آیه ۱۹۶ سوره بقره: تفاوت میان نسخه‌ها

بدون خلاصۀ ویرایش
 
(۸ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۲ کاربر نشان داده نشد)
خط ۱: خط ۱:
{{آیات حج و حرمین}}
'''آیه ۱۹۶ سوره بقره'''، آیه‌ای از [[قرآن]]، که جامع‌ترین آیه درباره مناسک [[حج]] شمرده شده و به [[انواع حج]]، [[احصار و صد]]، [[قربانی]]، و برخی [[محرمات احرام]] مانند [[حلق]] پرداخته است.
== متن و ترجمه ==
== متن و ترجمه ==
{{قرآن
{{قرآن
خط ۳۲: خط ۳۵:
مفسران و فقیهان [[شیعه]]، از مانع بیرونی مانند دشمن و راهزن، به «[[صد|صدّ]]» تعبیر کرده، و از مانع درونی مانند بیماری به «[[حصر]]» تعبیر می‌کنند.<ref>درسنامه تفسیر آیات حج، ص۱۱۱؛ نگاه کنید به کنز العرفان، ج١، ص٢٨٧، و جواهرالکلام، ج٢٠، ص١١١.</ref>  
مفسران و فقیهان [[شیعه]]، از مانع بیرونی مانند دشمن و راهزن، به «[[صد|صدّ]]» تعبیر کرده، و از مانع درونی مانند بیماری به «[[حصر]]» تعبیر می‌کنند.<ref>درسنامه تفسیر آیات حج، ص۱۱۱؛ نگاه کنید به کنز العرفان، ج١، ص٢٨٧، و جواهرالکلام، ج٢٠، ص١١١.</ref>  


در میان اهل سنت، درباره عبارت {{آیه|فَإنْ أُحْصِرتُم
در میان اهل سنت، درباره عبارت {{آیه|فَإنْ أُحْصِرتُم}} سه نظر وجود دارد: «منحصر به منع دشمن است»؛ «منحصر به مرض است» و «احصار شامل منع و بیماری است.»<ref>تفسیر کبیر، ج۵، ص١۵٩.</ref>
}} سه نظر وجود دارد: «منحصر به منع دشمن است»؛ «منحصر به مرض است» و «احصار شامل منع و بیماری است.»<ref>تفسیر کبیر، ج۵، ص١۵٩.</ref>


درباره عبارت {{آیه|فَمَا اسْتَیْسَرَ مِنَ الْهَدْی}} دو نظر وجود دارد. یکی اینکه استیسار به «به اندازه توانایی و قدر امکان» باشد؛ دوم این‌که به معنای «سهولت و انتخاب آسان» باشد، یعنی از میان انواع [[هدی]]‌ها آسان‌ترین آن را انجام دهید.<ref name=":1">درسنامه تفسیر آیات حج، ص۱۱۴.</ref> برخی، معنای اول را مناسب‌تر دانسته‌اند، چراکه تخییر بین حیوانات سه‌گانه (شتر، گاو و گوسفند) معنا ندارد؛ زیرا تردیدی نیست که ذبح گوسفند آسان‌ترین است.<ref name=":1" />
درباره عبارت {{آیه|فَمَا اسْتَیْسَرَ مِنَ الْهَدْی}} دو نظر وجود دارد. یکی اینکه استیسار به «به اندازه توانایی و قدر امکان» باشد؛ دوم این‌که به معنای «سهولت و انتخاب آسان» باشد، یعنی از میان انواع [[هدی]]‌ها آسان‌ترین آن را انجام دهید.<ref name=":1">درسنامه تفسیر آیات حج، ص۱۱۴.</ref> برخی، معنای اول را مناسب‌تر دانسته‌اند، چراکه تخییر بین حیوانات سه‌گانه (شتر، گاو و گوسفند) معنا ندارد؛ زیرا تردیدی نیست که ذبح گوسفند آسان‌ترین است.<ref name=":1" />
خط ۵۹: خط ۶۱:
* به باور قرطبی، مفسر اهل سنت، این عبارت به این معنا است که منظور از [[حج تمتع]]، خودِ [[حج قران]] است، زیرا با انجام چنین حجی در واقع بین حج و عمره جمع کرده و به جای دو سفر مشقت‌آور یک سفر انجام داده است.<ref>تفسیر قرطبی، ج٢، ص٣٩۵.</ref>
* به باور قرطبی، مفسر اهل سنت، این عبارت به این معنا است که منظور از [[حج تمتع]]، خودِ [[حج قران]] است، زیرا با انجام چنین حجی در واقع بین حج و عمره جمع کرده و به جای دو سفر مشقت‌آور یک سفر انجام داده است.<ref>تفسیر قرطبی، ج٢، ص٣٩۵.</ref>
* بر اساس یکی از دیدگاه‌های اهل سنت، معنای عبارت این است که شخص با احرام حجِ [افراد]، وارد [[مکه]] شود، و قبل از انجام مناسک، حج خود را به عمره تبدیل کند، و سپس در روز [[ترویه]] برای حج، مُحرم شود. این همان عملی است که [[عمر بن خطاب|عمر]]، خلیفه دوم اهل سنت، آن را حرام اعلام کرده است.<ref>الجامع لاحکام القرآن، ج٢، ص٣٩٠.</ref> طبق دیدگاه شیعه، این عمل تنها در حج مستحبی ممکن است.<ref>درسنامه تفسیر آیات حج، ص۱۲۱.</ref>
* بر اساس یکی از دیدگاه‌های اهل سنت، معنای عبارت این است که شخص با احرام حجِ [افراد]، وارد [[مکه]] شود، و قبل از انجام مناسک، حج خود را به عمره تبدیل کند، و سپس در روز [[ترویه]] برای حج، مُحرم شود. این همان عملی است که [[عمر بن خطاب|عمر]]، خلیفه دوم اهل سنت، آن را حرام اعلام کرده است.<ref>الجامع لاحکام القرآن، ج٢، ص٣٩٠.</ref> طبق دیدگاه شیعه، این عمل تنها در حج مستحبی ممکن است.<ref>درسنامه تفسیر آیات حج، ص۱۲۱.</ref>
* بر پایه دیدگاهی از اهل سنت، معنای عبارت این است که مُحرمی که [[محصر|مُحصَر]] یا محصور شد و تا پایان زمان حج در احصار باقی ماند، پس از آن وارد [[مکه]] شده و [[طواف]] و [[سعی]] را به‌جا می‌آورد، و تا حج آینده از احرام بیرون آمده و از آنچه برای او حرام شده بود بهره‌مند (مُتِمَتّع) می‌شود.<ref>تفسیر قرطبی، ج٢، ص٣٩١- ٣٩۵.</ref> برخی، این دیدگاه را مخالف فقره {{آیه|فَإِنْ أُحْصِرْتُمْ …}} دانسته‌اند؛ زیرا بر اساس آن، محصر با انجام [[هدی]] از احرام خارج می‌شود.<ref>درسنامه تفسیر آیات حج، ص۱۲۱.</ref>
* بر پایه دیدگاهی از اهل سنت، معنای عبارت این است که مُحرمی که [[محصر|مُحصَر]] یا محصور شد و تا پایان زمان حج در احصار باقی ماند، پس از آن وارد [[مکه]] شده و [[طواف]] و [[سعی]] را به‌جا می‌آورد، و تا حج آینده از احرام بیرون آمده و از آنچه برای او حرام شده بود بهره‌مند (مُتِمَتّع) می‌شود.<ref>تفسیر قرطبی، ج٢، ص٣٩١- ٣٩۵.</ref> برخی، این دیدگاه را مخالف فقره {{آیه|فَإِنْ أُحْصِرْتُمْ…}} دانسته‌اند؛ زیرا بر اساس آن، محصر با انجام [[هدی]] از احرام خارج می‌شود.<ref>درسنامه تفسیر آیات حج، ص۱۲۱.</ref>


=== قربانی در حج تمتع ===
=== قربانی در حج تمتع ===
خط ۷۸: خط ۸۰:


== منابع ==
== منابع ==
{{منابع}}
{{برگرفتگی
{{برگرفتگی
| پیش از لینک = کتاب
| پیش از لینک = کتاب
خط ۸۴: خط ۸۷:
| لینک = http://lib.hajj.ir/View/fa/Book/BookView/Image/761
| لینک = http://lib.hajj.ir/View/fa/Book/BookView/Image/761


}}'''الصحاح، تاج اللغة و صحاح العربیة'''، اسماعیل بن حماد جوهری، تحقیق احمد عبدالغفور عطار، بیروت، دارالعلم للملایین، چهارم، ۱۴۰۷ق.
}}
 
'''المصباح المنیر'''، احمد بن محمد فیومی، قم، دارالهجرة، دوم، ۱۴۱۴ق.


'''مفردات الفاظ القرآن'''، راغب اصفهانی، تحقیق صفوان عدنان داوودی، بیروت، دارالسامیة، ۱۴۱۲ق.
* '''التبيان فى تفسير القرآن'''، محمد بن حسن طوسى، تحقيق احمد حبيب قصير عاملى، بيروت، دار احياء التراث العربى.
[[Category:آیه های مربوط به حج]]
* '''تفسیر الکبیر (مفاتیح الغیب)'''، محمد بن عمر فخر رازی، قم، دفتر تبلیغات اسلامی، چهارم، ۱۴۱۳ق.
* '''تفسير نمونه'''، ناصر مكارم شيرازى و دیگران، دار الكتب الاسلامية، ١٣۶٩ش.
* '''الجامع لأحکام القرآن'''، محمد بن احمد قرطبی، بیروت، دار احیاء التراث العربی، ۱۹۶۵م.
* '''جواهر الکلام'''، محمد حسن نجفی، تهران، دار الکتب الاسلامیه، چاپ سوم، ۱۳۶۷ش.
* '''الصحاح، تاج اللغة و صحاح العربیة'''، اسماعیل بن حماد جوهری، تحقیق احمد عبدالغفور عطار، بیروت، دارالعلم للملایین، چهارم، ۱۴۰۷ق.
* '''کافی'''، محمد بن یعقوب کلینی، تهران، دارالکتب الاسلامیه، ۱۳۶۵ش.
* '''الکشاف عن حقائق غوامض التنزیل'''، محمود بن عمر زمخشری، ادب الحوزه.
* '''کنز العرفان'''، مقداد بن عبدالله سیوری، تحقیق محمد باقر بهبودی، تهران، المکتبة الرضویة لاحیاء الآثار الجعفریه.
* '''مجمع البیان فی تفسیر القرآن'''، فضل بن حسن طبرسی، قم، کتابخانة آیت‌الله مرعشی نجفی، ۱۴۰۳ق.
* '''المصباح المنیر'''، احمد بن محمد فیومی، قم، دارالهجرة، دوم، ۱۴۱۴ق.
* '''مفردات الفاظ القرآن'''، راغب اصفهانی، تحقیق صفوان عدنان داوودی، بیروت، دارالسامیة، ۱۴۱۲ق.
* '''المیزان فی تفسیر القرآن'''، سید محمدحسین طباطبایی، جامعه مدرسین حوزه علمیه قم.
* '''وسائل الشيعة الى تحصيل مسائل الشريعة'''، محمد بن حسن حرّ عاملى، تحقيق محمد رازى، دار احياء التراث العربى.
{{پایان}}


[[رده:آیه های مربوط به حج]]
[[رده:آیه های مربوط به حج]]