اسرار محرمات احرام: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
|||
| (۳ نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۴۲: | خط ۴۲: | ||
=== پرهیز از جدال و برتریجویی لفظی === | === پرهیز از جدال و برتریجویی لفظی === | ||
محیط حج باید از بحثهای بیفایده خالی باشد زیرا حج محیط عبادت و همبستگی است. برخی نویسندگان جدال را به معنای پافشاری بر خواستههای نفسانی و مقدمه ایجاد دشمنی دانسته که باعث حرمتشکنی حرم، کعبه و صاحب بیت میشود.<ref>درسنامه پیش درآمدی بر فرهنگ نامه اسرار و معارف حج، ص139.</ref> | محیط [[حج]] باید از بحثهای بیفایده خالی باشد زیرا حج محیط عبادت و همبستگی است. برخی نویسندگان [[جدال]] را به معنای پافشاری بر خواستههای نفسانی و مقدمه ایجاد دشمنی دانسته که باعث حرمتشکنی حرم، کعبه و صاحب بیت میشود.<ref>درسنامه پیش درآمدی بر فرهنگ نامه اسرار و معارف حج، ص139.</ref> | ||
=== لذتهای شهوانی === | === لذتهای شهوانی === | ||
[[لذتهای جنسی|شهوات]]، خواستههای حیوانی هستند که بدون شباهت به اعمال ملکوتی حج بوده و به عنوان بیشترین عامل بهرهگیری از بدن انسان دانسته شدهاند. در حالی که [[محرم (احرامگزار)|مُحرم]] در گام نخست احرام متعهد شده که بدن خود را مانند [[اسماعیل (پیامبر)|اسماعیل]] تقدیم محبوب کند و به غیر خدا مشغول نشود. رعایت حرمت این عمل باعث توجه بیشتر به لذتهای معنوی میشود.<ref>درسنامه پیش درآمدی بر فرهنگ نامه اسرار و معارف حج، ص141.</ref> | |||
=== تصرف در بدن === | |||
[[ناخن گرفتن|گرفتن ناخن]]، [[ازاله مو]]، [[خون برون آوردن|خون آوردن بدن]] و [[کشیدن دندان]] در مدت احرام به عنوان تصرف در بدن حرام است. معنای این حرمت، دور کردن حاجی از عوامل خروج از احرام یعنی [[تقصیر]] است. به نظر برخی محققان قرار گرفتن تصرف بدن در کنار دیگر محرمات، بیانگر این است که انسان در لباس بندگی نباید بین حرام بزرگ و حرام به ظاهر کوچک فرق بگذارد. رعایت حرمت این عمل باعث کاهش توجه انسان به بدن خود و کاهش غفلت از امور اصلی میشود.<ref>درسنامه پیش درآمدی بر فرهنگ نامه اسرار و معارف حج، ص142.</ref> | |||
== اسرار محرمات ویژه زن و مرد == | |||
=== آسایش طلبی === | |||
پرهیز [[حاجیان]] از [[پوشاندن سر]] و [[پوشاندن پا|روی پا]] و [[پوشاندن صورت|صورت]] و [[استظلال|قرار گرفتن زیر سایه]] به معنای سرسپردگی و تسلیم در برابر خدا دانسته شده که موجب دوری از فخر فروشی و امتیاز خواهی میشود. در سخنی از [[امام علی(ع)]] وجود چنین سختیهایی در حج باعث فراهم شدن زمینه های کمال برای انسان بیان شده.<ref>درسنامه پیش درآمدی بر فرهنگ نامه اسرار و معارف حج، ص143.</ref> | |||
=== آرایش === | |||
هرگونه آرایش و [[زینت]] از جمله استفاده از [[نگاه کردن در آینه|آینه]]، [[بوی خوش|عطر]]، [[پوشیدن لباس دوخته|لباس دوخته برای مردان]]، [[سرمه کشیدن|سرمه]] و [[روغن مالیدن به بدن|روغن]] در حج حرام است. حرمت این امور به معنای لزوم پیراستگی از زینتهای دنیایی و ایجاد آراستگی معنوی دانسته شده که با هدف ترک خود پرستی و خودبینی توسط [[حجگزار]] رعایت میشود.<ref>درسنامه پیش درآمدی بر فرهنگ نامه اسرار و معارف حج، ص145.</ref> | |||
== مقالههای مرتبط == | == مقالههای مرتبط == | ||
| خط ۵۴: | خط ۶۵: | ||
== پانویس == | == پانویس == | ||
{{پانویس}} | {{پانویس}} | ||
== منابع == | == منابع == | ||
{{منابع}} | {{منابع}} | ||
| خط ۶۸: | خط ۷۷: | ||
*''' المقنعه''': المفید (ت. ۴۱۳ق)، قم، نشر اسلامی، ۱۴۱۰ق. | *''' المقنعه''': المفید (ت. ۴۱۳ق)، قم، نشر اسلامی، ۱۴۱۰ق. | ||
*''' مختلف الشیعه''': العلامة الحلی (ت. ۷۲۶ق)، قم، النشر الاسلامی، ۱۴۱۲ق. | *''' مختلف الشیعه''': العلامة الحلی (ت. ۷۲۶ق)، قم، النشر الاسلامی، ۱۴۱۲ق. | ||
*''' مستند الشیعه''': احمد النراقی (ت. ۱۲۴۵ق)، قم، آل البیت، ۱۴۱۵ق | *''' مستند الشیعه''': احمد النراقی (ت. ۱۲۴۵ق)، قم، آل البیت، ۱۴۱۵ق.{{پایان}}{{حج و عمره}} | ||