صفا و مروه: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
|||
| خط ۳۳: | خط ۳۳: | ||
براساس روایاتی که شیعه و اهلسنت نقل کردهاند در [[عصر جاهلیت]] مشرکان در بالای کوه صفا و کوه مروه بت قرار داده بودند. مشرکان به هنگام سعی از این دو کوه بالا میرفتند و آن دو بت را به عنوان [[تبرک]]، با دست خود مسح میکردند. مسلمانان به خاطر این موضوع از سعی میان صفا و مروه کراهت داشتند و گمان میکردند در این شرائط سعی صفا و مروه کار صحیحی نیست. آیه ۱۵۸ بقره نازل شد و به آنها اعلام داشت که صفا و مروه از شعائر خداوند است و سعی میان این دو را تأیید کرد.<ref>تفسیر نمونه، ج۱، ص۵۳۷</ref> | براساس روایاتی که شیعه و اهلسنت نقل کردهاند در [[عصر جاهلیت]] مشرکان در بالای کوه صفا و کوه مروه بت قرار داده بودند. مشرکان به هنگام سعی از این دو کوه بالا میرفتند و آن دو بت را به عنوان [[تبرک]]، با دست خود مسح میکردند. مسلمانان به خاطر این موضوع از سعی میان صفا و مروه کراهت داشتند و گمان میکردند در این شرائط سعی صفا و مروه کار صحیحی نیست. آیه ۱۵۸ بقره نازل شد و به آنها اعلام داشت که صفا و مروه از شعائر خداوند است و سعی میان این دو را تأیید کرد.<ref>تفسیر نمونه، ج۱، ص۵۳۷</ref> | ||
==فضیلت صفا و مروه== | ==فضیلت صفا و مروه== | ||
در روایتی از [[پیامبر]]، پاداش سعی میان صفا و مروه با پاداش حج پیاده و پاداش آزاد کردن هفتاد بنده برابر شمرده شده است.<ref>بحار، ج٩۶، ص٢٣۶.</ref> در روایاتی از امامان شیعه بر فضیلت محل سعی تاکید شده است.<ref>بحار، ج٩۶، ص٢٣۵.</ref><ref>بحار، ج٩۶، ص٢٣۴.</ref> از امام صادق(ع) نقل شده که در نزد خداوند، هیچ بقعهای محبوبتر از محل سعی نیست؛ زیرا هر زورگویی در آن، خوار میشود.<ref>الکافی، ج۴، ص۴۳۴.</ref> | در روایتی از [[پیامبر]]، پاداش سعی میان صفا و مروه با پاداش حج پیاده و پاداش آزاد کردن هفتاد بنده برابر شمرده شده است.<ref>بحار، ج٩۶، ص٢٣۶.</ref> در روایاتی از امامان [[شیعه]] بر فضیلت محل سعی تاکید شده است.<ref>بحار، ج٩۶، ص٢٣۵.</ref><ref>بحار، ج٩۶، ص٢٣۴.</ref> از [[امام صادق(ع)]] نقل شده که در نزد خداوند، هیچ بقعهای محبوبتر از محل سعی نیست؛ زیرا هر زورگویی در آن، خوار میشود.<ref>الکافی، ج۴، ص۴۳۴.</ref> | ||
==حکم فقهی سعی== | ==حکم فقهی سعی== | ||