در حال ویرایش امام هادی(ع) (بخش)

== معرفی و جایگاه ==
علی بن محمد مشهور به امام هادی و امام علی‌النقی، امام دهم شیعیان است.<ref>الارشاد، ج۲، ص۲۹۷.</ref> وی در سال ۲۱۲ق در مدینه متولد شد<ref>الکافی، ج۱، ص۴۹۷.</ref> و در سال ۲۲۰ق، در هشت‌سالگی به امامت رسید.<ref>منتهی الآمال، ج۳، ص ۱۸۷۸.</ref> امام هادی(ع)، ۳۴ سال (۲۲۰ق-۲۵۴ق)، امامت را برعهده داشت.<ref>الارشاد، ج۲، ص۲۹۷؛</ref> امام با اجبار متوکل عباسی (۲۰۷-۲۴۷ق) از [[مدینه]] به [[سامرا]] هجرت کرد و تا آخر عمر در آنجا زندگی کرد.<ref>تاریخ یعقوبی، ج۲، ص۴۸۴.</ref> وی در زمان حکومت مُعتز عباسی (۲۵۲–۲۵۵ق) مسموم شد و به همین علت به شهادت رسید.<ref>کشف‌الغمه، ج۲، ص۳۷۵.</ref>

امام‌هادی(ع) همانند دیگر امامان معصوم(ع) دارای مقامات و کمالات معنوی بسیار بود؛ ازجمله ایشان در شمار ذریه و [[اهل بیت|اهل‌بیت(ع)]] پیامبر(ص) و دارای مقام عصمت است. به اعتقاد شیعیان وی از سوی خداوند و به نص پیامبر اکرم (ص) به امامت رسیده است.<ref>الکافی، ج۱، ص۵۲۹.</ref> امام‌جواد (ع)، امام‌هادی (ع) را امام پس از خود و جانشین پیامبر (ص) به مردم معرفی کرد<ref>الکافی، ج۱، ص۳۲۳ تا ص۳۲۵؛ الارشاد، ج۲، ص۲۹۸.</ref> بسیاری از عالمان از کرامت و بزرگواری و صفات برجسته امام‌هادی(ع)، ازجمله عبادت و وارستگی، خشیت از خداوند، گذشت و بزرگواری،<ref>اثبات الوصیه، ص۲۳۳.</ref> بخشندگی،<ref>کلینی، ج۱، ص۴۹۸ و ص۴۹۹.</ref> زهد و پارسایی،<ref>تحلیلی از زندگانی امام‌هادی (ع)، ص۵۵ و ص۵۸.</ref> هیبت، جلالت، صداقت لهجه، خوش‌خلقی،<ref>مناقب آل ابی‌طالب، ص۴۰۱.</ref> خدمتگزاری به مردم،<ref>الکافی، ج۱، ص۴۹۸ و ص۴۹۹ و ص۵۰۲.</ref> فضل و دانش ایشان<ref>مناقب آل ابی‌طالب، ص۴۰۵ و ص۴۰۶.</ref> یاد کرده‌اند.

امام‌هادی(ع) با وجود اقامت اجباری در سامرا و تحت نظر بودن توسط [[بنی‌عباس|حکومت عباسی]]، تمام توان خود را برای هدایت و روشنگری مسلمانان به کار بست و با تربیت شاگردان فراوان و برگزاری مجالس مناظره، میراث علمی و معنوی اهل‌بیت(ع) را حفظ و انتقال داد.<ref>تشیع در تاریخ، ص۲۰۶.</ref>