پرش به محتوا

ناودان طلا (آستان علوی): تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکی حج
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۵: خط ۵:


==موقعیت==
==موقعیت==
ناودان طلا میان طاق ایوانِ ناودان طلا یا ایوان میزاب الذهب، قرار گرفته است.این ایوان، وسط قسمت جنوبی رواق جنوبی قرار گرفته است و از سمت مقابل باب القبله، بر صحن مطهر اشراف دارد.<ref name=":0" />
اين ناودان رو به روى باب القبله،<ref name=":3">جلوه هايى از روضۀ علوى، فصلنامه فرهنگ زیارت، ‌شماره ۱،  ص 139.</ref> دقيقاً روبه‌روى صورت مبارك،<ref name=":2" /> بر بالا و ميانۀ ضلع جنوبى رواق قرار دارد.<ref name=":3" /> این ناودان، در میانه طاق «ایوانِ ناودان طلا» قرار گرفته است.<ref name=":0" />


وسط بالاترين نقطه ايوان‌هاى ضلع جنوبى، رو به قبله [دقيقاً روبه‌روى صورت مبارك]،<ref name=":2" />طول این ناودان، 110سانتيمتر و عرض آن، 14سانتيمتر بوده و آب باران پشت بام حرم و رواق‌ها تنها از اين ناودان سرازير مى شود.<ref name=":1">[https://www.imamali.net/?id=1325 ایوان ناودان طلا]، پایگاه رسمی آستان قدس علوی.</ref>
طول این ناودان، 110 سانتيمتر و عرض آن، 14 سانتيمتر بوده و آب باران پشت بام حرم و رواق‌ها تنها از اين ناودان سرازير مى شود.<ref name=":1">[https://www.imamali.net/?id=1325 ایوان ناودان طلا]، پایگاه رسمی آستان قدس علوی.</ref>


==در باور مردم==
==در باور مردم==
خط ۱۵: خط ۱۵:
درباره ویژگی این ناودان و نماز زیر آن، هیچ روایت یا قولی از عالمان، وارد نشده است.<ref name=":2">زیارتگاه‌های عراق، ص۴۶.</ref>  
درباره ویژگی این ناودان و نماز زیر آن، هیچ روایت یا قولی از عالمان، وارد نشده است.<ref name=":2">زیارتگاه‌های عراق، ص۴۶.</ref>  


البته بر پایه روايات، نماز به قصد قربت در حرم هريك از امامان(ع)، فضيلت دارد<ref>وسائل الشیعة، ج١4، ص5٢٠-5٢١.</ref> و  
البته بر پایه روايات، نماز به قصد قربت در حرم هريك از امامان(ع)، فضيلت دارد<ref>وسائل الشیعة، ج١4، ص5٢٠-5٢١.</ref> و به طور خاص به خواندن نماز برای بر طرف شدن اندوه و مشکل در حرم امام علی(ع) سفارش شده است؛ امام صادق(ع)، از قبری در نزدیکی کوفه خبر داد که اگر انسان دارای اندوه و مشکل در آنجا دو یا چهار رکعت نماز بخواند، خدا خواسته‌هایش را برآورده و غم‌هایش را می‌زداید. وقتی داود بن فرقد که روای این روایت است می‌پرسد آیا منظور وی قبر امام حسین(ع) است، او با اشاره سر، نفی کرده و وقتی داود بن فرقد می‌پرسد آیا مراد وی قبر امیرالمؤمنین است، با اشاره سر، تأیید می‌کند.
==پیوند به بیرون==
==پیوند به بیرون==



نسخهٔ ‏۲۰ اکتبر ۲۰۱۹، ساعت ۱۳:۳۲


ناودان طلا یا به عربی میزاب الذهب،[۱]

موقعیت

اين ناودان رو به روى باب القبله،[۲] دقيقاً روبه‌روى صورت مبارك،[۳] بر بالا و ميانۀ ضلع جنوبى رواق قرار دارد.[۲] این ناودان، در میانه طاق «ایوانِ ناودان طلا» قرار گرفته است.[۱]

طول این ناودان، 110 سانتيمتر و عرض آن، 14 سانتيمتر بوده و آب باران پشت بام حرم و رواق‌ها تنها از اين ناودان سرازير مى شود.[۴]

در باور مردم

برخی از زائران حرم امام علی(ع)، هنگام باریدن باران، براى جمع كردن آب و متبرک شدن، در زير اين ناودان جمع مى شوند. از آنجايى كه آب اين ناودان با غبار گنبد مخلوط شده است، آن را متبرک می‌دانند. برخی از زائران نیز نماز و راز ونيازهاى خود را زیر ناودان طلا ادا مى كنند.[۴]

در روایات

درباره ویژگی این ناودان و نماز زیر آن، هیچ روایت یا قولی از عالمان، وارد نشده است.[۳]

البته بر پایه روايات، نماز به قصد قربت در حرم هريك از امامان(ع)، فضيلت دارد[۵] و به طور خاص به خواندن نماز برای بر طرف شدن اندوه و مشکل در حرم امام علی(ع) سفارش شده است؛ امام صادق(ع)، از قبری در نزدیکی کوفه خبر داد که اگر انسان دارای اندوه و مشکل در آنجا دو یا چهار رکعت نماز بخواند، خدا خواسته‌هایش را برآورده و غم‌هایش را می‌زداید. وقتی داود بن فرقد که روای این روایت است می‌پرسد آیا منظور وی قبر امام حسین(ع) است، او با اشاره سر، نفی کرده و وقتی داود بن فرقد می‌پرسد آیا مراد وی قبر امیرالمؤمنین است، با اشاره سر، تأیید می‌کند.

پیوند به بیرون

پانوشت

  1. ↑ ۱٫۰ ۱٫۱ تاریخچه حرم مطهر امام علی(ع)، ص۳۹۹.
  2. ↑ ۲٫۰ ۲٫۱ جلوه هايى از روضۀ علوى، فصلنامه فرهنگ زیارت، ‌شماره ۱، ص 139.
  3. ↑ ۳٫۰ ۳٫۱ زیارتگاه‌های عراق، ص۴۶.
  4. ↑ ۴٫۰ ۴٫۱ ایوان ناودان طلا، پایگاه رسمی آستان قدس علوی.
  5. ↑ وسائل الشیعة، ج١4، ص5٢٠-5٢١.

منابع

این مقاله برگرفته از کتاب زیارت‌گاه‌های عراق، محمدمهدی فقیه بحرالعلوم. بخش «آستان مقدس امام علی»، ج۱، ص۴۶ است.
  • پایگاه رسمی آستان قدس علوی.
  • تاریخچه آستان مطهر امام علی(ع)، صلاح مهدی فرطوسی، ترجمه حسین طه نیا، مشعر، تهران، ١٣٩٣ش.
  • وسائل الشیعة، محمد بن الحسن (الحر العاملی)، مؤسسة آل البیت(ع) لاحیاء التراث، قم، ۱۴۱۲ق.