مقبره سیداسماعیل صدر

از ویکی حج
نسخهٔ تاریخ ‏۵ مارس ۲۰۱۹، ساعت ۱۸:۵۱ توسط Hasaninasab (بحث | مشارکت‌ها) (حذف از رده:مقاله‌های در دست ویرایش رده‌انبوه)
(تفاوت) → نسخهٔ قدیمی‌تر | نمایش نسخهٔ فعلی (تفاوت) | نسخهٔ جدیدتر ← (تفاوت)
پرش به ناوبری پرش به جستجو
اطلاعات اوليه
تأسیس بعد از وفات سیداسماعیل صدر
کاربری زیارتگاه
مکان اتاقی پایین پای رواق مطهر حرم کاظمین(ع)
مشخصات
وضعیت فعال
امکانات دارای پنجره‌ای مشبک که بالای آن، کتیبه‏‌ای طلاکاری شده حاوی آیه‌‏ای از قرآن

مقبره سیداسماعیل صدر، زیارتگاهی در کشور عراق و در شهر کاظمین، در اتاقی پایین پای رواق مطهر حرم کاظمین(ع)، واقع شده است.

این مقبره متعلق به سیداسماعیل صدر، فرزند سیدمحمد صدر از خاندان صدر که از خاندان‏‌های علمی و سادات شیعه در جبل عامل بودند که نسبشان به ابراهیم، پسر امام موسی کاظم(ع) می‏‌رسد.

مقبره سیداسماعیل دارای پنجره مشبکی به سمت صحن باب المراد است که بالای آن، کتیبه‏‌ای طلاکاری شده حاوی آیه‌‏ای از قرآن، وجود دارد و سه تن از فرزندانش در کنار او دفن شده‌اند.

معرفی اجمالی سیداسماعیل[ویرایش]

سیداسماعیل صدر، پسر سیدمحمد، پسر سیدصالح، از فقهای شیعه در نیمه اول سده سیزدهم و نیمه دوم سده چهاردهم است. خاندان صدر، از خاندان‏‌های علمی و سادات شیعه در جبل عامل است که بسیاری از علمای این خاندان، به ایران و عراق مهاجرت کردند. نسب این خاندان با 28 واسطه، به ابراهیم، پسر امام موسی کاظم(ع) می‏‌رسد. سیدصالح، جد سید اسماعیل، به عراق و سپس به اصفهان مهاجرت کرد و در این شهر، اقامت گزید.

سیدمحمد، پدر سیداسماعیل نیز از علمای شیعه و داماد مرحوم شیخ جعفر کاشف‏ الغطا بود و در سال 1263 یا 1264 ه. ق، در نجف اشرف درگذشت.

سیداسماعیل صدر، در 1258 ه. ق، در اصفهان به دنیا آمد و در شش سالگی پدر و در چهارده سالگی برادر بزرگ خود را از دست داد.

دوران علمی[ویرایش]

او مقدمات علوم دینی را در اصفهان‏ آموخت و در سال 1281 ه. ق، به نجف اشرف مهاجرت کرد و در جلسات درس میرزا محمدحسن شیرازی حضور یافت. کنار وی، دو تن دیگر از علمای بزرگ شیعه یعنی شیخ محمدتقی شیرازی و سیدمحمد اصفهانی فشارکی نیز نزد میرزای شیرازی شاگردی نمودند و با مهاجرت ایشان به سامرا، سیداسماعیل و دیگر شاگردان ایشان نیز در رکاب وی به سامرا رفتند.

سیداسماعیل صدر، در سال‏‌های پیری میرزای شیرازی، به دستور وی، تدریس علوم دینی را آغاز کرد و پس از وفات این عالم بزرگوار، به همراه عمویش سید حسن صدر، به کربلا رفت و در حوزه علمیه این شهر، به تدریس مشغول شد. مدتی نیز به اصفهان و در اواخر عمر، به کاظمین مهاجرت کرد و سرانجام در این شهر، در سن 80 یا 81 سالگی، در روز سه‏ شنبه، دوازده جمادی‏ الاولی 1388 ه. ق، از دنیا رفت و پس از تشییع جنازه باشکوهی، در اتاقی پایین پای رواق مطهر حرم کاظمین(ع)، به خاک سپرده شد. از وی به‌‏جز رساله عملیه که حاشیه‌‏ای بر کتاب «انیس التجار» ملا مهدی نراقی است، اثر دیگری به یادگار نمانده است.[۱]

فرزندان[ویرایش]

سیداسماعیل صدر، چهار فرزند پسر، به نام‌‏های سیدمحمدمهدی، سیدصدرالدین (متوفای 1372 ه. ق)، سیدمحمدجواد و سیدحیدر (متوفای 1356 ه. ق) داشت که همه آنها، از علما و فقها بودند و به جز سیدصدرالدین صدر که در حرم مطهر حضرت معصومه(س) در قم مدفون می‏‌باشد، [۲] سه فرزند دیگر، کنار پدر در کاظمین، به خاک سپرده شده‌‏اند.

محل مقبره[ویرایش]

مقبره سیداسماعیل صدر، در قسمت شمال شرقی حرم مطهر قرار دارد و دارای پنجره مشبکی به سمت صحن باب المراد است که بالای آن، کتیبه‏‌ای طلاکاری شده حاوی آیه‌‏ای از قرآن، وجود دارد.[۳]

پانویس[ویرایش]

  1. گلشن ابرار، ج3، ص218 و 227.
  2. گلشن ابرار، ج3، ص226 و 227.
  3. http://www.aljawadain.org/fr/projects/view.php?id/01.

منابع[ویرایش]

این مقاله برگرفته از کتاب زیارت‌گاه‌های عراق، محمدمهدی فقیه بحرالعلوم. بخش «مقبره سیداسماعیل صدر»، ج1، ص313-314. است.


  • گلشن ابرار: جمعى از پژوهشگران حوزه علميه قم، زير نظر: پژوهشكده باقرالعلوم(ع)، چاپ ٣، قم، معروف، ١٣٨۵ه. ش.