اسرار اعمال حج: تفاوت میان نسخه‌ها

Heidar (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
Heidar (بحث | مشارکت‌ها)
 
(۱۱ نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد)
خط ۳۷: خط ۳۷:
[[تلبیه]] که از اذکار هنگام [[احرام]] در [[حج]] و [[عمره]] است، در روایات به‌عنوان شعار حج معرفی شده و بر بلند گفتن آن تأکید شده است.<ref>من لا یحضره الفقیه، ج۲، ص۳۲۶-۳۲۷؛ وسائل الشیعه، ج۱۲، ص۳۷۹.</ref> مضمون «لبیک» به معنای پاسخ به دعوت [[خداوند]] و اعلام آمادگی برای اطاعت از اوست و در برخی منابع، همراه با حالت [[خوف و رجا]] و بیم از پذیرفته نشدن این پاسخ دانسته شده است.<ref>الحج و العمرة فی الکتاب و السنة، ص۵۸؛ وسائل الشیعه، ج۹، ابواب الاحرام، باب۳۷، ح۱ و باب۵۲، ح۱؛ درسنامه پیش درآمدی بر فرهنگ نامه اسرار و معارف حج، ص۱۲۰.</ref> همچنین تلبیه یادآور دعوت [[حضرت ابراهیم(ع)]] به حج و پاسخ [[حاجیان]] به این دعوت معرفی شده و از حکمت‌های آن، تصمیم بر اطاعت از خداوند و دوری از [[گناه]] دانسته شده است.<ref>علل الشرائع، ج۲، ص۴۱۶ و ۴۱۸؛ من لا یحضره الفقیه، ج۲، ص۱۹۶ و ۲۳۵.</ref>
[[تلبیه]] که از اذکار هنگام [[احرام]] در [[حج]] و [[عمره]] است، در روایات به‌عنوان شعار حج معرفی شده و بر بلند گفتن آن تأکید شده است.<ref>من لا یحضره الفقیه، ج۲، ص۳۲۶-۳۲۷؛ وسائل الشیعه، ج۱۲، ص۳۷۹.</ref> مضمون «لبیک» به معنای پاسخ به دعوت [[خداوند]] و اعلام آمادگی برای اطاعت از اوست و در برخی منابع، همراه با حالت [[خوف و رجا]] و بیم از پذیرفته نشدن این پاسخ دانسته شده است.<ref>الحج و العمرة فی الکتاب و السنة، ص۵۸؛ وسائل الشیعه، ج۹، ابواب الاحرام، باب۳۷، ح۱ و باب۵۲، ح۱؛ درسنامه پیش درآمدی بر فرهنگ نامه اسرار و معارف حج، ص۱۲۰.</ref> همچنین تلبیه یادآور دعوت [[حضرت ابراهیم(ع)]] به حج و پاسخ [[حاجیان]] به این دعوت معرفی شده و از حکمت‌های آن، تصمیم بر اطاعت از خداوند و دوری از [[گناه]] دانسته شده است.<ref>علل الشرائع، ج۲، ص۴۱۶ و ۴۱۸؛ من لا یحضره الفقیه، ج۲، ص۱۹۶ و ۲۳۵.</ref>


### اسرار وقوف در عرفات
== اسرار وقوف در عرفات ==
{{اصلی|اسرار وقوف در عرفات}}
[[وقوف در عرفات]] از ارکان [[حج]] است که در روایات، «حقیقت حج» و «[[حج اکبر]]» معرفی شده و بر اهمیت آن تأکید شده است.<ref>مستدرک الوسائل، ج۱۰، ص۳۴؛ الکافی، ج۴، ص۲۶۵؛ سنن ترمذی، ج۲، ص۶۵.</ref> در منابع دینی، از [[عرفات]] به‌عنوان زمان و مکانی ویژه برای [[توبه]] و بخشش گناهان یاد شده و حضور حاجیان در این سرزمین، زمینه بهره‌مندی از رحمت الهی دانسته شده است؛ همچنین در روایات، از مباهات خداوند به اهل [[عرفه]] نزد فرشتگان سخن گفته شده است.<ref>الفقيه، ج۲، ص۲۱۱؛ کافی، ج۴، ص۵۴۱؛ دعائم الاسلام، ج۲، ص۲۹۴؛ بحار الانوار، ج۹۹، ص۱۳.</ref> قرار گرفتن [[عرفات]] در خارج از محدوده [[حرم]] نیز در روایتی از [[امام علی(ع)]] به‌عنوان مقدمه‌ای برای آمادگی روحی [[حاجی]] و اظهار [[تضرع]] پیش از ورود به حریم [[حرم مکی|حرم]] تفسیر شده است.<ref>وسائل الشیعة، ج۱۳، ص۵۵۰؛ علل الشرائع، ج۲، ص۴۰۰.</ref> همچنین اجتماع گسترده حاجیان در عرفات و کوتاهی زمان وقوف، در برخی منابع یادآور [[قیامت]] و کوتاهی فرصت زندگی برای فراهم کردن توشه آخرت دانسته شده است.<ref>کشف الاسرار، ج۱، ص۵۲۵؛ جرعه‌ای از صهبای حج، ص۲۰۳.</ref> در کنار این معانی، بر توجه بیشتر به خداوند و پناه بردن از وسوسه‌های [[شیطان]] در عرفه تأکید شده و بارش رحمت الهی از عوامل ناامیدی شیطان در این روز دانسته شده است.<ref>پرتوی از مشعل هدایت اسرار و معارف حج، ص۲۲؛ در بارگاه نور، ص۹۷؛ درسنامه پیش درآمدی بر فرهنگ نامه اسرار و معارف حج، ص۱۹۹.</ref>


[[وقوف در عرفات]] از ارکان [[حج]] است که در روایات، «حقیقت حج» و «حج اکبر» معرفی شده و بر اهمیت آن تأکید شده است.<ref>مستدرک الوسائل، ج۱۰، ص۳۴؛ الکافی، ج۴، ص۲۶۵؛ سنن ترمذی، ج۲، ص۶۵.</ref> در منابع دینی، از [[عرفات]] به‌عنوان زمان و مکانی ویژه برای [[توبه]] و بخشش گناهان یاد شده و حضور حاجیان در این سرزمین، زمینه بهره‌مندی از رحمت الهی دانسته شده است؛ همچنین در روایات، از مباهات خداوند به اهل عرفه نزد فرشتگان سخن گفته شده است.<ref>الفقيه، ج۲، ص۲۱۱؛ کافی، ج۴، ص۵۴۱؛ دعائم الاسلام، ج۲، ص۲۹۴؛ بحار الانوار، ج۹۹، ص۱۳.</ref> قرار گرفتن عرفات در خارج از محدوده [[حرم]] نیز در روایتی از [[امام علی(ع)]] به‌عنوان مقدمه‌ای برای آمادگی روحی حاجی و اظهار تضرع پیش از ورود به حریم حرم تفسیر شده است.<ref>وسائل الشیعة، ج۱۳، ص۵۵۰؛ علل الشرائع، ج۲، ص۴۰۰.</ref> همچنین اجتماع گسترده حاجیان در عرفات و کوتاهی زمان وقوف، در برخی منابع یادآور [[قیامت]] و کوتاهی فرصت زندگی برای فراهم کردن توشه آخرت دانسته شده است.<ref>کشف الاسرار، ج۱، ص۵۲۵؛ جرعه‌ای از صهبای حج، ص۲۰۳.</ref> در کنار این معانی، بر توجه بیشتر به خداوند و پناه بردن از وسوسه‌های [[شیطان]] در عرفه تأکید شده و بارش رحمت الهی از عوامل ناامیدی شیطان در این روز دانسته شده است.<ref>پرتوی از مشعل هدایت اسرار و معارف حج، ص۲۲؛ در بارگاه نور، ص۹۷؛ درسنامه پیش درآمدی بر فرهنگ نامه اسرار و معارف حج، ص۱۹۹.</ref>
== اسرار وقوف در مشعر ==
{{اصلی|اسرار وقوف در مشعر}}[[وقوف در مشعر]] از اعمال واجب و ارکان [[حج]] است که پس از [[عرفات]]، از اذان صبح روز [[عید قربان]] تا طلوع آفتاب انجام می‌شود. در روایات، [[مشعرالحرام]] آستانه‌ای برای ورود به بخش اصلی [[حرم مکی]] دانسته شده و توقف در آن، زمینه آمادگی حج‌گزار برای انجام [[قربانی]] و زیارت خانه خدا و نیز مواجهه با [[شیطان]] در [[رمی جمرات]] معرفی شده است.<ref>کافی، ج۱، ص۲۲۴؛ التهذیب، ج۵، ص۴۴۸؛ حج و عمره در قرآن و حدیث، ص۲۳۶.</ref> همچنین مشعر جایگاه نزول رحمت، بخشش گناهان و استجابت [[دعا]] دانسته شده و برخی منابع، وقوف در آن را نسبت به وقوف در عرفات، زمینه امید بیشتر به رحمت و تقرب الهی معرفی کرده‌اند.<ref>سنن ابن ماجه، ح۳۰۲۴؛ درسنامه پیش درآمدی بر فرهنگ نامه اسرار و معارف حج، ص۲۰۸-۲۰۹.</ref> آیه [[۱۹۸ سوره بقره]] نیز مشعرالحرام را جایگاه ذکر خداوند معرفی می‌کند و در برخی تفاسیر، از حکمت وقوف در آن، توجه قلب به [[تقوا]] و خوف از خداوند دانسته شده است.<ref>درسنامه پیش درآمدی بر فرهنگ نامه اسرار و معارف حج، ص۲۰۸-۲۰۹.</ref> از آداب وقوف نیز صبر و پرهیز از شتاب و آزار دیگران، کنار گذاشتن [[تکبر]] و اظهار [[فروتنی]] و توجه به [[دعاهای مکه|دعا]] و طلب آمرزش یاد شده است؛ مجموعه این آداب، مشعر را مرحله‌ای برای تقویت یاد خدا، تقوا و آمادگی معنوی پیش از ادامه مناسک معرفی می‌کند.<ref>وسائل، ج۱۴، ص۶؛ علل الشرایع، ص۴۴۴؛ المحاسن، ج۱، ص۱۴۱؛ الحج و العمره فی الکتاب و السنه، ص۲۲۲، ۲۲۵؛ درسنامه پیش درآمدی بر فرهنگ نامه اسرار و معارف حج، ص۲۱۰-۲۱۲.</ref>
== اسرار رمی جمرات ==
{{اصلی|اسرار رمی جمرات}}[[رمی جمرات]] از اعمال واجب [[حج]] است که در [[منا]] انجام می‌شود و در منابع اسلامی، ریشه آن به رویارویی [[حضرت ابراهیم(ع)]] با [[شیطان]] نسبت داده شده است.<ref>قرب الاستاد، ص۵۳۲؛ کنز الفرائد، ص۸۲؛ علل الشرایع، ج۱، ص۴۳۷.</ref> بر اساس برخی روایات و منابع اخلاقی، این عمل نمادی از بندگی و مقابله با وسوسه‌های شیطانی و نیز مبارزه با شهوات و رذایل درونی دانسته شده و پرتاب سنگ‌ها به‌صورت نمادین، بیانگر رویارویی انسان با موانع معنوی و اخلاقی معرفی شده است.<ref>درسنامه پیش درآمدی بر فرهنگ نامه اسرار و معارف حج، ص۲۱۸-۲۱۹؛ فقیه، ج۲، ص۲۱۴؛ کافی، ج۴، ص۴۸۰.</ref> همچنین طهارت ظاهری و باطنی هنگام رمی و ذکر خداوند، در برخی منابع زمینه دوری از شیطان و تقویت آمادگی معنوی [[حج‌گزار]] دانسته شده است.<ref>کافی، ج۴، ص۴۷۸؛ درسنامه پیش درآمدی بر فرهنگ نامه اسرار و معارف حج، ص۲۱۹.</ref> تکرار رمی در روزهای مختلف و وجود [[جمرات|سه جمره]] نیز در برخی تفسیرها، نشانه ضرورت استمرار در مبارزه با وسوسه‌ها و وجود موانع متعدد در مسیر تقرب به خداوند دانسته شده است؛ اجتماع حاجیان در رمی نیز به‌صورت نمادین، بیانگر همبستگی آنان در این مبارزه معرفی شده است.<ref>درسنامه پیش درآمدی بر فرهنگ نامه اسرار و معارف حج، ص۲۲۰ و ۲۲۲.</ref>


== اسرار سعی ==
{{اصلی|اسرار سعی}}


[[سعی]] میان [[صفا]] و [[مروه]] از اعمال [[حج]] و [[عمره]] است که یادآور تلاش [[حضرت هاجر|حضرت هاجر(س)]] برای یافتن آب برای [[حضرت اسماعیل(ع)]] دانسته شده و در منابع، نمادی از کوشش، امید و توکل بر خداوند معرفی شده است.<ref>درسنامه مناسک حج، ص۴۱-۴۴؛ ویژه‌نامه عمره مفرده: وصال دوست، ص۷۸؛ مدخل سعی در جلد هشتم دانشنامه حج و حرمین شریفین.</ref> در برخی منابع اخلاقی، صفا و مروه به‌ترتیب نماد پاکی دل و مروت و خدمت به دیگران دانسته شده و سعی عاملی برای تزکیه نفس، تقویت روحیه خدمت و کاهش تکبر معرفی شده است.<ref>الکافی، ج۴، ص۴۳۴؛ مصباح الشریعة، ص۴۷؛ درسنامه اسرار حج، ص۱۴۹؛ درسنامه پیش‌درآمدی بر فرهنگ‌نامه اسرار و معارف حج، ص۱۹۲؛ فروع کافی، ج۴، ص۴۳۴.</ref> همچنین [[هروله]] در بخشی از مسیر، نمادی از دوری از هواهای نفسانی و مبارزه با شیطان و شتاب در اطاعت الهی دانسته شده است.<ref>علل الشرایع، ج۲، ص۴۳۲؛ من لایحضره الفقیه، ج۲، ص۱۹۶؛ درسنامه اسرار حج، ص۱۵۷؛ بحارالانوار، ج۹۶، ص۱۲۴.</ref> رفت‌وآمد میان صفا و مروه نیز به تردد میان خوف و رجا و استمرار در تلاش برای جلب رضایت الهی تفسیر شده و تکرار هفت‌باره آن، در برخی منابع، نمادی از استمرار و پایداری در مسیر بندگی و مقابله با مشکلات دانسته شده است.<ref>تفسیر نمونه، ج۱، ص۵۴۳؛ درسنامه پیش‌درآمدی بر فرهنگ‌نامه اسرار و معارف حج، ص۱۹۳؛ صهبای حج، ص۴۰۱؛ در بارگاه نور، ص۷۴-۷۵.</ref> آغاز سعی از صفا نیز با تقدم نام صفا بر مروه در قرآن و آغاز کردن [[پیامبر(ص)]] از صفا پیوند داده شده و رعایت این ترتیب، نوعی پیروی از سنت و ادب در برابر فرمان الهی دانسته شده است.<ref>[[سوره بقره]]، آیه ۱۵۸؛ تهذیب الأحکام، ج۱، ص۹۶؛ وسائل الشیعه، ج۹، ص۵۲۲، روایت ۱۸۲۵۹؛ فروع کافی، ج۴، ص۴۳۱.</ref>


== اسرار قربانی ==
{{اصلی|اسرار قربانی}}
[[قربانی]] از اعمال واجب [[حج]] و از [[شعائر الهی]] است که در [[منا]] با هدف تقرب به خداوند انجام می‌شود. در منابع [[اسلامی]]، از قربانی به‌عنوان نشانه [[تقوا]]، پیروی از سنت [[حضرت ابراهیم(ع)]] و تسلیم در برابر فرمان الهی یاد شده و برای آن آثاری مانند آمرزش گناهان و [[تقرب]] به خداوند بیان شده است.<ref>المحاسن، ج۱، ص۶۷؛ بحارالانوار، ج۹۶، ص۲۹۶-۲۹۸؛ سوره حج، آیه ۳۷؛ صافات، آیه ۱۰۷.</ref> در برخی منابع اخلاقی و عرفانی، ذبح حیوان در قربانی به‌صورت نمادین به مبارزه با هواهای نفسانی و غلبه بر خصلت‌های حیوانی انسان تفسیر شده است.<ref>معراج السعاده، ص۷۱؛ درسنامه پیش درآمدی بر فرهنگ نامه اسرار و معارف حج، ص۲۲۹؛ مصباح الشریعه، ص۹۲.</ref> همچنین قربانی به‌عنوان شکرگزاری برای نعمت بهره‌مندی انسان از چهارپایان و وسیله‌ای برای اطعام و گشایش در زندگی نیازمندان معرفی شده و در روایات و سیره معصومان(ع) بر بخشیدن بخشی از گوشت آن به فقیران و همسایگان تأکید شده است.<ref>از میقات تا عرفات، ص۱۳۰-۱۳۱؛ درسنامه پیش درآمدی بر فرهنگ نامه اسرار و معارف حج، ص۲۳۴؛ علل الشرایع، ص۴۳۷؛ وسائل الشیعه، ج۱۶، ص۳۷۴.</ref>
== اسرار حلق و تقصیر ==
{{اصلی|اسرار حلق و تقصیر}}[[حلق و تقصیر]] از اعمال پایانی [[حج]] و [[عمره]] و نشانه خروج از [[احرام]] است که در منابع اسلامی افزون بر جنبه فقهی، برای آن معانی تربیتی و معنوی نیز بیان شده است. در برخی منابع، تراشیدن یا کوتاه کردن مو نمادی از پاک‌سازی باطن از گناهان، هوا و هوس و زدودن موانع درونی دانسته شده است.<ref>درسنامه پیش درآمدی بر فرهنگ نامه اسرار و معارف حج، ص۲۳۹-۲۴۰؛ مصباح الشریعة، ص۷۶؛ مستدرک الوسائل، ج۱۰، ص۱۶۷.</ref> همچنین زدودن مو به‌صورت نمادین به رهایی از [[زینت در حال احرام|زینت‌ها]] و دلبستگی‌های مادی و قطع آرزوهای دور و دراز تفسیر شده است.<ref>اسرار و معارف حج، ص۵۶؛ درسنامه پیش درآمدی بر فرهنگ نامه اسرار و معارف حج، ص۲۴۰.</ref> در برخی روایات و منابع اخلاقی، حلق نشانه فروتنی و عبودیت در برابر خداوند دانسته شده و با امنیت زائران و شجاعت مؤمنان در [[مسجدالحرام]] نیز ارتباط داده شده است.<ref>بحارالانوار، ج۹۶، ص۳۰؛ وسائل الشیعه، ج۸، ص۱۶۲؛ درسنامه پیش درآمدی بر فرهنگ نامه اسرار و معارف حج، ص۲۴۲-۲۴۴؛ تحلیلی بر مناسک حج، ص۲۷۲.</ref>


== مقاله‌های مرتبط ==
== مقاله‌های مرتبط ==