ایران و عربستان در دوره اسلامی: تفاوت میان نسخه‌ها

Gholampour (بحث | مشارکت‌ها)
Gholampour (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۱: خط ۱:
{{در دست ویرایش|ماه=[[خرداد]]|روز=[[۴]]|سال=[[۱۴۰۵]]|کاربر=Gholampour}}
{{در دست ویرایش|ماه=[[خرداد]]|روز=[[۴]]|سال=[[۱۴۰۵]]|کاربر=Gholampour}}
[[رده:مقاله‌های در حال ویرایش]]
[[رده:مقاله‌های در حال ویرایش]]
از سده‌های نخستین اسلامی، ایرانیانی چون هیثم بن معاویه عتکی (نخستین امیر ایرانی مکه) در ۱۴۱ق و خاندان‌های طاهریان، صفاریان و ابوساج بر حجاز نفوذ داشتند. در قرن چهارم، آل‌بویه با اخشیدیان مصر بر سر خطبه مکه رقابت می‌کردند. سلجوقیان نیز در قرن پنجم جانشین آل‌بویه شدند و با فاطمیان بر سر نفوذ در حجاز رقابت نمودند. در آستانه حمله مغول نیز سلطان محمد خوارزمشاه کاروان حج به حجاز می‌فرستاد.


در دوره ایلخانان، اولجایتو و ابوسعید حضور سیاسی ایران در حجاز را احیا کردند و بعدها صفویه با شرفای مدینه ارتباط خوبی داشت. نادرشاه افشار درخواست حقوق ویژه برای شیعیان در حرمین را از عثمانی نمود ولی موفق نشد. در دوره قاجار روابط اشراف مکه با ایران خوب بود، اما با حاکمیت آل‌سعود و تخریب قبور بقیع در دوره پهلوی و همچنین اعدام ابوطالب یزدی (۱۳۲۲ش) به دوبار به قطع روابط انجامید که بعداً از سر گرفته شد. پس از انقلاب اسلامی ایران، برگزاری مراسم برائت از مشرکین در مکه به واقعه حج خونین (۱۳۶۶ش) و قطع سه‌ساله روابط انجامید. از سال ۱۳۷۰ش حج از سر گرفته شد و اکنون مراسم برائت در منا برگزار می‌گردد.
== امارت ایرانیان در حجاز ==
== امارت ایرانیان در حجاز ==
از نخستین سده‌های اسلامی، [[ایران|ایرانیانی]] به امارت [[حجاز|منطقه حجاز]] رسیدند. [[هیثم بن معاویه عتکی خراسانی|هیثم بن معاویه عتکی]] (م. ۱۵۶ق) از [[خراسان|اهالی خراسان]]، نخستین ایرانی امیر مکه و طائف به سال ۱۴۱ق بود.<ref>تاریخ طبری، ج7، ص511؛ الکامل، ج5، ص507.</ref> [[حسن بن سهل]]، وزیر مأمون، دومین ایرانی است که ولایت غیرمستقیم [[مکه]] و [[مدینه]] را بر عهده داشت.<ref>تاریخ طبری، ج8، ص527؛ تاریخ امراء المدینة المنوره، ص160؛ العقد الثمین، ج1، ص169؛ شفاء الغرام، ج1، ص316.</ref> همچنین برخی از [[طاهریان|خاندان طاهریان]] (۲۰۵–۲۷۸ق) و [[صفاریان]] (۲۴۷–۳۹۳ق) مدتی بر مکه حکم راندند. به عنوان نمونه به سال ۲۴۸ق. [[خلیفه مستعین عباسی|مستعین عباسی]] (حک: ۲۴۸–۲۵۲ق) اداره امور [[حرمین]] را به [[محمد بن عبدالله بن طاهر]] (م. ۲۴۸ق) واگذار کرد.<ref>تاریخ طبری، ج9، ص221، 258؛ المنتظم، ج11، ص341؛ العقد الثمین، ج1، ص169.</ref>
از نخستین سده‌های اسلامی، [[ایران|ایرانیانی]] به امارت [[حجاز|منطقه حجاز]] رسیدند. [[هیثم بن معاویه عتکی خراسانی|هیثم بن معاویه عتکی]] (م. ۱۵۶ق) از [[خراسان|اهالی خراسان]]، نخستین ایرانی امیر مکه و طائف به سال ۱۴۱ق بود.<ref>تاریخ طبری، ج7، ص511؛ الکامل، ج5، ص507.</ref> [[حسن بن سهل]]، وزیر مأمون، دومین ایرانی است که ولایت غیرمستقیم [[مکه]] و [[مدینه]] را بر عهده داشت.<ref>تاریخ طبری، ج8، ص527؛ تاریخ امراء المدینة المنوره، ص160؛ العقد الثمین، ج1، ص169؛ شفاء الغرام، ج1، ص316.</ref> همچنین برخی از [[طاهریان|خاندان طاهریان]] (۲۰۵–۲۷۸ق) و [[صفاریان]] (۲۴۷–۳۹۳ق) مدتی بر مکه حکم راندند. به عنوان نمونه به سال ۲۴۸ق. [[خلیفه مستعین عباسی|مستعین عباسی]] (حک: ۲۴۸–۲۵۲ق) اداره امور [[حرمین]] را به [[محمد بن عبدالله بن طاهر]] (م. ۲۴۸ق) واگذار کرد.<ref>تاریخ طبری، ج9، ص221، 258؛ المنتظم، ج11، ص341؛ العقد الثمین، ج1، ص169.</ref>