کاربر:Mo.ali.rezapour/صفحه تمرین۱: تفاوت میان نسخه‌ها

→ تفاوت با ویرایش قدیمی‌تر تفاوت با ویرایش جدیدتر ←

دیداریویکی‌متن

@@ خط ۲۰: / خط ۲۰: @@
 == رمل در سعی صفا و مروه ==
-هروله و رمل میان صفا و مروه- بر خلاف رمل در طواف که در مشروعیت و فضیلت آن پس از پیامبر (ص) اختلاف است- از جمله اعمالی است که در روایات متعدد بر مشروعیت و فضیلت آن در همه عصرها تأکید شده و همه فقیهان مذاهب اسلامی در این باره اتفاق نظر دارند. در روایاتی از امام صادق (ع) تشریع هروله در سعی بدان جهت دانسته شده است که در این مکان، شیطان بر حضرت ابراهیم (ع) ظاهر شد و آن حضرت به فرمان جبرئیل (ع) برای دور کردن وی به دنبال او هروله نمود، پس از این عمل شیطان فرار کرده و از آن حضرت دور شد، از این رو این عمل در میان حج گزاران سنت شد.<ref>علل الشرایع، ج2، ص432؛ من لایحضره الفقیه، ج2، ص196.</ref> در حدیثی دیگر از آن حضرت، سبب تشریع این عمل ذلیل شدن جبارین دانسته شده است.<ref>الکافی، ج4، ص434؛ وسائل الشیعه، ج13، ص467.</ref> در روایاتی دیگر از اهل بیت (ع) سعی میان صفا و مروه بدان سبب که هر جباری در آن ذلیل می‌شود از محبوب‌ترین اعمال در نزد خدا دانسته شده است.<ref>علل الشرایع، ج2، ص433؛ وسائل الشیعه، ج13، ص471.</ref> در روایات متعددی از ابن عباس، ابن عمر و جابر بن عبد الله نقل شده است که رسول خدا (ص) همراه با گروهی از مسلمانان در سعی صفا و مروه رمل کرد.<ref>سنن النسائی، ج5، ص242و243؛ السنن الکبری، ج5، ص79.</ref>
+رمل و هروله میان صفا و مروه، بر خلاف رمل در طواف که در فضیلت آن اختلاف است، از جمله اعمالی است که در روایات متعدد بر فضیلت آن در همه عصرها تأکید شده و همه فقیهان مذاهب اسلامی در این باره اتفاق نظر دارند.<ref>الکافی، ج4، ص434؛ وسائل الشیعه، ج13، ص467.</ref> <ref>علل الشرایع، ج2، ص433؛ وسائل الشیعه، ج13، ص471.</ref><ref>سنن النسائی، ج5، ص242و243؛ السنن الکبری، ج5، ص79.</ref>
-به نظر فقهای امامیه مستحب است حج گزار در موضعی خاص از سعی صفا و مروه هروله کند.<ref>تذکرة الفقهاء، ج8، ص 134؛ جواهر الکلام، ج19، ص 424؛ مجمع الفائدة، ج7، ص 168.</ref> بسیاری از فقها از جمله علامه حلی،<ref>تذکرة الفقهاء، ج8، ص 135؛ منتهی المطلب، ج10، ص 411.</ref> فاضل هندی<ref>کشف اللثام، ج6، ص15.</ref> و صاحب جواهر<ref>جواهر الکلام، ج19، ص 424.</ref> بر استحباب رمَل در سعی ادعای اجماع کرده‌اند. دلیل دیگر استحباب، روایات از جمله روایت معاویة بن عمار<ref>التهذیب الاحکام، ج 5، ص 148؛ وسائل الشیعة، ج13، ص 482.</ref> و روایت سماعه<ref>التهذیب الاحکام، ج 5، ص 148؛ وسائل الشیعة، ج13، ص 482.</ref> است که در آن‌ها از هروله میان صفا و مروه یاد شده است.<ref>منتهی المطلب، ج10، ص 411 - 412؛ جواهر الکلام، ج19، ص 424.</ref>
+در روایاتی از امام صادق (ع) تشریع هروله در سعی بدان جهت دانسته شده است که در این مکان، شیطان بر حضرت ابراهیم (ع) ظاهر شد و آن حضرت به فرمان جبرئیل (ع) برای دور کردن وی به دنبال او هروله نمود، پس از این عمل شیطان فرار کرده و از آن حضرت دور شد، از این رو این عمل در میان حج‌گزاران سنت شد.<ref>علل الشرایع، ج2، ص432؛ من لایحضره الفقیه، ج2، ص196.</ref>
+به نظر فقهای امامیه مستحب است حج گزار در موضعی خاص از سعی صفا و مروه هروله کند.<ref>تذکرة الفقهاء، ج8، ص 134؛ جواهر الکلام، ج19، ص 424؛ مجمع الفائدة، ج7، ص 168.</ref> بسیاری از فقها از جمله علامه حلی،<ref>تذکرة الفقهاء، ج8، ص 135؛ منتهی المطلب، ج10، ص 411.</ref> فاضل هندی<ref>کشف اللثام، ج6، ص15.</ref> و صاحب جواهر<ref>جواهر الکلام، ج19، ص 424.</ref> بر استحباب رمَل در سعی ادعای اجماع کرده‌اند.
 از میان فقهای امامیه به ابی الصلاح حلبی<ref>الکافی فی الفقه، ص 196</ref> و شیخ مفید<ref>احکام النساء، ص33.</ref> قول وجوب هروله در سعی نسبت داده شده است؛<ref>مختلف الشیعه، ج4، ص214؛ جواهر الکلام، ج19، ص425.</ref> ولی برخی برآنند که کلام ابی الصلاح در این باره صراحت و بلکه ظهور در وجوب ندارد و از کلام شیخ مفید نیز استحباب مؤکد این عمل استفاده می‌شود.<ref>کشف اللثام، ج6، ص15؛ جواهر الکلام، ج19، ص425.</ref> فقهای اهل سنت، نیز رمل را یکی از مستحبات و سنت‌های سعی، دانسته‌اند.<ref>روضة الطالبین، ج2، ص369؛ بدایة المجتهد، ج1، ص 273.</ref>
+=== احکام ===
 همچنین به اتفاق فقیهان امامیه<ref>أحکام النساء، ص 33؛ تذکرة الفقهاء، ج8، ص 136؛ مجمع الفائدة، ج7، ص 168.</ref> و اهل سنت<ref>الام، ج2، ص194؛ المبسوط، سرخسی، ج4، ص33؛ المغنی، ج3، ص412.</ref> استحباب رمَل و هروله در صفا و مروه مخصوص مردان بوده و برای زنان استحباب ندارد؛ دلیل این امر آن است که ترک رمَل با ستر و پوشش زنان مناسبتر است<ref>تذکرة الفقهاء، ج8، ص 136؛ المغنی، ج3، ص413؛ کتاب الام، ج2، ص192.</ref> یا رمَل در اصل برای اظهار صلابت و قدرت تشریع شده است و صلابت و اظهار قدرت از زنان خواسته نشده است.<ref>المغنی، ج3، ص412.</ref> افزون بر این در این باره به روایاتی از اهل بیت (ع)<ref>کشف اللثام، ج6، ص 15- 16.</ref> و احادیثی منقول از صحابه<ref>الام، ج2، ص192؛ فقه السنه، ج1، ص715.</ref> نیز استناد شده است. برخی از فقهای اهل سنت گفته‌اند: مستحب است زنان در شب در صورت خلوت بودن مسعی رمل کنند.<ref>المجموع، ج8، ص75.</ref>
 == رَمَل در وادی محسر ==
-وادی محسر به سرزمین میان مشعر و منا گفته می‌شود<ref>مستند الشیعه، ج12، ص281؛ جواهر الکلام، ج19، ص13؛ المجموع، ج8، ص129.</ref> و بدان جهت به این نام نامگزاری شده است که اصحاب فیل در این مکان درمانده و ناتوان شدند.<ref>مجمع البحرین، ج3، ص268؛ معجم الفاظ الفقه الجعفری، ص 373.</ref> به نظر فقهای امامیه<ref>مستند الشیعه، ج12، ص281؛ الحدائق الناضره، ج17، ص5.</ref> و اهل سنت،<ref>المجموع، ج8، ص125؛ المغنی، ج3، ص415؛ مواهب الجلیل، ج4، ص154.</ref> مستحب است حج گزار در صورت سواره بودن مرکب خود را با شتاب حرکت دهد و در صورت پیاده بودن رمل و هروله کند. دلیل این امر علاوه بر اجماع،<ref>کشف اللثام، ج6، ص109؛ مدارک الاحکام، ج7، ص445؛ جواهر الکلام، ج19، ص99.</ref> اقتدای به پیامبر اکرم (ص) در شتاب دادن به مرکب خود در این سرزمین<ref>مستند الشیعه، ج12، ص281؛ المجموع، ج8، ص125؛ المغنی، ج3، ص415.</ref> و روایاتی از اهل بیت (ع) است که از در آن‌ها به هروله در این سرزمین فرمان داده شده است.<ref>مستند الشیعه، ج12، ص281؛ الحدائق الناضره، ج17، ص5.</ref> برخی از فقهای اهل سنت گفته‌اند: دلیل استحباب هروله آن است که این سرزمین موقف نصاری است، از این رو مستحب است مسلمان با آنان مخالفت کرده و با شتاب از آن عبور کند.<ref>المجموع، ج8، ص143و145؛ کشاف القناع، ج2، ص579.</ref> به نظر فقهای امامیه، اگر حج گزار به عمد یا سهو یا به جهت جهل هروله را ترک کند مستحب است بازگشته و با هروله از این سرزمین عبور کند؛ هر چند به مکه بازگشته باشد. مستند این امر روایاتی از امام صادق (ع)
+وادی محسر به سرزمین میان مشعر و منا گفته می‌شود<ref>مستند الشیعه، ج12، ص281؛ جواهر الکلام، ج19، ص13؛ المجموع، ج8، ص129.</ref> و بدان جهت به این نام نامگزاری شده است که اصحاب فیل در این مکان درمانده و ناتوان شدند.<ref>مجمع البحرین، ج3، ص268؛ معجم الفاظ الفقه الجعفری، ص 373.</ref> به نظر فقهای امامیه<ref>مستند الشیعه، ج12، ص281؛ الحدائق الناضره، ج17، ص5.</ref> و اهل سنت،<ref>المجموع، ج8، ص125؛ المغنی، ج3، ص415؛ مواهب الجلیل، ج4، ص154.</ref> مستحب است حج گزار در صورت سواره بودن مرکب خود را با شتاب حرکت دهد و در صورت پیاده بودن رمل و هروله کند. دلیل این امر علاوه بر اجماع،<ref>کشف اللثام، ج6، ص109؛ مدارک الاحکام، ج7، ص445؛ جواهر الکلام، ج19، ص99.</ref> اقتدای به پیامبر اکرم (ص) در شتاب دادن به مرکب خود در این سرزمین<ref>مستند الشیعه، ج12، ص281؛ المجموع، ج8، ص125؛ المغنی، ج3، ص415.</ref> و روایاتی از اهل بیت (ع) است که از در آن‌ها به هروله در این سرزمین فرمان داده شده است.<ref>مستند الشیعه، ج12، ص281؛ الحدائق الناضره، ج17، ص5.</ref> برخی از فقهای اهل سنت گفته‌اند: دلیل استحباب هروله آن است که این سرزمین موقف نصاری است، از این رو مستحب است مسلمان با آنان مخالفت کرده و با شتاب از آن عبور کند.<ref>المجموع، ج8، ص143و145؛ کشاف القناع، ج2، ص579.</ref>
-است که در آنها به بازگشت و انجام این امر فرمان داده شده است.<ref>تذکرة الفقهاء، جج، ص212؛ حدائق الناضره، ج17، ص6؛ مناسک الحج، گلپایگانی، ص143.</ref>
 مقدار هروله در این سرزمین به نظر فقیهان امامیه به اندازه صد قدم یا صد زراع است، دلیل این امر روایاتی است که در آن‌ها به رمل به همین مقدار فرمان داده شده استو<ref>جامع المقاصد، ج3، ص232؛ حدائق الناضره، ج17، ص5؛ مستند الشیعه، ج12، ص281.</ref> ولی فقهای اهل سنت از رمل به مقدار پرتاب یک سنگ سخن گفته‌اند، زیرا در روایتی از جابر آمده است که پیامبر (ص) مقدار اندکی مرکب خودش را با شتاب حرکت داد.<ref>الام، ج2، ص233؛ الدر المختار، ج2، ص564؛ کشاف القناع، ج2، ص579.</ref> و نیز در حدیثی دیگر آمده است که ابن عمر مرکبش را به اندازه پرتاب سنگی حرکت داد.<ref>المجموع، ج8، ص144.</ref>