حضرت زینب (س): تفاوت میان نسخه‌ها
بدون خلاصۀ ویرایش |
|||
| خط ۱۸: | خط ۱۸: | ||
== مناقب و فضایل == | == مناقب و فضایل == | ||
حضرت زینب | حضرت زینب (س) به «عابده آل علی» شهرت داشت<ref>عوالم العلوم، ج11، ص 948.</ref> و حتی در اسارت، نماز شبش ترک نشد و امام حسین (ع) در روز عاشورا هنگام وداع از حضرت زینب خواست که دعا برای حسین را در نماز شب فراموش نکند.<ref>عوالم العلوم، ج11، ص953.</ref> ابن‌اثیر او را زنی عاقل، خردمند و دارای منطقی استوار توصیف کرده است.<ref>اسد الغابه، ج6، ص132.</ref> در عفت و حیا چنان بود که همسایه‌اش هرگز او را ندیده و صدایش را نشنیده بود.<ref>عوالم العلوم، ج11، ص55.</ref> او در برابر مصیبت شهادت مادر، پدر و برادر تا فجایع کربلا، صبر و استقامت نشان داد و رسالت خویش را به انجام رساند. شجاعت در مواجهه با ابن‌زیاد و یزید، از برجسته‌ترین صفات او دانسته شده. شهید مطهری او را نمونه‌ای عالی از قلب نیرومند، روحیه حماسی و بی‌باکی در برابر مرگ معرفی کرده است.<ref>حماسه حسینی، ج1، ص141.</ref> | ||
== | == در دوران خلافت امام علی(ع) == | ||
از زندگانی حضرت زینب تا ایام خلافت پدرش امام علی(ع) در کوفه اطلاع چندانی در دست نیست. با آغاز خلافت امام علی ( ۴۰- ۳۵ ق) و در پی آن جنگ جمل، همسرش عبدالله بن جعفر همراه امام از مدینه به بصره و پس از پایان جنگ، همراه سپاه امام به کوفه آمد و درکوفه ماندگار شد. به دنبال آن حضرت زینب با عده‌ای دیگر از بستگانش از مدینه به کوفه، هجرت کرد. زینب از نزدیک شاهد رویدادهای تلخی چون جنگ جمل، صفین و نهروان و در نهایت شهادت پدرش امام علی در مسجد کوفه بود.<ref>زینب از ولادت تا شهادت، ص42 و 43.</ref> حضرت زینب بعضی از سخنان امام علی(ع) را در آن ایامِ سوء قصد به جانش وهمچنین برخی وقایع و حوادثِ شب شهادت پدرش را نقل کرده است.<ref>زینب از ولادت تا شهادت، ص43-52.</ref> او در تشییع جنازه پدرش تا منطقه غَریّ (پشت کوفه) دو برادرش امام حسن (ع) و امام حسین (ع) و شوهرش عبدالله بن جعفر را همراهی کرد.<ref>همان، ص53.</ref> پس از صلح امام حسن (ع) و بازگشت آن حضرت به مدینه، حضرت زینب نیز با بستگانش از کوفه به مدینه بازگشتند وپس ازآن تا هنگام قیام امام حسین (ع) و خروج آن حضرت از مدینه؛ حضرت زینب در مدینه بود.<ref>ریاحین الشریعه، ج3، ص74.</ref> | از زندگانی حضرت زینب تا ایام خلافت پدرش امام علی(ع) در کوفه اطلاع چندانی در دست نیست. با آغاز خلافت امام علی ( ۴۰- ۳۵ ق) و در پی آن جنگ جمل، همسرش عبدالله بن جعفر همراه امام از مدینه به بصره و پس از پایان جنگ، همراه سپاه امام به کوفه آمد و درکوفه ماندگار شد. به دنبال آن حضرت زینب با عده‌ای دیگر از بستگانش از مدینه به کوفه، هجرت کرد. زینب از نزدیک شاهد رویدادهای تلخی چون جنگ جمل، صفین و نهروان و در نهایت شهادت پدرش امام علی در مسجد کوفه بود.<ref>زینب از ولادت تا شهادت، ص42 و 43.</ref> حضرت زینب بعضی از سخنان امام علی(ع) را در آن ایامِ سوء قصد به جانش وهمچنین برخی وقایع و حوادثِ شب شهادت پدرش را نقل کرده است.<ref>زینب از ولادت تا شهادت، ص43-52.</ref> او در تشییع جنازه پدرش تا منطقه غَریّ (پشت کوفه) دو برادرش امام حسن (ع) و امام حسین (ع) و شوهرش عبدالله بن جعفر را همراهی کرد.<ref>همان، ص53.</ref> پس از صلح امام حسن (ع) و بازگشت آن حضرت به مدینه، حضرت زینب نیز با بستگانش از کوفه به مدینه بازگشتند وپس ازآن تا هنگام قیام امام حسین (ع) و خروج آن حضرت از مدینه؛ حضرت زینب در مدینه بود.<ref>ریاحین الشریعه، ج3، ص74.</ref> | ||
== | == در دوران امامت امام حسین(ع) == | ||
با خروج امام حسین (ع) از مدینه، حضرت زینب با دو تن از فرزندانش ( عَون و محمد ) و سایر بستگان، همسفر برادر شد.<ref>تنقیح المقال، ج2، ص210.</ref> گفته می‌شود شدتِ علاقه حضرت زینب به برادرش ازهمان عوانِ کودکی، باعث شد حضرت علی (ع)،هنگام بستنِ عقدِ ازدواج او با عبدالله؛ شرط کند که هرگاه زینب بخواهد با حسین (ع)، سفر رود، او رامانع نگردد. از این رو عبدالله وی را اجازه داد.<ref>ریاحین الشریعه،ج3، ص76.</ref> | با خروج امام حسین (ع) از مدینه، حضرت زینب با دو تن از فرزندانش ( عَون و محمد ) و سایر بستگان، همسفر برادر شد.<ref>تنقیح المقال، ج2، ص210.</ref> گفته می‌شود شدتِ علاقه حضرت زینب به برادرش ازهمان عوانِ کودکی، باعث شد حضرت علی (ع)،هنگام بستنِ عقدِ ازدواج او با عبدالله؛ شرط کند که هرگاه زینب بخواهد با حسین (ع)، سفر رود، او رامانع نگردد. از این رو عبدالله وی را اجازه داد.<ref>ریاحین الشریعه،ج3، ص76.</ref> | ||