|
|
| (۱۲۵ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۵ کاربر نشان داده نشد) |
| خط ۱: |
خط ۱: |
| '''نعمان بن ثابت''' معروف به '''ابوحنیفه''' و '''امام اعظم''' پیشوای [[مذهب حنفی]]. حمایت مالی از [[قیام زید بن علی]] و [[قیام ابراهیم بن عبدالله]]، مخالفت با [[بنیامیه]]، بیعت نکردن با [[عباسیان]]، نپذیرفتن منصب قضاوت از سوی حاکم اموی عراق و [[منصور عباسی]] ازجمله اقدامات سیاسی ابوحنیفه بود. وی به پیشنهاد منصور عباسی با [[امام صادق(ع)]] مناظره کرد. وی در آخرین روزهای زندگانیاش، به دستور منصور به [[بغداد]] فراخوانده و زندانی شد و پس از چند روز در سال۱۵۰ق در زندان درگذشت.
| | [[امام حسن مجتبی(ع)]] فرزند [[علی بن ابیطالب(ع)]]، دومین امام [[شیعه|شیعیان]] و پنجمین [[خلیفه]] مسلمانان بود. او را شبیهترین فرد به [[حضرت محمد (ص)|رسول خدا(ص)]] و فردی عابد و زاهد دانستهاند و گزارش کردهاند که چند بار در زندگی تمام یا نیمی از اموالش را صدقه داد. امام حسن پس از شهادت امام علی(ع)، با بیعت مردم به خلافت رسید و در سال ۴۱ قمری به دلیل دودستگی در سپاهیانش مجبور به پذیرش صلح با [[معاویه بن ابی سفیان|معاویه بن ابیسفیان]] شد؛ معاویه ادعای خلافت داشت و سپاه بزرگی از شام را برای جنگ با امام حسن به سوی عراق فرستاده بود. |
|
| |
|
| ابوحنیفه [[مذهب حنفی|مکتب فقهی]] متمایزی داشت و رأی و قیاس را از منابع استنباط فقهی خود دانست. پیروان ابوحنیفه با استناد به سخنان وی، تقلید عالمی از عالم دیگر را بدون آگاهی از مبنای حکم، حرام میشمردند. همچنین ابوحنیفه [[سعی]] بین [[صفا]] و [[مروه]] را واجب غیرمفروض (غیر رکن) شمرد و اجاره برای [[حج]] را صحیح نمیدانست.
| | امام حسن(ع) بارها با پای پیاده به [[حج]] رفت. پیکرش را بعد از شهادت، در [[بقیع|قبرستان بقیع]] در کنار مادربزرگش [[فاطمه بنت اسد]] دفن کردند. مکانی که بعدها [[امام زین العابدین|امام زین العابدین(ع)]] و [[امام باقر|امام باقر(ع)]] نیز در همانجا دفن شدند. گنبدی بر آن ساخته شده و به قبور ائمه بقیع شهرت یافت که در سال 1344 قمری به دست [[وهابیت|وهابیان]] تخریب شد. |
| | |
| ابوحنیفه همانند [[مرجئه]] باور داشت که ایمان زیادت و نقصان نمیپذیرد. در کنار آن وی به نقد آرای مرجئه تندرو پرداخته و از افکار آنان بیزاری جست. وی برخلاف آنان، اعلان داشت که همه مؤمنان لزوماً به [[بهشت]] نخواهند رفت. همچنین بر خلاف خوارج، عمل را با همه ارزش آن، جدا از حقیقتی به نام ایمان شمرد. ابوحنیفه معتقد بود ماجرای [[عثمان بن عفان|عثمان]] و [[علی(ع)]] را به [[خداوند]] ارجاع داده است.
| |
| | |
| [[ابوحنیفه|ادامه...]]
| |
