در حال ویرایش زیارت حلیمه سعدّیه (بخش)

== حلیمه سعدّیه دایه پیامبر(ع) ==
[[حلیمه سعدیه|حلیمه]] مادر رضاعی [[حضرت محمد (ص)|رسول خدا]] بود که آن حضرت را در کودکی از [[عبدالمطلب]] جد [[حضرت محمد (ص)|پیامبر(ص)]] تحویل گرفت و به میان قبیله خود در بیرون از مكّه برد و به او شیر داد و بزرگش کرد؛ زنی با عاطفه و مهربان که افتخار دایگی پیامبر را داشت و مورد احترام و علاقه حضرت بود.<ref>ادعیه و آداب حرمین شریفین، ص282.</ref>

پدر حلیمه، ابو ذؤیب عبداللّه بن حارث، از قبیله سعد بن بکر بود<ref>انساب الاشراف، ج۱، ص۹۳؛ السیرة النبویه، ابن هشام، ج۱، ص۱۶۰؛ الطبقات الکبری، ج۱، ص۸۹؛ الاستیعاب فی معرفة الأصحاب، ج۴، ص۱۸۱۳.</ref> و همسرش حارث بن عبدالعزّی (ابوکبشه) نام داشت.<ref>انساب الاشراف، ج1، ص91؛ فتح الباری، ج1، ص37.</ref> حلیمه پس از [[ثویبه]]، دایگی [[حضرت محمد (ص)|پیامبر (ص)]] را برعهده گرفت<ref>البدء و التاریخ، ج۵، ص۸؛ البدایة و النهایه، ج۲، ص۲۷۲.</ref> و بعدها همراه همسرش اسلام آورد و با [[حضرت محمد (ص)|پیامبر(ص)]] بیعت کرد.<ref>سبل الهدی والرشاد، ج۱، ص۳۸۳؛ روح البیان، ج۹، ص۲۶۵.</ref>

[[حلیمه سعدیه|حلیمه]] بنا بر روایتی پیش از [[فتح مکه]] درگذشت و [[حضرت محمد (ص)|پیامبر(ص)]] پس از آگاهی از وفات او اندوهگین شد و به بازماندگانش رسیدگی کرد.<ref>انساب الاشراف، ج۱، ص۹۵.</ref>

در شمال‌شرقی بقیع بقعه‌ای به حلیمه سعدیه منسوب بوده، اما منابع کهن محل دفن او را مشخص نکرده‌اند.<ref>موسوعة العتبات المقدسه، ج۳، ص۲۸۲.</ref>

در زيارت آن بانوى عظيم الشّأن چنين مى گويى:<ref>ادعیه و آداب حرمین شریفین، ص282.</ref>
{{نقل قول دوقلو
|تیتر= زیارت حلیمه سعدّیه
|اَلسَّلامُ عَلَيْكِ يَا أُمَّ رَسوُلِ اللّهِ، اَلسَّلامُ عَلَيْكِ يَا أُمَّ صَفِيِّ اللّهِ
|سلام بر تو اى مادر(رضاعى) پيامبر خدا، سلام بر تو اى مادر برگزيده خدا

|اَلسَّلامُ عَلَيْكِ يَا اُمَّ حَبِيبِ اللّهِ، اَلسَّلامُ عَلَيْكِ يَا اُمَّ المُصْطَفى
 |سلام بر تو اى مادر حبيب خدا، سلام بر تو اى مادر حضرت مصطفى

 |اَلسَّلامُ عَلَيْكِ يَا مُرْضِعَةَ رَسوُلِ اللّهِ، اَلسَّلامُ عَلَيْكِ يَا حَلِيمَةُ السَّعْدِيَّةُ
 |سلام بر تو اى دايه رسول خدا، سلام بر تو اى حليمه سعديه

|فَرَضِىَ اللّهُ تَعالى عَنْكِ وَأَرْضاكِ، وَجَعَلَ الجَنَّةَ مِنْزِلَكِ وَمأْواكِ، وَرَحَمِةُ اللّهِ وَبَرَكاتُهُ 
|خداوند تعالى از تو خوشنود باد و ترا خوشنود سازد، و بهشت را منزل و پناهگاهتان قرار دهد و رحمت و بركات خدا بر تو باد.}}