در حال ویرایش الگو:مقاله برگزیده

[[اشراف حسنی|اَشراف حَسنی]] (۳۵۸-۱۳۴۳ق)، [[امرای مکه|امیران مکه]] از نسل [[امام حسن(ع)]] از نیمه دوم سده چهارم قمری تا تسلط [[آل سعود]] هستند. اشراف حسنی، بیشتر به صورت نیمه‌مستقل و زیر نفوذ دیگر حکومت‌ها مانند [[فاطمیان]]، [[ایوبیان]]، [[بنی‌عباس|عباسیان]] و [[ممالیک]] به حکمرانی می‌پرداختند. این حکومت‌ها به آبادانی [[مکه]] و خدمت به [[حاجی|حاجیان]] پرداخته و گاه وجوه نقد برای شریف حاکم می‌فرستادند و در مقابل اشراف حسنی در [[ایام الحج|موسم حج]] به نام آنها خطبه می‌خواندند.

اشراف حسنی گاه که قدرت می‌گرفتند قلمرو خود را گسترش داده و [[مدینه]] را از [[اشراف حسینی]] می‌گرفتند و گاهی بر [[حجاز]] تسلط می‌یافتند. حکومت اشراف حسنی با «جعفر بن محمد» از نوادگان حسن مثنی، با حمایت فاطمیان آغاز شد و در دروه «شریف حسین»، در سال ۱۳۴۳ق به دست [[آل سعود]] فروپاشید. 

اشراف حسنی، خدماتی مانند برقراری امنیت مکه، آبادانی آن و خدمت به حاجیان داشته‌اند؛ گرچه برخی از آنها به خونریزی پرداخته‌ و گاه عرصه را بر حاجیان [[ايران|ایرانی]] تنگ می‌کردند.
@@ خط ۱: / خط ۱: @@
-<noinclude>هفته: {{#time: W}}<br>
+[[اشراف حسنی|اَشراف حَسنی]] (۳۵۸-۱۳۴۳ق)، [[امرای مکه|امیران مکه]] از نسل [[امام حسن(ع)]] از نیمه دوم سده چهارم قمری تا تسلط [[آل سعود]] هستند. اشراف حسنی، بیشتر به صورت نیمه‌مستقل و زیر نفوذ دیگر حکومت‌ها مانند [[فاطمیان]]، [[ایوبیان]]، [[بنی‌عباس|عباسیان]] و [[ممالیک]] به حکمرانی می‌پرداختند. این حکومت‌ها به آبادانی [[مکه]] و خدمت به [[حاجی|حاجیان]] پرداخته و گاه وجوه نقد برای شریف حاکم می‌فرستادند و در مقابل اشراف حسنی در [[ایام الحج|موسم حج]] به نام آنها خطبه می‌خواندند.
-</noinclude>
-{{#switch: {{#time: W}}
-|۱ =
-|۲ =
-|۳ =
-|۴ =
-|۵ =
-|۶ =
-|۷ =
-|۸ =
-|۹ =
-|۱۰ =
-|۱۱ =
-|۱۲ =
-|۱۳ =
-|۱۴ =
-|۱۵ =
-|۱۶ =
-|۱۷ =
-|۱۸ =
-|۱۹ =
-|۲۰ =
-|۲۱ =
-|۲۲ =
-|۲۳ =
-|۲۴ =
-|۲۵ =
-|۲۶ =
-|۲۷ =
-|۲۸ =
-|۲۹ =
-|۳۰ =
-|۳۱ =
-|۳۲ =
-|۳۳ =
-|۳۴ =
-|۳۵ =
-|۳۶ =
-|۳۷ =
-   مقاله پیشنهادی
-   مقاله پیشنهادی
-   مقاله پیشنهادی
-   مقاله پیشنهادی
-   مقاله پیشنهادی
-|۳۸ =
-|۳۹ =
-|۴۰ =
-[[تلبیه|تَلبِیَه]] از [[واجبات احرام]] در [[حج]] و [[عمره]] است که با گفتن عباراتی خاص شامل «لَبَّیک» انجام می‌شود. برای تحقق [[احرام]] در حج، [[عمره تمتع]]، [[حج افراد|حج اِفراد]] و [[عمره مفرده]]، یک‌بار تلبیه [[واجب]] و شرط صحت احرام است که باید به هنگام نیت احرام، به زبان عربی صحیح ادا شود.
-با گفتن تلبیه حج‌گزار باید از [[محرمات احرام]] اجتناب کند. عبارت تلبیه به این شکل است: «لَبَّیکَ الّلهُمَّ لَبَّیکَ، لَبَّیکَ لا شَریکَ لَکَ لَبَّیکَ، انَّ الحَمدَ وَالنِّعمَةَ لَکَ وَالمُلکَ، لا شَریکَ لَکَ لَبَّیکَ.»
+اشراف حسنی گاه که قدرت می‌گرفتند قلمرو خود را گسترش داده و [[مدینه]] را از [[اشراف حسینی]] می‌گرفتند و گاهی بر [[حجاز]] تسلط می‌یافتند. حکومت اشراف حسنی با «جعفر بن محمد» از نوادگان حسن مثنی، با حمایت فاطمیان آغاز شد و در دروه «شریف حسین»، در سال ۱۳۴۳ق به دست [[آل سعود]] فروپاشید.
-در خصوص حکمت تلبیه گفته‌اند تلبیه پاسخ بندگان به ندای خداوند در رهایی احرام‌گزاران از آتش یا پاسخ بندگان به ندای [[حضرت ابراهیم(ع)]] است که به فرمان خداوند، مردم را به حج فراخواند و تجدید عهد بندگی با خدا است.
+اشراف حسنی، خدماتی مانند برقراری امنیت مکه، آبادانی آن و خدمت به حاجیان داشته‌اند؛ گرچه برخی از آنها به خونریزی پرداخته‌ و گاه عرصه را بر حاجیان [[ايران|ایرانی]] تنگ می‌کردند.
-|۴۱ =
- '''حدیث شبلی'''، متن گفتاری است منسوب به [[امام سجاد(ع)]] که امام در آن برخی [[اسرار حج|اسرار عرفانی حج]] را شرح می‌دهد. شبلی صوفی قرن سوم و چهارم هجری بود که پس از کناره‌گیری از دربار [[بنی‌عباس|عباسی]] به زهد و عرفان روی آورد و شاگرد جنید بغدادی شد. این روایت نخستین‌بار در قرن دوازدهم در کتاب التحفة السنية نقل شده و شهرت زیادی دارد.
-حدیث شبلی به اعمال حج و مفاهیم اخلاقی و عرفانی آن می‌پردازد که به صورت کلی شامل اسرار [[میقات]] و مناسک آن، اسرار ورود به حرم و اعمال مکه، [[اسرار وقوف در مشعر|اسرار وقوف]] در مشاعر مقدس است.
-|۴۲ =
- '''حرم حضرت زینب(س)''' زیارتگاهی است در شهر [[دمشق]] در کشور سوریه و مشهور است که قبر حضرت زینب کبری(س)، فرزند [[امام علی(ع)]] و [[حضرت فاطمه زهرا(س)|فاطمه زهرا(س)]] و خواهر [[امام حسن (ع)]] و [[امام حسین (ع)| امام حسین(ع)]] در آن قرار دارد. این زیارتگاه قدمت زیادی دارد و دست کم از قرن ششم قمری وجود داشته است و در منابع تاریخی محل دفن زینب صغری (ام کلثوم) دانسته شده است. اما در سده‌های اخیر به عنوان محل دفن زینب کبری شهرت یافته است.
-این زیارتگاه بسیار مورد توجه بوده و در طول تاریخ بارها بازسازی شده است. ایرانیان نیز در بازسازی و اهدای هدایایی به این زیارتگاه نقش داشته اند.
-|۴۳ =
- '''کتاب المزار''' یا مناسک المزار یا مزار صغیر، کتابی است به زبان عربی، تألیف شیخ مفید، که به گردآوری روایات درباره ارزش و چگونگی زیارت معصومان(ع)، زیارت مؤمنان و قبرهای آنان پرداخته است.
-بخش اول کتاب، شامل روایاتی درباره ارزش و آداب زیارت امام علی(ع)، برخی از مکان‌های مقدس در کنار حرم او مانند [[مسجد کوفه]] و [[مسجد سهله]]، ارزش، آداب و وجوب زیارت امام حسین(ع)، زیارت او در روزهای خاص، ارزش و محدوده حائر، ارزش و ویژگی‌های تربت او، چگونگی زیارت [[حضرت علی اکبر(ع)]]، [[حضرت عباس(ع)]] و شهدا است.
-بخش دوم کتاب، دارای روایات درباره ثواب و آداب زیارت هر یک از معصومان، زیارت‌های جامعه، آداب و ثواب زیارت نیابتی، ارزش زیارت شیعیان و قبر آنن و ارزش زیارت پدر و مادر است.
-|۴۴ =
-|۴۵ =
-|۴۶ =
-|۴۷ =
-|۴۸ =
-|۴۹ =
-|۵۰ =
-|۵۱ =
-|۵۲ =
-|۵۳ =
-}}