| نسخهٔ فعلی |
متن شما |
| خط ۱: |
خط ۱: |
| '''زیارت آلیاسین''' از زیارتنامههای امام زمان(عج) است. این دعا اولین بار در قرن ششم در کتاب المزار ابن المشهدی و [[الاحتجاج]] مرحوم طبرسی آمده است. در بررسی سندی این زیارتنامه، راویان آن ضعیف دانسته شده؛ اما در سیره بسیاری از عالمان به آن توجه شده است. | | '''نماز''' عملی عبادی در اسلام است که مانند [[نمازهای یومیه]] واجب و در بعضی اوقات به صورت مستحب است. نماز (نمازهای یومیه) در آیات و روایات از جایگاهی بینظیر برخوردار است. نماز در [[قرآن]] و روایات جایگاهی برجسته دارد و محبوبترین عبادت و ستون دین شمرده میشود. غیر از نمازهای روزانه که بر مسلمانان خواندن آن واجب است، نمازهای دیگر مانند [[نماز طواف]] و [[نماز طواف نساء]] نیز از نمازهای واجب است. همچنین نمازهای مستحبی زیادی نیز در متون دینی بدان سفارش شده است؛ مانند نمازهای نافله، [[نماز زیارت]]، [[نماز تحیت]] و [[نماز تراویح]]. |
| | ==نمازهای یومیه== |
| | نماز از اعمال با اهمیت عبادی در اسلام شمرده میشود.<ref>المحاسن، ج۱، ص۴۴؛ تحفة الفقهاء، ج۱، ص۹۵.</ref> این اهمیت و فضائل به نمازهای روزانه اطلاق میشود که بر مسلمانان واجب است در پنج نوبت در روز آن را بخوانند. نمازهای یومیه به نمازهای پنجگانه صبح، ظهر، عصر، مغرب و عشاء گفته میشود که مُکَلّف باید هر روز آنها را بهجا آورد.<ref>احکام مقدمات نماز، ص۶۱.</ref> |
|
| |
|
| سلام بر حضرت مهدی(عج) و برشمردن اوصاف ایشان، و گواهی دادن به حجیت [[اهل بیت|دوازده امام]] و همچنین شهادت به یکتایی خداوند، و رسالت پیامبر(ص) از مضامین این زیارت شمرده میشود.
| | در قرآن بارها به خواندن نماز تأکید شده و فضایل زیادی برای آن مانند بازدارندگی از گناه و وسیله رستگاری معرفی شده است.<ref>مقدمهای بر فلسفه نماز، ص۱۱۶.</ref> همچنین به [[اوقات نماز]] در قرآن تصریح شده است.<ref>دعائم الاسلام، ج۱، ص۱۳۲؛ السنن الکبری، ج۱، ص۳۹۵؛ فقه القرآن، ج۱، ص۸۴.</ref> نماز در منابع دینی از ضروریات دین،<ref>تحفة الفقهاء، ج۱، ص۹۵؛ منتهی المطلب، ج۴، ص۹. </ref> محبوبترین عبادت<ref>من لا یحضره الفقیه، ج۱، ص۲۱۰؛ الکافی، ج۳، ص۲۶۴.</ref> و ستون دین شمرده شده است.<ref>المحاسن، ج۱، ص۴۴؛ دعائم الاسلام، ج۱، ص۱۳۳.</ref> در روایات نیز احادیث زیادی در فضیلت و جایگاه نماز آمده است.<ref>وسائل الشیعه، ج۴، ص۶ تا ج۸، ص۵۳۹؛ مستدرک الوسائل، ج۳، ص۵ تا ج۶، ص۵۴۸.</ref> از [[پیامبر(ص)]] نقل شده است که نماز نور مؤمن است.<ref>نهج الفصاحه، ص ۵۵۰.</ref> |
|
| |
|
| == معرفی و جایگاه == | | == نماز طواف == |
| زیارت آلیاسین از زیارتهای [[امام زمان(عج)]] است. این زیارت به درخواست شیعیان از [[ناحیه مقدسه]] صادر شده است و علما و بزرگان به آن عنایت داشتهاند<ref>«شناختنامه زیارت آلیاسین»، ص۳۳.</ref> این زیارت به تصریح برخی از علما، جامع و کامل و بهترین زیارت آن حضرت است و در همه اوقات میشود آن را خواند.<ref>بحارالانوار، ج۵۳، ص۱۷۱.</ref><ref>فرهنگنامه مهدویت، ص۲۵۲.</ref> جمع فراوانی از شیعیان به خواندن این زیارت و دعای پس از آن مداومت دارند و برای خواندن آن بهطور گروهی در شهرهای گوناگون شیعهنشین جلسات خاصی برگزار میشود.<ref>فرهنگنامه مهدویت، ص۲۵۲.</ref>
| | {{اصلی|نماز طواف}} |
| | نماز طواف از نمازهای واجب شمرده میشود که دو رکعت است و باید پس از هر بار طواف کعبه (چه طواف [[عمره تمتع]] و چه [[عمره مفرده]] و چه [[حج تمتع]] و چه [[طواف نساء]]) به نیت نماز طواف خوانده شود.<ref>مناسک حج، مسئله۲/۸۰۰.</ref> |
|
| |
|
| این زیارت به درخواست شیعیان دربارهٔ شیوهٔ ملاقات حضرت ولی عصر علیه السّلام از سوی آن حضرت، در توقیع (نامه ها و نوشته های ائمه) به محمّد بن عبد اللّه حمیری صادر شده است. مضامین زیارت از نظر شکل ظاهری و همچنین محتوا با سایر زیارات اهلبیت(ع) قرابت دارد، و همین نکته به اعتبار آن میافزاید.<ref>«شناختنامه زیارت آلیاسین»، ص۵۱.</ref>
| | == نماز طواف نساء == |
| | {{اصلی|نماز طواف نساء}} |
| | بر پایه فقه [[شیعه]]، نماز طواف نساء، یکی از اعمال واجب [[عمره مفرده]] و [[حج]] است، که پس از [[طواف نساء]] پشت [[مقام ابراهیم(ع)]] بجا آورده میشود.<ref>مناسك محشى، ص۵٠٨-۵٠۶.</ref> |
|
| |
|
| از آنجا که این زیارت با سلام بر آل یاسین آغاز میشود، امروزه به این نام معروف است. این زیارت، با بیست و سه سلام آغاز شده است: سلام اوّل به آل یس و سلامهای بعد، هریک خطاب به حضرت مهدی(ع) با القاب و عناوین خاص آن حضرت میباشد. سپس با اظهار و اقرار به اصول اعتقادی صحیح و گواه گرفتن امام بر آنها و تجدید عهد وفاداری برای اولیای دین، زیارت به پایان میرسد.<ref>فرهنگنامه مهدویت، ص۲۵۲.</ref>
| | == نمازهای مستحب == |
| | نمازهای مستحب نمازهاییاند که خواندنشان واجب نیست؛ با این حال به خواندن آنها توصیه شده است و ثواب زیادی برای آن برشمردهاند. |
|
| |
|
| == واژهشناسی آلیاسین == | | === نماز نافله === |
| زیارت آلیاسین با توجه به اینکه با جمله «سلام علی آل یس» آغاز میشود، به این نام مشهور شده باشد.<ref>«شناختنامه زیارت آلیاسین»، ص۳۹.</ref> عبارت آل یاسین در این زیارت معانی متفاوتی دارد. روایات زیادی وارد شده مبنی بر اینکه «یس» نام [[پیامبر(ص)]] است و [[اهل بیت|اهلبیت(ع)]] ایشان آل یاسین هستند.<ref>«شناختنامه زیارت آلیاسین»، ص۴۱.</ref> [[امام صادق(ع)]] از [[امام علی(ع)]] نقل میکند که یاسین، محمد است و ما آلیاسین هستیم.<ref>تفسیر صافی، ج۴، ص۲۸۲.</ref> همچنین گفته شده آل یاسین در واقع اِلیاسین بوده که تلفظی دیگر از اِلیاس است.<ref>جامع البیان، ج۲۳، ص۶۱.</ref> و نیز آمده است که یاسین نام سوره یا قرآن است و آلیاسین اهل قرآن و مؤمنان به آن هستند.<ref>مجمع البیان، ج۵، ص۸۲؛</ref>
| | نافلههای روزانه نمازهای مستحبی هستند که هر روز خوانده میشوند. در کنار نمازهای واجب، نمازهایی به عنوان نافله مشخص شده است که قبل یا بعد از آنها خوانده میشوند.<ref>مصطلحات الفقه، ص۵۲۸.</ref> در متون دینی تأکید فراوانی بر انجام نمازهای مستحبی شده و ثوابهای فراوانی برای آن بیان شده است.<ref>وسایل الشیعه، ج۴، ص۴۴.</ref> |
|
| |
|
| == منبعشناسی == | | === نماز تحیت === |
| زیارت آلیاسین در منابع شیعی سده ششم و پس از آن انعکاس یافته است. [[کتاب المزار (ابن مشهدی)|کتاب المزار]] اثر ابن المشهدی و [[الاحتجاج|کتاب الاحتجاج]] اثر [[طبرسی]] کهنترین منابع آن هستند. کتاب الاحتجاج این زیارت را بیسند و مختصر آورده در حالی که المزار آن را با سه سند و متنی مفصّلتر، ذکر کرده و آن را به نقل از [[محمد بن عثمان عمری]] نائب دوم [[امام زمان(عج)]]<nowiki/>آورده است.<ref>المزار الکبیر، ص۵۶۷؛ الإحتجاج، ج۴، ص۳۴۲.</ref>
| | {{اصلی|نماز تحیت}} |
| | نماز تَحیّت نمازی دو رکعتی است که مستحب است در هنگام ورود به مسجدها<ref>فرهنگ فقه فارسی، ج۲، ص۳۸۷؛ فقرات فقهیه، ج۱، ص۴۴۵؛ رساله توضیح المسایل (مراجع)، ج۱، ص۵۰۸.</ref> از جمله [[مسجد النبی|مسجدالنبی]] و سایر مسجدهای [[مکه]] و [[مدینه]] خوانده شود.<ref>مناسک حج، ص۲۲۲.</ref> این نماز شیوه خاصی ندارد و مانند نماز صبح خوانده میشود.<ref>استفتائات جدید، ج۲، ص۸۱.</ref> در روایات به این نماز توصیه شده و از آن به عنوان حق مسجد یاد شده است.<ref>الأمالی، ص۵۳۹؛ كنز العمال، ج۷، ص۶۵۸.</ref> |
|
| |
|
| در سده هفتم [[سید ابن طاووس]] آن را به نقل از ابوجعفر حِمیری میآورد و اشاره میکند که این زیارت از [[ناحیه مقدسه]] (یکی از القاب امام مهدی(ع) در دوران غیبت صغری) برای حمیری ارسال شده و دستور داده شده که در [[سرداب مقدس]] خوانده شود.<ref>«اعتبارسنجی سند زیارت آل یاسین»، ص۱۱</ref> دستور خواندن در سرداب میتواند نشانه آن باشد که سید ابن طاووس این زیارت را از منابع دیگری اخذ کرده که به دست ما نرسیده است.<ref>«اعتبارسنجی سند زیارت آل یاسین»، ص۱۲.</ref> نبودن این زیارت در مجموعه کتابهای دعایی و زیارتی دیگر، نمیتواند به اعتبار آن خدشه وارد کند؛ زیرا برخی از این نوع آثار، از بین رفت و شاید این زیارت در آنها موجود بود.<ref>«اعتبارسنجی سند زیارت آل یاسین»، ص۱۳.</ref>
| | === نماز زیارت === |
| | {{اصلی|نماز زیارت}} |
| | نماز زیارت نمازی مستحبی است که هنگام [[زیارت|زیارت معصومان و امامزادگان غیر معصوم]] خوانده میشود.<ref>وسائل الشیعة، ج۱۴، ص۵۲۱؛ کامل الزیارات، ص۲۵۱.</ref> حداقل تعداد رکعات نماز زیارت، دو رکعت است و هرچه بیشتر خوانده شود از فضیلت بیشتری برخوردار است.<ref>وسائل الشیعة، ج۱۴، ص۵۸۰؛ کامل الزیارات، ۱۳۵۶ش، ص۲۸۸.</ref> |
|
| |
|
| == اعتبار == | | === نماز تراویح === |
| در بررسی سندی زیارت آل یاسین از کتاب المزار ابن مشهدی، سند آن به سبب راویان ضعیف در آن، دچار ضعف دانسته شده است. کتاب الاحتجاج نیز سندی و راوی ای ذکر نکرده و زیارت به صورت مرسل ذکر شده است. اما گفته شده این زیارت به عنوان متنی مرتبط با مستحبّات، پذیرفته شده؛ چرا که سیره علما در این گونه موارد، تمسّک به [[قاعده تسامح در ادله سنن]] است.<ref>«اعتبارسنجی سند زیارت آل یاسین»، ص۳۷.</ref> افزون بر آن، نقل این زیارت در کتاب الاحتجاج طبرسی به افزایش اعتبار این زیارت کمک میکند.<ref>«اعتبارسنجی سند زیارت آل یاسین»، ص۳۸.</ref> متن موجود در الاحتجاج نسبت به متن المزار الکبیر تفاوتهایی دارد که مهمترین آن خلاصه تر بودن آن است. به نظر میرسد با توجّه به عدم دقّت در نسخه برداری از المزار الکبیر متن الاحتجاج مطمئن تر باشد خصوصاً آن که [[شیخ عباس قمی]] نیز در مفاتیح الجنان همین متن را برگزیده است.<ref>«اعتبارسنجی سند زیارت آل یاسین»، ص۳۸.</ref>
| | {{اصلی|تراویح}} |
| | | نماز تراویح از نافلههای [[ماه رمضان]] است که [[اهلسنت]] آن را به جماعت اقامه میکنند.<ref>المبسوط، ج۲، ص۱۴۳؛ المغنی، ج۱، ص۷۹۷.</ref> در مشروعیت اصل نماز تقریبا هیچ بحثی بین [[شیعه]] و سنی نیست؛<ref>مجمع الفائده، ج۳، ص۱۹؛ الحدائق، ج۱۰، ص۵۱۳. </ref> اما اهلسنت آن را به جماعت اقامه میکند و شیعه این نماز را به جماعت باطل و حرام میداند.<ref>الخلاف، ج۱، ص۵۲۵؛ الانتصار، ص۱۶۷.</ref> |
| == مضامین ==
| |
| زیارت آلیاسین یک متن دارای انسجام و وحدت موضوعی است. خواننده آلیاسین خود را زائر و در پیشگاه امام میداند. آغاز هر دیدار سلام است. از این رو با هدف برقراری ارتباط قلبی و روحی با امام و شناخت ایشان، زیارت با سلامهای پیاپی آغاز شده است.<ref>«شوق وصل؛ حدیث آرزومندی گونهشناسی زیارتهای انتظار، بررسی موردی زیارت آلیاسین»، ص۹۱.</ref> این زیارت با سلام به حضرت مهدی، و برشمردن صفات ایشان آغاز میشود. سپس با گواهی به اینکه دوازده امام، حجت خدایند و نیز حقانیت آخرت و مواقف حشر ادامه مییابد. حسن ختام زیارت، اعلام یاری و مودّت به امام است. یکی از مهمترین حقایق معنوی این زیارت آن است که آن حضرت، مظهر و حامل اسم «الله»، وعده حتمی خداوند و راه و رود به کتاب خداوند میباشد.<ref>«شوق وصل؛ حدیث آرزومندی گونهشناسی زیارتهای انتظار، بررسی موردی زیارت آلیاسین»، ص۹۱.</ref>
| |
| | |
| این زیارت، آکنده از آموزههای اعتقادی، عرفانی، و اخلاقی است.<ref>«شوق وصل؛ حدیث آرزومندی گونهشناسی زیارتهای انتظار، بررسی موردی زیارت آلیاسین»، ص۸۸.</ref> شهادت به یکتایی خداوند، رسالت و بندگی پیامبر(ص) و محبوبیت آن حضرت و اهلبیت(ع)، حجت بودن اهلبیت مضامین اصلی این دعا است.<ref>«عرضه عقاید در زیارت آلیاسین و هماهنگی مفاد آن با آیات قرآن کریم»، ص۲۴ تا ص۳۳.</ref> زائر پس از ارائه اعتقادات خویش درباره توحید، نبوت و امامت به رجعت که از ضروریات مذهب تشیع است، میپردازد. سپس به حقانیت مرگ و سایر مواقف پس از آن شهادت میدهد و سرانجام ضرورت موّدت به اهلبیت و پیروی از آنان را اعلام میدارد.<ref>«مستندات قرآنی عرضه باور به رجعت و مواقف پس از مرگ، در زیارت آلیاسین»، ص۹۱.</ref>
| |
| | |
| در زیارت آلیاسین، نه تنها عواطف و احساسات زائر، به جریان می افتد، بلکه باب معارف شیعی برای او گشوده میشود به گونهای که زائر در پایان دعا به حقایق و معارف دین و ولایتمداری نسبت به امام اقرار مینماید.<ref>«شوق وصل؛ حدیث آرزومندی گونهشناسی زیارتهای انتظار، بررسی موردی زیارت آلیاسین»، ص۹۵.</ref>
| |
| | |
| == کتابشناسی شرحها ==
| |
| زیارت آل یاسین در دوره معاصر بسیار مورد اقبال جامعه مذهبی قرار گرفته است و به همین سبب شروحی بر این کتاب نوشته شده است. از جمله:
| |
| | |
| * بر آستان جانان: شرح زیارتنامه آل یاسین و نیایش پس از آن، نوشته عبدالصمد شاعلی، تهران نشر رایحه۱۳۸۱ش.
| |
| * گفتاری در شرح حکمی زیارت آل یاسین، نوشته محمد خیاط زنجانی ، نشربنیان مرصوص. کرمانشاه ۱۳۹۷ش.
| |
| * تفسیر و شرح زیارت آل یاسین، نوشته سید جعفر رفیعی، نشر یاران قائم قم ۱۳۸۳ش.
| |
| * میثاق منتظران: شرحی بر زیارت آل یاسین (دوره دو جلدی)، سید مهدی حائری قزوینی، انتشارات کتاب جمکران، چاپ دوم ١٣٩٠ش.
| |
| * شرح زیارت آل یاسین، نوشته علی کورانی ترجمه مسلم خاطری، نشر شرکت چاپ و نشر بین الملل، تهران ۱۴۰۲ش.
| |
| | |
| == متن زیارت ==
| |
| {{نقل قول دوقلو
| |
| | تیتر = زیارت آلیاسین|سَلامٌ عَلَیٰ آلِ یس، السَّلامُ عَلَیْکَ یَا داعِیَ اللّٰهِ وَرَبَّانِیَّ آیاتِهِ، السَّلامُ عَلَیْکَ یَا بابَ اللّٰهِ وَدَیَّانَ دِینِهِ، السَّلامُ عَلَیْکَ یَا خَلِیفَةَ اللّٰهِ وَناصِرَ حَقِّهِ، السَّلامُ عَلَیْکَ یَا حُجَّةَ اللّٰهِ وَدَلِیلَ إِرادَتِهِ، السَّلامُ عَلَیْکَ یَا تالِیَ کِتابِ اللّٰهِ وَتَرْجُمانَهُ، السَّلامُ عَلَیْکَ فِی آناءِ لَیْلِکَ وَأَطْرافِ نَهارِکَ، السَّلامُ عَلَیْکَ یَا بَقِیَّةَ اللّٰهِ فِی أَرْضِهِ، السَّلامُ عَلَیْکَ یَا مِیثاقَ اللّٰهِ الَّذِی أَخَذَهُ وَوَکَّدَهُ، السَّلامُ عَلَیْکَ یَا وَعْدَ اللّٰهِ الَّذِی ضَمِنَهُ، السَّلامُ عَلَیْکَ أَیُّهَا الْعَلَمُ الْمَنْصُوبُ، وَالْعِلْمُ الْمَصْبُوبُ، والْغَوْثُ وَالرَّحْمَةُ الْواسِعَةُ وَعْداً غَیْرَ مَکْذُوبٍ،|سلام بر خاندان یس، سلام بر تو ای دعوتکننده به سوی خدا و آگاه به آیاتش، سلام بر تو ای باب خدا و حاکم سیاستمدار دینش، سلام بر تو ای خلیفه خدا و یاور حقّش، سلام بر تو ای حجّت خدا و راهنما به سوی ارادهاش، سلام بر تو ای تلاوتکننده کتاب خدا و تفسیرکنندهاش، سلام بر تو در تمام ساعات شب و روز، سلام بر تو ای بجا مانده خدا در زمینش، سلام بر تو ای پیمان خدا که آن را برگرفت و استوارش کرد، سلام بر تو ای وعده خدا که آن را ضمانت نمود، سلام بر تو ای پرچم برافراشته و دانش سرریز و فریادرس و رحمت گسترده و وعدهٔ بیدروغ،|السَّلامُ عَلَیکَ حِینَ تَقُومُ، السَّلامُ عَلَیْکَ حِینَ تَقْعُدُ، السَّلامُ عَلَیْکَ حِینَ تَقْرَأُ وَتُبَیِّنُ، السَّلامُ عَلَیْکَ حِینَ تُصَلِّی وَتَقْنُتُ، السَّلامُ عَلَیْکَ حِینَ تَرْکَعُ وَتَسْجُدُ، السَّلامُ عَلَیْکَ حِینَ تُهَلِّلُ وَتُکَبِّرُ، السَّلامُ عَلَیْکَ حِین تَحْمَدُ وَتَسْتَغْفِرُ؛ السَّلامُ عَلَیْکَ حِینَ تُصْبِحُ وَتُمْسِی، السَّلامُ عَلَیْکَ فِی اللَّیْلِ إِذا یَغْشیٰ وَالنَّهارِ إِذا تَجَلَّیٰ، السَّلامُ عَلَیْکَ أَیُّهَا الْإِمامُ الْمَأْمُونُ، السَّلامُ عَلَیْکَ أَیُّهَا الْمُقَدَّمُ الْمَأْمُولُ، السَّلامُ عَلَیْکَ بِجَوامِعِ السَّلامِ،|سلام بر تو هنگامیکه برمیخیزی، سلام بر تو زمانی که مینشینی، سلام بر تو وقتی که میخوانی و بیان میکنی، سلام بر تو هنگامیکه نماز میخوانی و قنوت بجا میآوری، سلام بر تو زمانی که رکوع و سجود مینمایی، سلام بر تو وقتی که تهلیل و تکبیر میگویی سلام بر تو هنگامی که سپاس و استغفار مینمایی؛ سلام بر تو زمانی که صبح و شام میکنی، سلام بر تو در شب هنگامیکه میپوشاند و در روز وقتیکه آشکار میشود، سلام بر تو ای پیشوای امین، سلام بر تو ای پیش نهادهٔ آرزو شده، سلام بر تو به همه سلامها،|أُشْهِدُکَ یَا مَوْلایَ أَنِّی أَشْهَدُ أَنْ لَاإِلٰهَ إِلّا اللّٰهُ وَحْدَهُ لَاشَرِیکَ لَهُ، وَأَنَّ مُحَمَّداً عَبْدُهُ وَرَسُولُهُ لَاحَبِیبَ إِلّا هُوَ وَأَهْلُهُ، وَأُشْهِدُکَ یَا مَوْلایَ أَنَّ عَلِیّاً أَمِیرَ الْمُؤْمِنِینَ حُجَّتُهُ، وَالْحَسَنَ حُجَّتُهُ، وَالْحُسَیْنَ حُجَّتُهُ، وَعَلِیَّ بْنَ الْحُسَیْنِ حُجَّتُهُ، وَمُحَمَّدَ بْنَ عَلِیٍّ حُجَّتُهُ، وَجَعْفَرَ بْنَ مُحَمَّدٍ حُجَّتُهُ، وَمُوسَی بْنَ جَعْفَرٍ حُجَّتُهُ، وَعَلِیَّ بْنَ مُوسیٰ حُجَّتُهُ، وَمُحَمَّدَ بْنَ عَلِیٍّ حُجَّتُهُ، وَعَلِیَّ بْنَ مُحَمَّدٍ حُجَّتُهُ، وَالْحَسَنَ بْنَ عَلِیٍّ حُجَّتُهُ،|تو را گواه میگیرم ای مولایم که گواهی میدهم معبودی جز خدا نیست، یگانه است و شریکی ندارد و محمد بنده و فرستاده اوست، محبوبی جز او و اهلبیتش نیست و تو را گواه میگیرم ای مولایم، بر اینکه علی امیرمؤمنان و حسن و حسین و علی بن الحسین و محمد بن علی و جعفر بن محمد و موسی بن جعفر و علی بن موسی و محمد بن علی و علی بن محمد و حسن بن علی، حجّتهای خدایند|وَأَشْهَدُ أَنَّکَ حُجَّةُ اللّٰهِ، أَنْتُمُ الْأَوَّلُ وَالْآخِرُ؛ وَأَنَّ رَجْعَتَکُمْ حَقٌّ لَارَیْبَ فِیها یَوْمَ ﴿لَایَنْفَعُ نَفْساً إِیمانُها لَمْ تَکُنْ آمَنَتْ مِنْ قَبْلُ أَوْ کَسَبَتْ فِی إِیمانِها خَیْراً﴾، وَأَنَّ الْمَوْتَ حَقٌّ، وَأَنَّ ناکِراً وَنَکِیراً حَقٌّ، وَأَشْهَدُ أَنَّ النَّشْرَ حَقٌّ، وَالْبَعْثَ حَقٌّ، وَأَنَّ الصِّراطَ حَقٌّ، وَالْمِرْصادَ حَقٌّ، وَالْمِیزانَ حَقٌّ، وَالْحَشْرَ حَقٌّ، وَالْحِسابَ حَقٌّ، وَالْجَنَّةَ وَالنَّارَ حَقٌّ، وَالْوَعْدَ وَالْوَعِیدَ بِهِما حَقٌّ .|و گواهی میدهم که تو حجّت خدایی، شما آغاز و انجام هستید؛ و همانا بازگشت شما حق است، تردیدی در آن نیست، «روزی که ایمانآوردنِ کسی که پیش از آن ایمان نیاورده یا در حال ایمانداشتن عمل شایستهای انجام نداده سودی نخواهد داشت» و گواهی میدهم که مرگ و ناکر و نکیر و زنده شدن و برانگیختن و صراط و کمینگاه و میزان و گردآوردن و حساب و بهشت و دوزخ و وعده و تهدید به هر دو حق است|یَا مَوْلایَ شَقِیَ مَنْ خالَفَکُمْ، وَسَعِدَ مَنْ أَطَاعَکُمْ، فَاشْهَدْ عَلَیٰ مَا أَشْهَدْتُکَ عَلَیْهِ وَأَنَا وَلِیٌّ لَکَ بَرِیءٌ مِنْ عَدُوِّکَ، فَالْحَقُّ مَا رَضِیتُمُوهُ، وَالْباطِلُ مَا سَخِطْتُمُوهُ [اَسْخَطْتُموُهُ]، وَالْمَعْرُوفُ مَا أَمَرْتُمْ بِهِ، وَالْمُنْکَرُ مَا نَهَیْتُمْ عَنْهُ، فَنَفْسِی مُؤْمِنَةٌ بِاللّٰهِ وَحْدَهُ لَاشَرِیکَ لَهُ وَبِرَسُولِهِ وَبِأَمِیرِ الْمُؤْمِنِینَ وَبِکُمْ یَا مَوْلایَ أَوَّلِکُمْ وَآخِرِکُمْ، وَنُصْرَتِی مُعَدَّةٌ لَکُمْ، وَمَوَدَّتِی خَالِصَةٌ لَکُمْ، آمِینَ آمِینَ.|ای مولای من، بدبخت شد کسی که با شما مخالفت ورزید و خوشبخت شد کسی که از شما اطاعت کرد، پس گواه باش بر آنچه تو را بر آن گواه گرفتم و من دوست تو و بیزار از دشمن توأم، پس حق آن است که شما به آن خشنود شدید و باطل آن است که شما از آن ناخشنود گشتید و معروف آن است که شما به آن امر فرمودید و منکر آن است که شما از آن نهی کردید، پس نهاد من مؤمن به خدای یگانه بیشریک و به رسول او و به امیرمؤمنان و به شماست ای مولای من، به آغاز و انجام شما و یاریام برای شما آماده و دوستیام نسبت به شما بیآلایش است، اجابت فرما، اجابت فرما.| ارتفاع = 20em
| |
| }}
| |
|
| |
|
| == پانویس == | | == پانویس == |
| خط ۴۶: |
خط ۳۵: |
|
| |
|
| == منابع == | | == منابع == |
| * الإحتجاج علی أهل اللجاج، طبرسی، احمد بن علی، ترجمه و شرح غفاری، تهران، چاپ مرتضوی، ۱۳۷۱ش.
| |
| * «اعتبارسنجی سند زیارت آل یاسین»، صالحآبادی، محمدحسین، دانشها و آموزههای قرآن و حدیث، شماره ۲۳، زمستان ۱۴۰۲ش.
| |
| * بحارالانوار، علامه مجلسی، محمدباقر، مؤسسة الوفاء، ۱۴۰۳ق.
| |
| * جامع البیان فی تفسیر القرآن، طبری، محمد بن جریر، تفسیر الطبری، بیروت، دار احیاء التراث العربی.
| |
| * «شناختنامه زیارت آلیاسین»، شاهدی، روحالله؛ حسینی کوهساری، سید اسحاق، انتظار موعود، شماره ۳۴، بهار ۱۳۹۰ش.
| |
| * «شوق وصل؛ حدیث آرزومندی گونهشناسی زیارتهای انتظار، بررسی موردی زیارت آلیاسین»، عباسزاده، حمید، محمدیان، احمد، عصر آدینه، شماره ۲۷، پاییز ۱۳۹۷ش.
| |
| * «عرضه عقاید در زیارت آلیاسین و هماهنگی مفاد آن با آیات قرآن کریم» ، انتظار موعود، شماره ۳۵، تابستان و پاییز ۱۳۹۰ش.
| |
| * فرهنگنامه مهدویت، سلیمیان، خدامراد، بنیاد فرهنگی حضرت مهدی موعود (عج)، بیتا.
| |
| * تفسیر صافی، فیض کاشانی، ملا محسن، تهران، الصدر، ۱۴۱۵ق.
| |
| * مجمع البیان، طبرسی، فضل بن حسن، بیروت، مکتبة الحیاة، بیتا.
| |
| * المزارالكبير، ابن مشهدی، ابوعبدالله، تحقیق: جواد قیومی اصفهانی، قم، مؤسسة النشر الإسلامي، چاپ اول، ۱۴۱۹ق.
| |
| * «مستندات قرآنی عرضه باور به رجعت و مواقف پس از مرگ، در زیارت آلیاسین»، شاهدی، روحالله؛ حسینی کوهساری، سید اسحاق، انتظار موعود، شماره ۳۸، پاییز ۱۳۹۱ش.
| |
| {{منابع}} | | {{منابع}} |
| | | * '''احکام مقدمات نماز'''، مدرسی، سید محمدتقی، قم، انتشارات محبان الحسین(ع)، چاپ چهارم، ۱۳۸۷ش. |
| | * '''استفتائات جدید'''، مکارم شیرازی، ناصر، قم، مدرسه الامام علی بن ابی طالب (ع)، ۱۴۲۷ق. |
| | * '''الأمالی'''، شیخ طوسی، محمد بن حسن، قم، دار الثقافة، ۱۴۱۴ق. |
| | * '''الانتصار،''' السید المرتضی، قم، النشر الاسلامی، 1415ق. |
| | * '''تحفة الفقهاء''': علاء الدین السمرقندی، بیروت، دار الکتب العلمیه، 1414ق. |
| | * '''تفصیل وسائل الشیعة الی تحصیل مسائل الشریعة'''، حر عاملی، محمد بن حسن، قم، مؤسسه آل البیت، ۱۴۰۹ق. |
| | * '''الحدائق الناضره''': یوسف البحرانی، به کوشش آخوندی، قم، نشر اسلامی، 1363ش. |
| | * '''الخلاف''': الطوسی، به کوشش خراسانی و دیگران، قم، نشر اسلامی، 1407ق. |
| | *'''دعائم الاسلام''': النعمان المغربی، به کوشش فیضی، بیروت، دار الاضواء، 1411ق. |
| | *'''رساله توضیح المسائل (مراجع)'''، خمینی، روح الله و سایر مراجع، قم، دفتر انتشارات اسلامی، بیتا. |
| | *'''السنن الکبری''': البیهقی، بیروت، دار الکتب العلمیه، 1414ق. |
| | *'''فرهنگ فقه فارسی'''، هاشمی شاهرودی، سید محمود، قم، مؤسّسه دائرةالمعارف فقه اسلامی، بیتا. |
| | * '''فقرات فقهیه'''، شریفی اشکوری، الیاس، قم، آل ایوب، ۱۳۸۱ش. |
| | * '''فقه القرآن''': الراوندی، به کوشش الحسینی، قم، مکتبة النجفی، 1405ق |
| | * '''الکافی''': الکلینی، به کوشش غفاری، تهران، دار الکتب الاسلامیه، 1375ش. |
| | * '''کامل الزیارات'''، ابن قولویه، جعفر بن محمد، تحقیق عبدالحسین امینی، نجف، دار المرتضویه، ۱۳۵۶ش. |
| | * '''كنز العمال'''، متقی هندی، علی بن حسامالدین، بیجا، مؤسسة الرسالة، ۱۴۰۱ق. |
| | * '''المبسوط''': السرخسی، بیروت، دار المعرفه، 1406ق. |
| | * '''مجمع الفائدة و البرهان''': المحقق الاردبیلی، به کوشش عراقی و دیگران، قم، انتشارات اسلامی، 1416ق. |
| | * '''المحاسن''': ابن خالد البرقی، به کوشش حسینی، تهران، دار الکتب الاسلامیه، 1326ش. |
| | * '''مستدرک الوسائل'''، نوری، میرزاحسین، قم، مؤسسه آل البیت(ع)، چاپ اول، ۱۴۰۸ق. |
| | *'''مصطلحات الفقه'''، مشکینی، علی، قم، مؤسسه چاپ الهادی، چاپ دوم، ۱۳۷۹ش. |
| | *'''المغنی''': عبدالله بن قدامه، بیروت، دار الکتب العلمیه. |
| | *'''مقدمهای بر فلسفه نماز'''، نوروزی، محمدمسعود، انتشارات بینالمللی یادآوران، بیتا. |
| | *'''من لا یحضره الفقیه''': الصدوق، به کوشش غفاری، قم، نشر اسلامی، 1404ق |
| | *'''مناسك حج محشّى'''، قم، مركز تحقيقات حج، چاپ هفتم ، تابستان ۱۳۸۲ش. |
| | *'''مناسک حج''' مطابق فتاوای امام خمینی و مراجع معظم تقلید، محمودی، محمدرضا، تهران، مرکز تحقیقات حج بعثه مقام معظم رهبری نشر مشعر، ۱۳۸۷ش. |
| | *'''مناسک حج'''، صافی گلپایگانی، لطفالله، قم، دارالقرآن الکریم، ۱۴۱۶ق. |
| | *'''منتهی المطلب''': العلامة الحلی، مشهد، آستان قدس رضوی، 1412ق. |
| | *'''نهج الفصاحة'''، پاینده، ابوالقاسم، دنیای دانش، بیتا. |
| {{پایان}} | | {{پایان}} |