اسرار محرمات احرام: تفاوت میان نسخه‌ها

}}'''اَسرار محرمات احرام''' مجموعه‌ای از معانی، اهداف و نتایج برای پرهیز از امور حرام توسط شخص [[محرم (احرام‌گزار)|مُحرِم]] در [[حج]] و [[عمره|عُمره]] است.

{{اصلی|احرام}}احرام به معنای این است که [[حج‌گزار]] کارهایی که با اعمال [[حج]] و [[عمره|عُمره]] ناسازگار است، بر خود [[حرام]] می‌شمرَد.<ref>معجم الفاظ الفقه الجعفری، ص۳۳.</ref> نخستین عمل از اعمال [[عمره]] و [[حج]]، [[احرام]] است. انسان باید در یکی از [[میقات|میقات‌‌ها]]، مانند [[مسجد شجره (مدینه)|مسجد شجره]] و [[جحفه]] [[لباس احرام]] پوشیده، [[نیت احرام|نیت]] کرده و [[تلبیه|لبیک]] بگوید.<ref>تفسیر قرطبی، ج۶، ص۳۶؛ کشاف القناع، ج۲، ص۴۷۱.</ref> او با این اعمال، [[احرام|مُحرم]] می‌شود.<ref>المدونة الکبری، ج۱، ص۳۶۰؛ المقنعه، ص۴۳۱-۴۳۲.</ref>

== محرمات احرام ==

== اسرار محرمات مشترک بین زن و مرد ==

محرمات احرام، مانع تحقق اهداف و [[اسرار احرام]] هستند. محرمات، حجاب‌‌هایی هستند که [[حج‌گزار]] را از رسیدن به حقیقت [[مناسک حج|اعمال حج]] باز می‌دارد و در دام دل‌سپردگی به غیر خدا گرفتار می‌سازد.<ref>درسنامه پیش درآمدی بر فرهنگ نامه اسرار و معارف حج، ص136.</ref>

=== پرهیز از فسوق ===

[[فسوق]] شامل دروغ، فحش و فخر فروشی می‌باشد. انجام این امور با [[اسرار حج|روح و اسرار حج]] که بر اساس تقوا، یادخدا و فروتنی بناشده سازگار نیست. انسانی که فسوق را انجام می‌دهد دارای روحی پرخاشگر، مغرور و حق‌گریز است. نتیجه پرهیز از این عمل حرام، رفع دشمنی و اختلاف میان مسلمانان و ایجاد اتحاد است.<ref>درسنامه پیش درآمدی بر فرهنگ نامه اسرار و معارف حج، ص137.</ref>

=== پرهیز از جدال و برتری‌جویی لفظی ===

محیط [[حج]] باید از بحث‌های بی‌فایده خالی باشد زیرا حج محیط عبادت و همبستگی است. برخی نویسندگان [[جدال]] را به معنای پافشاری بر خواسته‌های نفسانی و مقدمه ایجاد دشمنی دانسته که باعث حرمت‌شکنی حرم، کعبه و صاحب بیت می‌شود.<ref>درسنامه پیش درآمدی بر فرهنگ نامه اسرار و معارف حج، ص139.</ref>

=== لذت‌های شهوانی ===

[[لذت‌های جنسی|شهوات]]، خواسته‌های حیوانی هستند که بدون شباهت به اعمال ملکوتی حج بوده و به عنوان بیشترین عامل بهره‌گیری از بدن انسان دانسته شده‌اند. در حالی که [[محرم (احرام‌گزار)|مُحرم]] در گام نخست احرام متعهد شده که بدن خود را مانند [[اسماعیل (پیامبر)|اسماعیل]] تقدیم محبوب کند و به غیر خدا مشغول نشود. رعایت حرمت این عمل باعث توجه بیشتر به لذت‌های معنوی می‌شود.<ref>درسنامه پیش درآمدی بر فرهنگ نامه اسرار و معارف حج، ص141.</ref>

=== تصرف در بدن ===

[[ناخن گرفتن|گرفتن ناخن]]، [[ازاله مو]]، [[خون برون آوردن|خون آوردن بدن]] و [[کشیدن دندان]] در مدت احرام به عنوان تصرف در بدن حرام است. معنای این حرمت، دور کردن حاجی از عوامل خروج از احرام یعنی [[تقصیر]] است. به نظر برخی محققان قرار گرفتن تصرف بدن در کنار دیگر محرمات، بیانگر این است که انسان در لباس بندگی نباید بین حرام بزرگ و حرام به ظاهر کوچک فرق بگذارد. رعایت حرمت این عمل باعث کاهش توجه انسان به بدن خود و کاهش غفلت از امور اصلی می‌شود.<ref>درسنامه پیش درآمدی بر فرهنگ نامه اسرار و معارف حج، ص142.</ref>

== اسرار محرمات ویژه زن و مرد ==

=== آسایش طلبی ===

=== آرایش ===

هرگونه آرایش و [[زینت]] از جمله استفاده از [[نگاه کردن در آینه|آینه]]، [[بوی خوش|عطر]]، [[پوشیدن لباس دوخته|لباس دوخته برای مردان]]، [[سرمه کشیدن|سرمه]] و [[روغن مالیدن به بدن|روغن]] در حج حرام است. حرمت این امور به معنای لزوم پیراستگی از زینت‌های دنیایی و ایجاد آراستگی معنوی دانسته شده که با هدف ترک خود پرستی و خود‌بینی توسط [[حج‌گزار]] رعایت می‌شود.<ref>درسنامه پیش درآمدی بر فرهنگ نامه اسرار و معارف حج، ص145.</ref>

*''' تفسیر قرطبی (الجامع لاحکام القرآن)''': القرطبی (ت. ۶۷۱ق)، بیروت، دار احیاء التراث العربی، ۱۴۰۵ق.

*''' تذکرة الفقهاء''': العلامة الحلی (ت. ۷۲۶ق)، قم، آل‌ البیت، ۱۴۱۴ق.

*''' السرائر''': ابن ادریس (ت. ۵۹۸ق)، قم، نشر اسلامی، ۱۴۱۱ق.

*''' فقه الصادق(ع)''': سید محمد صادق روحانی، قم، دار الکتاب، ۱۴۱۳ق.

*''' کشاف القناع''': منصور البهوتی (ت. ۱۰۵۱ق)، تحقیق محمد حسن، بیروت، دار الکتب العلمیه، ۱۴۱۸ق.

*''' معجم الفاظ الفقه الجعفری''': احمد فتح‌الله، الدمام، ۱۴۱۵ق.

*''' المدونة الکبری''': مالک بن انس (ت. ۱۷۹ق)، مصر، مطبعة السعاده.

*''' المقنعه''': المفید (ت. ۴۱۳ق)، قم، نشر اسلامی، ۱۴۱۰ق.

*''' مختلف الشیعه''': العلامة الحلی (ت. ۷۲۶ق)، قم، النشر الاسلامی، ۱۴۱۲ق.

*''' مستند الشیعه''': احمد النراقی (ت. ۱۲۴۵ق)، قم، آل‌ البیت، ۱۴۱۵ق.{{پایان}}{{حج و عمره}}