لؤلؤ و مرجان (کتاب): تفاوت میان نسخه‌ها

}}

{{ناوبری عمودی اربعین}}

محتوای کتاب بر مبنای معرفی دو ویژگی‌ اخلاقی که روضه‌خوان باید داشته باشد سامان یافته است: اخلاص و صدق. منظور از صدق دانستن و عمل‌ کردن به روش‌هایی است که درستی و نادرستی یک خبر و روایت تاریخی را می‌توان با آن تشخیص داد.  

== نویسنده ==

گفته شده که محدث نوری به برپایی آیین سوگواری امام حسین(ع) اهتمام داشت و [[پیاده‌روی اربعین|پیاده‌روی دسته جمعی اربعین]] از نجف تا کربلا را دوباره زنده کرد.<ref>کتابشناسی توصیفی- انتقادی پیرامون تحریف های عاشورا، ص171</ref>

نویسنده کتاب را در پاسخ نامه یکی از علمای هندی نگاشته است که از نشر اکاذیب و مجعولات توسط ذاکرین و روضه خوانان آن دیار شکایت کرده است.<ref name=":0">لولو و مرجان، ص ۲</ref>  

نویسنده در این فصل روضه خوانی را در دسته عبادت‌ها قرار داده و شرط هر عبادت را اخلاص عمل برای حضرت باری تعالی می‌داند.<ref>لولو و مرجان، ص ۱۳</ref> و خطراتی را که ممکن است روضه خوان را در مهلکه هوای نفس بیاندازد برشمرده و درباره آن‌ها هشدار داده است. او در این بخش در نهی ریاکاری در روضه‌خوانی که برخی آن را در ذکر مصائب امام حسین(ع) جایز دانسته‌اند<ref>لولو و مرجان، ص ۳۴</ref> و نهی کسانی که روضه‌خوانی را وسیله کسب معاش قرار داده‌اند<ref>لولو و مرجان، ص ۱۵ -۲۱</ref> سخن گفته است.

نویسنده در این بخش از کتاب اولا در نکوهش دروغ با تکیه بر متون دینی به تفصیل سخن گفته است. و سپس به تفصیل به بررسی اقسام دروغ پرداخته است. بعد از آن بر سر مراد از صدق در نقل اخبار و قصص می‌آید که به گفته او سرمایه اصلی شغل روضه خوانی است.

تکلیف کسی که خبر و روایتی را نقل می‌کند این است که خبر را از شخص ثقه‌ نقل کند. یعنی کسی که به راستگویی او و دوری‌اش از دروغ اطمینان داشته باشد. در این صورت حتی اگر خبر غلط باشد، نقل کننده عذر شرعی دارد. اما اگر در هنگام نقل خبر، سهل‌انگاری و مسامحه کند و فرق میان ثقه و غیر ثقه نگذارد و از هر کس هر چه شنیده و از کتاب هر مولفی هر چه دیده نقل کند و آن خبر دروغ باشد، عذری ندارد و دروغگو محسوب می‌شود و در گناه شریک است و نمی‌تواند بگوید که نمیدانستم دروغ است چرا که تکلیف او این بوده که از هر کس نقل نکند.<ref>لولو و مرجان، ص ۱۳۳</ref>

نویسنده همچنین تاکید می‌کند که تنها بر اساس وثاقت نویسنده یک کتاب نباید به نقل او اعتماد کرد. چون ممکن است که کتاب را در اوایل عمر نوشته باشد و هنوز به مقام تمییز دادن روایت صحیح و ناصحیح نرسیده باشد.<ref>لولو و مرجان، ص ۱۵۵-۱۵۶</ref>

نویسنده در جای جای کتاب خود نمونه‌هایی از روایات و گزارش‌ها و روضه‌های غیر قابل اعتماد و نادرست را نقل کرده و بررسی کرده است.