اسرار حج آیت الله مظاهری (کتاب): تفاوت میان نسخه‌ها

* '''لباس احرام:''' پوشیدن دو جامه ندوخته، نماد «خلع لباس معصیت» و «پوشیدن لباس طاعت» است. این لباس شبیه کفن است و یادآور مرگ و قیامت. زائر با پوشیدن آن، تمرین مرگ اختیاری می‌کند و آماده پاسخگویی در محضر عدل الهی می‌شود.

* '''غسل احرام:''' نویسنده غسل احرام را تجدید توبه می‌داند: «اِغْسِلْ بِماءِ التَّوبَةِ الْخالِصَةِ ذُنُوبَكَ». شستن بدن، بهانه‌ای برای شستن جان از گناهان پیشین است.

* '''لبیک:''' گفتن لبیک، پاسخ مثبت به دعوت خداوند است. زائر با گفتن این ذکر، اعلام می‌کند که تمام غیر خدا را رها کرده و تنها به ندای او پاسخ می‌دهد.³

* '''تشبه به ملائکه:''' آیت‌الله مظاهری طواف را تشبه به فرشتگانی می‌دانند که گرداگرد عرش خدا طواف می‌کنند («وَ تَرَى الْمَلائِكَةَ حافّينَ مِنْ حَولِ الْعَرْشِ»). ایشان می‌نویسند: «طِفْ بِقَلْبِكَ مَعَ الْمَلائِكَةِ حَولَ الْعَرْشِ». طواف جسمانی حول کعبه، نمادی از طواف روحانی قلب حول محور ربوبیت است.

* '''فنا در معشوق:''' گردش دایره‌وار، نماد حیرت عاشق و فنا شدن در معشوق است. زائر با طواف، نشان می‌دهد که هیچ جهتی برای او جز جهت خدا معنا ندارد و او مرکز ثقل هستی خود را خدا قرار داده است.⁵

نماز طواف، مقام «شهود» و «مکالمه» است. پس از آنکه زائر در طواف پروانه وار سوخت و فانی شد، اکنون در نماز طواف اجازه می‌یابد که با معشوق سخن بگوید. این نماز، معراج مومن پس از طواف است و تثبیت‌کننده حالاتی است که در طواف کسب شده است.⁵