زیارت حلیمه سعدّیه: تفاوت میان نسخه‌ها

}}

[[حلیمه سعدیه|حلیمه]] مادر رضاعی [[حضرت محمد (ص)|رسول خدا]] بود که آن حضرت را در کودکی از [[عبدالمطلب]] جد [[حضرت محمد (ص)|پیامبر(ص)]] تحویل گرفت و به میان قبیله خود در بیرون از مكّه برد و به او شیر داد و بزرگش کرد؛ زنی با عاطفه و مهربان که افتخار دایگی پیامبر را داشت و مورد احترام و علاقه حضرت بود.<ref>ادعیه و آداب حرمین شریفین، ص282.</ref>

پدر حلیمه، ابو ذؤیب عبداللّه بن حارث، از قبیله سعد بن بکر بود<ref>انساب الاشراف، ج۱، ص۹۳؛ السیرة النبویه، ابن هشام، ج۱، ص۱۶۰؛ الطبقات الکبری، ج۱، ص۸۹؛ الاستیعاب فی معرفة الأصحاب، ج۴، ص۱۸۱۳.</ref> و همسرش حارث بن عبدالعزّی (ابوکبشه) نام داشت.<ref>انساب الاشراف، ج1، ص91؛ فتح الباری، ج1، ص37.</ref> حلیمه پس از [[ثویبه]]، دایگی [[حضرت محمد (ص)|پیامبر (ص)]] را برعهده گرفت<ref>البدء و التاریخ، ج۵، ص۸؛ البدایة و النهایه، ج۲، ص۲۷۲.</ref> و بعدها همراه همسرش اسلام آورد و با [[حضرت محمد (ص)|پیامبر(ص)]] بیعت کرد.<ref>سبل الهدی والرشاد، ج۱، ص۳۸۳؛ روح البیان، ج۹، ص۲۶۵.</ref>

[[حلیمه سعدیه|حلیمه]] بنا بر روایتی پیش از [[فتح مکه]] درگذشت و [[حضرت محمد (ص)|پیامبر(ص)]] پس از آگاهی از وفات او اندوهگین شد و به بازماندگانش رسیدگی کرد.<ref>انساب الاشراف، ج۱، ص۹۵.</ref>

در شمال‌شرقی بقیع بقعه‌ای به حلیمه سعدیه منسوب بوده، اما منابع کهن محل دفن او را مشخص نکرده‌اند.<ref>سفرنامه میرزا محمدحسین فراهانی، ص232؛ سفرنامه نایب الصدر شیرازی، ص۲۳۰؛ موسوعة العتبات المقدسه، ج۳، ص۲۸۲.</ref>