اسرار اعمال حج: تفاوت میان نسخه‌ها

Heidar (بحث | مشارکت‌ها)
Heidar (بحث | مشارکت‌ها)
 
(۲ نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد)
خط ۱: خط ۱:


'''اسرار اعمال حج''' به بررسی معانی، حکمت‌ها و آثار معنوی و تربیتی اعمال و [[مناسک حج]] می‌پردازد. در منابع اسلامی، برای [[اعمال حج (ابهام‌زدایی)|اعمال حج]] افزون بر جنبه [[احکام حج|فقهی]] و ظاهری، معانی و اشاراتی مانند [[بندگی]]، [[توحید]]، [[تقوا]]، [[توبه]]، [[تزکیه نفس]]، دوری از تعلقات مادی و توجه به آخرت بیان شده است. این معانی در اعمال مختلف حج، از [[احرام]] و [[تلبیه]] تا [[طواف]]، [[سعی]]، [[وقوف در عرفات]] و [[مشعر]]، [[رمی جمرات]]، [[قربانی]] و [[حلق و تقصیر]]، به صورت‌های گوناگون بازتاب یافته‌اند.
در این مقاله، اسرار اعمال حج و برخی از حکمت‌های مربوط به [[مناسک حج]]، همچنین فضائل و اسرار [[مکان‌های مربوط به سفر حج|مکان‌های مرتبط]] با آن بررسی می‌شود. این بررسی، علاوه بر اعمال اصلی حج، برخی مقدمات و احکام مرتبط با [[احرام]] و نیز فضایل معنوی [[مکه]] و [[مسجدالحرام]] را دربرمی‌گیرد و بر تبیین جنبه‌های تربیتی و معنوی مناسک در کنار ظاهر عبادی آنها تمرکز دارد.


== اسرار احرام و فلسفه احکام آن ==
== اسرار احرام و فلسفه احکام آن ==
خط ۳۸: خط ۴۱:
== اسرار وقوف در عرفات ==
== اسرار وقوف در عرفات ==
{{اصلی|اسرار وقوف در عرفات}}
{{اصلی|اسرار وقوف در عرفات}}
[[وقوف در عرفات]] از ارکان [[حج]] است که در روایات، «حقیقت حج» و «[[حج اکبر]]» معرفی شده و بر اهمیت آن تأکید شده است.<ref>مستدرک الوسائل، ج۱۰، ص۳۴؛ الکافی، ج۴، ص۲۶۵؛ سنن ترمذی، ج۲، ص۶۵.</ref> در منابع دینی، از [[عرفات]] به‌عنوان زمان و مکانی ویژه برای [[توبه]] و بخشش گناهان یاد شده و حضور حاجیان در این سرزمین، زمینه بهره‌مندی از رحمت الهی دانسته شده است؛ همچنین در روایات، از مباهات خداوند به اهل [[عرفه]] نزد فرشتگان سخن گفته شده است.<ref>الفقيه، ج۲، ص۲۱۱؛ کافی، ج۴، ص۵۴۱؛ دعائم الاسلام، ج۲، ص۲۹۴؛ بحار الانوار، ج۹۹، ص۱۳.</ref> قرار گرفتن [[عرفات]] در خارج از محدوده [[حرم]] نیز در روایتی از [[امام علی(ع)]] به‌عنوان مقدمه‌ای برای آمادگی روحی [[حاجی]] و اظهار [[تضرع]] پیش از ورود به حریم [[حرم مکی|حرم]] تفسیر شده است.<ref>وسائل الشیعة، ج۱۳، ص۵۵۰؛ علل الشرائع، ج۲، ص۴۰۰.</ref> همچنین اجتماع گسترده حاجیان در عرفات و کوتاهی زمان وقوف، در برخی منابع یادآور [[قیامت]] و کوتاهی فرصت زندگی برای فراهم کردن توشه آخرت دانسته شده است.<ref>کشف الاسرار، ج۱، ص۵۲۵؛ جرعه‌ای از صهبای حج، ص۲۰۳.</ref> در کنار این معانی، بر توجه بیشتر به خداوند و پناه بردن از وسوسه‌های [[شیطان]] در عرفه تأکید شده و بارش رحمت الهی از عوامل ناامیدی شیطان در این روز دانسته شده است.<ref>پرتوی از مشعل هدایت اسرار و معارف حج، ص۲۲؛ در بارگاه نور، ص۹۷؛ درسنامه پیش درآمدی بر فرهنگ نامه اسرار و معارف حج، ص۱۹۹.</ref>
[[وقوف در عرفات]] از ارکان [[حج]] و در روایات «حقیقت حج» و «[[حج اکبر]]» دانسته شده است.<ref>مستدرک الوسائل، ج۱۰، ص۳۴؛ الکافی، ج۴، ص۲۶۵؛ سنن ترمذی، ج۲، ص۶۵.</ref> [[عرفات]] محل [[توبه]]، آمرزش و بهره‌مندی از رحمت الهی معرفی شده<ref>الفقيه، ج۲، ص۲۱۱؛ کافی، ج۴، ص۵۴۱؛ دعائم الاسلام، ج۲، ص۲۹۴؛ بحار الانوار، ج۹۹، ص۱۳.</ref> و حضور [[حاجیان]] در آن، زمینه [[تضرع]] و آمادگی روحی پیش از ورود به [[حرم مکی|حرم]] دانسته شده است.<ref>وسائل الشیعة، ج۱۳، ص۵۵۰؛ علل الشرائع، ج۲، ص۴۰۰.</ref> اجتماع حاجیان و کوتاهی زمان وقوف نیز در برخی منابع یادآور [[قیامت]] و کوتاهی فرصت زندگی برای توشه آخرت دانسته شده<ref>کشف الاسرار، ج۱، ص۵۲۵؛ جرعه‌ای از صهبای حج، ص۲۰۳.</ref> و بر توجه به خدا و دوری از وسوسه‌های [[شیطان]] تأکید شده است.<ref>پرتوی از مشعل هدایت اسرار و معارف حج، ص۲۲؛ در بارگاه نور، ص۹۷؛ درسنامه پیش درآمدی بر فرهنگ نامه اسرار و معارف حج، ص۱۹۹.</ref>


== اسرار وقوف در مشعر ==
== اسرار وقوف در مشعر ==
{{اصلی|اسرار وقوف در مشعر}}[[وقوف در مشعر]] از اعمال واجب و ارکان [[حج]] است که پس از [[عرفات]]، از اذان صبح روز [[عید قربان]] تا طلوع آفتاب انجام می‌شود. در روایات، [[مشعرالحرام]] آستانه‌ای برای ورود به بخش اصلی [[حرم مکی]] دانسته شده و توقف در آن، زمینه آمادگی حج‌گزار برای انجام [[قربانی]] و زیارت خانه خدا و نیز مواجهه با [[شیطان]] در [[رمی جمرات]] معرفی شده است.<ref>کافی، ج۱، ص۲۲۴؛ التهذیب، ج۵، ص۴۴۸؛ حج و عمره در قرآن و حدیث، ص۲۳۶.</ref> همچنین مشعر جایگاه نزول رحمت، بخشش گناهان و استجابت [[دعا]] دانسته شده و برخی منابع، وقوف در آن را نسبت به وقوف در عرفات، زمینه امید بیشتر به رحمت و تقرب الهی معرفی کرده‌اند.<ref>سنن ابن ماجه، ح۳۰۲۴؛ درسنامه پیش درآمدی بر فرهنگ نامه اسرار و معارف حج، ص۲۰۸-۲۰۹.</ref> آیه [[۱۹۸ سوره بقره]] نیز مشعرالحرام را جایگاه ذکر خداوند معرفی می‌کند و در برخی تفاسیر، از حکمت وقوف در آن، توجه قلب به [[تقوا]] و خوف از خداوند دانسته شده است.<ref>درسنامه پیش درآمدی بر فرهنگ نامه اسرار و معارف حج، ص۲۰۸-۲۰۹.</ref> از آداب وقوف نیز صبر و پرهیز از شتاب و آزار دیگران، کنار گذاشتن [[تکبر]] و اظهار [[فروتنی]] و توجه به [[دعاهای مکه|دعا]] و طلب آمرزش یاد شده است؛ مجموعه این آداب، مشعر را مرحله‌ای برای تقویت یاد خدا، تقوا و آمادگی معنوی پیش از ادامه مناسک معرفی می‌کند.<ref>وسائل، ج۱۴، ص۶؛ علل الشرایع، ص۴۴۴؛ المحاسن، ج۱، ص۱۴۱؛ الحج و العمره فی الکتاب و السنه، ص۲۲۲، ۲۲۵؛ درسنامه پیش درآمدی بر فرهنگ نامه اسرار و معارف حج، ص۲۱۰-۲۱۲.</ref>
{{اصلی|اسرار وقوف در مشعر}}[[وقوف در مشعر]] از اعمال واجب و ارکان [[حج]] است که پس از [[عرفات]] انجام می‌شود. [[مشعرالحرام]] در روایات آستانه ورود به بخش اصلی [[حرم مکی]] و زمینه آمادگی برای [[قربانی]]، زیارت خانه خدا و [[رمی جمرات]] دانسته شده است.<ref>کافی، ج۱، ص۲۲۴؛ التهذیب، ج۵، ص۴۴۸؛ حج و عمره در قرآن و حدیث، ص۲۳۶.</ref> مشعر همچنین جایگاه رحمت، آمرزش و استجابت [[دعا]]<ref>سنن ابن ماجه، ح۳۰۲۴؛ درسنامه پیش درآمدی بر فرهنگ نامه اسرار و معارف حج، ص۲۰۸-۲۰۹.</ref> و محل [[ذکر]] و خوف از خداوند معرفی شده<ref>درسنامه پیش درآمدی بر فرهنگ نامه اسرار و معارف حج، ص۲۰۸-۲۰۹.</ref> و [[تقوا]]، فروتنی و افزایش صبر از حکمت‌ها و آداب وقوف در آن شمرده شده است.<ref>وسائل، ج۱۴، ص۶؛ علل الشرایع، ص۴۴۴؛ المحاسن، ج۱، ص۱۴۱؛ الحج و العمره فی الکتاب و السنه، ص۲۲۲، ۲۲۵؛ درسنامه پیش درآمدی بر فرهنگ نامه اسرار و معارف حج، ص۲۱۰-۲۱۲.</ref>
 
== اسرار رمی جمرات ==
== اسرار رمی جمرات ==
{{اصلی|اسرار رمی جمرات}}[[رمی جمرات]] از اعمال واجب [[حج]] است که در [[منا]] انجام می‌شود و در منابع اسلامی، ریشه آن به رویارویی [[حضرت ابراهیم(ع)]] با [[شیطان]] نسبت داده شده است.<ref>قرب الاستاد، ص۵۳۲؛ کنز الفرائد، ص۸۲؛ علل الشرایع، ج۱، ص۴۳۷.</ref> بر اساس برخی روایات و منابع اخلاقی، این عمل نمادی از بندگی و مقابله با وسوسه‌های شیطانی و نیز مبارزه با شهوات و رذایل درونی دانسته شده و پرتاب سنگ‌ها به‌صورت نمادین، بیانگر رویارویی انسان با موانع معنوی و اخلاقی معرفی شده است.<ref>درسنامه پیش درآمدی بر فرهنگ نامه اسرار و معارف حج، ص۲۱۸-۲۱۹؛ فقیه، ج۲، ص۲۱۴؛ کافی، ج۴، ص۴۸۰.</ref> همچنین طهارت ظاهری و باطنی هنگام رمی و ذکر خداوند، در برخی منابع زمینه دوری از شیطان و تقویت آمادگی معنوی [[حج‌گزار]] دانسته شده است.<ref>کافی، ج۴، ص۴۷۸؛ درسنامه پیش درآمدی بر فرهنگ نامه اسرار و معارف حج، ص۲۱۹.</ref> تکرار رمی در روزهای مختلف و وجود [[جمرات|سه جمره]] نیز در برخی تفسیرها، نشانه ضرورت استمرار در مبارزه با وسوسه‌ها و وجود موانع متعدد در مسیر تقرب به خداوند دانسته شده است؛ اجتماع حاجیان در رمی نیز به‌صورت نمادین، بیانگر همبستگی آنان در این مبارزه معرفی شده است.<ref>درسنامه پیش درآمدی بر فرهنگ نامه اسرار و معارف حج، ص۲۲۰ و ۲۲۲.</ref>
{{اصلی|اسرار رمی جمرات}}[[رمی جمرات]] از اعمال واجب [[حج]] است که در [[منا]] انجام می‌شود و در منابع، ریشه آن به رویارویی [[حضرت ابراهیم(ع)]] با [[شیطان]] نسبت داده شده است.<ref>قرب الاستاد، ص۵۳۲؛ کنز الفرائد، ص۸۲؛ علل الشرایع، ج۱، ص۴۳۷.</ref> این عمل نمادی از بندگی، مقابله با وسوسه‌های شیطانی و مبارزه با شهوات و رذایل درونی دانسته شده و پرتاب سنگ‌ها بیانگر رویارویی با موانع معنوی و اخلاقی است.<ref>درسنامه پیش درآمدی بر فرهنگ نامه اسرار و معارف حج، ص۲۱۸-۲۱۹؛ فقیه، ج۲، ص۲۱۴؛ کافی، ج۴، ص۴۸۰.</ref><ref>کافی، ج۴، ص۴۷۸؛ درسنامه پیش درآمدی بر فرهنگ نامه اسرار و معارف حج، ص۲۱۹.</ref> تکرار رمی و وجود [[سه جمره]] نیز نشانه ضرورت استمرار این مبارزه با شیطان و اجتماع [[حاجیان]]، نمادی از همبستگی آنان در این مسیر معرفی شده است.<ref>درسنامه پیش درآمدی بر فرهنگ نامه اسرار و معارف حج، ص۲۲۰ و ۲۲۲.</ref>


== اسرار سعی ==
== اسرار سعی ==
{{اصلی|اسرار سعی}}
{{اصلی|اسرار سعی}}


[[سعی]] میان [[صفا]] و [[مروه]] از اعمال [[حج]] و [[عمره]] است که یادآور تلاش [[حضرت هاجر|حضرت هاجر(س)]] برای یافتن آب برای [[حضرت اسماعیل(ع)]] دانسته شده و در منابع، نمادی از کوشش، امید و توکل بر خداوند معرفی شده است.<ref>درسنامه مناسک حج، ص۴۱-۴۴؛ ویژه‌نامه عمره مفرده: وصال دوست، ص۷۸؛ مدخل سعی در جلد هشتم دانشنامه حج و حرمین شریفین.</ref> در برخی منابع اخلاقی، صفا و مروه به‌ترتیب نماد پاکی دل و مروت و خدمت به دیگران دانسته شده و سعی عاملی برای تزکیه نفس، تقویت روحیه خدمت و کاهش تکبر معرفی شده است.<ref>الکافی، ج۴، ص۴۳۴؛ مصباح الشریعة، ص۴۷؛ درسنامه اسرار حج، ص۱۴۹؛ درسنامه پیش‌درآمدی بر فرهنگ‌نامه اسرار و معارف حج، ص۱۹۲؛ فروع کافی، ج۴، ص۴۳۴.</ref> همچنین [[هروله]] در بخشی از مسیر، نمادی از دوری از هواهای نفسانی و مبارزه با شیطان و شتاب در اطاعت الهی دانسته شده است.<ref>علل الشرایع، ج۲، ص۴۳۲؛ من لایحضره الفقیه، ج۲، ص۱۹۶؛ درسنامه اسرار حج، ص۱۵۷؛ بحارالانوار، ج۹۶، ص۱۲۴.</ref> رفت‌وآمد میان صفا و مروه نیز به تردد میان خوف و رجا و استمرار در تلاش برای جلب رضایت الهی تفسیر شده و تکرار هفت‌باره آن، در برخی منابع، نمادی از استمرار و پایداری در مسیر بندگی و مقابله با مشکلات دانسته شده است.<ref>تفسیر نمونه، ج۱، ص۵۴۳؛ درسنامه پیش‌درآمدی بر فرهنگ‌نامه اسرار و معارف حج، ص۱۹۳؛ صهبای حج، ص۴۰۱؛ در بارگاه نور، ص۷۴-۷۵.</ref> آغاز سعی از صفا نیز با تقدم نام صفا بر مروه در قرآن و آغاز کردن [[پیامبر(ص)]] از صفا پیوند داده شده و رعایت این ترتیب، نوعی پیروی از سنت و ادب در برابر فرمان الهی دانسته شده است.<ref>[[سوره بقره]]، آیه ۱۵۸؛ تهذیب الأحکام، ج۱، ص۹۶؛ وسائل الشیعه، ج۹، ص۵۲۲، روایت ۱۸۲۵۹؛ فروع کافی، ج۴، ص۴۳۱.</ref>
[[سعی]] میان [[صفا]] و [[مروه]] از اعمال [[حج]] و [[عمره]] و یادآور تلاش [[حضرت هاجر(س)]] برای یافتن آب برای [[حضرت اسماعیل(ع)]] است و نمادی از کوشش، امید و توکل بر خداوند دانسته شده است.<ref>درسنامه مناسک حج، ص۴۱-۴۴؛ ویژه‌نامه عمره مفرده: وصال دوست، ص۷۸؛ مدخل سعی در جلد هشتم دانشنامه حج و حرمین شریفین.</ref> در برخی منابع، صفا و مروه نماد پاکی دل و مروت و سعی، زمینه‌ساز [[تزکیه نفس]] و تقویت روحیه خدمت و کاهش [[تکبر]] معرفی شده است.<ref>الکافی، ج۴، ص۴۳۴؛ مصباح الشریعة، ص۴۷؛ درسنامه اسرار حج، ص۱۴۹؛ درسنامه پیش‌درآمدی بر فرهنگ‌نامه اسرار و معارف حج، ص۱۹۲؛ فروع کافی، ج۴، ص۴۳۴.</ref> [[هروله]] نیز نماد دوری از هواهای نفسانی و مبارزه با شیطان<ref>علل الشرایع، ج۲، ص۴۳۲؛ من لایحضره الفقیه، ج۲، ص۱۹۶؛ درسنامه اسرار حج، ص۱۵۷؛ بحارالانوار، ج۹۶، ص۱۲۴.</ref> و رفت‌وآمد میان صفا و مروه، نشانه حرکت میان خوف و [[رجا]] و تکرار هفت‌باره آن نماد پایداری در مسیر بندگی دانسته شده است.<ref>تفسیر نمونه، ج۱، ص۵۴۳؛ درسنامه پیش‌درآمدی بر فرهنگ‌نامه اسرار و معارف حج، ص۱۹۳؛ صهبای حج، ص۴۰۱؛ در بارگاه نور، ص۷۴-۷۵.</ref> آغاز سعی از صفا نیز به پیروی از سنت [[پیامبر(ص)]] و رعایت ادب در برابر فرمان الهی تفسیر شده است.<ref>[[سوره بقره]]، آیه ۱۵۸؛ تهذیب الأحکام، ج۱، ص۹۶؛ وسائل الشیعه، ج۹، ص۵۲۲، روایت ۱۸۲۵۹؛ فروع کافی، ج۴، ص۴۳۱.</ref>


== اسرار قربانی ==
== اسرار قربانی ==
{{اصلی|اسرار قربانی}}
{{اصلی|اسرار قربانی}}


[[قربانی]] از اعمال واجب [[حج]] و از [[شعائر الهی]] است که در [[منا]] با هدف تقرب به خداوند انجام می‌شود. در منابع [[اسلامی]]، از قربانی به‌عنوان نشانه [[تقوا]]، پیروی از سنت [[حضرت ابراهیم(ع)]] و تسلیم در برابر فرمان الهی یاد شده و برای آن آثاری مانند آمرزش گناهان و [[تقرب]] به خداوند بیان شده است.<ref>المحاسن، ج۱، ص۶۷؛ بحارالانوار، ج۹۶، ص۲۹۶-۲۹۸؛ سوره حج، آیه ۳۷؛ صافات، آیه ۱۰۷.</ref> در برخی منابع اخلاقی و عرفانی، ذبح حیوان در قربانی به‌صورت نمادین به مبارزه با هواهای نفسانی و غلبه بر خصلت‌های حیوانی انسان تفسیر شده است.<ref>معراج السعاده، ص۷۱؛ درسنامه پیش درآمدی بر فرهنگ نامه اسرار و معارف حج، ص۲۲۹؛ مصباح الشریعه، ص۹۲.</ref> همچنین قربانی به‌عنوان شکرگزاری برای نعمت بهره‌مندی انسان از چهارپایان و وسیله‌ای برای اطعام و گشایش در زندگی نیازمندان معرفی شده و در روایات و سیره معصومان(ع) بر بخشیدن بخشی از گوشت آن به فقیران و همسایگان تأکید شده است.<ref>از میقات تا عرفات، ص۱۳۰-۱۳۱؛ درسنامه پیش درآمدی بر فرهنگ نامه اسرار و معارف حج، ص۲۳۴؛ علل الشرایع، ص۴۳۷؛ وسائل الشیعه، ج۱۶، ص۳۷۴.</ref>
[[قربانی]] از اعمال واجب [[حج]] و [[شعائر الهی]] است که در [[منا]] برای تقرب به خداوند انجام می‌شود. در منابع [[اسلام|اسلامی]]، قربانی نشانه [[تقوا]]، پیروی از سنت [[حضرت ابراهیم(ع)]] و تسلیم در برابر فرمان الهی و زمینه‌ساز آمرزش و تقرب دانسته شده است.<ref>المحاسن، ج۱، ص۶۷؛ بحارالانوار، ج۹۶، ص۲۹۶-۲۹۸؛ سوره حج، آیه ۳۷؛ صافات، آیه ۱۰۷.</ref> در برخی منابع، ذبح حیوان نمادی از مبارزه با هواهای نفسانی و غلبه بر خصلت‌های ناپسند معرفی شده<ref>معراج السعاده، ص۷۱؛ درسنامه پیش درآمدی بر فرهنگ نامه اسرار و معارف حج، ص۲۲۹؛ مصباح الشریعه، ص۹۲.</ref> و اطعام نیازمندان و همسایگان از حکمت‌ها و آثار اجتماعی آن دانسته شده است.<ref>از میقات تا عرفات، ص۱۳۰-۱۳۱؛ درسنامه پیش درآمدی بر فرهنگ نامه اسرار و معارف حج، ص۲۳۴؛ علل الشرایع، ص۴۳۷؛ وسائل الشیعه، ج۱۶، ص۳۷۴.</ref>


== اسرار حلق و تقصیر ==
== اسرار حلق و تقصیر ==
{{اصلی|اسرار حلق و تقصیر}}[[حلق و تقصیر]] از اعمال پایانی [[حج]] و [[عمره]] و نشانه خروج از [[احرام]] است که در منابع اسلامی افزون بر جنبه فقهی، برای آن معانی تربیتی و معنوی نیز بیان شده است. در برخی منابع، تراشیدن یا کوتاه کردن مو نمادی از پاک‌سازی باطن از گناهان، هوا و هوس و زدودن موانع درونی دانسته شده است.<ref>درسنامه پیش درآمدی بر فرهنگ نامه اسرار و معارف حج، ص۲۳۹-۲۴۰؛ مصباح الشریعة، ص۷۶؛ مستدرک الوسائل، ج۱۰، ص۱۶۷.</ref> همچنین زدودن مو به‌صورت نمادین به رهایی از [[زینت در حال احرام|زینت‌ها]] و دلبستگی‌های مادی و قطع آرزوهای دور و دراز تفسیر شده است.<ref>اسرار و معارف حج، ص۵۶؛ درسنامه پیش درآمدی بر فرهنگ نامه اسرار و معارف حج، ص۲۴۰.</ref> در برخی روایات و منابع اخلاقی، حلق نشانه فروتنی و عبودیت در برابر خداوند دانسته شده و با امنیت زائران و شجاعت مؤمنان در [[مسجدالحرام]] نیز ارتباط داده شده است.<ref>بحارالانوار، ج۹۶، ص۳۰؛ وسائل الشیعه، ج۸، ص۱۶۲؛ درسنامه پیش درآمدی بر فرهنگ نامه اسرار و معارف حج، ص۲۴۲-۲۴۴؛ تحلیلی بر مناسک حج، ص۲۷۲.</ref>
{{اصلی|اسرار حلق و تقصیر}}[[حلق و تقصیر]] از اعمال پایانی [[حج]] و [[عمره]] و نشانه خروج از [[احرام]] است که در منابع اسلامی معانی تربیتی و معنوی نیز برای آن بیان شده است. تراشیدن یا کوتاه کردن مو نمادی از پاک‌سازی باطن از گناهان، هواهای نفسانی و دلبستگی‌های مادی<ref>درسنامه پیش درآمدی بر فرهنگ نامه اسرار و معارف حج، ص۲۳۹-۲۴۰؛ مصباح الشریعة، ص۷۶؛ مستدرک الوسائل، ج۱۰، ص۱۶۷.</ref> و زدودن آرزوهای دور و دراز دانسته شده است.<ref>اسرار و معارف حج، ص۵۶؛ درسنامه پیش درآمدی بر فرهنگ نامه اسرار و معارف حج، ص۲۴۰.</ref> همچنین [[حلق]] نشانه [[فروتنی]] و عبودیت در برابر خداوند و مرتبط با امنیت زائران و شجاعت مؤمنان در [[مسجدالحرام]] معرفی شده است.<ref>بحارالانوار، ج۹۶، ص۳۰؛ وسائل الشیعه، ج۸، ص۱۶۲؛ درسنامه پیش درآمدی بر فرهنگ نامه اسرار و معارف حج، ص۲۴۲-۲۴۴؛ تحلیلی بر مناسک حج، ص۲۷۲.</ref>
 
== اسرار و فضایل مکان‌های حج ==
 
=== فضایل مکه ===
{{اصلی|فضایل شهر مکه}}[[مکه]] در منابع اسلامی به‌سبب وجود [[کعبه]] و [[مسجدالحرام]]، سرزمینی مقدس، امن و دارای حرمت ویژه معرفی شده است.<ref>«تاریخ اماکن متبرکه و عتبات عالیات و مشاهد مشرفه (مکه معظمه)»، ص۲۵۷.</ref> حضور در مکه و انجام [[مناسک حج]] در آن، زمینه تقرب به خداوند، پاکی از گناه و توجه معنوی دانسته شده و عبادت در این سرزمین فضیلت ویژه‌ای دارد.<ref>بحار الانوار، ج 16، ح8 و 34 و 47.</ref> همچنین اجتماع مسلمانان<ref>قرب الاسناد ، ص104.</ref> در مکه نمادی از وحدت و توحید<ref name=":1">درسنامه پیش درآمدی بر فرهنگ نامه اسرار و معارف حج ، ص 156.</ref>، و رعایت آداب<ref>بیهقی ، ج6 ، ص35 ؛ وسائل الشیعه، ج۹، ص۳۶۷.</ref><ref>نهج البلاغه ، نامه 67 .</ref> و طهارت در آن زمینه‌ای برای پاکی ظاهر و باطن و بهره‌مندی از برکت این سرزمین دانسته شده است.<ref>وسائل الشيعه، ج ۹ باب ۵ ابواب مقدمات طواف ، ح 1 .</ref><ref>بحار الانوار، ج ۹۹، ج ۲۶ ؛ وسائل الشيعه، ج ۹ ابواب مقدمات طواف باب ۱۶، ج۵ .</ref>
 
=== فضایل مسجدالحرام ===
{{اصلی|فضایل مسجدالحرام}}[[مسجدالحرام]] به سبب قرار گرفتن [[کعبه]] در آن، جایگاهی ویژه و حرمت و امنیت خاصی در میان اماکن اسلامی دارد و حضور در آن با رعایت طهارت و آداب ویژه همراه دانسته شده است.<ref>تاريخ مكه، احمد السباعى، ص ١۵٩ ؛ الكعبة المعظمة و الحَرَمان الشريفان، ص ١٠۴ .</ref><ref>الکافی، ج۴، ص۳۶۶؛ الجامع للشرایع، ص۲۳۰؛ جامع احادیث الشیعه، ج۱۰، ص۱۷۳.</ref> این مسجد در منابع، محل رحمت الهی و پناهندگی و نمادی از [[توحید]] معرفی شده و ارتباط آن با [[کعبه]]، [[حج]] و [[عبادت]] بر اهمیت معنوی آن افزوده است.<ref>سوره بقره ، آیه 191 .</ref> <ref>کافی، ج ۴، ص ۴۰۱، ح ۱.</ref><ref>درسنامه پیش درآمدی بر فرهنگ نامه اسرار و معارف حج ، ص 161 .</ref> همچنین مسجدالحرام در برخی منابع، مرکز مبارزه با [[شرک]] و نماد حاکمیت توحید دانسته شده و ورود به آن با یادآوری نفی شرک و پایبندی به توحید همراه شده است.<ref>من لا یحضره الفقیه، ج۲، ص۲۳۸؛ جامع احادیث الشیعه، ج۱۰، ص۴۲۲؛ احیاء علوم الدین، ج۳، ص۶۶؛ الحج و العمره، ص48، ح 109 .</ref><ref>سوره انفال ، آیه 34 ؛ سوره انفال ، آیه 34 .</ref>


== مقاله‌های مرتبط ==
== مقاله‌های مرتبط ==


* [[اسرار حج]]
* [[اسرار حج]]
* [[احرام]]
* [[آداب حج]]
* [[محرمات احرام]]


== پانویس ==
== پانویس ==
خط ۸۹: خط ۱۰۰:
*''' المقنعه''': المفید (درگذشت ۴۱۳ق)، قم، نشر اسلامی، ۱۴۱۰ق.
*''' المقنعه''': المفید (درگذشت ۴۱۳ق)، قم، نشر اسلامی، ۱۴۱۰ق.
*'''من لا یحضره الفقیه''': الصدوق (ت ۳۸۱ق)، تحقیق غفاری، قم، نشر اسلامی، ۱۴۰۴ق.
*'''من لا یحضره الفقیه''': الصدوق (ت ۳۸۱ق)، تحقیق غفاری، قم، نشر اسلامی، ۱۴۰۴ق.
* '''نمادها و رمزواره‌های حج'''، مجتبی شریفی، تهران، رویش نو، ۱۳۸۸ش.{{پایان}}{{حج و عمره}}
* '''نمادها و رمزواره‌های حج'''، مجتبی شریفی، تهران، رویش نو، ۱۳۸۸ش.
* '''اخبار مکه وما جاء فیها من الآثار'''، ازرقی، محمدبن عبدالله، 1403ق/1983م، تحقیق: رُشدی الصالح ملحس، مکه المکرمة، مطابع دار الثقافة، چاپ چهارم.
* '''مناسک حج مطابق با فتاوای امام خمینی و مراجع معظم تقلید'''، خمينى، سيد روح اللّه موسوى‌، تهیه و تنظیم: منصور مظاهری، تهران، نشر مشعر، 1397ه.ش.
* '''وسائل الشیعه الی تحصیل الشریعه'''،، محمدبن الحسن الحرّ العاملی، تحقیق مؤسسة آل البیت، قم، مؤسسة آل البیت، ۱۴۰۹ق.
* '''المراقبات (اعمال السنة)'''، میرزا جواد ملکی تبریزی، ترجمهٔ میرزا حکیم خسروانی، تهران: بی‌تا، انتشارات فقیه.
* '''حج در اندیشه اسلامی '''، علی قاضی‌عسکر، تهران، مشعر، ۱۳۸۴ش.
* '''درسنامه مناسک حج'''، محمدحسین فلاح‌زاده، تهران، مشعر، ۱۳۸۹ش، ص۵۷-۶۴
* '''تاریخ مکه: از آغاز تا پایان دولت شرفای مکه (1344ق)''': احمد سباعی، مترجم رسول جعفریان، تهران، مشعر، 1385ش.
* '''الحج و العمرة فی الکتاب و السنه''': ری شهری، قم، دار الحدیث، ۱۳۷۶ش
*'''درسنامه پیش درآمدی بر فرهنگ نامه اسرار و معارف حج'''، کمیته اسرار و معارف معاونت امور روحانیون حوزه نمایندگی ولی فقیه در امور حج و زیارت، تهران، مشعر، 1389ش.
* '''الکافی''': الکلینی (م.۳۲۹ق.)، به کوشش غفاری، تهران، دار الکتب الاسلامیه، ۱۳۷۵ش.
* '''جرعه‌ای از صهبای حج'''، عبدالله جوادی آملی، تهران، مشعر، ۳۸۶ش.
* '''المحجّة البیضاء فی تهذیب الاحیاء'''، مولی محسن فیض کاشانی، بیروت ، مؤسسة الأعلمی للمطبوعات،  ۱۴۰۳ق .
* '''مصباح الشریعة ومفتاح الحقیقه'''، منسوب به امام ششم حضرت صادق علیه السلام ، تهران: انجمن اسلامی حکمت و فلسفهٔ ایران، ۱۳۶۰.
* '''مستدرک الوسائل'''، محدث نوری، قم، مؤسسه آل البیت(ع)، ۱۴۰۸ق.
* '''سنن الترمذی''' ، ترمذی، محمد بن عیسی، تحقیق: احمد محمد شاکر، القاهره: دار الحدیث ، 1419 ق .
* '''بحار الانوار''' : المجلسی (م.۱۱۱۰ق.)، بیروت، دار احیاء التراث العربی، ۱۴۰۳ق.
* '''پرتوی از اسرار حج''' : عباسعلی زارعی سبزواری، قم، جامعه مدرسین حوزه علمیه قم دفتر انتشارات اسلامی ، 1390 ش .
* '''حج و عمره در قرآن و حدیث'''، محمد محمدی ری‌شهری، ترجمه جواد محدثی، قم، مؤسسه علمی فرهنگی دارالحدیث، ۱۳۸۶ش.
* '''الوافی''' : محمد بن شاه مرتضی فیض کاشانی، اصفهان ، مکتبة الإمام أميرالمؤمنين علي (عليه السلام) العامة، 1365ش / 1406 ق .
* '''من لا یحضره الفقیه'''، ابن بابویه، محمد بن علی، 1413ق، تحقیق: علی‌اکبر غفاری، بیروت، دار الاضواء، چاپ دوم.
* '''دعائم الاسلام''': النعمان المغربی (م. 363ق.)، به کوشش فیضی، قاهره، دار المعارف، 1383ق؛
*'''السنن الکبری''': البیهقی (م.۴۵۸ق.)، بیروت، دار الفکر .
* '''علل الشرائع'''، ابن بابویه، محمد بن علی، النجف، المکتبه الحیدریه ، 1385ق/ 1966م .
* '''تهذیب الأحکام'''، طوسی محمد بن حسن، تحقیق حسن موسوی خرسان، تهران، دارکتب الاسلامیة، 1407ق.
* '''کشف الاسرار''': میبدی (م. 520ق.)، به کوشش حکمت، تهران، امیرکبیر، 1361ش.
* '''در بارگاه نور''': حسین انصاریان، تهران، مشعر، 1382 ش .
{{پایان}}{{حج و عمره}}
[[رده:اسرار حج]]
[[رده:اسرار حج]]