در حال ویرایش علامه حلی (بخش)

==معرفی و اهمیت==
حسن بن یوسف بن مطهّر حلی، معروف به علامه حلی و آیت‌الله،<ref>مختلف الشیعه فی احکام الشریعه، مقدمه.</ref> فقیه، اصولی، متکلم و فیلسوف [[شیعه|امامیه]] در قرن هشتم هجری قمری، از شخصیت‌های علمی جهان تشیع به شمار می‌رفت.<ref>قواعد الاحکام،ج۱، ص۱۸؛ «تاثیر فعالیت‌های فرهنگی علامه حلی در گسترش تشیع»، ص۱۰.</ref>

علامه حلی در تاریخ علم شیعه، افزون بر تسلط بر دانش‌های مختلف، در تأثیرگذاری بر حکومت زمان خود (ایلخانیان در ایران) و مسلمان کردن سلطان محمد خدابنده (الجایتو)<ref>نگاهی به زندگی دوازده امام(علیهم السلام)، ص۲۳.</ref> و تربیت شاگردانی همچون [[فخر المحققین]] پرداخت.<ref>اندیشه‌های کلامی علامه حلی، ص۴۴.</ref> 

علامه حلی در ۲۹ رمضان سال ۶۴۸ قمری در حلهٔ [[عراق]] به دنیا آمد<ref>اعیان الشیعه، ج۵، ص۳۹۶؛ قواعد الاحکام، ج۱، ص۵ -۱۱.</ref> و در ۲۱ محرم ۷۲۶ق در سن ۷۸ سالگی، در شهر حله درگذشت و در [[آستان مقدس امام علی(ع)|حرم حضرت علی(ع)]] به خاک سپرده شد.<ref>اعیان الشیعه، ۱۴۰۶ق، ج۲۴، ص۲۲۳.</ref>  آرامگاه او در  در حجره‌ای واقع در سمت راست ایوان طلای حرم، و بر روی قبرش [[ضریح|ضریحی]] نصب شده است. این قبر، به عنوان زیارتگاه شیعیان، همواره محل رجوع زائران است.<ref>زیارتگاه‌های عراق، ج۱ ص۵۴.</ref> 

تاریخ دقیق ورود او به [[ایران]] مشخص نیست؛ اما احتمالاً در سال‌های پس از ۷۰۵ قمری و به دعوت سلطان محمد خدابنده (الجایتو) از پادشاهان ایلخانی به ایران آمده است.<ref>مستدرک الوسائل، ج۲۰، ص۴۰۶.</ref>

از استادان وی می‌توان به پدرش، [[محقق حلی]] و [[خواجه نصیرالدین طوسی]] اشاره کرد.<ref>روضات الجنات، ج۲، ص۲۶۴ و ۲۷۲؛ نگاهی به زندگی دوازده امام(علیهم السلام)، ص۱۴.</ref>