آیه ۳۴ سوره حج
متن و ترجمه
| ﴿ | وَلِكُلِّ أُمَّةٍ جَعَلْنَا مَنْسَكًا لِيَذْكُرُوا اسْمَ اللَّهِ عَلَى مَا رَزَقَهُمْ مِنْ بَهِيمَةِ الْأَنْعَامِ فَإِلَهُكُمْ إِلَهٌ وَاحِدٌ فَلَهُ أَسْلِمُوا وَبَشِّرِ الْمُخْبِتِينَ و برای هر امتی عبادتی ویژه قرار دادهایم [که مشتمل بر قربانی است] تا نام خدا را بر آنچه که از دامهای زبانبسته روزی آنان نموده ایم [به هنگام قربانی] ذکر کنند. پس [بدانید که] معبود شما خدای یکتاست؛ بنابراین فقط تسلیم او شوید. و فرمانبرداران فروتن را [به لطف و رحمت خدا] مژده ده. |
﴾ |
شرح واژگان
واژه «منسك» از ريشه نَسْك است كه با توجه به ساختار مصدرى آن به معناى مطلق عبادت و وسيله تقرب است؛[۱] چنانكه در آیه ﴿إِنَّ صَلاٰتِي وَ نُسُكِي وَ مَحْيٰايَ وَ مَمٰاتِي لِلّٰهِ رَبِّ الْعٰالَمِينَ ﴾[۲] به همین معنا بهکار رفته است. سپس اين كلمه به اعمال حج اختصاص پيدا كرده است، چنانكه « نسيكة » در خصوص ذبيحه به كار مىرود.[۳]
«اخبات» در اصل لغت به معناى دشت پهناور و آرامبخش است.[۴] احمد بن محمد فیومی، لغتشناسان، خبت را به معناى خضوع و خشوع نسبت به خدا دانسته است.[۵] به باور برخی، این معنا اشاره به کاربرد قرآنی این واژه دارد.[۶]
چشمانداز
محتوا
پانویس
منابع
المصباح المنير، احمد بن محمد فيومى، قم، دارالهجرة، دوم، ١۴١۴ق.