سید علی حسینی خامنه‌ای: تفاوت میان نسخه‌ها

خط ۱۱۷: خط ۱۱۷:
سید علی خامنه‌ای، بر اساس یادداشتی که خود او در حاشیه کتاب سفر به قبله نگاشته، تنها یک بار در سال 1358 به حج رفت و پیش از آن به دلیل محدودیت‌های ساواک در رژیم پهلوی و پس از آن به دلیل مسئولیت‌های سیاسی در جمهوری اسلامی فرصت و امکان حج‌گزاری نیافت.<ref name=":0" />
سید علی خامنه‌ای، بر اساس یادداشتی که خود او در حاشیه کتاب سفر به قبله نگاشته، تنها یک بار در سال 1358 به حج رفت و پیش از آن به دلیل محدودیت‌های ساواک در رژیم پهلوی و پس از آن به دلیل مسئولیت‌های سیاسی در جمهوری اسلامی فرصت و امکان حج‌گزاری نیافت.<ref name=":0" />


{{جعبه نقل قول | عنوان= یادداشت رهبر دوم بر حاشیه کتاب سفر به قبله| نقل‌قول= این کتاب مرا باز در شور و حال حسرت‌آلود زیارت خانه‌ی خدا و حرم رسول‌الله(ص) فرو برد. شور و حال و اشتیاقی که دیگر امیدی هم با آن نیست. تا به یاد دارم -از سالهای دور جوانی- هرگز دل خود را از آتش این اشتیاق، رها نیافته‌ام. اما حتی در دوران سیاه اختناق که هر روحانی بامعرفت و بیمعرفتی، با رغبت و یا حتی از سر سیری، آسان می‌توانست در خط حج قرار بگیرد .. و من نمی‌توانستم! یا بهتر بگویم: هیچ [[حمله‌دار]] و رئیس کاروانی از ترس ساواک شاه، نمی‌توانست و جرأت نمی‌کرد نام مرا در فهرست حاجی‌های خود -چه رسد به عنوان روحانی کاروان- بگذارد. بله، حتی در آن دوران سخت هم دلم از امید زیارت [[کعبه]] و بوسه زدن بر جای پای پیامبر(ص) در [[مکه]] و [[مدینه]]، خالی نمانده بود .. و این امید، اگرچه با حج ده روزه‌ی سال 58 که به فضل شهید محلاتی قسمتم شد، برآورده گشت، اما آتش آن شوق سوزنده‌تر و مشتعل‌تر شد .. در سالهای ریاست جمهوری چشم امید به پس از آن دوران دوخته بودم .. اما امروز ..؟ شور و اشتیاقی بی‌سکون و امیدی تقریبا فرو مرده .. تنها تسلا به خواندن اینگونه سفرنامه‌ها یا شنیدن آنها است که خود بازافزاینده‌ی شوق نیز هست....» |تاریخ بایگانی | | منبع = https://farsi.khamenei.ir/news-content?id=17811 دفتر حفظ و نشر آثار | تراز = چپ| عرض = 32۰px | اندازه خط = ۱۴px|رنگ پس‌زمینه=#DEB887| گیومه نقل‌قول = | تراز منبع = چپ}}
{{جعبه نقل قول | عنوان= یادداشتی درباره اشتیاق سفر حج| نقل‌قول= این کتاب مرا باز در شور و حال حسرت‌آلود زیارت خانه‌ی خدا و حرم رسول‌الله(ص) فرو برد. شور و حال و اشتیاقی که دیگر امیدی هم با آن نیست. تا به یاد دارم -از سالهای دور جوانی- هرگز دل خود را از آتش این اشتیاق، رها نیافته‌ام. اما حتی در دوران سیاه اختناق که هر روحانی بامعرفت و بیمعرفتی، با رغبت و یا حتی از سر سیری، آسان می‌توانست در خط حج قرار بگیرد .. و من نمی‌توانستم! یا بهتر بگویم: هیچ [[حمله‌دار]] و رئیس کاروانی از ترس ساواک شاه، نمی‌توانست و جرأت نمی‌کرد نام مرا در فهرست حاجی‌های خود -چه رسد به عنوان روحانی کاروان- بگذارد. بله، حتی در آن دوران سخت هم دلم از امید زیارت [[کعبه]] و بوسه زدن بر جای پای پیامبر(ص) در [[مکه]] و [[مدینه]]، خالی نمانده بود .. و این امید، اگرچه با حج ده روزه‌ی سال 58 که به فضل شهید محلاتی قسمتم شد، برآورده گشت، اما آتش آن شوق سوزنده‌تر و مشتعل‌تر شد .. در سالهای ریاست جمهوری چشم امید به پس از آن دوران دوخته بودم .. اما امروز ..؟ شور و اشتیاقی بی‌سکون و امیدی تقریبا فرو مرده .. تنها تسلا به خواندن اینگونه سفرنامه‌ها یا شنیدن آنها است که خود بازافزاینده‌ی شوق نیز هست....» |تاریخ بایگانی | | منبع = https://farsi.khamenei.ir/news-content?id=17811 دفتر حفظ و نشر آثار | تراز = چپ| عرض = 40۰px | اندازه خط = ۱۴px|رنگ پس‌زمینه=#DEB887| گیومه نقل‌قول = | تراز منبع = چپ}}
<ref name=":0">[https://farsi.khamenei.ir/news-content?id=17811 دفتر حفظ و نشر آثار].</ref>[[پرونده:سید علی حسینی خامنه ای 2.webp|بندانگشتی|آثار منتشره از رهبر شهید جمهوری اسلامی ایران]]
<ref name=":0">[https://farsi.khamenei.ir/news-content?id=17811 دفتر حفظ و نشر آثار].</ref>[[پرونده:سید علی حسینی خامنه ای 2.webp|بندانگشتی|آثار منتشره از رهبر شهید جمهوری اسلامی ایران]]