسخه‌ای‌ با عنوان‌ مُصحَف‌ ابن‌ مسعود سخن‌ به‌ میان‌ آمده‌ است که به آن توجهی نشده است. عثمان‌ او را که در کوفه بود، امر کرد‌ که مصحف‌ خود را تحویل‌ دهد تا همراه‌ دیگر مصحف‌ها محو شود.گویا نخست ابن‌ مسعود به‌ این‌ امر تن‌ درنداد و در پی نامه عثمان، به مدینه آمد و پس از شنیدن سخنان درشت، به فرمان عثمان‌ مضروب‌ شد.<ref> تاریخ یعقوبی، ج۲، ص۱۷۱.</ref> بر پایه‌ برخی‌ روایت‌ها، مصحف وی سوزانده شد.<ref>تاریخ الخمیس، ج۲، ص۲۷۳.</ref>		در جریان‌ یکسان‌سازی نسخه‌های قرآن در زمان [[عثمان]]،‌ از نسخه‌ای‌ با عنوان‌ مُصحَف‌ ابن‌ مسعود سخن‌ به‌ میان‌ آمده‌ است که به آن توجهی نشده است. عثمان‌ او را که در کوفه بود، امر کرد‌ که مصحف‌ خود را تحویل‌ دهد تا همراه‌ دیگر مصحف‌ها محو شود.گویا نخست ابن‌ مسعود به‌ این‌ امر تن‌ درنداد و در پی نامه عثمان، به مدینه آمد و پس از شنیدن سخنان درشت، به فرمان عثمان‌ مضروب‌ شد.<ref>تاریخ یعقوبی، ج۲، ص۱۷۱.</ref> بر پایه‌ برخی‌ روایت‌ها، مصحف وی سوزانده شد.<ref>تاریخ الخمیس، ج۲، ص۲۷۳.</ref>

	البته بر پایه گزارشی، مصحف او در سده‌های بعد در [[عراق]] یافت شده است.<ref>المنتظم، ج۱۵، ص۵۹؛ تاریخ الاسلام، ج۲۷، ص۲۳۷.</ref> در سده سوم هجری [[فضل بن شاذان]] نسخه‌ای از مصحف وی را روایت کرده است.<ref>الفهرست، ص۲۹.</ref> مصحف او ۱۱۱ [[سوره]] داشت و به دلیل قرائت [[سوره فاتحه]] در نمازها و اعتقاد وی به این که مُعَوَّذَتَین (سوره‌های [[سوره فلق\|فلق]] و [[سوره ناس\|ناس]]) از خود پیامبر است، فاقد سوره‌های فاتحه و ناس و فلق بود.<ref>الاتقان، ج۱، ص۲۰۳؛ التمهید، ج۱، ص۱۷۰-۱۷۱.</ref>		البته بر پایه گزارشی، مصحف او در سده‌های بعد در [[عراق]] یافت شده است.<ref>المنتظم، ج۱۵، ص۵۹؛ تاریخ الاسلام، ج۲۷، ص۲۳۷.</ref> در سده سوم هجری [[فضل بن شاذان]] نسخه‌ای از مصحف وی را روایت کرده است.<ref>الفهرست، ص۲۹.</ref> مصحف او ۱۱۱ [[سوره]] داشت و به دلیل قرائت [[سوره فاتحه]] در نمازها و اعتقاد وی به این که مُعَوَّذَتَین (سوره‌های [[سوره فلق\|فلق]] و [[سوره ناس\|ناس]]) از خود پیامبر است، فاقد سوره‌های فاتحه و ناس و فلق بود.<ref>الاتقان، ج۱، ص۲۰۳؛ التمهید، ج۱، ص۱۷۰-۱۷۱.</ref>

	===تفسیر===		===تفسیر===
	ابن‌ مسعود در روزگار خود فردی‌ آگاه‌ به‌ مفاهیم‌ قرآن‌ و [[اسباب‌ نزول‌]] آیات‌ شناخته‌ می‌شد.‌<ref> صحیح مسلم، ج۷، ص۱۴۷-۱۴۹.</ref> او بخشی از تفسیر قرآن را از [[امام علی(ع)]] فراگرفت.<ref>سعد السعود، ص۲۸۵؛ بحار الانوار، ج۸۹، ص۱۰۵.</ref> در دوره‌های‌ بعد، آراء او را‌ مفسران مذاهب‌ گوناگون‌ اسلامی برگرفته‌اند. [[سدی‌\|سُدّی‌]] در تفسیر خود غالباً روایت‌های‌ او را نقل‌ کرده‌ است‌.<ref>البدایة و النهایه، ج۱، ص۱۰، ۱۸، ۵۹؛ ج۲، ص۴.</ref> ابن‌ مسعود با تربیت شاگردانی چون علقمة بن قیس نخعی، اسود بن یزید نخعی، مسروق بن اجدع، و عبیدة بن عمرو سلمانی، مکتب تفسیری [[کوفه]] را پایه‌گذاری کرد<ref>الاصابه، ج۱، ص۵۸؛ التفسیر و المفسرون، ج۱، ص۱۱۸؛ نک عبدالله بن مسعود، ص۲۸۵-۲۹۸.</ref> که پس از مکتب تفسیری [[مکه]] مهم‌ترین مکتب به شمار می‌آمد.		ابن‌ مسعود در روزگار خود فردی‌ آگاه‌ به‌ مفاهیم‌ قرآن‌ و [[اسباب‌ نزول‌]] آیات‌ شناخته‌ می‌شد.‌<ref>صحیح مسلم، ج۷، ص۱۴۷-۱۴۹.</ref> او بخشی از تفسیر قرآن را از [[امام علی(ع)]] فراگرفت.<ref>سعد السعود، ص۲۸۵؛ بحار الانوار، ج۸۹، ص۱۰۵.</ref> در دوره‌های‌ بعد، آراء او را‌ مفسران مذاهب‌ گوناگون‌ اسلامی برگرفته‌اند. [[سدی‌\|سُدّی‌]] در تفسیر خود غالباً روایت‌های‌ او را نقل‌ کرده‌ است‌.<ref>البدایة و النهایه، ج۱، ص۱۰، ۱۸، ۵۹؛ ج۲، ص۴.</ref> ابن‌ مسعود با تربیت شاگردانی چون علقمة بن قیس نخعی، اسود بن یزید نخعی، مسروق بن اجدع، و عبیدة بن عمرو سلمانی، مکتب تفسیری [[کوفه]] را پایه‌گذاری کرد<ref>الاصابه، ج۱، ص۵۸؛ التفسیر و المفسرون، ج۱، ص۱۱۸؛ نک عبدالله بن مسعود، ص۲۸۵-۲۹۸.</ref> که پس از مکتب تفسیری [[مکه]] مهم‌ترین مکتب به شمار می‌آمد.

	===نقل حدیث===		===نقل حدیث===