فخ: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
|||
| خط ۶۸: | خط ۶۸: | ||
== مقبره شهدای فخ == | == مقبره شهدای فخ == | ||
{{اصلی|مقبره شهدای فخ}}در این منطقه کوهی وجود دارد که در دامنه آن مقبرهای است که به مقبره شهدای فخ مشهور است. شهدای فخ، عدهای از [[سادات حسنی]] بودند که در نبرد با [[عباسیان]] در سال ۱۶۹ قمری در این مکان به شهادت رسیدند. | {{اصلی|مقبره شهدای فخ}}در این منطقه کوهی وجود دارد که در دامنه آن مقبرهای است که به مقبره شهدای فخ مشهور است.<ref name=":0" /> شهدای فخ، عدهای از [[سادات حسنی]] بودند که در نبرد با [[عباسیان]] در سال ۱۶۹ قمری در این مکان به شهادت رسیدند.<ref>تاریخ ابن خلدون، ح5، ص148.</ref> | ||
مطابق آخرین منابع معاصر، این مقبره نسبتا وسیع بوده ولی به خاطر راه، به سه بخش تقسیم شده، بخشی از آن با یکی دو متر ارتفاع از سطح خیابان قرار دارد و بخش اصلی از آن هم با یک چهار دیواری و دری همیشه بسته، محصور شده است. گفته می شود قبر حسین بن علی یا شهید فخ در این چهار دیواری قرار دارد.<ref>نگا: آثار اسلامی مکه و مدینه، ص۱۹۹ و ۲۰۰.</ref> | مطابق آخرین منابع معاصر، این مقبره نسبتا وسیع بوده ولی به خاطر راه، به سه بخش تقسیم شده، بخشی از آن با یکی دو متر ارتفاع از سطح خیابان قرار دارد و بخش اصلی از آن هم با یک چهار دیواری و دری همیشه بسته، محصور شده است. گفته می شود قبر حسین بن علی یا شهید فخ در این چهار دیواری قرار دارد.<ref name=":0">نگا: آثار اسلامی مکه و مدینه، ص۱۹۹ و ۲۰۰.</ref> براساس برخی اخبار | ||
==شهید فخ== | ==شهید فخ== | ||
| خط ۷۸: | خط ۷۸: | ||
صاحب فخ در روز ۸ ذیالحجه سال ۱۶۹ق ([[ترویه|یوم الترویه]]) در منطقه فخ در جنگ با سپاه هادی عباسی(حک: ۱۶۹ - ۱۷۰ ق)، با اکثر سپاهیانش از جمله حدود ۱۰۰ نفر از سادات حسنی به شهادت رسیدند.<ref>اعیان الشیعه،ج ۶ص ۹۷ ؛ فرهنگ اعلام جغرافیائی، ص۱۹۹.</ref> به گزارش حموی تاریخنویس هفتم قمری، بدنهای شهدا پس از سه روز که روی زمین باقی ماند و طعمه درندگان قرار گرفت، در جایی که اکنون به عنوان «مقبره شهدای فخ» از آن یاد میشود، دفن شدند.<ref>معجم البلدان، ج۴ ص۲۳۸.</ref> | صاحب فخ در روز ۸ ذیالحجه سال ۱۶۹ق ([[ترویه|یوم الترویه]]) در منطقه فخ در جنگ با سپاه هادی عباسی(حک: ۱۶۹ - ۱۷۰ ق)، با اکثر سپاهیانش از جمله حدود ۱۰۰ نفر از سادات حسنی به شهادت رسیدند.<ref>اعیان الشیعه،ج ۶ص ۹۷ ؛ فرهنگ اعلام جغرافیائی، ص۱۹۹.</ref> به گزارش حموی تاریخنویس هفتم قمری، بدنهای شهدا پس از سه روز که روی زمین باقی ماند و طعمه درندگان قرار گرفت، در جایی که اکنون به عنوان «مقبره شهدای فخ» از آن یاد میشود، دفن شدند.<ref>معجم البلدان، ج۴ ص۲۳۸.</ref> | ||
شهید فخ یا صاحبِ فخ، قیامش را از مدینه آغاز کرد.<ref>مقاتل الطالبیین، ص۳۷۲.</ref> وی پس از تسلط بر شهر؛ به علت نزدیکی ایام حج، با ۳۰۰ تن از یاران و نزدیکانش به سوی مکه حرکت کرد. اما پس از رسیدن به منطقه فخ، با سپاه عباسی که فرماندهی آن را عباس بن محمد یکی از نوادگان عبدالله بن عباس به عهده داشت روبرو شد و در این نبرد همه سپاه او شهید و تعداد اندکی اسیر شدند. برخی از خویشاوندانش نیز مانند دایی او ادریس بن عبدالله موفق به فرار شدند. ادریس به مغرب فرار کرد و سلسله ادریسیان را در آنجا پایهگذاری کرد.<ref>تاریخ تشیع، ج۱ ص۲۶۳.</ref> | شهید فخ یا صاحبِ فخ، قیامش را از مدینه آغاز کرد.<ref>مقاتل الطالبیین، ص۳۷۲.</ref> وی پس از تسلط بر شهر؛ به علت نزدیکی ایام حج، با ۳۰۰ تن از یاران و نزدیکانش به سوی مکه حرکت کرد. اما پس از رسیدن به منطقه فخ، با سپاه عباسی که فرماندهی آن را عباس بن محمد یکی از نوادگان عبدالله بن عباس به عهده داشت روبرو شد و در این نبرد همه سپاه او شهید و تعداد اندکی اسیر شدند. برخی از خویشاوندانش نیز مانند دایی او [[ادریس بن عبدالله]] موفق به فرار شدند. ادریس به مغرب فرار کرد و [[سلسله ادریسیان]] را در آنجا پایهگذاری کرد.<ref>تاریخ تشیع، ج۱ ص۲۶۳.</ref> | ||
=== قبرهای دیگر === | === قبرهای دیگر === | ||
گفته میشود عبدالله بن عمر بن خطاب<ref>الطبقات الکبری، ج۴ ص۱۴۲.</ref> و عدهای از صحابه پیامبر نیز در منطقه فخ مدفوناند.<ref>معجم البلدان، ج۴ ص۲۳۸.</ref> گزارشی از دفن عبدالله بن زبیر در فخ نیز وجود دارد.<ref>آثار اسلامی مکه ومدینه، ص۲۰۰.</ref> | گفته میشود عبدالله بن عمر بن خطاب<ref>الطبقات الکبری، ج۴ ص۱۴۲.</ref> و عدهای از صحابه پیامبر نیز در منطقه فخ مدفوناند.<ref>معجم البلدان، ج۴ ص۲۳۸.</ref> گزارشی از دفن عبدالله بن زبیر در فخ نیز وجود دارد.<ref>آثار اسلامی مکه ومدینه، ص۲۰۰.</ref> | ||
==فضیلت== | ==فضیلت== | ||
بر اساس روایتی، رسول خدا(ص) هنگامی که از مدینه به مکه میرفت، قبل از وارد شدن به مکه در فخ که شش | بر اساس روایتی، [[رسول خدا(ص)]] هنگامی که از مدینه به مکه میرفت، قبل از وارد شدن به مکه در فخ که شش میلی مکه بود [و اکنون جزء شهر مکه شده]، غسل کرد.<ref>الروض المعطار، ص۴۳۶.</ref> بنابر روایتی دیگر، پیامبر(ص) در این مکان به نماز ایستاد و در نماز گریست. پیامبر علت گریستنش را شهادت یکی از فرزندانش در این مکان عنوان کرد.<ref>مقاتل الطالبیین، ص۳۶۶ و ۳۶۷.</ref> همچنین امام صادق(ص) در گذر از این مکان، از شهادت یکی از اهلبیتش در این مکان خبر داد.<ref>مقاتل الطالبیین ، ص۳۶۷؛ منتهی الآمال، ج۱ ص۲۶۱.</ref> شیخ طوسی در کتاب رجال خود، صاحب فخ را از اصحاب امام صادق(ص) دانسته است.<ref>رجال الطوسی، ص۴۸۹.</ref> روایت شده امام کاظم(ع) از شهید فخ تجلیل کرده است.<ref>مقاتل الطالبیین، ص۳۸۰.</ref> | ||
== میقات کودکان== | == میقات کودکان== | ||
| خط ۸۹: | خط ۸۹: | ||
برخی فقهای معاصر نیز مانند محمدتقی بهجت معتقدند؛ ولیِّ کودک، او را در یکی از میقاتهای معروف محرِم کند و میتواند، کندن لباس دوخته و پوشاندن لباس احرام بر کودک را تا فخ به تاخیر بیندازد.<ref>آراء المراجع فی الحج،ج ۱ ص۳۴.</ref> | برخی فقهای معاصر نیز مانند محمدتقی بهجت معتقدند؛ ولیِّ کودک، او را در یکی از میقاتهای معروف محرِم کند و میتواند، کندن لباس دوخته و پوشاندن لباس احرام بر کودک را تا فخ به تاخیر بیندازد.<ref>آراء المراجع فی الحج،ج ۱ ص۳۴.</ref> | ||
فقهای اهلسنت در این مورد مخالف یا ساکتاند. اما برخی از آنها میگویند که مشکلی ندارد که احرام صبی (کودک) را تا حرم یا نزدیک حرم به تاخیر انداخت.<ref>الکافی فی فقه اهل المدینه،ج ۱ ص۴۱۱.</ref> | [[فقهای اهل سنت|فقهای اهلسنت]] در این مورد مخالف یا ساکتاند. اما برخی از آنها میگویند که مشکلی ندارد که احرام صبی (کودک) را تا حرم یا نزدیک حرم به تاخیر انداخت.<ref>الکافی فی فقه اهل المدینه،ج ۱ ص۴۱۱.</ref> | ||
==پانویس== | ==پانویس== | ||
| خط ۹۵: | خط ۹۵: | ||
== منابع== | == منابع== | ||
{{منابع}} | {{منابع}} | ||
* آثار اسلامی مکه و مدینه، جعفریان رسول، تهران، نشر مشعر، | * آثار اسلامی مکه و مدینه، جعفریان رسول، تهران، نشر مشعر، ۱۳۹۰ش. | ||
* آراء المراجع فی الحج علی ضوء فتاوی الامامِ الخمینی، افتخاری گلپایگانی علی، تهران، نشر مشعر، | * آراء المراجع فی الحج علی ضوء فتاوی الامامِ الخمینی، افتخاری گلپایگانی علی، تهران، نشر مشعر، ۱۴۲۸ق. | ||
* اعیان الشیعه؛ امین عاملی سید | * اعیان الشیعه؛ امین عاملی سید محسن، تحقیق حسن امین، بیروت، دار التعارف، ۱۴۰۳ق. | ||
* بحارالانوار، علامه مجلسی محمد | * بحارالانوار، علامه مجلسی محمد باقر، تهران، اسلامیه، بیتا. | ||
* تاریخ تشیع، عدهای از محققین، زیر نظر دکتر سید احمدرضا خضری، قم، پژوهشگاه حوزه و دانشگاه، | * تاریخ ابن خلدون، ابن خلدون، ترجمه آیتی، تهران، مطالعات فرهنگی، 1363ش. | ||
* رجال الطوسی، طوسی محمد بن | * تاریخ تشیع، عدهای از محققین، زیر نظر دکتر سید احمدرضا خضری، قم، پژوهشگاه حوزه و دانشگاه، ۱۳۸۸ش. | ||
* الروض المعطار فی خبر الاقطار، حمیری محمد بن عبدالمنعم (م ۹۰۰ ق)، تحقیق احسان عباس، بیروت، مکتبه لبنان ناشرون، | * رجال الطوسی، طوسی محمد بن حسن، تحقیق جواد قیومی اصفهانی، قم موسسه نشر اسلامی ۱۴۲۷ق. | ||
* شفاء الغرام باخبار البلد الحرام؛ فاسی محمد بن | * الروض المعطار فی خبر الاقطار، حمیری محمد بن عبدالمنعم (م ۹۰۰ ق)، تحقیق احسان عباس، بیروت، مکتبه لبنان ناشرون، ۱۹۸۴م. | ||
* الطبقات الکبری، ابن | * شفاء الغرام باخبار البلد الحرام؛ فاسی محمد بن احمد، تحقیق علی محمد عمر، قاهره، مکتبه الثقافه الدینیه، ۱۴۲۸ق. | ||
* فرهنگ اعلام جغرافیایی، شراب محمد محمد حسن، ترجمه حمیدرضا شیخی، تهران، نشر مشعر، | * الطبقات الکبری، ابن سعد، تحقیق محمد عبدالقادر عطا، بیروت، دار الکتب العلمیه، ۱۴۱۰ق. | ||
* فرهنگ اعلام جغرافیایی، شراب محمد محمد حسن، ترجمه حمیدرضا شیخی، تهران، نشر مشعر، ۱۳۸۳ش. | |||
* الکافی، کلینی محمد بن یعقوب (م ۳۲۹ ق)، تهران اسلامیه، ۱۳۶۲. | * الکافی، کلینی محمد بن یعقوب (م ۳۲۹ ق)، تهران اسلامیه، ۱۳۶۲. | ||
* الکافی فی فقه اهل المدینه، ابن عبدالبر قرطبی یوسف بن عبدالله ( م۴۶۳ ق)، تحقیق محمد محمد احید، ریاض، مکتب الریاض الجدیثه، ۱۴۰۰ | * الکافی فی فقه اهل المدینه، ابن عبدالبر قرطبی یوسف بن عبدالله ( م۴۶۳ ق)، تحقیق محمد محمد احید، ریاض، مکتب الریاض الجدیثه، ۱۴۰۰ | ||