شاه عباس اول: تفاوت میان نسخه‌ها

شاه عباس در دوران حکومت ۴۲ ساله خود، چندین بار به قصد سفر زیارتی به [[شهر مشهد]] رفت.<ref>تاریخ عبّاسی یا روزنامه ملّاجلال، ص۲۳۸ و ص۲۳۹؛ عالم آرای عبّاسی، ص۱۳۲۸.</ref> نخستین سفر زیارتی او در سال ۹۹۷ق به شهر مشهد، مقارن با آغاز سلطنت او بود.<ref>نقاوة الآثار، ص۳۱۳ و ص۳۱۴.</ref> ده سال پس از این سفر، در سال ۱۰۰۷ق، پس از یورش ازبکان، که ویرانی زیادی در خراسان و مشهد به بار آورده بود، به زیارت حرم امام رضا(ع) رفت.<ref>«شاهان صفوی و زیارت»، ص۱۳۹.</ref> شاه عباس در این سفر دستور ایجاد بیوتات، شربت‌خانه، و مطبخ را صادر و [[غازی سلطان تربتی]] را به عنوان متولّی [[آستان قدس رضوی]] تعیین کرد.<ref>تاریخ عبّاسی یا روزنامه ملّاجلال، ص۱۷۱ و ص۱۸۵.</ref> وی بار دیگر در اول صفر ۱۰۰۸ق، به قصد زیارت به خراسان رفت و در نزدیکی شهر مشهد، به احترام امام رضا(ع) از اسب پیاده شد و بقیه راه را پیاده رفت و مدت ۶۵ روز در مشهد بود و گفته شده هر شب و هر روز به دعا، زیارت و خدمت در حرم مشغول بود.<ref>عالم آرای عبّاسی، ص۹۶۲؛ تاریخ عبّاسی یا روزنامه ملّاجلال، ص۱۹۵.</ref>

در سال ۱۰۰۹ق، شاه عباس مشهورترین سفر زیارتی خود را انجام داد.<ref>«شاهان صفوی و زیارت»، ص۱۴۰.</ref> وی در این سفر، مسافت اصفهان تا شهر مشهد را در عرض ۲۸ روز، پیاده طی کرد.<ref>عالم آرای عبّاسی، ص۲۸۲ و ص۲۸۳.</ref> شاه عباس پس از رسیدن به مشهد، در ماه‌های [[رجب]]، [[شعبان]] و [[رمضان]] در این شهر ساکن شد و در مراسم مذهبی این ایام از جمله شب‌های قدر در حرم رضوی حاضر گردید و در کنار شب‌زنده‌داری، امور مربوط به خدمه؛ مثل جارو کشیدن فرش‌ها و خاموش کردن شمع‌ها را برای نشان دادن اخلاص شخصاً انجام می‌داد.<ref>عالم آرای عبّاسی، ص۸۸۳ و ص۸۸۴؛ قصص الخاقانی، ص۱۸۳ و ص۱۸۴.</ref>  

شاه‌عباس اول در سال ۱۰۳۲ قمری وارد عراق شد<ref>روضة الصفویه، ص۸۸۷؛ عالم آرای عبّاسی، ص۱۶۵۵–۱۶۵۸.</ref> و در تعظیم و تکریم عتبات بسیار کوشید.<ref>''بابک خرم‌الدین''، ص۳۲ و ۳۳. «شاهان صفوی و زیارت»، ص۱۳۷.</ref> او در مدت توقف در بغداد مرتب به زیارت مراقد [[کاظمین]] و [[سامرا]] می‌رفت و هدایای زیادی به خدمه و مجاورین و خود حرم تقدیم می‌نمود.<ref>عالم آرای عبّاسی، ص۱۶۶۷–۱۶۶۸.</ref> سپس به [[نجف]] رفت و نرسیده به حرم، از اسب پیاده شد و با پای پیاده به حرم رفت.<ref>''ذیل تاریخ عالم‌آرای عباسی''، ص۱۰۰۵؛ «جایگاه حرمین شریفین و عتبات عالیات در مناسبات صفویان و عثمانیان»، ص۳۶.</ref> وی ده روز در آنجا تقوف کرد<ref>''ذیل تاریخ عالم‌آرای عباسی''، ص۱۰۱۰.</ref> و به زیارت و دعا و جاروکشی حرم اشتغال داشت.<ref>عالم آرای عبّاسی، ص۱۶۶۷–۱۶۶۸.</ref> پس از اقامت ده روزه، به [[کربلا]] رفت و مسافت بین نجف تا کربلا را در گرمای هوا، پیاده طی کرد.<ref>روضة الصفویه، ص۸۸۸.</ref>

با ورود شاه‌عباس اول به عراق بازسازی عتبات که از آغاز صفویه شروع شده بود سرعت گرفت. در طرح بازسازی که توسط [[شیخ بهایی]] به انجام رسید، حرم در مرکز شهر قرار گرفت. اطراف حرم را رواقی به عرض دوازده [[ذراع]] و اطراف آن رواق، حجره‌هایی ساختند و درهای بسیار نفیس خاتم‌کاری‌شده‌ای بر آنها نصب کردند. قبه حرم تجدید بنا، و با کاشی زمردی منقوش و آراسته شد. چهار طرف داخل قبه را چهار ایوان شاه‌نشین قرار دادند، چهار ایوان حرم را با سنگ مرمر تزئین کردند و درِ چوبی قدیمی حرم را برداشتند و دری از نقره به جای آن گذاشتند.<ref>''لؤلؤ صدف فی التاریخ النجف''، ص۶۰ و ۶۱؛ «نجف در عصر شاه‌عباس اول»، ص۱۱۰.</ref> دو مناره بلند نیز سمت چپ و راست آن درب نقره در ایوان حرم بنا کردند.<ref>«جایگاه حرمین شریفین و عتبات عالیات در مناسبات صفویان و عثمانیان»، ص۴۷.</ref> همچنین دو حوضخانه جهت وضو گرفتن [[زائر|زائران]] و کاروانسرایی بزرگ نزدیک صحن؛ اما بیرون از آن جهت اقامت و استفاده زوار و نیز دارالشفا (درمانگاه) و مطبخ جهت آسایش زائران ساختند.<ref>''شهریار جاده‌ها''، ص۱۲۶.</ref> همچنین شاه عباس دستور داد جواهرات زیادی از قبیل لعل، یاقوت، فیروزه و مقدار زیادی طلا برای صندوق [[آستان مقدس امام علی(ع)|آرامگاه حضرت علی(ع)]] به کار ببرند.<ref>قصص الخاقانی، ص۱۶۱.</ref>