در حال ویرایش کاربر:Kamran/صفحه تمرین۱ (بخش)

=ساختار کتاب=
کتاب بقیع در آینه نگاره‌های هنری دو بخش دارد. بخش نخست کتاب با عنوان مقدمه علمی در 68 صفحه در آغاز به معرفی قبرستان بقیع و مهم‌ترین بارگاه‌ها و قبور آن از جمله ساختمان بارگاه امامان(ع) پرداخته و در ادامه به معرفی نگاره‌های باقی مانده از بقیع می‌پردازد. در این بخش نویسنده آثار حاوی نگاره‌های بقیع را دسته‌بندی کرده، از بازه زمانی ترسیم نگاره‌ها سخن گفته، و الگوهای ترسیم و سبک نقاشی و میزان واقع‌گرایی نگاره‌ها را شناسایی و با هم مقایسه کرده است. نگاره‌های بقیع از نظر میزان وفاداری به اطلاعات کتاب فتوح‌الحرمین، سبک نقاشی بناها و نیز تعداد بناهایی که ترسیم کرده‌اند با هم متفاوتند. <ref>بقیع در آینه نگاره‌های هنری، ص 43-58</ref> نویسنده همچنین محتوای نگاره‌ها را از نظر میزان واقع‌گرایی و اطلاعاتی که از قبرستان بقیع و جانمایی قبرها و بازنمایی معماری بارگاه‌ها به  دست می‌دهند مورد بررسی قرار داده است. نگاره‌های موجود به طور کلی دو نوع هستند. بخشی از این نگاره‌ها واقع‌گرا هستند هر چند میزان دقت و واقع‌گرایی آن‌ها متفاوت است اما برخی دیگر به طور کلی تیپیکال و غیر واقعی اند که در آن ها ویژگی‌های معماری بناها مطابق با واقع ترسیم نشده است.<ref>بقیع در آینه نگاره‌های هنری، ص63</ref>
بخش دوم کتاب (از صفحه 71 تا 186) شامل آلبوم رنگی 115 نگاره از بقیع است. نخستین نگاره متعلق به نسخه‌ای از کتاب صفات‌الحرمین و مربوط به سال 927 قمری است. نگاره‌ها به ترتیب تاریخ خلق اثر چیده شده است و آخرین نگاره متعلق به سال 1339 است که نقاشی بارگاه امامان(ع) بقیع رو یک کاشی از تکیه معاون الملک است.
== اطلاعات نشر ==
این کتاب به همت پژوهشکده حج و زیارت و به قلم احمد خامه‌یار در سال 1403 توسط نشر مشعر در 500 نسخه منتشر شده است. کتاب 199 صفحه دارد و در قطع رحلی و به صورت تمام رنگی منتشر شده است و شامل بیش از صد تصویر رنگی از نگاره‌های بقیع و تصاویر قدیمی مدینه است.

== شیخ طوسی ==
شیخ طوسی، محمد بن حسن، از بزرگترین و سرشناس‌ترین عالمان شیعی در قرن پنجم هجری است. او تاثیر بسیاری در شکل‌گیری و تکامل علوم مختلف شیعی، از جمله [[فقه]]، [[کلام]]، [[تفسیر]] و [[رجال]] داشته و آثارش همواره از منابع اصلی علوم اسلامی نزد [[شیعه|شیعیان]] تلقی شده است. او در شهر طوس در خراسان ایران زاده شد و تا جوانی در این شهر زیست. از 23 سالگی به بغداد رفت و شاگرد شیخ مفید و سید مرتضی بود. پس از آن‌ها او برجسته‌ترین شخصیت شیعی در بغداد بود. بعد از هجوم سلجوقیان به بغداد که با سخت‌گیری بر شیعیان همراه شد او مجبور شد به نجف برود. در جوار مرقد امام علی خانه گزید و حلقه درس خود را در آنجا تشکیل داد. این آغاز شکل گیری حوزه علمیه نجف بود که تا کنون از مهم‌ترین حوزه‌های علوم شیعی به حساب می‌آید.

شیخ طوسی آثار متعددی از خود به جای گذاشته است. او همچنین آثاری در زیارت و دعا و اثری مستقل در مناسک حج نگاشته بود. از جمله کتاب مصباح المتهجد که مهم‌ترین کتاب او در جمع‌آوری دعاها و زیارت‌نامه‌ها است و از منابع معتبر این موضوع دانسته می‌شود.