در حال ویرایش اخلاص (بخش)

=== قرآن و دعا ===
اخلاص از صفات نفسانی مورد توجه در آیات قرآن دانسته شده است.<ref name=":6" /> در قرآن، پس از بنای [[کعبه]] به دست [[ابراهیم]] و [[اسماعیل(ع)]]، دعای آنان با عبارت{{قلم رنگ|سبز|«رَبَّنا تَقَبَّلْ مِنّا إِنَّکَ أَنْتَ السَّمیعُ الْعَلیمُ»}} نقل شده است.<ref name=":0">بقره: ۱۲۷.</ref> این دعا، اخلاص در نیت و عمل آنان را نشان می‌دهد<ref>مکه و مدینه در آینه آیات قرآن، ص368.</ref>؛ چراکه آنان به جای تأکید بر ارزش عمل خود، از خداوند پذیرش آن را درخواست کردند<ref name=":2">ابوالفتوح رازی، روض الجنان، ج۲، ص۱۶۹.</ref><ref name=":4">طباطبایی، المیزان، ج۱، ص۲۸۳.</ref> و بنای کعبه را در راستای اطاعت و تقرب به خداوند انجام دادند و یقین داشتند که خداوند به نیت آنها آگاه است.<ref>واحدی، الوجیز فی تفسیر الكتاب العزیز، ج۱، ص۱۳۱.</ref>

در برخی [[ادعیه]] و [[زیارت‌نامه‌ها|زیارت‌نامه‌های]] مرتبط با [[حج]] و [[زیارت]] نیز بر اخلاص تأکید شده است. در [[دعاهای مناسک عمره تمتع و حج|دعای مستحب]] هنگام پوشیدن [[لباس احرام]]، [[عمره‌گزار]] از خداوند توفیق اخلاص در قصد و عمل را درخواست می‌کند.<ref>ادعیه و آداب حرمین شریفین در عمره مفرده با ترجمه فارسی، مرکز تحقیقات حج، تهران، نشر مشعر، ۱۳۸۷ش</ref> در [[دعای عرفه امام حسین|دعای عرفه]] [[امام حسین(ع)]] نیز بر اخلاص و اختصاص بندگی به خداوند تأکید شده است.<ref>مقاله ادعیه و زیارات مدینه منوره و مکه مکرمه (ویژه تمتع)</ref> در برخی [[زیارت‌نامه امام سجاد در بقیع|زیارت‌نامه‌ها]] نیز [[امام سجاد(ع)]] با تعابیری همچون «بنده مخلص»<ref>بحار الأنوار، ج100، ص207؛ ادعیه و آداب حرمین شریفین در عمره مفرده با ترجمه فارسی.</ref> و «کشتی اخلاص»<ref>قلائد الدرر فی مناسک من حج و اعتمر، ج۱، ص۱۱۲؛ راهنمای حرمین شریفین، ص۱۶۰.</ref> توصیف شده است.