شاه عباس اول: تفاوت میان نسخه‌ها

Salar (بحث | مشارکت‌ها)
Salar (بحث | مشارکت‌ها)
خط ۵۷: خط ۵۷:
== زیارت و بازسازی عتبات عالیات ==
== زیارت و بازسازی عتبات عالیات ==


شاه‌عباس اول در سال ۱۰۳۲ قمری فاتحانه وارد عراق شد<ref>روضة الصفویه، ص۸۸۷؛ عالم آرای عبّاسی، ص۱۶۵۵–۱۶۵۸.</ref> و در تعظیم و تکریم عتبات بسیار کوشید.<ref>''بابک خرم‌الدین''، ص۳۲ و ۳۳. «شاهان صفوی و زیارت»، ص۱۳۷.</ref> او در مدت توقف در بغداد مرتب به زیارت مراقد [[کاظمین]] و [[سامرا]] می‌رفت و هدایای زیادی به خدمه و مجاورین و خود حرم تقدیم می‌نمود.<ref>عالم آرای عبّاسی، ص۱۶۶۷–۱۶۶۸.</ref> شاه عباس پس از زیارت سامرا و کاظمین به [[نجف]] رفت و در یک‌منزلی حرم از اسب پیاده شد و با پای پیاده به حرم مشرف شد.<ref>''ذیل تاریخ عالم‌آرای عباسی''، ص۱۰۰۵؛ «جایگاه حرمین شریفین و عتبات عالیات در مناسبات صفویان و عثمانیان»، ص۳۶.</ref> و ده روز در آنجا تقوف کرد<ref>''ذیل تاریخ عالم‌آرای عباسی''، ص۱۰۱۰.</ref> و به زیارت و دعا و جاروکشی حرم اشتغال داشت.<ref>عالم آرای عبّاسی، ص۱۶۶۷–۱۶۶۸.</ref> شاه عباس پس از اقامت ده روزه در نجف، به [[کربلا]] رفت و مسافت بین کربلا و نجف را در گرمای هوا، پیاده طی کرد.<ref>روضة الصفویه، ص۸۸۸.</ref>
شاه‌عباس اول در سال ۱۰۳۲ قمری وارد عراق شد<ref>روضة الصفویه، ص۸۸۷؛ عالم آرای عبّاسی، ص۱۶۵۵–۱۶۵۸.</ref> و در تعظیم و تکریم عتبات بسیار کوشید.<ref>''بابک خرم‌الدین''، ص۳۲ و ۳۳. «شاهان صفوی و زیارت»، ص۱۳۷.</ref> او در مدت توقف در بغداد مرتب به زیارت مراقد [[کاظمین]] و [[سامرا]] می‌رفت و هدایای زیادی به خدمه و مجاورین و خود حرم تقدیم می‌نمود.<ref>عالم آرای عبّاسی، ص۱۶۶۷–۱۶۶۸.</ref> سپس به [[نجف]] رفت و نرسیده به حرم، از اسب پیاده شد و با پای پیاده به حرم رفت.<ref>''ذیل تاریخ عالم‌آرای عباسی''، ص۱۰۰۵؛ «جایگاه حرمین شریفین و عتبات عالیات در مناسبات صفویان و عثمانیان»، ص۳۶.</ref> وی ده روز در آنجا تقوف کرد<ref>''ذیل تاریخ عالم‌آرای عباسی''، ص۱۰۱۰.</ref> و به زیارت و دعا و جاروکشی حرم اشتغال داشت.<ref>عالم آرای عبّاسی، ص۱۶۶۷–۱۶۶۸.</ref> پس از اقامت ده روزه، به [[کربلا]] رفت و مسافت بین نجف تا کربلا را در گرمای هوا، پیاده طی کرد.<ref>روضة الصفویه، ص۸۸۸.</ref>


شاه عباس در نوروز سال ۱۰۳۳ق، بار دیگر به عراق سفر کرد و ـ به ترتیب ـ به زیارت کربلا، نجف و کاظمین رفت و سپس به دلیل مصادف بودن ایام سفر با ماه رجب و آگاه شدن از احادیثی درباره ثواب عظیم زیارت امام حسین(ع) در [[ماه رجب]]، دوباره به کربلا بازگشت و از این شهر به سامراء رفت و در این سفر هم مثل سفر قبلی، مبالغ هنگفتی را به عنوان صدقات، نذورات و هدایای گران‌قیمتی به حرم‌های ائمه اطهار(ع) اهدا کرد.<ref>عالم آرای عبّاسی، ج۳، ص۱۶۷۹–۱۶۸۰.</ref>
شاه عباس در نوروز سال ۱۰۳۳ق، بار دیگر به عراق سفر کرد و ـ به ترتیب ـ به زیارت کربلا، نجف و کاظمین رفت و سپس به دلیل مصادف بودن ایام سفر با [[ماه رجب]] و آگاه شدن از احادیثی درباره ثواب [[زیارت امام حسین(ع)]] در این ماه، دوباره به کربلا بازگشت و از این شهر به سامرا رفت و در این سفر هم مثل سفر قبلی، مبالغ هنگفتی را به عنوان صدقات، نذورات و هدایای گران‌قیمتی به حرم‌های ائمه اطهار(ع) اهدا کرد.<ref>عالم آرای عبّاسی، ج۳، ص۱۶۷۹–۱۶۸۰.</ref>


=== بازسازی عتبات ===
=== بازسازی عتبات ===
با ورود شاه‌عباس اول به عراق بازسازی عتبات که از آغاز صفویه شروع شده بود سرعت گرفت. در طرح بازسازی که توسط [[شیخ بهایی]] به انجام رسید، در مزکر شهر قرار گرفت. اطراف حرم را رواقی به عرض دوازده زراع، و اطراف آن رواق، حجرات ساختند و درهای بسیار نفیس خاتم‌کاری‌شده‌ای بر آنها نصب کردند. قبه حرم تجدید بنا، و با کاشی زمردی منقوش و آراسته شد. چهار طرف داخل قبه را چهار ایوان شاه‌نشین قرار دادند، چهار ایوان حرم را با سنگ مرمر تزئین کردند و درِ چوبی قدیمی حرم را برداشتند و دری از نقره به جای آن گذاشتند.<ref>''لؤلؤ صدف فی التاریخ النجف''، ص۶۰ و ۶۱؛ «نجف در عصر شاه‌عباس اول»، ص۱۱۰.</ref> دو مناره بلند نیز سمت چپ و راست آن درب نقره در ایوان حرم بنا کردند.<ref>«جایگاه حرمین شریفین و عتبات عالیات در مناسبات صفویان و عثمانیان»، ص۴۷.</ref> همچنین دو حوضخانه جهت وضو گرفتن زائران و کاروانسرایی بزرگ نزدیک صحن اما بیرون از آن جهت اقامت و استفاده زوار و نیز دارالشفا و مطبخ جهت آسایش زائران ساختند.<ref>''شهریار جاده‌ها''، ص۱۲۶.</ref> همچنین شاه عباس دستور داد جواهرات زیادی از قبیل لعل و یاقوت و فیروزه و مقدار زیادی طلا برای صندوق آرامگاه حضرت علی(ع) به کار ببرند.<ref>قصص الخاقانی، ص۱۶۱.</ref>
با ورود شاه‌عباس اول به عراق بازسازی عتبات که از آغاز صفویه شروع شده بود سرعت گرفت. در طرح بازسازی که توسط [[شیخ بهایی]] به انجام رسید، در مرکز شهر قرار گرفت. اطراف حرم را رواقی به عرض دوازده [[ذراع]] و اطراف آن رواق، حجره‌هایی ساختند و درهای بسیار نفیس خاتم‌کاری‌شده‌ای بر آنها نصب کردند. قبه حرم تجدید بنا، و با کاشی زمردی منقوش و آراسته شد. چهار طرف داخل قبه را چهار ایوان شاه‌نشین قرار دادند، چهار ایوان حرم را با سنگ مرمر تزئین کردند و درِ چوبی قدیمی حرم را برداشتند و دری از نقره به جای آن گذاشتند.<ref>''لؤلؤ صدف فی التاریخ النجف''، ص۶۰ و ۶۱؛ «نجف در عصر شاه‌عباس اول»، ص۱۱۰.</ref> دو مناره بلند نیز سمت چپ و راست آن درب نقره در ایوان حرم بنا کردند.<ref>«جایگاه حرمین شریفین و عتبات عالیات در مناسبات صفویان و عثمانیان»، ص۴۷.</ref> همچنین دو حوضخانه جهت وضو گرفتن زائران و کاروانسرایی بزرگ نزدیک صحن اما بیرون از آن جهت اقامت و استفاده زوار و نیز دارالشفا و مطبخ جهت آسایش زائران ساختند.<ref>''شهریار جاده‌ها''، ص۱۲۶.</ref> همچنین شاه عباس دستور داد جواهرات زیادی از قبیل لعل و یاقوت و فیروزه و مقدار زیادی طلا برای صندوق آرامگاه حضرت علی(ع) به کار ببرند.<ref>قصص الخاقانی، ص۱۶۱.</ref>


شاه‌عباس اول همچنین دستور داد ضریح‌های فولادی باشکوهی بسازند که بر روی هر یک از [[صندوق|صندوق‌های]] ساخته‌شده زمان [[شاه‌اسماعیل اول]] در کربلا، کاظمین و سامرا قرار گیرد و نیز دستور تعمیر و کاشیکاری [[آستان مقدس امام حسین(ع)]] را صادر کرد.<ref>''ذیل تاریخ عالم‌آرای عباسی''، ص۹۴.</ref>
شاه‌عباس اول همچنین دستور داد ضریح‌های فولادی باشکوهی بسازند که بر روی هر یک از [[صندوق|صندوق‌های]] ساخته‌شده زمان [[شاه‌اسماعیل اول]] در کربلا، کاظمین و سامرا قرار گیرد و نیز دستور تعمیر و کاشیکاری [[آستان مقدس امام حسین(ع)]] را صادر کرد.<ref>''ذیل تاریخ عالم‌آرای عباسی''، ص۹۴.</ref>