در حال ویرایش سید علی حسینی خامنه‌ای (بخش)

===ترور نافرجام در سال ۱۳۶۰ شمسی===
سید علی خامنه‌ای در ۶ تیر سال ۱۳۶۰ش، هنگام سخنرانی در مسجد ابوذر در [[تهران]]، هدف سوءقصد قرار گرفت<ref>هاشمی، انقلاب در...، ص۱۷۶.</ref> و از ناحیه کتف، سینه و دست راست مجروح شد.<ref>قبادی، [https://farsi.khamenei.ir/file/terror-6-tir/4%201.htm «گزارشی از ماجرای ترور ۶ تیر ۱۳۶۰»].</ref> گفته شده این ترور توسط گروه فرقان انجام شد؛<ref>[https://irdc.ir/fa/news/998 «بازخوانی 24 ترور پس از پیروزی انقلاب اسلامی»]، مرکز اسناد انقلاب اسلامی.</ref> اما برخی، سازمان مجاهدین خلق را مسئول آن می‌دانند.<ref>[https://article.tebyan.net/95514 «ترور نافرجام آیت الله خامنه‌ای»]، تبیان.</ref>
{{جعبه نقل قول | عنوان= یادداشتی درباره اشتیاق سفر حج| نقل‌قول= این کتاب مرا باز در شور و حال حسرت‌آلود زیارت خانه‌ی خدا و حرم رسول‌الله(ص) فرو برد. شور و حال و اشتیاقی که دیگر امیدی هم با آن نیست. تا به یاد دارم -از سالهای دور جوانی- هرگز دل خود را از آتش این اشتیاق، رها نیافته‌ام. اما حتی در دوران سیاه اختناق که هر روحانی بامعرفت و بیمعرفتی، با رغبت و یا حتی از سر سیری، آسان می‌توانست در خط حج قرار بگیرد .. و من نمی‌توانستم! یا بهتر بگویم: هیچ [[حمله‌دار]] و رئیس کاروانی از ترس ساواک شاه، نمی‌توانست و جرأت نمی‌کرد نام مرا در فهرست حاجی‌های خود -چه رسد به عنوان روحانی کاروان- بگذارد. بله، حتی در آن دوران سخت هم دلم از امید زیارت [[کعبه]] و بوسه زدن بر جای پای پیامبر(ص) در [[مکه]] و [[مدینه]]، خالی نمانده بود .. و این امید، اگرچه با حج ده روزه‌ی سال 58 که به فضل شهید محلاتی قسمتم شد، برآورده گشت، اما آتش آن شوق سوزنده‌تر و مشتعل‌تر شد .. در سالهای ریاست جمهوری چشم امید به پس از آن دوران دوخته بودم .. اما امروز ..؟ شور و اشتیاقی بی‌سکون و امیدی تقریبا فرو مرده .. تنها تسلا به خواندن اینگونه سفرنامه‌ها یا شنیدن آنها است که خود بازافزاینده‌ی شوق نیز هست....» |تاریخ بایگانی | | منبع = https://farsi.khamenei.ir/news-content?id=17811 دفتر حفظ و نشر آثار | تراز = چپ| عرض = 35۰px | اندازه خط = ۱۴px|رنگ پس‌زمینه=#DEB887| گیومه نقل‌قول = | تراز منبع = چپ}}