معراج نامه شجاعی مشهدی: تفاوت میان نسخهها
| خط ۳۸: | خط ۳۸: | ||
== نسخههای خطی == | == نسخههای خطی == | ||
به گفته احمد خامهیار، پژوهشگر تاریخ اسلامی، بیشتر نسخههای خطی شناختهشده منظومه معراجنامه شجاعی، متعلق به حوزه شبهقاره هند است که نشاندهنده توجه فارسیزبانان آن دیار به اثر است. نسخههای هندی معراجنامه غالباً نفیس و شامل نگارههایی از داستان معراج و اماکن مقدس [[حرمین|حرمین شریفین]]، عتبات عالیات و زیارتگاههای شیعی هستند.<ref name=":0" /> | |||
تاکنون سه نسخه خطی شاخص از این اثر در هند شناسایی شده است: نسخه کتابخانه دانشگاه پنجاب (لاهور)،<ref>(به شماره PI VI 31 / 2763)</ref> نسخه حراجی بونامز<ref>(Bonhams, 2016, Lot 32)</ref> و نسخه کتابخانه ملی اسرائیل.<ref>به شماره Yah. Ar. 1061؛ «نسخههای خطی معراجنامه شجاعی»، ص۱۷-۱۸.</ref> | تاکنون سه نسخه خطی شاخص از این اثر در هند شناسایی شده است: نسخه کتابخانه دانشگاه پنجاب (لاهور)،<ref>(به شماره PI VI 31 / 2763)</ref> نسخه حراجی بونامز<ref>(Bonhams, 2016, Lot 32)</ref> و نسخه کتابخانه ملی اسرائیل.<ref>به شماره Yah. Ar. 1061؛ «نسخههای خطی معراجنامه شجاعی»، ص۱۷-۱۸.</ref> | ||
نسخهٔ کنونی تا ۳۰ سپتامبر ۲۰۲۶، ساعت ۰۲:۱۱
نگاره ای از نسخه خطی معراج نامه | |
| پدید آورندگان | |
|---|---|
| نویسنده | شجاعی مشهدی |
| تاریخ نگارش | اوایل قرن سیزدهم قمری |
| محتوا | |
| موضوع | شرح شاعرانه معراج پیامبر(ص) |
| سبک | شعر |
| زبان | فارسی |
معراجنامه شجاعی مشهدی منظومهای داستانی به زبان فارسی، سروده شجاعی مشهدی در شرح معراج و سفر آسمانی پیامبر اسلام (ص) و مشاهدات ایشان از بهشت و دوزخ است.
معرفی منظومه و شاعر آن[ویرایش | ویرایش مبدأ]
معراج نامه، منظومهای داستانی به زبان فارسی در شرح معراج پیامبر اسلام(ص) و مشاهدات او از بهشت و دوزخ است. گفته شده با وجود اشکالات ادبیِ معراجنامه، این اثر در دوره قاجار از محبوبیت بالایی برخوردار بوده و بارها به صورت چاپ سنگی منتشر شده است.[۱]
اطلاعات زندگیشناختی چندانی از شجاعی مشهدی در دست نیست؛ اما بر پایه اشعار وی، او تا اوایل سده سیزدهم هجری قمرى در قید حیات بوده و در سال ۱۲۰۴ق از شهر مشهد به عتبات عالیات سفر کرده است.[۲] از این رو، زمان سرایش این منظومه را میتوان اواخر سده دوازدهم یا اوایل سده سیزدهم هجری قمری دانست.[۱]
نسخههای خطی[ویرایش | ویرایش مبدأ]
به گفته احمد خامهیار، پژوهشگر تاریخ اسلامی، بیشتر نسخههای خطی شناختهشده منظومه معراجنامه شجاعی، متعلق به حوزه شبهقاره هند است که نشاندهنده توجه فارسیزبانان آن دیار به اثر است. نسخههای هندی معراجنامه غالباً نفیس و شامل نگارههایی از داستان معراج و اماکن مقدس حرمین شریفین، عتبات عالیات و زیارتگاههای شیعی هستند.[۱]
تاکنون سه نسخه خطی شاخص از این اثر در هند شناسایی شده است: نسخه کتابخانه دانشگاه پنجاب (لاهور)،[۳] نسخه حراجی بونامز[۴] و نسخه کتابخانه ملی اسرائیل.[۵]
پانویس[ویرایش | ویرایش مبدأ]
منابع[ویرایش | ویرایش مبدأ]
- خامهیار، احمد، (1392)، «نسخههای خطی معراجنامه شجاعی»، کتاب ماه هنر، شماره 175.
- شجاعی مشهدی، (بیتا)، «داستان پادشاه چین و امام علی7»، مجموعه شماره 9068 در کتابخانه مرکزی دانشگاه تهران