پرش به محتوا

محاذات: تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکی حج
Gholampour (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
Gholampour (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۱: خط ۱:
{{جعبه اطلاعات اعمال
| عنوان = محاذات
| تصویر = محاذات میقات‌ها.jpg
| توضیح تصویر =
| فیلم =
| توضیح فیلم =
| دسته = مناسک حج
| مربوط به آیین = [[عمره]] و [[حج]]
| مکان = [[حرم مکی]]
| زمان = [[عمره]] و [[حج]]
| عمل قبلی =
| عمل بعدی =
| حکم = برای عمره‌گزار و حج‌گزار واجب است
| کفاره =
| پیامد فقهی = حرام شدن برخی از اعمال
| ثواب =
| آداب وابسته =
| فلسفه و اسرار =
| منشاء و تاریخچه = [[شیخ طوسی]]
| مکان‌های وابسته = [[قرن المنازل]]، [[وادی عقیق]] (بخش [[ذی قار]])، [[جحفه]]، [[یلملم]] و [[مسجد شجره (مدینه)|مسجد شجره]]
| اشیای وابسته =
| ذکرهای وابسته =
| دعاهای وابسته =
| مفاهیم فقهی وابسته =
| احکام فقهی وابسته =
| صفحه فتواهای مراجع =
| جستارهای وابسته = [[احرام]]؛ [[واجبات احرام]]؛[[میقات]]؛[[میقات (فتاوای مراجع)]]؛
[[احرام#فیلم‌های آموزشی|فیلم‌های آموزشی درباره احرام]]
}}
{{احکام احرام عمودی}}
{{احکام احرام عمودی}}
[[پرونده:محاذات میقات‌ها.jpg|بندانگشتی|تصاویری از محاذاتِ میقات‌های پنج‌گانه]]
'''محاذات'''، مکانی است که [[مجتهد|فقها]] برای شخصی که اختیاری یا اضطراری از [[میقات]] عبور نمی‌کند، مطرح کردند که در آن [[احرام]] ببندد. از نظر لغت، [[روایت|روایات]] و در اصطلاح [[حج]] به نزدیک‌ترین راه بین شخص تا میقات که محاذات در راست و چپ و اگر از آن مکان به طرف [[مکه]] حرکت شود، میقات پشت او قرار می‌گیرد، محاذات می‌گویند.
'''محاذات'''، مکانی است که [[مجتهد|فقها]] برای شخصی که اختیاری یا اضطراری از [[میقات]] عبور نمی‌کند، مطرح کردند که در آن [[احرام]] ببندد. از نظر لغت، [[روایت|روایات]] و در اصطلاح [[حج]] به نزدیک‌ترین راه بین شخص تا میقات که محاذات در راست و چپ و اگر از آن مکان به طرف [[مکه]] حرکت شود، میقات پشت او قرار می‌گیرد، محاذات می‌گویند.



نسخهٔ ‏۵ سپتامبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۰:۲۵

محاذات
دستهمناسک حج
مربوط به آیینعمره و حج
مکانحرم مکی
زمانعمره و حج
حکمبرای عمره‌گزار و حج‌گزار واجب است
پیامد فقهیحرام شدن برخی از اعمال
منشاء و تاریخچهشیخ طوسی
مکان‌های وابستهقرن المنازل، وادی عقیق (بخش ذی قار)، جحفه، یلملم و مسجد شجره
جستارهای وابستهاحرام؛ واجبات احرام؛میقات؛میقات (فتاوای مراجع)؛ فیلم‌های آموزشی درباره احرام
احکام احرام
واجبات
شروع از میقات • نیت • لباس احرام • تلبیه
محرمات احرام
مشترک بین زن و مرد
شکار حیوانات خشکی • کشتن جانوران بدن • کندن درختان • التذاذ جنسی • آمیزش • استمناء • عقد ازدواج • فسوق • جدال • زینت • بوی خوش • روغن مالیدن به بدن • نگاه کردن در آینه • سرمه کشیدن • ازاله مو • ناخن گرفتن • خون برون آوردن • کشیدن دندان • حمل سلاح
ویژه مردان
پوشیدن لباس دوخته • پوشاندن سر • استظلال
ویژه زنان
پوشاندن صورت • پوشاندن دست
دیگر احکام
مستحبات احرام • مکروهات احرام


محاذات، مکانی است که فقها برای شخصی که اختیاری یا اضطراری از میقات عبور نمی‌کند، مطرح کردند که در آن احرام ببندد. از نظر لغت، روایات و در اصطلاح حج به نزدیک‌ترین راه بین شخص تا میقات که محاذات در راست و چپ و اگر از آن مکان به طرف مکه حرکت شود، میقات پشت او قرار می‌گیرد، محاذات می‌گویند.

شیخ طوسی اولین فقیه شیعی است که درباره مساله محاذات سخن گفت و آن را پذیرفت. همه فقهای شیعه و سنی با محاذات مسجد شجره موافق هستند.

درباره محاذاتِ میقات‌های دیگر اکثر فقهای شیعه و همه فقهای اهل‌سنت موافق هستند؛ گرچه در بین فقهای شیعه افرادی چون محقق حلی، مقدس اردبیلی، سید ابوالقاسم خویی و دیگران قائل به عدم جواز صحت احرام از سایر محاذات مواقیت شده‌اند.

مفهوم‌شناسی

به فتوای فقها اولین عمل واجب در حج و عمره که از طرف شرع مشخص شده، احرام در مکانی است که به آن میقات می‌گویند.[۱] این میقات برای کسی است که از آن عبور می‌کند ولی برای شخصی که اختیاراً یا اضطراراً از آن رد نمی‌شود، فقها مکان دیگری به نام محاذات را مطرح کردند.[۲]

سید محمدکاظم طباطبائی یزدی از فقهای شیعه، دو تفسیر برای محاذات ذکر کرده است. مراد از محاذات مکانی است که مسافت بین آن مکان و مقصد مکه، به اندازه و مساوی با مسافت بین آن میقات (مثلا مسجد شجره) تا مقصد مکه باشد.[۳] صاحب عروه در تفسیر دومی مراد از محاذات را اینگونه مطرح می‌کند که کوتاه‌ترین فاصله و نزدیک‌ترین راه بین شخص تا میقات که محاذات در راست و چپ میقات قرار می‌گیرد و اگر از آن مکان به طرف مکه حرکت شود، میقات پشت او قرار می‌‌گیرد، محاذات می‌گویند.[۴]

از جهت لغت نیز به دو مکان کنار یکدیگر نه پشت یا جلو، محاذات گفته می‌شود.[۵] در روایات نیز محاذات به معنای کنارِ راست و چپ معنا شده است.[۶] از نظر سید علی سیستانی[۷] از مراجع شیعه، مرحوم نائینی[۸] و حتی صاحب عروه،[۹] معیار در فهم محاذات، هم‌‌راستایی عرفی است نه دقت عقلی.

تاریخچه

شیخ طوسی اولین فقیه شیعی است که درباره مساله محاذات سخن گفت و آن را پذیرفت. [۱۰] ابوالمجد حلبی قائل به جواز صحت احرام در محاذات در حال ضرورت شد؛[۱۱] ولی ابن ادریس،[۱۲] ابن سعید حلی،[۱۳] علامه حلی،[۱۴] شهید اول،[۱۵] شهید ثانی[۱۶] و دیگران بر اصل صحت احرام از محاذات در حال مطلق تصریح دارند.

همچنان‌ که فقیهانی هم بودند که قائل به عدم جواز احرام از محاذات میقات بودند و نخستین‌بار محقق حلی به نوعی قائل به توقف در این مساله شد.[۱۷]

حکم احرام از محاذات

از دیدگاه فقهای شیعه و اهل‌سنت، حکم احرام از محاذات میقات‌ها با یکدیگر متفاوت است:

احرام از محاذات مسجد شجره

همه فقهای شیعه[۱۸] و اهل‌سنت[۱۹] قائل به جواز احرام از محاذات مسجد شجره هستند و در این مساله قول به مخالفت ذکر نشده است.

احرام از محاذات دیگر مواقیت

اکثر فقهای شیعه[۲۰] و همه فقهای اهل‌سنت حنفی،[۲۱] حنبلی،[۲۲] مالکی[۲۳] و شافعی[۲۴] قائل به صحت احرام در محاذات سایر میقات‌ها می‌باشند.

از سوی دیگر محقق حلی،[۲۵] مقدس اردبیلی،[۲۶] موسوی عاملی،[۲۷] محقق سبزواری،[۲۸] محدث بحرانی[۲۹] و سید ابوالقاسم خویی[۳۰] از دیگر فقهای شیعه، قائل به عدم جواز صحت احرام از سایر محاذات مواقیت به غیر از مسجد شجره، شده‌اند.

نگارخانه

جستارهای وابسته

پانویس

  1. ↑ مجمع الفائدة و البرهان في شرح إرشاد الأذهان، مقدس اردبیلی، ج۶، ص۱۶۸ و ۱۷۹؛ مستند الشيعة في أحكام الشريعة، نراقی، ج۱۱، ص۱۹۱.
  2. ↑ مفهوم‌شناسی محااذات و حکم احرام از آن، پژوهشنامه حج و زیارت، ص۸۰-۸۱.
  3. ↑ العروة الوثقی، طباطبائي یزدی، ج۴، ص۶۳۵.
  4. ↑ العروة الوثقی، طباطبائي یزدی، ج۴، ص۶۳۵.
  5. ↑ مجمع البحرین، طریحی، ج۱، ص۹۷.
  6. ↑ وسائل الشیعه، شیرازی، ج۸، ص۴۰۶.
  7. ↑ مناسک حج محشی، پژوهشکده حج، ۱۳۸۶ش، ص۲۱۳.
  8. ↑ دلیل الناسک؛ تعلیقه وجیزة علی مناسک الحج للنائینی، حکیم، ج۱، ص۱۰۹.
  9. ↑ العروة الوثقی، طباطبائي یزدی، ج۴، ص۶۳۷.
  10. ↑ المبسوط في فقه‌الإمامية، طوسی، ج۱، ص۳۱۳.
  11. ↑ اشارة السبق، حلبی، ص۱۲.
  12. ↑ السرائر الحاوی لتحرير الفتاوی، ابن ادریس، ج۱، ص۵۲۹.
  13. ↑ الجامع للشرائع، ابن سعید حلی، ج۱، ص۱۸۱.
  14. ↑ منتهی‌المطلب في تحقيق المذهب، علامه حلی، ج۲، ص۶۷۱.
  15. ↑ الدروس الشرعية في فقه‌الإمامية، شهید اول، ج۱، ص۳۴۱.
  16. ↑ مسالك الأفهام إلي تنقيح شرائع الإسلام، شهید ثانی، ج۲، ص۲۱۶.
  17. ↑ شرائع الاسلام، محقق حلی، ج۱، ص۲۴۱.
  18. ↑ مستند الشيعة في أحكام الشريعة، نراقی، ج۱۱، ص۱۸۷.
  19. ↑ المحلی، ابن حزم، ج۷، ص۷۳؛ المغنی و الشرح الکبیر، ابن قدامه، ج۳، ص۱۱۳.
  20. ↑ مستند الشيعة في أحكام الشريعة، نراقی، ج۱۱، ص۱۸۸.
  21. ↑ بدائع الصنائع، الکاسانی، ج۲، ص۱۶۴؛ الدر المختار و حاشیة ابن عابدین (رد المختار)، ابن عابدین، ج۲، ص۵۲۴.
  22. ↑ الانصاف في معرفة الراجح من الخلاف علي مذهب الامام أحمد بن حنبل، مرداوی، ج۳، ص۴۲۷.
  23. ↑ مواهب الجلیل، رعینی، ج۴، ص۴۷.
  24. ↑ العزیز شرح الوجیز، الرافعی، ج۷، ص۸۵.
  25. ↑ شرائع الاسلام، محقق حلی، ج۱، ص۲۴۱.
  26. ↑ مجمع الفائدة و البرهان في شرح إرشاد الأذهان، مقدس اردبیلی، ج۶، ص۱۸۶.
  27. ↑ مدارک الاحکام فی شرح عبادات شرایع الاسلام، ج۷، ص۲۲۳.
  28. ↑ کفایة الفقه، محقق سبزواری، ج۳، ص۵۷۷.
  29. ↑ الحدائق الناضرة في أحكام العترة الطاهرة، محدث بحرانی، ج۱۴، ص۴۵۲.
  30. ↑ المعتمد فی شرح عروة الوثقی، خوئی، ج۲، ص۳۷۰.

منابع

  • اشارة السبق، ابوالمجد حلبی، تحقیق: ابراهیم بهادری، قم، مؤسسة النشر الاسلامي، ۱۴۱۴ق.
  • الانصاف في معرفة الراجح من الخلاف علي مذهب الامام أحمد بن حنبل، علی بن سلیمان مرداوی، منشورات محمد علي بيضون، بی‌جا، دارالكتب العلمية، ۱۹۹۷م.
  • بدائع الصنائع، علاءالدین الکاسانی، پاکستان، المکتبة الحبیبیة، ۱۴۰۹ق.
  • الجامع للشرائع، یحیی بن احمد بن سعید حلی، قم، بی‌نا، ۱۴۰۵ق.
  • الحدائق الناضرة في أحكام العترة الطاهرة، یوسف بن احمد محدث بحرانی، تحقیق: محمدتقی ایروانی و سید عبدالرزاق مقرم، قم، دفتر انتشارات اسلامی، ۱۴۰۵ق.
  • الدر المختار و حاشیة ابن عابدین (رد المختار)، ابن عابدین، بیروت، دارالفکر، ۱۴۱۲ق.
  • الدروس الشرعية في فقه‌الإمامية، محمد بن مکی شهید اول، قم، دفتر انتشارات اسلامی، ۱۴۱۷ق.
  • دلیل الناسک؛ تعلیقه وجیزة علی مناسک الحج للنائینی، سید محسن حکیم، بی‌جا، مدرسة دارالحکمة، ۱۴۱۶ق.
  • السرائر الحاوی لتحرير الفتاوی، محمد بن احمد بن ادریس،ٰ قم، دفتر انتشارات اسلامي، ۱۴۱۰ق.
  • شرائع الاسلام، جعفر بن حسن محقق حلی، نجف، طبع آداب، ۱۳۸۹ق.
  • العروة الوثقی، سید محمدکاظم طباطبائی یزدی، قم، النشر الاسلامی، ۱۴۲۰ق.
  • العزیز شرح الوجیز، عبدالکریم بن محمد الرافعی، تحقیق: علی معوض و عادل عبدالموجود، بیروت، دار الکتب العلمیه، ۱۴۱۷ق.
  • کفایة الفقه، محمدباقر بن محمد مومن محقق سبزواری، تحقیق: مرتضی واعظی اراکی، قم، انتشارات اسلامی، ۱۳۸۱ش.
  • المبسوط في فقه‌الإمامية، محمد بن حسن طوسی، تحقیق: سید محمدتقی کشفی، تهران، المكتبة المرتضوية لإحياء الآثار الجعفرية، ۱۳۸۷ق.
  • المحلی، علی بن احمد ابن حزم، تحقیق: عبدالغفار سليمان البنداری، بيروت، دارالکتب العلمية، ۱۳۶۶ق.
  • المغنی و الشرح الکبیر، عبدالله بن احمد بن قدامه مقدسی، قاهرة، دارالحديث، ۱۳۸۸ق.
  • المواهب الجلیل، الحطاب الرعینی، تحقیق: کریا عمیرات، بیروت، دار الکتب العلمیه، ۱۴۱۶ق.
  • مجمع البحرین، فخرالدین بن محمد، بی‌جا، مرتضوی، ۱۳۶۲ق.
  • مجمع الفائدة و البرهان في شرح إرشاد الأذهان، احمد بن محمد مقدس اردبیلی، تحقیق: شیخ علی‌پناه اشتهاردی و دیگران، قم، دفتر انتشارات اسلامی، ۱۴۰۳ق.
  • مدارک الاحکام فی شرح عبادات شرایع الاسلام، محمد بن علی موسوی عاملی، بیروت، موسسه آل البیت(ع)، ۱۴۱۱ق.
  • مسالك الأفهام إلي تنقيح شرائع الإسلام، زین‌الدین بن علی بن احمد شهید ثانی، قم، موسسه معارف اسلامی، ۱۴۱۳ق.
  • مستند الشيعة في أحكام الشريعة، احمد بن محمدمهدی نراقی، قم، مؤسسه آل البيت، ۱۴۱۵ق.
  • مفهوم‌شناسی محااذات و حکم احرام از آن، مجله پژوهشنامه حج و زیارت، شماره ششم، پاییز و زمستان ۱۳۹۷ش.
  • مناسک حج محشی، پژوهشکده حج؛ حوزه نمایندگی ولی‌فقیه در امور حج و زیارت، بی‌جا، نشر مشعر، ۱۳۸۶ش.
  • منتهی‌المطلب في تحقيق المذهب، حسن بن یوسف علامه حلی، تحقیق: مجمع البحوث الإسلامية، مشهد، آستان قدس رضوی، ۱۴۱۴ق.
  • وسائل الشیعه، محمد بن حسن حر عاملی، تحقیق: عبدالرحیم شیرازی، بیروت، داراحیاء التراث، ۱۴۰۳ق.