در حال ویرایش کتاب: درسنامه آداب زیارت (بخش)

==== ج) اسرار ====
«سرّ» (جمع آن «اسرار») به معناى چیزى پوشیده و نهان است<ref>ابن فارس، معجم مقائیس اللغه، ج۳، ص۶۷؛ ابن منظور، لسان العرب؛ ج ۴؛ ص۳۵۶؛ زبیدی، تاج العروس، ج ۶،ص۵۱۱؛ راغب اصفهانی، المفردات، ص۴۰۴.
</ref> و از آن جهت که «حکمت و چرایی» احکام معمولاً مستور است، به آن «سر» می گویند.<ref>معاونت امور روحانیون حوزه نمایندگی حج، فرهنگ نامه اسرار و معارف حج، ص۱۴. 
</ref> بنابراین کاربرد سرّ به جهت پنهان بودن حکمت هاست. گاهی به جای اسرار از کلمه «فلسفه» و «علت» هم استفاده می شود:

یک، فلسفه: <ref>«فلسفه» کلمه ای یونانى، و مرکب از«فیلا» و«سوفیا» به معناى دوستدار دانش است. این کلمه در آغاز به مجموعه علوم، و سپس به علوم عقلى اطلاق مى شد و در زمان حاضر افزون بر کاربرد آن در بحث «هستى شناسى» در هر جا که «چیستى» و «چرایى» چیزى محل پرسش باشد به کار مى رود.
</ref> در بحث حاضر فلسفه به معناى «حکمت» احکام و پرداختن به غرض ها و فواید تشریع یک حکم است.

دو، علت: علت سبب یک چیز به صورت سبب تام یا سبب ناقص است. در موضوع فلسفه و اسرار حج اگر از «علت» سخن به میان می آید، مقصود علت ناقصه است.<ref>معاونت امور روحانیون، حوزه نمایندگى ولى فقیه در امور حج و زیارت، درسنامه پیش درآمدى بر فرهنگ نامه اسرار و معارف حج. 
</ref>