کاربر:Mnourahmadi/صفحه تمرین۲ - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Mnourahmadi در ‏۲۸ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۲:۲۷

2025-05-28T12:27:08Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۸ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۵:۵۷
خط ۱:		خط ۱:
			== جستارهای وابسته ==

			* [[مکروهات احرام]]
			* [[طواف]]


	[[رده:اصطلاحات فقهی]]		[[رده:اصطلاحات فقهی]]
	{{منابع}}		{{منابع}}

Mnourahmadi در ‏۲۸ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۲:۲۵

2025-05-28T12:25:40Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۸ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۵:۵۵
خط ۱۰:		خط ۱۰:
	== پیوند به بیرون ==		== پیوند به بیرون ==
	[https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/789183/بیت-الله-الحرام?q=0 بیت الله الحرام، فراج أحمد دردیر، مجله منبر الاسلام، السنة الثلاثة و الثلاثون، ذی الحجة 1395 - العدد 12 (2 صفحه - از 77 تا 78).]		[https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/789183/بیت-الله-الحرام?q=0 بیت الله الحرام، فراج أحمد دردیر، مجله منبر الاسلام، السنة الثلاثة و الثلاثون، ذی الحجة 1395 - العدد 12 (2 صفحه - از 77 تا 78).]

			<ref>تحفة الفقهاء، ج۱، ص۳۸۱؛ حاشیة الدسوقی، ج۲، ص۲۱.</ref>

			{{یادداشت\|'''واجب موقت موسع''' عملی است که زمانی که برای آن قرار داده شده، بیش از مقدار زمانی است که جهت انجام دادن آن عمل نیاز دارد. مثل نمازهای روزانه.


			'''واجب موقت مضیق''' عملی است که زمانی که برای آن قرار داده شده، به اندازه زمانی است که برای انجام نیاز دارد. مثل روزه.}}
			==پانوشت==
			{{پانویس\|۲}}

			==منابع==
			*'''آشنایی با ابواب فقه'''، محمد اسماعیل نوری، تهران، سپاه پاسداران انقلاب اسلامی، چاپ اول، ۱۳۷۹ش.
			{{پایان}}

			==مقاله‌های مرتبط==
			*[[حرام]]
			*[[مستحب]]
			*[[مکروه]]
			{{احکام احرام عمودی}}

			[[رده:اصطلاحات فقهی]]

Mnourahmadi در ‏۲۲ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۴:۱۶

2025-05-22T14:16:34Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۲ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۷:۴۶
خط ۷:		خط ۷:
	\| لینک = http://lib.hajj.ir/View/fa/Book/BookView/Image/803		\| لینک = http://lib.hajj.ir/View/fa/Book/BookView/Image/803
	}}<onlyinclude>		}}<onlyinclude>

			== پیوند به بیرون ==
			[https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/789183/بیت-الله-الحرام?q=0 بیت الله الحرام، فراج أحمد دردیر، مجله منبر الاسلام، السنة الثلاثة و الثلاثون، ذی الحجة 1395 - العدد 12 (2 صفحه - از 77 تا 78).]

Mnourahmadi در ‏۲۲ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۴:۱۵

2025-05-22T14:15:22Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۲ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۷:۴۵
خط ۱:		خط ۱:
	[[رده:اصطلاحات فقهی]]		[[رده:اصطلاحات فقهی]]
	<onlyinclude>		{{منابع}}
			{{برگرفتگی
			\| پیش از لینک = کتاب
			\| منبع = درسنامه مناسک حج،
			\| پس از لینک = محمدحسین فلاح‌زاده، تهران، مشعر، ۱۳۸۹ش، ص۵۷-64 و [http://lib.hajj.ir/View/fa/Book/BookView/Image/1377 کتاب فرهنگ اصلاحات حج و عمره:راهنمای زائران سرزمین وحی]، مسعود فکری، احمد علائی، تهران، مشعر، ۱۳۹۳، ص۲۷۵
			\| لینک = http://lib.hajj.ir/View/fa/Book/BookView/Image/803
			}}<onlyinclude>

Mnourahmadi: جایگزینی صفحه با 'رده:اصطلاحات فقهی '

2025-05-12T18:41:01Z

جایگزینی صفحه با 'رده:اصطلاحات فقهی <onlyinclude>'

نمایش تغییرات

Mnourahmadi: /* مفهوم‌شناسی */

2025-05-09T15:47:47Z

مفهوم‌شناسی

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۹:۱۷
خط ۱:		خط ۱:
	صدّ		= صدّ =

	به ناتوانی مُحرِم از انجام مناسک [[حج]] یا [[عمره\|عُمره]] به دلیل عوامل بیرونی مانند دشمن "'''صَدّ'''" می‌گویند. نخستین بار مشرکان [[مکه]] مانع انجام حج [[پیامبر(ص)]] و اصحابش در ماجرای [[صلح حدیبیه\|صلح حُدَیبیه]] شدند. صدّ زمانی اتفاق می افتد که عمره گزار از ورود به مکه و انجام اعمال عمره و حج‌گزار از [[وقوف در عرفات\|وقوف در عَرَفات]] و [[وقوف در مشعر\|مَشعر]]، ناتوان شود. در این صورت فرد با [[قربانی]] و علاوه بر آن، طبق نظر برخی با [[حلق\|حَلق]] یا [[تقصیر]] از احرام خارج و [[محرمات احرام]] برایش حلال می شود. حج‌گزار می‌تواند هنگام احرام شرط کند که اگر احصار و صدّ پیش آید، از احرام خارج شود.		به ناتوانی مُحرِم از انجام مناسک [[حج]] یا [[عمره\|عُمره]] به دلیل عوامل بیرونی مانند دشمن "'''صَدّ'''" می‌گویند. نخستین بار مشرکان [[مکه]] مانع انجام حج [[پیامبر(ص)]] و اصحابش در ماجرای [[صلح حدیبیه\|صلح حُدَیبیه]] شدند. صدّ زمانی اتفاق می افتد که عمره گزار از ورود به مکه و انجام اعمال عمره و حج‌گزار از [[وقوف در عرفات\|وقوف در عَرَفات]] و [[وقوف در مشعر\|مَشعر]]، ناتوان شود. در این صورت فرد با [[قربانی]] و علاوه بر آن، طبق نظر برخی با [[حلق\|حَلق]] یا [[تقصیر]] از احرام خارج و [[محرمات احرام]] برایش حلال می شود. حج‌گزار می‌تواند هنگام احرام شرط کند که اگر احصار و صدّ پیش آید، از احرام خارج شود.

Mnourahmadi در ‏۹ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۵:۳۱

2025-05-09T15:31:50Z

نمایش تغییرات

Mnourahmadi: صفحه‌ای تازه حاوی «صدّ به ناتوانی مُحرِم از انجام مناسک حج یا عُمره به دلیل عوامل بیرونی مانند دشمن "'''صَدّ'''" می‌گویند. نخستین بار مشرکان مکه مانع انجام حج پیامبر(ص) و اصحابش در ماجرای صلح حُدَیبیه شدند. صدّ زمانی اتفاق می افتد که عمره...» ایجاد کرد

2025-05-07T11:10:01Z

صفحه‌ای تازه حاوی «صدّ به ناتوانی مُحرِم از انجام مناسک حج یا عُمره به دلیل عوامل بیرونی مانند دشمن "'''صَدّ'''" می‌گویند. نخستین بار مشرکان مکه مانع انجام حج پیامبر(ص) و اصحابش در ماجرای صلح حُدَیبیه شدند. صدّ زمانی اتفاق می افتد که عمره...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

صدّ

به ناتوانی مُحرِم از انجام مناسک [[حج]] یا [[عمره|عُمره]] به دلیل عوامل بیرونی مانند دشمن "'''صَدّ'''" می‌گویند. نخستین بار مشرکان [[مکه]] مانع انجام حج [[پیامبر(ص)]] و اصحابش در ماجرای [[صلح حدیبیه|صلح حُدَیبیه]] شدند. صدّ زمانی اتفاق می افتد که عمره گزار از ورود به مکه و انجام اعمال عمره و حج‌گزار از [[وقوف در عرفات|وقوف در عَرَفات]] و [[وقوف در مشعر|مَشعر]]، ناتوان شود. در این صورت فرد با [[قربانی]] و علاوه بر آن، طبق نظر برخی با [[حلق|حَلق]] یا [[تقصیر]] از احرام خارج و [[محرمات احرام]] برایش حلال می شود. حج‌گزار می‌تواند هنگام احرام شرط کند که اگر احصار و صدّ پیش آید، از احرام خارج شود.

== مفهوم‌شناسی ==
«صدّ» به معنای بازداشتن و روی گرداندن است.<ref>العین، ج۷، ص۸۰؛ الصحاح، ج۲، ص۴۹۵؛ النهایه، ج۳، ص۱۵.</ref>در فقه [[امامیه|امامی]]، «صدّ» یعنی دشمن از ورود احرام‌گزار به [[مکه]]، در عمره یا حج و یا از [[وقوف در مشعر|وقوف]] وی در [[مَشعر|مشعر]] و [[عرفات|عَرَفات]] در حج جلوگیری کند.<ref>المبسوط، طوسی، ج۱، ص۳۳۲؛ المهذب، ج۱، ص۲۷۰؛ السرائر، ج۱، ص۶۴۱.</ref> در منابع فقهی، کسی که بر اثر «صدّ» توفیق اتمام حج نیابد، «[[مصدود]]» خوانده می‌شود.

== پیشینه تاریخی ==
موضوع صَدّ، در آیات 196 سوره بقره و 2 سوره مائده مطرح شده است؛ به باور [[حدیث|مُحَدِّثان]]<ref>صحیح البخاری، ج۲، ص۲۰۶-۲۰۷؛ سنن ابی داود، ج۱، ص۴۱۷؛ الکافی، ج۴، ص۳۶۸-۳۶۹.</ref> و [[تفسیر|مفسران]]<ref>احکام القرآن، شافعی، ج۱، ص۱۳۰؛ جامع البیان، ج۲، ص۳۱۱.</ref> آیه 196 سوره بقره در [[صلح حدیبیه|صلح حُدَیبیّه]] نازل شد. هنگامی که [[پیامبر(ص)]] همراه با جمعی از مسلمانان برای ادای [[مناسک حج|مناسک]] راهی [[مکه]] شد، مشرکان مکه ایشان را از این کار بازداشتند. از این رو، ایشان در [[حدیبیه|حُدَیبیّه]] شتر خود را به عنوان [[قربانی]] مناسک [[عمره|عُمره]]، [[نحر|نَحر]] کرد و از [[احرام]] خارج شد. در آیات ۲۵ [[سوره‌ فتح]]، ۲۵ [[سوره حجّ]] و ۳۴ [[سوره انفال]] کسانی که مسلمانان را از ادای مناسک حج بازمی‌دارند، نکوهش شده‌اند.

==== نمونه‌های تاریخی صد ====
نمونه‌هایی از صد در منابع تاریخ اسلام ثبت شده است؛ از جمله: گزارش شده که طی وقایعی از قبیل درگیری‌ها و جنگ‌های سیاسی در مکه، برخی حاکمان مانع اتمام حج زائران می شدند. برخی از این وقایع در سال‌های 72،<ref>الکامل، ج۴، ص۳۵۰.</ref> 557،<ref>الکامل، ج۱۱، ص۲۸۷-۲۸۸.</ref> 705،<ref>شفاء الغرام، ج۲، ص۴۱۱.</ref> 743،<ref>شفاء الغرام، ج۲، ص۴۱۷-۴۱۸.</ref> 817<ref>شفاء الغرام، ج۲، ص۴۳۱-۴۳۳.</ref> و 1219 ه.ق<ref>تاریخ حج‌گزاری ایرانیان، ص۲۲۱-۲۲۲.</ref> گزارش شده است.

== تحقق صد ==
فقیهان [[امامیه|امامی]] صدّ در [[حج]] را زمانی می دانند که [[وقوف در عرفات|وقوف در عَرَفات]] و یا [[وقوف در مشعر|مَشعر]] ممکن نباشد و زمان حج بگذرد.<ref>تذکرة الفقهاء، ج۸، ص۴۰۱-۴۰۲؛ مدارک الاحکام، ج۸، ص۲۹۲-۳۰۱؛ مناسک حج، امام خمینی، ص۵۰۸-۵۱۴.</ref> به نظر عده‌ای، اگر ناتوانی در [[منا|مَنا]] پدید آید، صد نیست؛ و باید برای [[رمی|رَمْیْ]] و [[ذبح]] قربانی نائب گرفت و پس از [[حلق|حَلْق]] یا [[تقصیر]] و خروج از [[احرام]]، به بقیه اعمال پرداخت.<ref>الروضة البهیه، ج۲، ص۳۷۱؛ مدارک الاحکام، ج۸، ص۲۹۲-۳۰۱؛ جواهر الکلام، ج۲۰، ص۱۲۶.</ref> برخی ممنوعیت از ورود به منا و [[مکه]] را صَدّ می‌دانند.<ref>الروضة البهیه، ج۲، ص۳۷۲.</ref> صدّ در [[عمره|عُمره]]، با ممنوعیت از رسیدن به مکه<ref>المبسوط، طوسی، ج۱، ص۳۳۴-۳۳۵؛ شرائع الاسلام، ج۱، ص۲۱۳؛ مجمع الفائده، ج۷، ص۴۰۰، ۴۱۱.</ref> یا انجام اعمال عمره <ref>جامع المقاصد، ج۳، ص۲۸۳؛ الروضة البهیه، ج۲، ص۳۶۷، ۳۷۲؛ جواهر الکلام، ج۲۰، ص۱۲۸.</ref> تحقق می‌یابد. برخی ناتوانی از [[طواف]] یا [[سعی]] را نیزصد می دانند.<ref>کشف اللثام، ج۶، ص۳۰۱؛ ریاض المسائل، ج۷، ص۲۰۱؛ مناسک حج، امام خمینی، ص۵۰۷.</ref>

== تحلّل ==
{{اصلی|تحلل}}حکم مصدود از نظر همه فقیهان [[امامیه|امامی]]<ref>تذکرة الفقهاء، ج۸، ص۳۸۵؛ مسالک الافهام، ج۲، ص۳۸۶؛ الاحصار و الصد، ص۵.</ref>، [[تحلل|تحلّل]]<ref>الصحاح، ج۴، ص۱۶۷۳؛ بدائع الصنائع، ج۲، ص۱۷۷؛ النهایه، ج۱، ص۴۲۸، «حلل».</ref> یعنی خروج از [[احرام]] و حلال‌شدن [[محرمات احرام]] است. به نظر فقیهان امامی، با قربانی کردن و به باور برخی، هم قربانی و هم حلق یا تقصیر، همه محرمات احرام برای مصدود حلال می‌گردد.<ref>مسالک الافهام، ج۲، ص۳۸۷؛ جواهر الکلام، ج۲۰، ص۱۱۳؛ الاحصار و الصد، ص۵.</ref>بیشتر فقهای [[امامیه]] برای تحلل مصدود نیز به [[وجوب]] قربانی باور دارند.<ref>الخلاف، ج۲، ص۴۲۳؛ شرائع الاسلام، ج۱، ص۲۱۱.</ref> به نظر مشهور فقیهان [[امامیه|امامی]]، مکان ذبح قربانی مصدود، همان محلی است که در آن‌جا بازداشته شده است.<ref>الخلاف، ج۲، ص۴۲۴؛ السرائر، ج۱، ص۶۴۱.</ref> به ن<ref>تهذیب، ج۵، ص۴۲۱-۴۲۲.</ref> به نظر فقیهان امامی، ذبح قربانی مصدود، همان زمانیست که در بازدارندگی دشمن تحقق می‌یابد.<ref>السرائر، ج۱، ص۶۴۱؛ تذکرة الفقهاء، ج۸، ص۳۹۰.</ref> فقیهان [[امامیه|امامی]] در صدّ، نیت تحلّل را هنگام [[ذبح]] قربانی؛<ref>المبسوط، طوسی، ج۱، ص۳۳۳؛ تحریر الاحکام، ج۲، ص۷۴؛ مسالک الافهام، ج۲، ص۳۸۹.</ref> لازم می دانند.<ref>المجموع، ج۸، ص۲۹۹؛مواهب الجلیل، ج۴، ص۲۹۴؛ حاشیة الدسوقی، ج۲، ص۹۳-۹۴؛المغنی، ج۳، ص۳۷۵؛ البحر الرائق، ج۳، ص۹۹.</ref>

=== اشتراط تحلّل ===
{{اصلی|اشتراط تحلل}}به نظر مشهور فقیهان [[امامیه|امامی]]<ref>السرائر، ج۱، ص۵۳۳؛ الجامع للشرائع، ص۲۰۴؛ موسوعة الامام الخوئی، ج۲۹، ص۴۴۶.</ref> ، انسان می‌تواند در هنگام [[احرام]] شرط کند که اگر به دلیل مانعی نتواند حج را به پایان رساند، از احرام بیرون آید. بر این اساس، هرگاه یکی از این موانع تحقق یابد، او می‌تواند از احرام خارج شود. در صورت [[اشتراط تحلل]]، برخی فقیهان [[امامیه|شیعه]] به وجوب [[قربانی]]<ref>الخلاف، ج۲، ص۴۳۱؛ اللمعة الدمشقیه، ص۷۰.</ref> و برخی به عدم وجوب آن اعتقاد دارند.<ref>الانتصار، ص۲۵۸؛ السرائر، ج۱، ص۶۴۱؛ الجامع للشرائع، ص۲۲۲.</ref>