علامه حلی: تفاوت میان نسخهها
| خط ۶۲: | خط ۶۲: | ||
}} | }} | ||
'''علامه حلی''' (۶۴۸–۷۲۶ق)، فقیه، اصولی و متکلم [[شیعه|امامیه]] در قرن | '''علامه حلی''' (۶۴۸–۷۲۶ق)، فقیه، اصولی و متکلم [[شیعه|امامیه]] در قرن هشتم هجری قمری بود که با هجرتش به [[ایران]] موجب شیعه شدن سلطان محمد خدابنده، از شاهان [[ایلخانان|حکومت ایلخانی]]، شد. | ||
وی در فقه، اصول، کلام و فلسفه به گسترش و تبیین مذهب امامیه پرداخت و با تألیف آثار متعدد، روشی نو در استنباط احکام شرعی و تبیین مبانی عقلی و نقلی دین ارائه داد. | وی در فقه، اصول، کلام و فلسفه به گسترش و تبیین [[شیعه|مذهب امامیه]] پرداخت و با تألیف آثار متعدد، روشی نو در استنباط احکام شرعی و تبیین مبانی عقلی و نقلی دین ارائه داد. | ||
او در بسیاری از آثار فقهی خود، باب مستقلی را به احکام [[حج]] با رویکرد تطبیقی - استدلالی اختصاص داده است. از جمله آثاری که به تفصیل به [[مناسک حج]] پرداختهاند، میتوان به ''منتهی المطلب فی تحقیق المذهب'' و ''مختلف الشیعه فی احکام الشیعه'' اشاره کرد. | او در بسیاری از آثار فقهی خود، باب مستقلی را به احکام [[حج]] با رویکرد تطبیقی - استدلالی اختصاص داده است. از جمله آثاری که به تفصیل به [[مناسک حج]] پرداختهاند، میتوان به ''منتهی المطلب فی تحقیق المذهب'' و ''مختلف الشیعه فی احکام الشیعه'' اشاره کرد. | ||
==معرفی و اهمیت== | ==معرفی و اهمیت== | ||
حسن بن یوسف بن مطهّر حلی، معروف به علامه حلی و آیتالله،<ref>مختلف الشیعه فی احکام الشریعه، مقدمه.</ref> فقیه، اصولی، متکلم و فیلسوف [[شیعه|امامیه]] در | حسن بن یوسف بن مطهّر حلی، معروف به علامه حلی و آیتالله،<ref>مختلف الشیعه فی احکام الشریعه، مقدمه.</ref> فقیه، اصولی، متکلم و فیلسوف [[شیعه|امامیه]] در قرن هشتم هجری قمری، از شخصیتهای علمی جهان تشیع به شمار میرفت.<ref>«تاثیر فعالیتهای فرهنگی علامه حلی در گسترش تشیع»، ص۱۰.</ref> وی به گسترش و تبیین مذهب امامیه پرداخت و با تألیف آثار متعدد، روشی نو در استنباط احکام شرعی و تبیین مبانی عقلی و نقلی دین ارائه داد.<ref>گلشن ابرار، ج۱، ص۱۴۱.</ref> | ||
علامه حلی در تاریخ علم شیعه، افزون بر تسلط بر دانشهای مختلف، در تأثیرگذاری بر حکومت زمان خود (ایلخانیان در ایران) و مسلمان کردن سلطان محمد خدابنده (الجایتو)<ref>گلشن ابرار، ج۱، ص۱۴۲.</ref> و تربیت شاگردانی همچون [[فخر المحققین]] پرداخت.<ref>گلشن ابرار، ج۱، ص۱۴۰.</ref> | علامه حلی در تاریخ علم شیعه، افزون بر تسلط بر دانشهای مختلف، در تأثیرگذاری بر حکومت زمان خود (ایلخانیان در ایران) و مسلمان کردن سلطان محمد خدابنده (الجایتو)<ref>گلشن ابرار، ج۱، ص۱۴۲.</ref> و تربیت شاگردانی همچون [[فخر المحققین]] پرداخت.<ref>گلشن ابرار، ج۱، ص۱۴۰.</ref> | ||