کاربر:Salar/صفحه تمرین۲: تفاوت میان نسخهها
| خط ۱: | خط ۱: | ||
==آشنایی با اغوات== | ==آشنایی با اغوات== | ||
اغوات جمع کلمه آغا و اَغا، در اصل واژهای ترکی به معنای برادر بزرگتر است. آغا لقبی است که به خواجگان در حرمسراها و دربار پادشاهان گفته میشد.<ref>تاريخ أمراء المدينة المنوّرة، ص۲۴۹.</ref> به خادمان خواجهٔ [[حرمین]] نیز اغوات میگفتند<ref>آینده (ماهنامه)، س۱۶، ص۳۹۴-۳۹۶</ref> و آنها از برخی کشورهای ماوراء النهر، هند و بیشتر آنها از حبشه و آفریقا آورده شده بودند.<ref>تاريخ أمراء المدينة المنوّرة، ص۲۴۹.</ref> | اغوات جمع کلمه آغا و اَغا، در اصل واژهای ترکی به معنای برادر بزرگتر است. آغا لقبی است که به خواجگان در حرمسراها و دربار پادشاهان گفته میشد.<ref>تاريخ أمراء المدينة المنوّرة، ص۲۴۹.</ref> به خادمان خواجهٔ [[حرمین]] نیز اغوات میگفتند<ref>آینده (ماهنامه)، س۱۶، ص۳۹۴-۳۹۶.</ref> و آنها از برخی کشورهای ماوراء النهر، هند و بیشتر آنها از حبشه و آفریقا آورده شده بودند.<ref>تاريخ أمراء المدينة المنوّرة، ص۲۴۹.</ref> | ||
درباره نخستین کسی که اغوات را به خدمت در حرم نبوی گمارد، اختلاف نظر وجود دارد. برخی نورالدین زنگی (درگذشت: 569ق)، از پادشاهان حکومت زنگیان، را اولین نفر میدانند که ۱۲ نفر خواجه را برای این خدمت فرستاد و شرط گزینش و قبولی آن خواجه، حفظبودنِ تمام قرآن بود؛<ref>بیوت الصحابة، ص۴۴.</ref> اما برخی دیگر این اقدام را به صلاحالدین ایوبی (درگذشت: 5۸9ق)، مؤسس سلسله ایوبیان، نسبت میدهند؛<ref>تاريخ أمراء المدينة المنوّرة، ص۲۴۹؛ آثار اسلامی مکه و مدینه، ص۱۹۵.</ref> او شمار اغوات را به دو برابر (۲۴ نفر) افزایش داد و از آن پس، امیران و سلاطین به تدریج بر نفرات آنها افزودند تا آنجا که گاه به 1000 نفر بالغ میشدند و حقوق آنان از محل درآمد املاکی که به این منظور وقف شده بود، تأمین میشد.<ref>بیوت الصحابة، ص۴۴.</ref> از جمله کارهای اغوات در عصر ایوبیان، انجام امور خدماتی، نگهبانی، دربانی و برخی از کارهای مذهبی در مسجدالنبی بود.<ref>[https://wikihaj.com/index.php?title=%D9%BE%D8%B1%D9%88%D9%86%D8%AF%D9%87%3A%D9%85%D8%B1%D8%A2%D8%A9_%D8%A7%D9%84%D8%AD%D8%B1%D9%85%DB%8C%D9%86_%D8%AC%DB%B3-%DB%B4.pdf&page=43 موسوعة مرآة الحرمين، ج۳، ص۴۳]؛ المسجد النبوی الشریف،ص 378؛ التحفة اللطيفه، ج۱، ص۶۳.</ref> | درباره نخستین کسی که اغوات را به خدمت در حرم نبوی گمارد، اختلاف نظر وجود دارد. برخی نورالدین زنگی (درگذشت: 569ق)، از پادشاهان حکومت زنگیان، را اولین نفر میدانند که ۱۲ نفر خواجه را برای این خدمت فرستاد و شرط گزینش و قبولی آن خواجه، حفظبودنِ تمام قرآن بود؛<ref>بیوت الصحابة، ص۴۴.</ref> اما برخی دیگر این اقدام را به صلاحالدین ایوبی (درگذشت: 5۸9ق)، مؤسس سلسله ایوبیان، نسبت میدهند؛<ref>تاريخ أمراء المدينة المنوّرة، ص۲۴۹؛ آثار اسلامی مکه و مدینه، ص۱۹۵.</ref> او شمار اغوات را به دو برابر (۲۴ نفر) افزایش داد و از آن پس، امیران و سلاطین به تدریج بر نفرات آنها افزودند تا آنجا که گاه به 1000 نفر بالغ میشدند و حقوق آنان از محل درآمد املاکی که به این منظور وقف شده بود، تأمین میشد.<ref>بیوت الصحابة، ص۴۴.</ref> از جمله کارهای اغوات در عصر ایوبیان، انجام امور خدماتی، نگهبانی، دربانی و برخی از کارهای مذهبی در مسجدالنبی بود.<ref>[https://wikihaj.com/index.php?title=%D9%BE%D8%B1%D9%88%D9%86%D8%AF%D9%87%3A%D9%85%D8%B1%D8%A2%D8%A9_%D8%A7%D9%84%D8%AD%D8%B1%D9%85%DB%8C%D9%86_%D8%AC%DB%B3-%DB%B4.pdf&page=43 موسوعة مرآة الحرمين، ج۳، ص۴۳]؛ المسجد النبوی الشریف،ص 378؛ التحفة اللطيفه، ج۱، ص۶۳.</ref> | ||
| خط ۱۵: | خط ۱۵: | ||
* حراست و نگهبانی: حفظ مسجدالنبی در روز، بستن درها و نگهبانی در شب. | * حراست و نگهبانی: حفظ مسجدالنبی در روز، بستن درها و نگهبانی در شب. | ||
* خدمت در حجره نبوی: حمل مبخره (منقل عود)، ورود به حجره نبوی برای روشن کردن شمعدانها قبل از نماز مغرب، و در اختیار داشتن مفاتيح حجره شريفه. | * خدمت در حجره نبوی: حمل مبخره (منقل عود)، ورود به حجره نبوی برای روشن کردن شمعدانها قبل از نماز مغرب، و در اختیار داشتن مفاتيح حجره شريفه. | ||
* خدمات عمومی: نظافت مسجد، بیدار کردن نمازگزاران خفته، و فرو نشاندن چراغها پس از نماز عشاء. | * خدمات عمومی: نظافت مسجد، بیدار کردن نمازگزاران خفته، و فرو نشاندن چراغها پس از نماز عشاء.<ref>تاريخ أمراء المدينة المنوّرة، ص۲۴۹-۲۵۱.</ref> | ||
== دکة الاغوات == | == دکة الاغوات == | ||