موسوعه رد شبهات جلد بیستم (کتاب) - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Kamran در ‏۳ فوریهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۳۳

2022-02-03T10:33:47Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳ فوریهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۴:۰۳
خط ۳۳:		خط ۳۳:

	جلد بیستم از موسوعه رد شبهات به چهار شبهه [[وهابیت\|وهابیان]] علیه عقاید [[شیعه\|شیعیان]] با موضوع [[قرآن]] پاسخ داده است.		جلد بیستم از موسوعه رد شبهات به چهار شبهه [[وهابیت\|وهابیان]] علیه عقاید [[شیعه\|شیعیان]] با موضوع [[قرآن]] پاسخ داده است.

			عنوان چهار فصل این جلد از موسوعه رد شبهات چنین است:

	* [[باطن گرایی]] [[شیعه]] در تفسیر [[قرآن]]		* [[باطن گرایی]] [[شیعه]] در تفسیر [[قرآن]]

Rezaei: ویرایش فنی

2022-02-03T06:16:20Z

ویرایش فنی

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳ فوریهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۹:۴۶
خط ۳۲:		خط ۳۲:
	}}		}}

	جلد بیستم از موسوعه رد شبهات ~~است. این مجموعه~~ به ~~شبهات~~ [[وهابیت\|وهابیان]] علیه عقاید [[شیعه\|شیعیان]] ~~پاسخ می‌دهد. این جلد از کتاب به شبهات مطرح شده~~ با موضوع [[قرآن]] پاسخ داده است.		جلد بیستم از موسوعه رد شبهات به چهار شبهه [[وهابیت\|وهابیان]] علیه عقاید [[شیعه\|شیعیان]] با موضوع [[قرآن]] پاسخ داده است.

	~~کتاب در چهار بخش تدوین شده است:~~

	* [[باطن گرایی]] [[شیعه]] در تفسیر [[قرآن]]		* [[باطن گرایی]] [[شیعه]] در تفسیر [[قرآن]]

Kamran در ‏۳ فوریهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۵:۵۲

2022-02-03T05:52:51Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳ فوریهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۹:۲۲
خط ۵۰:		خط ۵۰:
	===رویارویی ابن تیمیه با باطن گرایی===		===رویارویی ابن تیمیه با باطن گرایی===

	نویسنده این کتاب باوجود این که [[ابن تیمیه]] را از ناقدان اصلی رویکرد [[تأویل گرایی]] و [[باطن گرایی]] ~~می‌داند اما~~ او را بیش از این که منتقد [[شیعه اثنی اشعری]] بداند منتقد فرقه [[صوفیه]] و [[اسماعیلیه]] [[قرامطی]] می‌داند که صفات الهی را به معنای سلبی برگردانده و از ظاهر کلمات روی گردان شده بودند.<ref>موسوعه رد شبهات، جلد 20، ص 32</ref>		نویسنده این کتاب باوجود این که [[ابن تیمیه]] را از ناقدان اصلی رویکرد [[تأویل گرایی]] و [[باطن گرایی]] می‌داند، او را بیش از این که منتقد [[شیعه اثنی اشعری]] بداند منتقد فرقه [[صوفیه]] و [[اسماعیلیه]] [[قرامطی]] می‌داند که صفات الهی را به معنای سلبی برگردانده و از ظاهر کلمات روی گردان شده بودند.<ref>موسوعه رد شبهات، جلد 20، ص 32</ref>

	===شبهه: ضابطه مند نبودن مکتب شیعه در تأویل گرایی و باطن گرایی===		===شبهه: ضابطه مند نبودن مکتب شیعه در تأویل گرایی و باطن گرایی===

Kamran در ‏۳ فوریهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۵:۵۰

2022-02-03T05:50:46Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳ فوریهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۹:۲۰
خط ۳۲:		خط ۳۲:
	}}		}}

	جلد بیستم از موسوعه رد شبهات است. این مجموعه به شبهات [[وهابیت\|وهابیان]] علیه عقاید [[شیعه\|شیعیان]] پاسخ می‌دهد. این جلد از کتاب به شبهات مطرح شده با موضوع [[قرآن]] پاسخ داده است. کتاب در چهار بخش: [[باطن گرایی]] [[شیعه]] در تفسیر [[قرآن]]، قرآن و [[قاعده لطف]]، پیوند دوسویه میان اعتبار سندی [[قرآن]] و عدالت [[صحابه]] در مکتب [[تشیع]]، مفهوم‌شناسی «تبیان کل شیءبودن قرآن» و پیوند آن با نسخ‌پذیری [[قرآن]] توسط گفتار [[اهل بیت]]~~، توسط محمدامین قوجانی غروی نگاشته شده است~~.		جلد بیستم از موسوعه رد شبهات است. این مجموعه به شبهات [[وهابیت\|وهابیان]] علیه عقاید [[شیعه\|شیعیان]] پاسخ می‌دهد. این جلد از کتاب به شبهات مطرح شده با موضوع [[قرآن]] پاسخ داده است.

			کتاب در چهار بخش تدوین شده است:

			* [[باطن گرایی]] [[شیعه]] در تفسیر [[قرآن]]
			* قرآن و [[قاعده لطف]]
			* پیوند دوسویه میان اعتبار سندی [[قرآن]] و عدالت [[صحابه]] در مکتب [[تشیع]]
			* مفهوم‌شناسی «تبیان کل شیءبودن قرآن» و پیوند آن با نسخ‌پذیری [[قرآن]] توسط گفتار [[اهل بیت]].

	==باطن گرایی شیعه در تفسیر قرآن==		==باطن گرایی شیعه در تفسیر قرآن==

Kamran در ‏۳ فوریهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۵:۴۵

2022-02-03T05:45:12Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳ فوریهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۹:۱۵
خط ۳۷:		خط ۳۷:
	فصل اول از کتاب به شبهه ضابطه‌مند نبودن شیعه در تاویل قرآن پاسخ داده است.		فصل اول از کتاب به شبهه ضابطه‌مند نبودن شیعه در تاویل قرآن پاسخ داده است.

	نویسنده ابتدا به تعریف ~~دو مفهوم~~ دو مفهوم [[باطن]] و [[تأویل]] پرداخته است<ref>موسوعه رد شبهات، جلد 20، ص10-11</ref>معنای باطنی آن است که تدبر و تأمل در [[قرآن]] غیر از آن که انتقال ذهن از مفهوم ظاهری و نخستین واژگان به مفهوم باطنی را به دنبال دارد سبب پیدایش نوعی از فهم و بینش با ابعاد گسترده و مراتب بلند پایه نیز می‌شود.<ref>موسوعه رد شبهات، جلد 20، ص 14-18</ref>		نویسنده ابتدا به تعریف دو مفهوم [[باطن]] و [[تأویل]] پرداخته است<ref>موسوعه رد شبهات، جلد 20، ص10-11</ref>معنای باطنی آن است که تدبر و تأمل در [[قرآن]] غیر از آن که انتقال ذهن از مفهوم ظاهری و نخستین واژگان به مفهوم باطنی را به دنبال دارد سبب پیدایش نوعی از فهم و بینش با ابعاد گسترده و مراتب بلند پایه نیز می‌شود.<ref>موسوعه رد شبهات، جلد 20، ص 14-18</ref>

	نویسنده نتیجه می‌گیرد که فقط خداوند و راسخان در علم یعنی [[پیامبراسلام\|پیامبر]] و [[اهل بیت]] دانش [[تأویل]] و بیان مصادیق را دارند.<ref>موسوعه رد شبهات، جلد 20، ص20</ref> او در ادامه به [[باطن گرایی]] مذموم گروه‌های [[صوفیه]] و [[باطنیه]] می‌پردازد و افراط گرایی آنان در تفسیر آیات [[قرآن]] بدون درنظر گرفتن معانی آیات را سبب انتقادها به [[تشیع]] می‌داند.<ref>موسوعه رد شبهات، جلد 20، ص21-22</ref>		نویسنده نتیجه می‌گیرد که فقط خداوند و راسخان در علم یعنی [[پیامبراسلام\|پیامبر]] و [[اهل بیت]] دانش [[تأویل]] و بیان مصادیق را دارند.<ref>موسوعه رد شبهات، جلد 20، ص20</ref> او در ادامه به [[باطن گرایی]] مذموم گروه‌های [[صوفیه]] و [[باطنیه]] می‌پردازد و افراط گرایی آنان در تفسیر آیات [[قرآن]] بدون درنظر گرفتن معانی آیات را سبب انتقادها به [[تشیع]] می‌داند.<ref>موسوعه رد شبهات، جلد 20، ص21-22</ref>

Kamran در ‏۳ فوریهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۵:۴۳

2022-02-03T05:43:15Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳ فوریهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۹:۱۳
خط ۳۲:		خط ۳۲:
	}}		}}

	جلد بیستم از موسوعه رد شبهات است که به شبهات [[وهابیت\|وهابیان]] علیه عقاید [[شیعه\|شیعیان]] ~~می‌پردازد~~. این جلد از کتاب به شبهات مطرح شده با موضوع [[قرآن]] پاسخ داده است. ~~این~~ کتاب در چهار بخش [[باطن گرایی]] [[شیعه]] در تفسیر [[قرآن]]، قرآن و [[قاعده لطف]]، پیوند دوسویه میان اعتبار سندی [[قرآن]] و عدالت [[صحابه]] در مکتب [[تشیع]]، ~~مفهوم‌شناسی«تبیان~~ کل شیءبودن قرآن» و پیوند آن با نسخ‌پذیری [[قرآن]] توسط گفتار [[اهل بیت]] توسط محمدامین قوجانی غروی نگاشته شده است.		جلد بیستم از موسوعه رد شبهات است. این مجموعه به شبهات [[وهابیت\|وهابیان]] علیه عقاید [[شیعه\|شیعیان]] پاسخ می‌دهد. این جلد از کتاب به شبهات مطرح شده با موضوع [[قرآن]] پاسخ داده است. کتاب در چهار بخش: [[باطن گرایی]] [[شیعه]] در تفسیر [[قرآن]]، قرآن و [[قاعده لطف]]، پیوند دوسویه میان اعتبار سندی [[قرآن]] و عدالت [[صحابه]] در مکتب [[تشیع]]، مفهوم‌شناسی «تبیان کل شیءبودن قرآن» و پیوند آن با نسخ‌پذیری [[قرآن]] توسط گفتار [[اهل بیت]]، توسط محمدامین قوجانی غروی نگاشته شده است.

	==باطن گرایی شیعه در تفسیر قرآن==		==باطن گرایی شیعه در تفسیر قرآن==

عاطفه فتاحی در ‏۲۸ ژانویهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۳:۵۱

2022-01-28T13:51:03Z

عاطفه فتاحی در ‏۲۸ ژانویهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۳:۴۱

2022-01-28T13:41:46Z

عاطفه فتاحی در ‏۲۸ ژانویهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۳:۳۷

2022-01-28T13:37:49Z

نمایش تغییرات

عاطفه فتاحی در ‏۲۸ ژانویهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۳:۱۹

2022-01-28T13:19:46Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۸ ژانویهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۷:۲۱
خط ۴۷:		خط ۴۷:
	===شبهه: ضابطه مند نبودن مکتب شیعه در تأویل گرایی و باطن گرایی===		===شبهه: ضابطه مند نبودن مکتب شیعه در تأویل گرایی و باطن گرایی===

	در این بخش نویسنده دیدگاه چندتن را دراین باره بیان می‌کند. این نویسندگان از جمله ناصر القفاری و محمد الذهبی، شیعه اثنی عشری را در ردیف صوفیه معتقد به باطن قرآن دانسته‌اند.<ref>موسوعه رد شبهات، جلد 20، ص 43</ref> برخی از مستشرقان مانند هانری کربن نیز عقاید شیعه را مبتنی بر [[تأویل]] [[باطن گرایی\|باطن]]<ref>موسوعه رد شبهات، جلد 20، ص43</ref> می‌دانند.		در این بخش نویسنده دیدگاه چندتن را دراین باره بیان می‌کند. این نویسندگان از جمله ناصر القفاری و محمد الذهبی، [[شیعه اثنی عشری]] را در ردیف [[صوفیه]] معتقد به باطن قرآن دانسته‌اند.<ref>موسوعه رد شبهات، جلد 20، ص 43</ref> برخی از مستشرقان مانند [[هانری کربن]] نیز عقاید [[شیعه]] را مبتنی بر [[تأویل]] [[باطن گرایی\|باطن]]<ref>موسوعه رد شبهات، جلد 20، ص43</ref> می‌دانند.

	===پاسخ: شیعه اثنی‌اشعری باطنی نیست===		===پاسخ: شیعه اثنی‌اشعری باطنی نیست===
خط ۷۳:		خط ۷۳:

	==آیا قرآن از نظر شیعه سند متصل دارد؟==		==آیا قرآن از نظر شیعه سند متصل دارد؟==
	در فصل سوم به این شبهه پاسخ داده شده که چون شیعیان به عدالت [[صحابه]] اعتقاد ندارند، و صحت سند روایت با عدالت راویان تامین می‌شود، از نظر شیعه سند قرآن صحیح نخواهد بود.		در فصل سوم به این شبهه پاسخ داده شده که چون [[شیعه\|شیعیان]] به عدالت [[صحابه]] اعتقاد ندارند، و صحت سند روایت با عدالت راویان تامین می‌شود، از نظر [[شیعه]] سند [[قرآن]] صحیح نخواهد بود.

	نویسنده در پاسخ به این شبهه ضمن این که به بررسی صحت و سقم قرائت‌ها تأکید دارد. به [[قرائت حفص]] از [[عاصم]] اشاره دارد و آن را علی رغم [[شیعه]] نبودن و سلسله مشخص روایت قرائت صحیح می‌داند.<ref>موسوعه رد شبهات، جلد 20، ص115-116</ref>		نویسنده در پاسخ به این شبهه ضمن این که به بررسی صحت و سقم قرائت‌ها تأکید دارد. به [[قرائت حفص]] از [[عاصم]] اشاره دارد و آن را علی رغم [[شیعه]] نبودن و سلسله مشخص روایت قرائت صحیح می‌داند.<ref>موسوعه رد شبهات، جلد 20، ص115-116</ref>
خط ۸۲:		خط ۸۲:
	'''شبهه اول''' ناسازگاری حق تشریع امامان با باور به کامل بودن شریعت است.<ref>موسوعه رد شبهات، جلد 20، ص 142-143</ref>		'''شبهه اول''' ناسازگاری حق تشریع امامان با باور به کامل بودن شریعت است.<ref>موسوعه رد شبهات، جلد 20، ص 142-143</ref>

	'''شبهه دوم''' محدودیت زمانی حق تشریع امامان است به این معنا که سخنان امامان تنها مسائل صدر اسلام را در بر می‌گیرد و نه مسائل روز را.<ref>موسوعه رد شبهات، جلد 20، ص 145</ref>		'''شبهه دوم''' محدودیت زمانی حق تشریع امامان است به این معنا که سخنان [[امامان شیعه\|امامان]] تنها مسائل [[صدر اسلام]] را در بر می‌گیرد و نه مسائل روز را.<ref>موسوعه رد شبهات، جلد 20، ص 145</ref>

	'''شبهه سوم''' ناسازگاری حق تشریع امامان با پایان وحی است.<ref>موسوعه رد شبهات، جلد 20، ص 147-148</ref>		'''شبهه سوم''' ناسازگاری حق تشریع امامان با پایان [[وحی]] است.<ref>موسوعه رد شبهات، جلد 20، ص 147-148</ref>

	نویسنده در این بخش از کتاب با تاکید بر اینکه شریعت به طور کامل به پیامبر(ص) نازل شده<ref>موسوعه رد شبهات، جلد 20، ص 143-144</ref> و تنها از طریق او و نه از طریق وحی مستقل به امامان منتقل شده است<ref>موسوعه رد شبهات، جلد 20، ص 148-149</ref> به شبهه اول و سوم پاسخ داده و شبهه دوم را نیز با ارجاع به راهبرد اجتهاد و استنباط احکام از ادله معتبر عقلی و شرعی پاسخ داده است.<ref>موسوعه رد شبهات، جلد 20، ص 146-147</ref>		نویسنده در این بخش از کتاب با تاکید بر اینکه شریعت به طور کامل به [[پیامبراسلام\|پیامبر(ص)]] نازل شده<ref>موسوعه رد شبهات، جلد 20، ص 143-144</ref> و تنها از طریق او و نه از طریق [[وحی]] مستقل به [[امامان شیعه\|امامان]] منتقل شده است<ref>موسوعه رد شبهات، جلد 20، ص 148-149</ref> به شبهه اول و سوم پاسخ داده و شبهه دوم را نیز با ارجاع به راهبرد اجتهاد و استنباط احکام از ادله معتبر عقلی و شرعی پاسخ داده است.<ref>موسوعه رد شبهات، جلد 20، ص 146-147</ref>
	==اطلاعات نشر==		==اطلاعات نشر==

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۸ ژانویهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۷:۱۱
خط ۳۷:		خط ۳۷:
	فصل اول از کتاب به شبهه ضابطه‌مند نبودن شیعه در تاویل قرآن پاسخ داده است.		فصل اول از کتاب به شبهه ضابطه‌مند نبودن شیعه در تاویل قرآن پاسخ داده است.

	نویسنده ابتدا به تعریف دو مفهوم دو مفهوم [[باطن]] و [[تأویل]] پرداخته است<ref>موسوعه رد شبهات، ~~ج20،~~ ص10-11</ref>معنای باطنی آن است که تدبر و تأمل در [[قرآن]] غیر از آن که انتقال ذهن از مفهوم ظاهری و نخستین واژگان به مفهوم باطنی را به دنبال دارد سبب پیدایش نوعی از فهم و بینش با ابعاد گسترده و مراتب بلند پایه نیز می‌شود.<ref>موسوعه رد شبهات، جلد 20، ص 14-18</ref>		نویسنده ابتدا به تعریف دو مفهوم دو مفهوم [[باطن]] و [[تأویل]] پرداخته است<ref>موسوعه رد شبهات، جلد 20، ص10-11</ref>معنای باطنی آن است که تدبر و تأمل در [[قرآن]] غیر از آن که انتقال ذهن از مفهوم ظاهری و نخستین واژگان به مفهوم باطنی را به دنبال دارد سبب پیدایش نوعی از فهم و بینش با ابعاد گسترده و مراتب بلند پایه نیز می‌شود.<ref>موسوعه رد شبهات، جلد 20، ص 14-18</ref>

	نویسنده نتیجه می‌گیرد که فقط خداوند و راسخان در علم یعنی [[پیامبراسلام\|پیامبر]] و [[اهل بیت]] دانش [[تأویل]] و بیان مصادیق را دارند.<ref>موسوعه رد شبهات، جلد 20، ص20</ref> او در ادامه به [[باطن گرایی]] مذموم گروه‌های [[صوفیه]] و [[باطنیه]] می‌پردازد و افراط گرایی آنان در تفسیر آیات [[قرآن]] بدون درنظر گرفتن معانی آیات را سبب انتقادها به [[تشیع]] می‌داند.<ref>موسوعه رد شبهات، ج 20، ص21-22</ref>		نویسنده نتیجه می‌گیرد که فقط خداوند و راسخان در علم یعنی [[پیامبراسلام\|پیامبر]] و [[اهل بیت]] دانش [[تأویل]] و بیان مصادیق را دارند.<ref>موسوعه رد شبهات، جلد 20، ص20</ref> او در ادامه به [[باطن گرایی]] مذموم گروه‌های [[صوفیه]] و [[باطنیه]] می‌پردازد و افراط گرایی آنان در تفسیر آیات [[قرآن]] بدون درنظر گرفتن معانی آیات را سبب انتقادها به [[تشیع]] می‌داند.<ref>موسوعه رد شبهات، جلد 20، ص21-22</ref>

	===رویارویی ابن تیمیه با باطن گرایی===		===رویارویی ابن تیمیه با باطن گرایی===

	نویسنده این کتاب باوجود این که [[ابن تیمیه]] را از ناقدان اصلی رویکرد [[تأویل گرایی]] و [[باطن گرایی]] می‌داند اما او را بیش از این که منتقد [[شیعه اثنی اشعری]] بداند منتقد فرقه [[صوفیه]] و [[اسماعیلیه]] [[قرامطی]] می‌داند که صفات الهی را به معنای سلبی برگردانده و از ظاهر کلمات روی گردان شده بودند.<ref>موسوعه رد شبهات، ج 20، ص 32</ref>		نویسنده این کتاب باوجود این که [[ابن تیمیه]] را از ناقدان اصلی رویکرد [[تأویل گرایی]] و [[باطن گرایی]] می‌داند اما او را بیش از این که منتقد [[شیعه اثنی اشعری]] بداند منتقد فرقه [[صوفیه]] و [[اسماعیلیه]] [[قرامطی]] می‌داند که صفات الهی را به معنای سلبی برگردانده و از ظاهر کلمات روی گردان شده بودند.<ref>موسوعه رد شبهات، جلد 20، ص 32</ref>

	===شبهه: ضابطه مند نبودن مکتب شیعه در تأویل گرایی و باطن گرایی===		===شبهه: ضابطه مند نبودن مکتب شیعه در تأویل گرایی و باطن گرایی===

	در این بخش نویسنده دیدگاه چندتن را دراین باره بیان می‌کند. این نویسندگان از جمله ناصر القفاری و محمد الذهبی، شیعه اثنی عشری را در ردیف صوفیه معتقد به باطن قرآن دانسته‌اند.<ref>موسوعه رد شبهات، ج 20، ص 43</ref> برخی از مستشرقان مانند هانری کربن نیز عقاید شیعه را مبتنی بر [[تأویل]] [[باطن گرایی\|باطن]]<ref>موسوعه رد شبهات، ج 20، ص43</ref> می‌دانند.		در این بخش نویسنده دیدگاه چندتن را دراین باره بیان می‌کند. این نویسندگان از جمله ناصر القفاری و محمد الذهبی، شیعه اثنی عشری را در ردیف صوفیه معتقد به باطن قرآن دانسته‌اند.<ref>موسوعه رد شبهات، جلد 20، ص 43</ref> برخی از مستشرقان مانند هانری کربن نیز عقاید شیعه را مبتنی بر [[تأویل]] [[باطن گرایی\|باطن]]<ref>موسوعه رد شبهات، جلد 20، ص43</ref> می‌دانند.

	===پاسخ: شیعه اثنی‌اشعری باطنی نیست===		===پاسخ: شیعه اثنی‌اشعری باطنی نیست===

	نویسنده در مقام پاسخگویی بر آن است که منتقدان همه فرق [[شیعه]] را یکسان فرض می‌کند حال آن که [[شیعه اثنی اشعری]] خود دیدگاه فرقه [[باطنیه]] را نقد می‌کند و معتقد است معنای دریافت شده از آیات [[قرآن]] نباید متناقض از معنای واژگانی آن باشد، بدین معنا که در دیگاه [[شیعه اثنی اشعری]] معانی باطنی در عرض معانی ظاهری آیات نیست بلکه در طول آنها است.<ref>موسوعه رد شبهات، ج 20، ص 44-45</ref>		نویسنده در مقام پاسخگویی بر آن است که منتقدان همه فرق [[شیعه]] را یکسان فرض می‌کند حال آن که [[شیعه اثنی اشعری]] خود دیدگاه فرقه [[باطنیه]] را نقد می‌کند و معتقد است معنای دریافت شده از آیات [[قرآن]] نباید متناقض از معنای واژگانی آن باشد، بدین معنا که در دیگاه [[شیعه اثنی اشعری]] معانی باطنی در عرض معانی ظاهری آیات نیست بلکه در طول آنها است.<ref>موسوعه رد شبهات، جلد 20، ص 44-45</ref>

	==قرآن و قاعده لطف==		==قرآن و قاعده لطف==
	در فصل دوم کتاب به شبهات مرتبط به [[قاعده لطف]] که شیعیان برای اثبات امامت به آن استناد می‌کنند، پاسخ داده است. نویسنده در ادامه چهار شبهه را در ارتباط با [[قاعده لطف]] بیان می‌کند و به آن‌ها پاسخ می‌دهد:		در فصل دوم کتاب به شبهات مرتبط به [[قاعده لطف]] که شیعیان برای اثبات امامت به آن استناد می‌کنند، پاسخ داده است. نویسنده در ادامه چهار شبهه را در ارتباط با [[قاعده لطف]] بیان می‌کند و به آن‌ها پاسخ می‌دهد:
	====شبهه اول: فقدان دلیل قرآنی و روایی بر اثبات قاعده لطف====		====شبهه اول: فقدان دلیل قرآنی و روایی بر اثبات قاعده لطف====
	'''پاسخ''': مفاد [[قاعده لطف]] با آیات [[قرآن]] هماهنگی و همخوانی دارد زیرا [[قاعده لطف]] درصدد اثبات ضرورت یک عمل از سوی خداوند است تا [[مکلف]] با آن به انجام تکلیفی که پیش از این برای او مقرر شده نزدیک تر شود و از عقوبت احتمالی دورتر شود. در این قسمت در همین راستا آیات [[قرآن]] و روایاتی نقل شده است.<ref>موسوعه رد شبهات، ج 20، ص 65-74</ref>		'''پاسخ''': مفاد [[قاعده لطف]] با آیات [[قرآن]] هماهنگی و همخوانی دارد زیرا [[قاعده لطف]] درصدد اثبات ضرورت یک عمل از سوی خداوند است تا [[مکلف]] با آن به انجام تکلیفی که پیش از این برای او مقرر شده نزدیک تر شود و از عقوبت احتمالی دورتر شود. در این قسمت در همین راستا آیات [[قرآن]] و روایاتی نقل شده است.<ref>موسوعه رد شبهات، جلد 20، ص 65-74</ref>
	====شبهه دوم: منت نهادن خداوند بر هدایت‌گریش دلیل بر واجب نبودن لطف او است.====		====شبهه دوم: منت نهادن خداوند بر هدایت‌گریش دلیل بر واجب نبودن لطف او است.====
	از دلایل مخالفان [[قاعده لطف]] این است که اگر هدایت انسان‌ها هرچند به صورت نشان دادن مسیر حق به آن‌ها بر خدا واجب است، خداوند نباید برای انجام این عمل واجب منتی بر بندگان بگذارد.<ref>موسوعه رد شبهات، ج 20، ص 75</ref>		از دلایل مخالفان [[قاعده لطف]] این است که اگر هدایت انسان‌ها هرچند به صورت نشان دادن مسیر حق به آن‌ها بر خدا واجب است، خداوند نباید برای انجام این عمل واجب منتی بر بندگان بگذارد.<ref>موسوعه رد شبهات، جلد 20، ص 75</ref>

	'''پاسخ''': بدون شک از [[صفات کمال خداوند\|صفات کمال خداوندی]] صفت [[منان]] است که در [[حدیث\|احادیث]] و [[دعا\|ادعیه]] مختلف به آن اشاره شده است. حقیقت منت درباره خداوند این است که خدا موجودی نعمت دهنده است که درصدد تذکر و گوشزد نعمتی است که به نعمت گیرنده و انسان می دهد تا او بدین وسیله بر این نعمت شکرگذاری کند.<ref>موسوعه رد شبهات، ج 20، ص76-77</ref>		'''پاسخ''': بدون شک از [[صفات کمال خداوند\|صفات کمال خداوندی]] صفت [[منان]] است که در [[حدیث\|احادیث]] و [[دعا\|ادعیه]] مختلف به آن اشاره شده است. حقیقت منت درباره خداوند این است که خدا موجودی نعمت دهنده است که درصدد تذکر و گوشزد نعمتی است که به نعمت گیرنده و انسان می دهد تا او بدین وسیله بر این نعمت شکرگذاری کند.<ref>موسوعه رد شبهات، جلد 20، ص76-77</ref>

	====شبهه سوم: تعارض برخی آیات با قاعده لطف====		====شبهه سوم: تعارض برخی آیات با قاعده لطف====

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۸ ژانویهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۶:۴۹
خط ۳۵:		خط ۳۵:

	==باطن گرایی شیعه در تفسیر قرآن==		==باطن گرایی شیعه در تفسیر قرآن==
	~~این بخش~~ از کتاب به شبهه ضابطه‌مند نبودن شیعه در تاویل قرآن پاسخ داده است.		فصل اول از کتاب به شبهه ضابطه‌مند نبودن شیعه در تاویل قرآن پاسخ داده است.

	نویسنده ابتدا به تعریف دو مفهوم دو مفهوم [[باطن]] و [[تأویل]] پرداخته است<ref>موسوعه رد شبهات/قرآن، ص10-11</ref>معنای باطنی آن است که تدبر و تأمل در [[قرآن]] غیر از آن که انتقال ذهن از مفهوم ظاهری و نخستین واژگان به مفهوم باطنی را به دنبال دارد سبب پیدایش نوعی از فهم و بینش با ابعاد گسترده و مراتب بلند پایه نیز می‌شود.<ref>موسوعه رد شبهات/قرآن، ص 14-18</ref>		نویسنده ابتدا به تعریف دو مفهوم دو مفهوم [[باطن]] و [[تأویل]] پرداخته است<ref>موسوعه رد شبهات/قرآن، ص10-11</ref>معنای باطنی آن است که تدبر و تأمل در [[قرآن]] غیر از آن که انتقال ذهن از مفهوم ظاهری و نخستین واژگان به مفهوم باطنی را به دنبال دارد سبب پیدایش نوعی از فهم و بینش با ابعاد گسترده و مراتب بلند پایه نیز می‌شود.<ref>موسوعه رد شبهات/قرآن، ص 14-18</ref>
خط ۵۴:		خط ۵۴:

	==قرآن و قاعده لطف==		==قرآن و قاعده لطف==
	~~این بخش از~~ کتاب به شبهات مرتبط به [[قاعده لطف]] که شیعیان برای اثبات امامت به آن استناد می‌کنند، پاسخ داده است. نویسنده در ادامه چهار شبهه را در ارتباط با [[قاعده لطف]] بیان می‌کند و به آن‌ها پاسخ می‌دهد:		در فصل دوم کتاب به شبهات مرتبط به [[قاعده لطف]] که شیعیان برای اثبات امامت به آن استناد می‌کنند، پاسخ داده است. نویسنده در ادامه چهار شبهه را در ارتباط با [[قاعده لطف]] بیان می‌کند و به آن‌ها پاسخ می‌دهد:
	====شبهه اول: فقدان دلیل قرآنی و روایی بر اثبات قاعده لطف====		====شبهه اول: فقدان دلیل قرآنی و روایی بر اثبات قاعده لطف====
	'''پاسخ''': مفاد [[قاعده لطف]] با آیات [[قرآن]] هماهنگی و همخوانی دارد زیرا [[قاعده لطف]] درصدد اثبات ضرورت یک عمل از سوی خداوند است تا [[مکلف]] با آن به انجام تکلیفی که پیش از این برای او مقرر شده نزدیک تر شود و از عقوبت احتمالی دورتر شود. در این قسمت در همین راستا آیات [[قرآن]] و روایاتی نقل شده است.<ref>موسوعه رد شبهات/قرآن، ص 65-74</ref>		'''پاسخ''': مفاد [[قاعده لطف]] با آیات [[قرآن]] هماهنگی و همخوانی دارد زیرا [[قاعده لطف]] درصدد اثبات ضرورت یک عمل از سوی خداوند است تا [[مکلف]] با آن به انجام تکلیفی که پیش از این برای او مقرر شده نزدیک تر شود و از عقوبت احتمالی دورتر شود. در این قسمت در همین راستا آیات [[قرآن]] و روایاتی نقل شده است.<ref>موسوعه رد شبهات/قرآن، ص 65-74</ref>
خط ۷۳:		خط ۷۳:

	==آیا قرآن از نظر شیعه سند متصل دارد؟==		==آیا قرآن از نظر شیعه سند متصل دارد؟==
	در ~~این~~ فصل به این شبهه پاسخ داده شده که چون شیعیان به عدالت [[صحابه]] اعتقاد ندارند، و صحت سند روایت با عدالت راویان تامین می‌شود، از نظر شیعه سند قرآن صحیح نخواهد بود.		در فصل سوم به این شبهه پاسخ داده شده که چون شیعیان به عدالت [[صحابه]] اعتقاد ندارند، و صحت سند روایت با عدالت راویان تامین می‌شود، از نظر شیعه سند قرآن صحیح نخواهد بود.

	نویسنده در پاسخ به این شبهه ضمن این که به بررسی صحت و سقم قرائت‌ها تأکید دارد. به [[قرائت حفص]] از [[عاصم]] اشاره دارد و آن را علی رغم [[شیعه]] نبودن و سلسله مشخص روایت قرائت صحیح می‌داند.<ref>موسوعه رد شبهات/قرآن، ص115-116</ref>		نویسنده در پاسخ به این شبهه ضمن این که به بررسی صحت و سقم قرائت‌ها تأکید دارد. به [[قرائت حفص]] از [[عاصم]] اشاره دارد و آن را علی رغم [[شیعه]] نبودن و سلسله مشخص روایت قرائت صحیح می‌داند.<ref>موسوعه رد شبهات/قرآن، ص115-116</ref>

	==آیا «تبیان کل شیء بودن قرآن» با حق تشریع امامان سازگار است؟==		==آیا «تبیان کل شیء بودن قرآن» با حق تشریع امامان سازگار است؟==
	~~این بخش~~ از کتاب به شبهه‌هایی اختصاص دارد که درباره حق تشریع امامان مطرح شده است:		فصل چهارم از کتاب به شبهه‌هایی اختصاص دارد که درباره حق تشریع امامان مطرح شده است:

	'''شبهه اول''' ناسازگاری حق تشریع امامان با باور به کامل بودن شریعت است.<ref>موسوعه رد شبهات/قرآن، ص 142-143</ref>		'''شبهه اول''' ناسازگاری حق تشریع امامان با باور به کامل بودن شریعت است.<ref>موسوعه رد شبهات/قرآن، ص 142-143</ref>

	'''~~شبه~~ دوم''' محدودیت زمانی حق تشریع امامان است به این معنا که سخنان امامان ~~نیز~~ تنها مسائل صدر اسلام را در بر می‌گیرد و نه مسائل روز را.<ref>موسوعه رد شبهات/قرآن، ص 145</ref>		'''شبهه دوم''' محدودیت زمانی حق تشریع امامان است به این معنا که سخنان امامان تنها مسائل صدر اسلام را در بر می‌گیرد و نه مسائل روز را.<ref>موسوعه رد شبهات/قرآن، ص 145</ref>

	'''~~شبه~~ سوم''' ناسازگاری حق تشریع امامان با پایان وحی است.<ref>موسوعه رد شبهات/قرآن، ص 147-148</ref>		'''شبهه سوم''' ناسازگاری حق تشریع امامان با پایان وحی است.<ref>موسوعه رد شبهات/قرآن، ص 147-148</ref>

	نویسنده در این بخش از کتاب با تاکید بر اینکه شریعت به طور کامل به پیامبر(ص) نازل شده<ref>موسوعه رد شبهات/قرآن، ص 143-144</ref> و تنها از طریق او و نه از طریق وحی ~~تازه~~ به امامان منتقل شده است<ref>موسوعه رد شبهات/قرآن، ص 148-149</ref> به شبهه اول و سوم پاسخ داده و شبهه دوم را نیز با ارجاع به راهبرد اجتهاد و استنباط احکام از ادله معتبر عقلی و شرعی پاسخ داده است.<ref>موسوعه رد شبهات/قرآن، ص 146-147</ref>		نویسنده در این بخش از کتاب با تاکید بر اینکه شریعت به طور کامل به پیامبر(ص) نازل شده<ref>موسوعه رد شبهات/قرآن، ص 143-144</ref> و تنها از طریق او و نه از طریق وحی مستقل به امامان منتقل شده است<ref>موسوعه رد شبهات/قرآن، ص 148-149</ref> به شبهه اول و سوم پاسخ داده و شبهه دوم را نیز با ارجاع به راهبرد اجتهاد و استنباط احکام از ادله معتبر عقلی و شرعی پاسخ داده است.<ref>موسوعه رد شبهات/قرآن، ص 146-147</ref>
	==اطلاعات نشر==		==اطلاعات نشر==