اخلاص: تفاوت میان نسخه‌ها

Heidar (بحث | مشارکت‌ها)
Heidar (بحث | مشارکت‌ها)
خط ۴۳: خط ۴۳:
در کتاب ''[[لؤلؤ و مرجان (کتاب)|لؤلؤ و مرجان]]''، اخلاص و صدق به‌عنوان دو ویژگی اخلاقی لازم برای [[روضه‌خوان]] معرفی شده است.<ref name=":02">لولو و مرجان، ص ۲</ref> نویسنده روضه‌خوانی را از اعمال عبادی دانسته و اخلاص را شرط آن شمرده است.<ref>لولو و مرجان، ص ۱۳</ref> وی با تأکید بر ضرورت پرهیز از [[هوای نفس]]، نسبت به [[ریا]] در روضه‌خوانی و استفاده از آن برای جلب توجه مردم هشدار داده و همچنین تبدیل روضه‌خوانی به وسیله کسب معاش را مورد نکوهش قرار داده است.<ref>لولو و مرجان، ص ۳۴</ref><ref>لولو و مرجان، ص ۱۵ -۲۱</ref>
در کتاب ''[[لؤلؤ و مرجان (کتاب)|لؤلؤ و مرجان]]''، اخلاص و صدق به‌عنوان دو ویژگی اخلاقی لازم برای [[روضه‌خوان]] معرفی شده است.<ref name=":02">لولو و مرجان، ص ۲</ref> نویسنده روضه‌خوانی را از اعمال عبادی دانسته و اخلاص را شرط آن شمرده است.<ref>لولو و مرجان، ص ۱۳</ref> وی با تأکید بر ضرورت پرهیز از [[هوای نفس]]، نسبت به [[ریا]] در روضه‌خوانی و استفاده از آن برای جلب توجه مردم هشدار داده و همچنین تبدیل روضه‌خوانی به وسیله کسب معاش را مورد نکوهش قرار داده است.<ref>لولو و مرجان، ص ۳۴</ref><ref>لولو و مرجان، ص ۱۵ -۲۱</ref>


== اخلاص حج در رفتارحاکمان مسلمان ==
== اخلاص در رفتار سرشناسان مسلمان ==
شاه‌اسماعیل اول (۹۰۷-۹۳۰بنیانگذار سلسلة صفوی در نجف عتبه مقدسه امام علی روی اخلاص بر زمین سوده، مرادی که داشت، از واهب‌العطیات مسئلت کرد».<ref>. اميرمحمود خواندمير، ''ايران در روزگار شاه اسماعيل و شاه طهماسب''، ص۴۹۵.</ref>
در برخی گزارش‌های تاریخی، اخلاص در رفتار حاکمان مسلمان نیز در ارتباط با زیارت و خدمت به اماکن مقدس بازتاب یافته است. درباره [[شاه اسماعیل اول]] (۹۰۷–۹۳۰قبنیان‌گذار [[صفویان|سلسله صفوی]]، گزارشی از حضور او در عتبه [[امام علی(ع)]] در [[نجف]] و اظهار خضوع و درخواست حاجت از خداوند نقل شده است.<ref>. اميرمحمود خواندمير، ''ايران در روزگار شاه اسماعيل و شاه طهماسب''، ص۴۹۵.</ref>


شاه‌عباس اول در آغاز سال ۱۰۳۳ قمري نیت زیارت آستانة حضرت علی(ع) در نجف: به شرف خاک‌بوسی آن عتبة علیه مشرف شدند و تا ده روز در آن سدة سنیه به مراسم دعا و زیارت اقدام نموده، به خدمت جاروبه‌کشی آن روضة بهشت‌آسا مشغولی داشتند و به نظم و نسق آن سرکار فیضی‌آثار قیام نمود...».<ref>. ترکمان، ''ذيل تاريخ عالم‌آراي عباسي''، تصحيح سهيلي خوانساري، ص۱۰۰۵.</ref> در سال ۱۰۰۹ق، شاه عباس مشهورترین سفر زیارتی خود را انجام داد.<ref>«شاهان صفوی و زیارت»، ص۱۴۰.</ref> وی در این سفر، مسافت اصفهان تا شهر مشهد را در عرض ۲۸ روز، پیاده طی کرد.<ref>عالم آرای عبّاسی، ص۲۸۲ و ص۲۸۳.</ref> در [[شب‌های قدر]] در حرم رضوی حاضر گردید و در کنار شب‌زنده‌داری، امور مربوط به خدمه؛ مثل جارو کشیدن فرش‌ها و خاموش کردن شمع‌ها را برای نشان دادن اخلاص شخصاً انجام می‌داد.<ref>عالم آرای عبّاسی، ص۸۸۳ و ص۸۸۴؛ قصص الخاقانی، ص۱۸۳ و ص۱۸۴.</ref>
[[شاه عباس اول]] نیز در چند سفر زیارتی، افزون بر حضور در حرم‌های امامان، شخصاً به برخی امور خدماتی در این اماکن می‌پرداخت و رفتارهای او از جمله در سفر سال ۱۰۳۳ق به نجف<ref>. ترکمان، ''ذيل تاريخ عالم‌آراي عباسي''، تصحيح سهيلي خوانساري، ص۱۰۰۵.</ref> و سفر سال ۱۰۰۹ق به [[مشهد (شهر)|مشهد]]<ref>«شاهان صفوی و زیارت»، ص۱۴۰.</ref><ref>عالم آرای عبّاسی، ص۲۸۲ و ص۲۸۳.</ref>، در منابع تاریخی به‌عنوان نشانه‌ای از خضوع و اخلاص او در زیارت گزارش شده است.<ref>عالم آرای عبّاسی، ص۸۸۳ و ص۸۸۴؛ قصص الخاقانی، ص۱۸۳ و ص۱۸۴.</ref>


 
در منابع تاریخی، سید اسماعیل صدر نیز به اخلاص در عمل توصیف شده<ref name=":3">یادنامه امام موسی صدر، ص١٠٩ و 110 (سخنان آیت‌الله العظمی سید موسی شبیری زنجانی) ؛ رجال اصفهان در علم و عرفان و ادب و هنر، ص١٨٠؛ اعیان‌الشیعه، ج۵، ص٢١٩.</ref> و برای اثبات این ویژگی، گزارش‌هایی از رفتار او نقل شده است.<ref>بغیةالراغبین، ج٧، ص٢١١ و ٢١٢؛ تکملة امل الآمال، ص١٠۵؛ نقباء البشر، ج١، ص١۶٠.</ref><ref>بغیةالراغبین، ج٧، ص٢١٠ -٢١٢.</ref>
سید اسماعیل صدر را دارای اخلاص در عمل دانسته<ref name=":3">یادنامه امام موسی صدر، ص١٠٩ و 110 (سخنان آیت‌الله العظمی سید موسی شبیری زنجانی) ؛ رجال اصفهان در علم و عرفان و ادب و هنر، ص١٨٠؛ اعیان‌الشیعه، ج۵، ص٢١٩.</ref> و گزارش های تاریخی در راستای این رفتار او نقل کرده اند<ref>بغیةالراغبین، ج٧، ص٢١١ و ٢١٢؛ تکملة امل الآمال، ص١٠۵؛ نقباء البشر، ج١، ص١۶٠.</ref><ref>بغیةالراغبین، ج٧، ص٢١٠ -٢١٢.</ref>


== جستارهای وابسته ==
== جستارهای وابسته ==
برگرفته از «https://wikihaj.com/view/اخلاص»