| اَلسَّلامُ عَلَیْکُمْ یا شُهداءُ یا سُعَداءُ یا نُجَباءُ یا نُقَباءُ یا أَهْلَ الصِّدْقِ وَالْوَفاءِ، اَلسَّلامُ عَلَیْکُمْ یا مُجاهِدُونَ فِی سَبِیلِ اللّهِ حَقَّ جِهادِهِ، اَلسَّلامُ عَلَیْکُمْ بِما صَبَرْتُمْ فَنِعْمَ عُقْبَی الدّارِ، اَلسَّلامُ عَلَیْکُمْ یا شُهَداءُ وَرَحْمَةُ اللّهِ وَبَرکاتُهُ. |
زیارت شهدای واقعه حرّه: تفاوت میان نسخهها
| خط ۱۵: | خط ۱۵: | ||
== منابع == | == منابع == | ||
{{منابع}} | {{منابع}} | ||
ابنقتیبه دینوری، عبدالله بن مسلم، الامامة و السیاسة المعروف بتاریخالخلفاء، چاپ طه محمد زینی، [قاهره ۱۳۸۷/ ۱۹۶۷]، چاپ افست بیروت،بیتا. | ابنقتیبه دینوری، عبدالله بن مسلم، الامامة و السیاسة المعروف بتاریخالخلفاء، چاپ طه محمد زینی، [قاهره ۱۳۸۷/ ۱۹۶۷]، چاپ افست بیروت،بیتا. | ||
ابنکثیر، البدایة و النهایة، ج ۴، چاپ احمد ابوملحم و دیگران، بیروت،۱۴۰۵/ ۱۹۸۵م | ابنکثیر، البدایة و النهایة، ج ۴، چاپ احمد ابوملحم و دیگران، بیروت،۱۴۰۵/ ۱۹۸۵م | ||
علیبن عبدالله سمهودی، وفاء الوفا بأخبار دارالمصطفی، چاپ محمد محییالدین عبدالحمید، بیروت ۱۴۰۴/ ۱۹۸۴؛ | علیبن عبدالله سمهودی، وفاء الوفا بأخبار دارالمصطفی، چاپ محمد محییالدین عبدالحمید، بیروت ۱۴۰۴/ ۱۹۸۴؛ | ||
علىبن حسين مسعودى، کتاب التنبيه والاشراف، چاپ دخويه، ليدن ۱۸۹۴، چاپ افست ۱۹۶۷؛ | علىبن حسين مسعودى، کتاب التنبيه والاشراف، چاپ دخويه، ليدن ۱۸۹۴، چاپ افست ۱۹۶۷؛ | ||
محمدبن جرير طبرى، تاريخالطبرى: تاريخالامم والملوک، چاپ محمد ابوالفضل ابراهيم، بيروت ۱۳۸۲ـ ۱۳۸۷/ ۱۹۶۲ـ ۱۹۶۷؛ | محمدبن جرير طبرى، تاريخالطبرى: تاريخالامم والملوک، چاپ محمد ابوالفضل ابراهيم، بيروت ۱۳۸۲ـ ۱۳۸۷/ ۱۹۶۲ـ ۱۹۶۷؛ | ||
محمدبن محمدمفید، الارشاد فی معرفة حججاللّه علیالعباد، قم ۱۴۱۳؛ | محمدبن محمدمفید، الارشاد فی معرفة حججاللّه علیالعباد، قم ۱۴۱۳؛ | ||
مسعودی، أبوالحسن علی بن الحسین بن علی (م 346)، مروج الذهب و معادن الجوهر؛ به تحقیق اسعد داغر؛ چ2، قم: دارالهجرة، 1409ق. | مسعودی، أبوالحسن علی بن الحسین بن علی (م 346)، مروج الذهب و معادن الجوهر؛ به تحقیق اسعد داغر؛ چ2، قم: دارالهجرة، 1409ق. | ||
مطهربن طاهر مقدسی، کتابالبدء و التاریخ، چاپ کلمان هوار، پاریس ۱۸۹۹ـ۱۹۱۹، چاپ افست تهران ۱۹۶۲. | مطهربن طاهر مقدسی، کتابالبدء و التاریخ، چاپ کلمان هوار، پاریس ۱۸۹۹ـ۱۹۱۹، چاپ افست تهران ۱۹۶۲. | ||
نسخهٔ ۱۶ مارس ۲۰۲۶، ساعت ۰۹:۱۱
زیارت شهدای واقعه حرّه
واقعهٔ حرّه یکی از قیام های مردم مدینه علیه حکومت امویان و یزید بن معاویه بود که در سال ۶۳ قمری روی داد؛ واژه حرّه در زبان عربی به معنای سنگستان سیاهرنگ است.[۱] پس از واقعهٔ کربلا و شهادت امام حسین (ع) و یارانش، نارضایتی گستردهای از حکومت یزید در میان مسلمانان، بهویژه در مدینه، شکل گرفت.[۲] مردم این شهر به رهبری عبدالله بن حنظله بن ابیعامر علیه امویان قیام کردند[۳] و والی یزید را از مدینه اخراج نمودند.[۴]
یزید بن معاویه برای سرکوب شورش، سپاهی بزرگ را به فرماندهی مسلم بن عقبه به مدینه فرستاد.[۵] سپاه امویان پس از ورود به شهر، سه روز به قتل، غارت و تعرض پرداخت.[۶] مورخان گزارش کردهاند که در این واقعه هزاران نفر از مردم کشته شدند[۷] که در میان آنان حدود هشتاد تن از صحابه[۸] و بیش از هفتصد نفر از فرزندان مهاجرین و انصار حضور داشتند؛[۹] بسیاری از قربانیان در قبرستان بقیع ، در کنار شهدای جنگ اُحد، به خاک سپرده شدند.[۱۰]
زائر هنگام زیارت شهیدان واقعه حرّه و مجروحان جنگ احد که پس از بازگشت به مدینه شهید شدند و در بقیع دفن شدند، بگوید:[۱۱]
زیارت شهدای واقعه حره
| اَلسَّلامُ عَلَیْکُمْ یا شُهداءُ یا سُعَداءُ یا نُجَباءُ یا نُقَباءُ یا أَهْلَ الصِّدْقِ وَالْوَفاءِ، اَلسَّلامُ عَلَیْکُمْ یا مُجاهِدُونَ فِی سَبِیلِ اللّهِ حَقَّ جِهادِهِ، اَلسَّلامُ عَلَیْکُمْ بِما صَبَرْتُمْ فَنِعْمَ عُقْبَی الدّارِ، اَلسَّلامُ عَلَیْکُمْ یا شُهَداءُ وَرَحْمَةُ اللّهِ وَبَرکاتُهُ. |
| سلام برشما ای شهیدان، ای نیکانوسعادتمندان، ای جوان مردان و گرامیان، ای مهتران و بزرگتران، ای اهل صدق و وفا، سلام بر شما ای جهادکنندگان در راه خدا آن گونه که حق و سزاوار بود، سلام بر شما به خاطر صبر و استقامتتان چه نیکوست سرانجام آن سرای جاویدان، سلام بر شما ای شهیدان، رحمت و برکات خداوند بر شما باد. |
| سلام برشما ای شهیدان، ای نیکانوسعادتمندان، ای جوان مردان و گرامیان، ای مهتران و بزرگتران، ای اهل صدق و وفا، سلام بر شما ای جهادکنندگان در راه خدا آن گونه که حق و سزاوار بود، سلام بر شما به خاطر صبر و استقامتتان چه نیکوست سرانجام آن سرای جاویدان، سلام بر شما ای شهیدان، رحمت و برکات خداوند بر شما باد. |
پانویس
- ↑ الامامة والسیاسة، ج۱، ص۱۸۵. بلاذری، ج ۴، ص۴۱. طبری، ج ۵، ص۴۹۴.
- ↑ تاریخ طبری، ج۵، ص۴۷۹-۴۸۰.
- ↑ تاریخ طبری، ج۵، ص۴۸۰-۴۸۲.
- ↑ طبری، ج ۵، ص۴۸۲. مروج الذهب، ج۳، ص۲۶۷.
- ↑ البدایة و النهایة، ج ۴، ص۲۲۰. الامامة والسیاسة، ج۱، ص۱۷۹. بلاذری، ج ۴، ص۳۷. طبری، ج ۵، ص۴۸۴.
- ↑ الامامة والسیاسة، ج۱، ص۱۸۴. ابنجوزی، ج ۶، ص۱۵. مقدسی، ج ۶، ص۱۴.
- ↑ الامامة والسیاسة، ج۱، ص۱۸۴ـ۱۸۵. تنبیه، ص۳۰۵. سمهودی، ج ۱، ص۱۲۶. بلاذری، ج ۴، ص۴۲.
- ↑ الامامة والسیاسة، ج۱، ص۱۸۵.
- ↑ حوادث و وفیات ۶۱ـ۸۰ه، ص۳۰. سمهودی، ج ۱، ص۱۲۶.
- ↑ ادعیه و آداب حرمین شریفین، ص285.
- ↑ ادعیه و آداب حرمین شریفین، ص286.
منابع
ابنقتیبه دینوری، عبدالله بن مسلم، الامامة و السیاسة المعروف بتاریخالخلفاء، چاپ طه محمد زینی، [قاهره ۱۳۸۷/ ۱۹۶۷]، چاپ افست بیروت،بیتا.
ابنکثیر، البدایة و النهایة، ج ۴، چاپ احمد ابوملحم و دیگران، بیروت،۱۴۰۵/ ۱۹۸۵م
علیبن عبدالله سمهودی، وفاء الوفا بأخبار دارالمصطفی، چاپ محمد محییالدین عبدالحمید، بیروت ۱۴۰۴/ ۱۹۸۴؛ علىبن حسين مسعودى، کتاب التنبيه والاشراف، چاپ دخويه، ليدن ۱۸۹۴، چاپ افست ۱۹۶۷؛
محمدبن جرير طبرى، تاريخالطبرى: تاريخالامم والملوک، چاپ محمد ابوالفضل ابراهيم، بيروت ۱۳۸۲ـ ۱۳۸۷/ ۱۹۶۲ـ ۱۹۶۷؛ محمدبن محمدمفید، الارشاد فی معرفة حججاللّه علیالعباد، قم ۱۴۱۳؛
مسعودی، أبوالحسن علی بن الحسین بن علی (م 346)، مروج الذهب و معادن الجوهر؛ به تحقیق اسعد داغر؛ چ2، قم: دارالهجرة، 1409ق. مطهربن طاهر مقدسی، کتابالبدء و التاریخ، چاپ کلمان هوار، پاریس ۱۸۹۹ـ۱۹۱۹، چاپ افست تهران ۱۹۶۲.