در حال ویرایش کتاب: درسنامه آداب زیارت (بخش)

===== دو- تعریف اصطلاحى  زیارت =====
مفهوم اصطلاحى معمولاً در ساحت علمى و دینى یا در باور و فرهنگ عرفى مطرح مى شود و فراتر از معناى لغوی است؛ چنان که در خصوص زیارت چنین است. زیارت اصطلاحی دینى است و مفهوم آن همواره بار دینى داشته و با قصد آیین گزار همراه بوده است. ازاین رو بعضی صاحب نظران زیارت را این گونه تعریف کرده اند: زیارت قصد کردن کسی یا چیزی با گرایش قلبى و انس روحى است.<ref>طریحی، مجمع البحرین، ج۲، ص۳۰۵؛ فیومی، المصباح المنیر، ج۲، ص۲۶۰ .
</ref> 

در حدیثی آمده است: «تَزَاوَرُوا وَ تَلَاقَوْا وَ تَذَاكَرُوا أَمْرَنَا وَ أَحْيُوهُ»؛<ref>ابن قولویه، کامل الزیارات، ص۱۴۷.
</ref> «یکدیگر را زیارت و ملاقات، و امر ما را یاد و احیا کنید». 

با توجه به تعریف ارائه شده، زیارت از سه رکن تشکیل شده است:

اول، زائر: شخصى که میل و گرایش به چیزى یا کسى دارد.

دوم، مزور یا زیارت شونده: شخص یا شیئی مقدس (مانند خداوند، رسول خدا٩، خاندان ایشان، سایر انبیای الهی، مؤمنان) یا اشیا و اماکن مقدس (مانند کعبه، مسجد و مقامات مرتبط با اولیای الهی)؛ چنان که در ادعیه می خوانیم: «اللَّهُمَّ اجْعَلْنِي  مِنْ  زُوَّارِكَ ».<ref>طوسی، تهذیب الأحکام، ج۲، ص۱۲۳.
</ref> یا در ادعیه ماه رمضان می خوانیم: 

اللَّهُمَّ ارْزُقْنِی حَجَّ بَیْتِكَ الْحَرَامِ فِی عَامِی هَذَا وَ فِی كُلِّ عَامٍ مَا أَبْقَیْتَنِی فِی یُسْرٍ مِنْكَ وَ عَافِیَه وَ سَعَه رِزْقٍ وَ لَا تُخْلِنِی  مِنْ  تِلْكَ  الْمَوَاقِفِ الْكَرِیمَه وَ الْمَشَاهِدِ الشَّرِیفَه وَ زِیَارَه قَبْرِ نَبِیِّكَ صَلَوَاتُكَ عَلَیْهِ وَ آلِهِ.<ref>ابن طاووس، إقبال الأعمال، ج۱، ص۲۴.
</ref>

خدایا حج خانه محترمت را روزیم گردان در این سال و در هر سال تا وقتی که زنده ام در حالی که در آسانی از جانب تو هستم و دارای عافیت و روز فراوانم. من را از این توقفگاه های محترم و مشاهد شریف محروم نساز و زیارت قبر پیامبرت را که درود خدا بر ایشان و آلش باد روزیم گردان.

سوم، گرایش قلبى: خصیصه اى نفسانى که با تکریم و تعظیم و انس گرفتن با مزور همراه است. 

روشن است که هر یک از این ارکان سه گانه اگر مختل شود، زیارت تحقق نمى  یابد. 

در این تحقیق مقصود ما از مزور تنها معصومان :، و مراد از زائر نیز فقط زیارت کنندگان این بزرگواران، و مقصود از مزار و زیارتگاه نیز تنها حرم مطهر این اولیای الهی - و نه حتی کعبه - است.