دکه الاغوات: تفاوت میان نسخه‌ها

بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۹: خط ۹:
واژه آغا در اواخر دوران [[ممالیک چرکسی|مماليك چَرْكَسي]] (حك: ۷۸۴ـ۹۲۲ق.) و نيز پس از قدرت گرفتن [[عثمانی|تركان عثمانی]]، براي اشاره به شخص خواجه به كار مي‌رفت. اما در حجاز خادمان خواجه حرمين شريفين را اغوات گفتند كه پيشتر به طواشيه به معنای اخته<ref>المعجم الوسيط، ج۲، ص۵۷۰؛ تاج العروس، ج۱۷، ص۲۴۸، «خصو».</ref> مشهور بودند.  
واژه آغا در اواخر دوران [[ممالیک چرکسی|مماليك چَرْكَسي]] (حك: ۷۸۴ـ۹۲۲ق.) و نيز پس از قدرت گرفتن [[عثمانی|تركان عثمانی]]، براي اشاره به شخص خواجه به كار مي‌رفت. اما در حجاز خادمان خواجه حرمين شريفين را اغوات گفتند كه پيشتر به طواشيه به معنای اخته<ref>المعجم الوسيط، ج۲، ص۵۷۰؛ تاج العروس، ج۱۷، ص۲۴۸، «خصو».</ref> مشهور بودند.  


رواج بکارگیری اغوات در مسجد النبی (ص) از دوره [[ایوبیان]] آغاز شد.<ref>موسوعة مرآة الحرمين، ج۳، ص۴۳؛ المسجد النبوي، ص۳۷۷.</ref> یکی از دلایلی که برای بکارگیری اغوات ذکر شده این است که ایوبیان پس از تلاش [[صلیبیون]] برای تعرض به [[حجره رسول‌الله|حجره نبوی]]<ref>المسجد النبوي، ص۳۷۷.</ref>، نخستین گروه [[اغوات]] را برای حراست و خدمت حرم وقف کردند.<ref>نصيحة المشاور، ص۲۹۰-۲۹۱.</ref>  
رواج بکارگیری اغوات در مسجد النبی (ص) از دوره [[ایوبیان]] آغاز شد.<ref>موسوعة مرآة الحرمين، ج۳، ص۴۳؛ المسجد النبوي، ص۳۷۷.</ref> از نخستين وظايف اغوات [[مسجد النبی|مسجدالنبی]] دربانی، نگهبانی و تأمين روشنايی حرم و انجام امور انتظامی و مذهبی مانند بازديد حرم پس از [[نماز عشا]] و بيرون راندن زائران و پيشگيري از توقف و شب‌نشيني در مسجد، و نيز فراشی و [[اذان]] گفتن بود.<ref>التحفة اللطيفه، ج۱، ص۶۳.</ref> در دوره [[ملک فهد سعودی|ملک فهد]] (حك: ۱۹۸۲ـ۲۰۰۵م.) مفتي عربستان، بن باز، در فتوایی، جذب اغوات را بدعت شمرد و ملك فهد نيز اين كار را ممنوع دانست. پس از آن فتوا، رفته رفته از شمار اغوات كاسته شد و بر اساس آمار، در سال ۱۴۳۲ق. نُه آغا در [[مدینه|مدينه]] و هفت آغا در [[مكه]] به خدمت مشغول‌ بودند.<ref>صفحات من تاريخ مكة المكرمه، ج۲، ص۳۳۱؛ نك: سفرنامه حجاز، دريابادي، ص۱۹۵؛ روزنامه عكاظ، الجمعه ۱۳/۰۴/۱۴۳۲ق. ، ۱۸مارس۲۰۱۱م. العدد : ۳۵۶۱.</ref>
 
وظایف اغوات شامل حراست از [[روضه شریفه]] [[و حجره شریفه|و حجره نبوی]]، نگهداری کلید‌های روضه و [[منبر پیامبر|منبر]]، همراهی [[امام جمعه]]، اعلامیه‌های سلطان از روی دکه و حفظ نظم و حرمت حرم بود. لباس آنان خاص بود؛ عمامه سفید، کمربند رنگی و ظاهری متمایز. آنان از [[آفریقا]] (به‌ویژه [[حبشه]]) انتخاب می‌شدند و تمام عمر خود را وقف خدمت حرم می‌کردند. این سنت تا اواخر دهه ۱۹۷۰ میلادی ادامه داشت، اما با [[فتوا|فتوای]] [[مفتیان]] [[عربستان]]، پذیرش اغوات جدید متوقف شد.


==علت نام‌گذاری==
==علت نام‌گذاری==
اغوات در اين دكه به قرائت قرآن، ادعيه و [[نمازهای مستحب]] مشغول می‌شدند. شايد به همين سبب اين مكان را دكه الاغوات ناميدند. از ورود افراد ديگر به درون دكه جلوگیری می‌شد و تنها اغوات اجازه حضور و استراحت در آن را داشتند.
اغوات در اين دكه به قرائت [[قرآن]]، ادعيه و [[نمازهای مستحب]] مشغول می‌شدند. شايد به همين سبب اين مكان را دكه الاغوات ناميدند.<ref>موسوعة مرآة الحرمين، ج۳، ص۴۲.</ref> از ورود افراد ديگر به درون دكه جلوگیری می‌شد و تنها اغوات اجازه حضور و استراحت در آن را داشتند.<ref>روزنامه عكاظ، جمعه۱۳/۴/۱۴۳۲ق.، عدد ۳۵۶۱.</ref>


==تفاوت دکه الاغوات و صفه==
==تفاوت دکه الاغوات و صفه==